Lucas 8
U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs NVT
1 As xamtik veꞌt stuul, as nikat ixaan veꞌt u Jesús tukꞌ kabꞌlaval unqꞌa ichusulibꞌeꞌ tulaj unqꞌa tenameꞌ as tulaj unqꞌa talaj tenameꞌ. As nikat ipaxsa veꞌt Aak u bꞌaꞌnla yoleꞌ tiꞌ tok unqꞌa uxhchileꞌ xoꞌl u tenameꞌ uvaꞌ at jaqꞌ u tijleꞌm u Tiixheꞌ.
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 As xekik kaꞌl unqꞌa ixoj tiꞌ u Jesús uvaꞌ maꞌtik teesat Aak unqꞌa subꞌuleꞌ skꞌatz tukꞌ kaꞌt unqꞌa chꞌoꞌmeꞌ. As antik u Maꞌleꞌ uvaꞌ aa Magdala uvaꞌ maꞌtik teesat Aak vujvaꞌl unqꞌa subꞌuleꞌ skꞌatz.
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 As antik u Xhiveꞌ uveꞌ xekik tiꞌ u Jesús, u tixqel u Chusa uvaꞌ kꞌujlike tiꞌ tilat unqꞌa tetz u ijlenaaleꞌ uvaꞌ Herodes. As antik u Susana tukꞌ kaꞌt unqꞌa ixoj unpajte. Aꞌ chaꞌmaeꞌ nikat lochon u Jesús tukꞌ unqꞌa txꞌiibꞌal iqꞌiieꞌ.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Yeꞌ saach unqꞌa uxhchileꞌ kat tzaa tulaj unqꞌa tenameꞌ. As kat imol tibꞌ tiꞌ u Jesús. As ech tal veꞌt Aak ileꞌ tul tal Aak umaꞌt u kꞌuchuvatz:
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 —Bꞌex veꞌt umaꞌl u naj avoj. As tul av naj, as at unqꞌa iiaeꞌ uvaꞌ echik toon tu bꞌey. As kat pachꞌli. As tul ul veꞌt unqꞌa tzꞌikineꞌ tu almikaꞌ, as ijuna veꞌt txoo.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 As at unqꞌa iiaeꞌ uvaꞌ kat oon xoꞌl kꞌubꞌ. As tul kat bꞌuuqꞌi, as oora chit kat tzaj veꞌteꞌ, tan tiꞌ uvaꞌ tzaji kuxh u txꞌavaꞌeꞌ xoꞌl unqꞌa kꞌubꞌeꞌ.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 As at unqꞌa iiaeꞌ ech toon xoꞌl unqꞌa chꞌiꞌxeꞌ. As tul kat bꞌuuqꞌi, as eela ichꞌii tukꞌ u chꞌiꞌxeꞌ. As kat isoka veꞌt unqꞌa chꞌiꞌxeꞌ u chikoeꞌ.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 As at unqꞌa iiaeꞌ ech toon tu bꞌaꞌnla txꞌavaꞌ. As tul kat bꞌuuqꞌi, as oꞌkꞌalal (100) ivatz tiꞌ junun viꞌl kat taqꞌa,— tiꞌk u Jesús. As tul nik tal Aak unqꞌa yoleꞌ, as taqꞌ veꞌt jeꞌ Aak tuul iviꞌ. As ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —Abꞌiste ex uvaꞌ nepal tu vunyoleꞌ, as etabꞌitaj uveꞌ ni valeꞌ,— tiꞌk u Jesús tal xoꞌl unqꞌa tenameꞌ.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 As ichꞌoti veꞌt unqꞌa ichusulibꞌ u Jesús uvaꞌ kam isuuchil u kꞌuchuvatzeꞌ uveꞌ nik tal Aak.
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ: —As sete tuk valkat isuuchil uvaꞌ yeꞌxhebꞌil ootzin tetz tiꞌ uvaꞌ kam tok unqꞌa uxhchileꞌ xoꞌl vitenam u Tiixheꞌ uvaꞌ ni til Aak isuuchil. Pet tukꞌ kuxh kꞌuchuvatz nunchusunkat xoꞌl unqꞌa tenameꞌ. Estiꞌeꞌ uvaꞌ kꞌuxh ni tileꞌ kam uveꞌ nunbꞌaneꞌ, as kꞌuxh ni tabꞌi unqꞌa yoleꞌ uvaꞌ ni valeꞌ, as yeꞌ nipal stuul.
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 As ech isuuchil u kꞌuchuvatz ileꞌ uveꞌ kat vala: Tan unqꞌa iiaeꞌ uveꞌ kat vala, as aꞌeꞌ viyol u Tiixheꞌ.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 As unqꞌa iiaeꞌ uveꞌ ech toon tu bꞌey, as aꞌ ni tokkateꞌ tiꞌ unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ ni abꞌin viyol u Tiixheꞌ. As tul maꞌt tabꞌit u yoleꞌ, as kat ul u txꞌiꞌlanajeꞌ tiꞌ teesat el u yoleꞌ tu u taanxelal u uxhchileꞌ. Estiꞌeꞌ uvaꞌ yeꞌ ninima u uxhchileꞌ viyol u Tiixheꞌ. As yeꞌ la sotz veꞌt ipaav.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 As unqꞌa iiaeꞌ uveꞌ ech toon xoꞌl unqꞌa kꞌubꞌeꞌ, as aꞌ ni tokkateꞌ tiꞌ unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ ni abꞌin viyol u Tiixheꞌ. As tul ni tabꞌi u yoleꞌ, as nichiibꞌ stiꞌ. As ni tok u yoleꞌ tu u taanxelal. As ech unqꞌa uxhchileꞌ echeꞌ u iiaeꞌ uvaꞌ yeꞌ kat palik bꞌen u taqꞌileꞌ tu u txꞌavaꞌeꞌ, tan yeꞌ kat yakꞌin u yoleꞌ tu u taanxelal unqꞌa uxhchileꞌ. As yeꞌxh jatvaꞌl qꞌii kat inima u yoleꞌ, tan tul kat ul unqꞌa kꞌaxkꞌoeꞌ tiꞌ unqꞌa uxhchileꞌ, as kat teesa veꞌt kan tibꞌ tiꞌ u yoleꞌ.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 As unqꞌa iiaeꞌ uveꞌ ech toon xoꞌl unqꞌa chꞌiꞌxeꞌ, as aꞌ ni tokkateꞌ tiꞌ unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ kat abꞌin viyol u Tiixheꞌ. As tul kat pal veꞌt unqꞌa qꞌiieꞌ, as kat sotz veꞌt viyol u Tiixheꞌ tu u taanxelal unqꞌa uxhchileꞌ, tan nu kuxh ixaansa taama tiꞌ unqꞌa veeꞌ vatz u txꞌavaꞌeꞌ, tukꞌ tiꞌ u txꞌiibꞌal qꞌiieꞌ, as tukꞌ u tachaꞌv vichiꞌoleꞌ. Estiꞌeꞌ yeꞌ kat yakꞌin u yoleꞌ tu u taanxelaleꞌ echeꞌ umaj tzeꞌ uvaꞌ yeꞌ nivatzineꞌ.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Pet ech koj unqꞌa iiaeꞌ uveꞌ ech toon tu u bꞌaꞌnla txꞌavaꞌeꞌ, tan aꞌ ni tokkateꞌ tiꞌ unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ bꞌaꞌn itxumbꞌal, as yeꞌl u vaꞌlexheꞌ ni titzꞌa, as ni toksa taama tiꞌ inimat unqꞌa yoleꞌ uvaꞌ nichuspu ste. As niyakꞌin veꞌt u yoleꞌ tu u taanxelal unqꞌa uxhchileꞌ. As kꞌuxh kam kuxh nipalebꞌe, as yeꞌ niyaꞌsa inimataꞌ.
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 As tul la imatx umaj uxhchil umaj xamal, as yeꞌ la uchi uvaꞌ la imuj u xamaleꞌ jaqꞌ umaj ukꞌal moj jaqꞌ umaj chꞌach. Pet la aqꞌax jeꞌ viꞌ u matxbꞌaleꞌ. As abꞌil uvaꞌ la ok tu u kabꞌaleꞌ, as la til veꞌt u uxhchileꞌ u xamaleꞌ.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 As echat tuk ibꞌan unqꞌa yoleꞌ uveꞌ ni val sete, tan jankꞌal unqꞌa yoleꞌ uvaꞌ yeꞌxhebꞌil ootzinik tetz as techal la ootzili. As jankꞌal unqꞌa yoleꞌ uvaꞌ mujelike as techal la ootzil veꞌt cheel, tan techal la el chꞌuꞌl vatz u sajeꞌ.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 As etabꞌitaj u yoleꞌ uveꞌ ni valeꞌ, tan abꞌil uvaꞌ ni toksa taama tiꞌ inimat u yoleꞌ, kꞌuxh bꞌiil kuxh nipal stuul, as aal la chee itxumbꞌal stiꞌ. Pet ech koj u uxhchileꞌ uvaꞌ yeꞌ ni toksa taama tiꞌ tabꞌit u yoleꞌ as tukꞌ tiꞌ inimataꞌ, as aal la sotzsal veꞌt u yoleꞌ skꞌuꞌl uvaꞌ nipal stuul, uvaꞌ ni tal jeꞌ ste,— tiꞌk u Jesús.
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 As oon veꞌt vitxutx u Jesús tukꞌ unqꞌa titzꞌin Aakeꞌ. As jit uch tok chaꞌma kꞌatz u Jesús, tan aꞌ chit mamaꞌla tenameꞌ atik ok kꞌatz Aak.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 As bꞌex alpo te Aak uvaꞌ: —Il ak atxutx at tiꞌeꞌl kabꞌal tukꞌ unqꞌa eetzꞌineꞌ. As nisaꞌ aak iyolon see,— tiꞌk chꞌelel u Jesús.
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 As ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —Jankꞌal unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ ni abꞌin viyol u Tiixheꞌ as ninima, as ech tatineꞌ echeꞌ untxutx, as ech tatineꞌ echeꞌ vitzꞌin,— tiꞌk Aak.
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 As tu umaꞌl u qꞌii, as ok veꞌt u Jesús tukꞌ unqꞌa ichusulibꞌeꞌ tu umaꞌl u barco. As ech tal veꞌt Aak ileꞌ te chajnaj: —Koꞌnaj jalit u mar,— tiꞌk Aak. As bꞌen veꞌt Aak tukꞌ chajnaj.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 As tul nik ixaan veꞌt u barco viꞌ u aꞌeꞌ, as vat veꞌt u Jesús. As xeꞌt veꞌt umaꞌl u mam kajiqꞌ viꞌ u mar. As vaꞌlik chit ipilqꞌut veꞌt tibꞌ u aꞌeꞌ taꞌn u kajiqꞌeꞌ. As mamaꞌla kꞌaxkꞌo nik ipalebꞌe unqꞌa ichusulibꞌ Aakeꞌ, tan bꞌiit kuxh yeꞌ nik inoo veꞌt u barco taꞌn u aꞌeꞌ. As bꞌiit kuxh yeꞌ nikat ibꞌen u barco xeꞌ u aꞌeꞌ.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 As bꞌex ibꞌey veꞌt chajnaj u Jesús. As ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ te Aak: —¡Chusul! ¡Chusul! ¡Tuk bꞌenoj veꞌt oꞌ xeꞌ u aꞌeꞌ!— tiꞌk chajnaj. As txakpu veꞌt u Jesús. As iyaa veꞌt Aak u kajiqꞌeꞌ tukꞌ u aꞌeꞌ. As yak kuxh tanebꞌ veꞌt u kajiqꞌ jabꞌaleꞌ. As liibꞌ veꞌt u mar.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ te chajnaj: —¿Kam kat ebꞌana uvaꞌ yeꞌ kat ekꞌujbꞌaꞌ ekꞌuꞌl sviꞌ?— tiꞌk Aak. As vaꞌlik chit ixoꞌv veꞌt chajnaj. As samun kuxh veꞌt chajnaj tiꞌ uveꞌ ibꞌan u Jesús. As ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ svatzaj: —¡Nim chit u tijleꞌm Aakeꞌ, tan ninimal Aak taꞌn u kajiqꞌ jabꞌaleꞌ tukꞌ u mar, tul ni tal Aak umaj yol ste!— tiꞌk chajnaj.
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 As oon veꞌt u Jesús tukꞌ chajnaj tu vitxꞌavaꞌ unqꞌa aa Gadara uvaꞌ echen jalit u mar tu u Galilea.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 As tul el veꞌt chꞌuꞌl u Jesús tu u barco tukꞌ chajnaj, as ul veꞌt umaꞌl u naj uvaꞌ aa Gadara tiꞌ ikꞌulpu Aak. As yeꞌl toksaꞌm naj atik ok staꞌn, tan naꞌxnik tok veꞌt subꞌul skꞌatz. As yeꞌl naj jejleꞌl koj tu umaj kabꞌal. Pet aꞌ kuxh atikkat naj tu uveꞌ nik imujlukat unqꞌa kamnajeꞌ.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 As tul kuxh til veꞌt naj Aak, as kuꞌ naj qaaloj vatz Aak. As taqꞌ veꞌt jeꞌ naj tuul iviꞌ. As ech tal naj ileꞌ: —¿Kam asaꞌ sve, Jesús, iKꞌaol Tiixh uvaꞌ at tu almikaꞌ uvaꞌ nim talcheꞌ? Bꞌan bꞌaꞌnil sve. Yeꞌ aqꞌ bꞌen in tu kꞌaxkꞌoeꞌ,— tiꞌk naj,
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 tan tiꞌ uvaꞌ maꞌtik talat u Jesús uvaꞌ la el u subꞌuleꞌ kꞌatz u najeꞌ, tan naꞌxnik tok veꞌt u subꞌuleꞌ kꞌatz naj. As kꞌuxh jatpajul kuxh nikat iqitzpu iqꞌabꞌ naj tukꞌ toj naj taꞌn kateena, as nikat iratꞌ naj u kateenaeꞌ. As nikat teqꞌo u subꞌuleꞌ naj tulaj unqꞌa tzuukin txꞌavaꞌeꞌ.
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ te u subꞌuleꞌ: —¿Kam abꞌii?— tiꞌk Aak. As ech tal veꞌt u subꞌul ileꞌ: —Legión unbꞌii,— tiꞌk u subꞌuleꞌ, tan tiꞌ uvaꞌ yeꞌ saach ixaan unqꞌa subꞌuleꞌ uveꞌ atik ok kꞌatz naj.
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 As ijaj veꞌt unqꞌa subꞌuleꞌ kuybꞌal te u Jesús uvaꞌ yeꞌ la ichaj bꞌen Aak unqꞌa subꞌuleꞌ tu nimla tokkin juleꞌ.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 As atik unjolol unqꞌa chicham uveꞌ nikat ikꞌuachineꞌ vatz umaꞌl u tal vitz. As ijaj veꞌt unqꞌa subꞌuleꞌ kuybꞌal te u Jesús uvaꞌ la ok unqꞌa subꞌuleꞌ tiꞌ unqꞌa chichameꞌ. As taqꞌ veꞌt Aak tokebꞌal unqꞌa subꞌuleꞌ tiꞌ unqꞌa chichameꞌ.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 As el veꞌt chꞌuꞌl unqꞌa subꞌuleꞌ kꞌatz u najeꞌ. As ok veꞌt unqꞌa subꞌuleꞌ tiꞌ unqꞌa chichameꞌ. As ooj veꞌt txoo skajayil. As isuti veꞌt bꞌen tibꞌ txoo xeꞌ u mar taꞌn unqꞌa subꞌuleꞌ. As kam veꞌt txoo skajayil.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 As tul til veꞌt unqꞌa xeen chichameꞌ ikam unqꞌa chichameꞌ, as oora chit kat ooj veꞌt chajnaj. As bꞌex tal veꞌt chajnaj te unqꞌa aatenameꞌ tukꞌ te unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ tulaj unqꞌa talaj tenameꞌ.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 As bꞌex til veꞌt unqꞌa tenameꞌ kam uveꞌ uchi. As tul oon veꞌt unqꞌa tenameꞌ kꞌatz u Jesús, as til veꞌteꞌ uvaꞌ xonlik veꞌt u najeꞌ kꞌatz toj u Jesús. As teqꞌo veꞌt taama chajnaj, tan atik veꞌt ok toksaꞌm u najeꞌ. As bꞌaꞌnik veꞌt iyolon naj, tan maꞌtik tel veꞌt unqꞌa subꞌuleꞌ kꞌatz naj.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 As tal veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ isuuchil uvaꞌ kat ilon kam uveꞌ kat uchi uvaꞌ kat ibꞌaꞌnxisa u Jesús u najeꞌ uveꞌ atik ok unqꞌa subꞌuleꞌ stiꞌ.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 As yeꞌ saach unqꞌa tenameꞌ tzaa tulaj unqꞌa talaj tenameꞌ tu u Gadara tiꞌ ul tilataꞌ kam uvaꞌ kat uchi. As ijaj chajnaj bꞌaꞌnil te u Jesús uvaꞌ la el veꞌt Aak tu u txꞌavaꞌeꞌ, tan tiꞌ uvaꞌ vaꞌlik chit ixoꞌv chajnaj taꞌn uveꞌ kat ibꞌan Aak. As ok veꞌt Aak tu u barco tiꞌ iqꞌaav veꞌteꞌ.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 Ech koj u najeꞌ uvaꞌ maꞌtik teesat u Jesús unqꞌa subꞌuleꞌ stiꞌ, as ijaj veꞌt naj bꞌaꞌnil te Aak uvaꞌ la xekebꞌ naj tiꞌ Aak. As ech tal veꞌt Aak ileꞌ te naj:
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 —Kuxh takabꞌal kꞌatz unqꞌa aatineꞌ. Kuxh al ste uvaꞌ kam unqꞌa nimla bꞌaꞌnileꞌ kat ibꞌanlu u Tiixheꞌ see,— tiꞌk u Jesús. As bꞌen veꞌt naj. Bꞌex tal veꞌt naj tu vitenameꞌ skajayil kam u bꞌaꞌnileꞌ uveꞌ kat ibꞌan u Jesús te naj.
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 As tul kat qꞌaavik veꞌt el tzan u Jesús jalit u mar, as aꞌ chit mamaꞌla tenameꞌ nikat itxꞌebꞌon tiꞌ Aak. As vaꞌlik chit ichiibꞌ veꞌt unqꞌa tenameꞌ tiꞌ ikꞌulat Aak.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 As bꞌex oonoj umaꞌl u naj vatz Aak uvaꞌ Jairo ibꞌii uvaꞌ nik bꞌooqꞌolin u atinbꞌaleꞌ tetz nachbꞌal Tiixh. As qaaebꞌ veꞌt naj vatz Aak. As ijaj naj bꞌaꞌnil uvaꞌ la bꞌen Aak tiꞌ naj tu vikabꞌaleꞌ,
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 tan bꞌiitik kuxh ikam vas imeꞌal najeꞌ taꞌn chꞌoꞌm. As unchꞌiꞌtil kuxh vas ixvaak najeꞌ atike uvaꞌ kabꞌlavalik kuxh iyaabꞌ.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 As atik ok umaꞌl u ixoj xoꞌl unqꞌa tenameꞌ uvaꞌ kabꞌlavaxnik yaabꞌ ixeꞌt ixoj chꞌoꞌnoj, tan aꞌ vitxꞌaao u ixojeꞌ yeꞌ nikat iyaꞌeꞌ. As maꞌtik kuxh isotzsat ixoj vipuajeꞌ taꞌn unqꞌa aatzꞌakeꞌ. Pet yeꞌxhebꞌil kat olebꞌ tiꞌ itzꞌakal ixoj.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 As jetzꞌen veꞌt ok ixoj tiꞌ iqul u Jesús. As ikan veꞌt ok ixoj u toksaꞌm Aakeꞌ. As yak kuxh yaꞌ veꞌt vitxꞌaao ixojeꞌ skꞌatz.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 As ech tal veꞌt Aak ileꞌ xoꞌl unqꞌa tenameꞌ: —¿Abꞌil kat kanon u voksaꞌmeꞌ?— tiꞌk u Jesús. Ech tal unqꞌa tenam ileꞌ: —Yeꞌxhebꞌil ni kanon u ooksaꞌmeꞌ,— tiꞌk chajnaj. As ech tal veꞌt u Luꞌ ileꞌ tukꞌ unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ xekik tiꞌ Aak: —¿Kam qꞌii, Chusul, uvaꞌ: «¿Abꞌil kat kanon u voksaꞌmeꞌ?» chu kuxh axh naaleꞌ? As tul il u mamaꞌla tenameꞌ nipochꞌ tibꞌ seeꞌ,— tiꞌk u Luꞌeꞌ.
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 As ech tal u Jesús ileꞌ: —Yeꞌle, pet at umaꞌl u uxhchil kat kanon in, tan kat unnachlu tel iyakꞌil u bꞌaꞌnileꞌ sunkꞌatz,— tiꞌk u Jesús.
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 As til veꞌt ixoj uvaꞌ yeꞌ la uch imujat veꞌt tibꞌ ixoj vatz Aak. As kuꞌ veꞌt ixoj qaaloj vatz Aak, tan vaꞌlik chit itꞌuntꞌuch veꞌt ixoj taꞌn xoꞌvichil. As tal veꞌt tibꞌ ixoj vatz unqꞌa tenameꞌ uvaꞌ kam stiꞌ ikankat ixoj u toksaꞌm Aakeꞌ. As tal veꞌt ixoj uvaꞌ oora kuxh kat el u chꞌoꞌmeꞌ tiꞌ ixoj taꞌn Aak.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ te ixoj: —Ixoj, kat elyu veꞌt u chꞌoꞌmeꞌ seeꞌ, tan tiꞌ uvaꞌ kat akꞌujbꞌaꞌ akꞌuꞌl sviꞌ. As kuxh veꞌteꞌ. Achaꞌv abꞌeneꞌ tukꞌ vibꞌaꞌnil u Tiixheꞌ,— tiꞌk u Jesús tal te u ixojeꞌ.
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 As antelik kuxh iyolon Aak tukꞌ ixoj, tul bꞌex uloj umaꞌl vikꞌam u Jairo uvaꞌ bꞌooqꞌol tu u atinbꞌaleꞌ tetz nachbꞌal Tiixh. As ech tal veꞌt naj ileꞌ te u Jairo: —Kat kamyu veꞌt vas ameꞌaleꞌ. As yeꞌxhkam kuxh aal veꞌt te u Chusuleꞌ,— tiꞌk naj.
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 As tul tabꞌi veꞌt u Jesús viyol vikꞌam u Jairo, as ech tal veꞌt Aak ileꞌ te u Jairo: —Yeꞌ kuxh xoꞌv axh. Pet kꞌujbꞌaꞌ akꞌuꞌl sviꞌ. As tuk bꞌaꞌnxojeꞌ vas ameꞌaleꞌ,— tiꞌk Aak.
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Tul oon veꞌt u Jesús tu vikabꞌal u Jairo, as jit ikꞌuloꞌk Aak unqꞌa tenameꞌ stiꞌ. Pet taꞌn kuxh u Luꞌeꞌ tukꞌ u Jacob tukꞌ u Xhuneꞌ teqꞌo ok Aak stiꞌ tukꞌ vibꞌaal u xvaakeꞌ tukꞌ vitxutxeꞌ.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 As jankꞌal unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ bꞌex ilon u kamnajeꞌ as vaꞌlik chit toqꞌ veꞌt taꞌn txumuꞌm. As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ: —Yeꞌ kuxh oqꞌ ex, tan yeꞌl u xvaakeꞌ kamnal koj. Pet vatik kuxheꞌ,— tiꞌk Aak.
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 As itzeꞌle kuxh unqꞌa uxhchileꞌ viyol Aakeꞌ, tan maꞌtik tilat unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ maꞌtik ikam u xvaakeꞌ.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 As itxey veꞌt Aak iqꞌabꞌ u xvaakeꞌ. As taqꞌ veꞌt jeꞌ Aak tuul iviꞌ. Ech tal Aak ileꞌ te ixoj: —¡Xvaak, txakpen!— tiꞌk Aak.
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 As yak kuxh ul veꞌt taama u xvaakeꞌ. Txakpu veꞌt ixoj. As tal veꞌt u Jesús uvaꞌ la aqꞌax veꞌt techbꞌubꞌal ixoj.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 As sotz veꞌt ikꞌuꞌl vitxutx u xvaakeꞌ tukꞌ vibꞌaaleꞌ. As tal veꞌt Aak te chaꞌma uvaꞌ yeꞌxh katil la talkat chaꞌma kam uveꞌ kat ibꞌan Aak.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.