Lucas 2
U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs NVT
1 An chit tu unqꞌa qꞌiieꞌ, as taqꞌeꞌl tzan u Augusto umaꞌl u ley, tan atik ok naj ijlenaalil tu u Roma. As taleꞌl tzan naj uvaꞌ la eqꞌol tachul unqꞌa tenameꞌ skajayil.
1 Naqueles dias, o imperador Augusto decretou um recenseamento em todo o império romano.
2 As aꞌs tel u tachul unqꞌa tenameꞌ bꞌaxa taꞌn u Augusto tul uvaꞌ atik ok u Cirenio bꞌanol ivatz u ijlenaaleꞌ tu u Siria.
2 (Esse foi o primeiro recenseamento realizado quando Quirino era governador da Síria.)
3 As bꞌen veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ skajayil tulaj unqꞌa itenameꞌ uveꞌ itzꞌebꞌnalkat tiꞌ itzꞌibꞌat veꞌt tibꞌ.
3 Todos voltaram à cidade de origem para se registrar.
4 As estiꞌeꞌ el veꞌt chꞌuꞌl u Xhuꞌleꞌ tu u tenameꞌ uvaꞌ Nazaret uvaꞌ echen tu u Galilea. As aꞌ bꞌenkat veꞌteꞌ tu u Belén uvaꞌ echen tu u Judea, uvaꞌ itzꞌebꞌnalikkat u David, tan tiaalik tibꞌ u David tukꞌ u Xhuꞌl.
4 Por ser descendente do rei Davi, José viajou da cidade de Nazaré da Galileia para Belém, na Judeia, terra natal de Davi,
5 As bꞌex itzꞌibꞌa veꞌt tibꞌ u Xhuꞌleꞌ tukꞌ u Maꞌleꞌ, tan kꞌujlik veꞌt tzii tiꞌ chaꞌma. As atik veꞌt iyaabꞌil u Maꞌleꞌ.
5 levando consigo Maria, sua noiva, que estava grávida.
6 As tul uvaꞌ atik veꞌt chaꞌma tu u Belén, as ilej veꞌt u qꞌiieꞌ tiꞌ titzꞌebꞌ u neꞌeꞌ.
6 E, estando eles ali, chegou a hora de nascer o bebê.
7 As itzꞌebꞌ veꞌteꞌ. As aꞌeꞌ u bꞌaxa tal u Maꞌleꞌ. As ibꞌoch veꞌt u Maꞌleꞌ u neꞌeꞌ tu umaꞌl u txoꞌ. As ikoxhbꞌaꞌ veꞌt kuꞌ tu umaꞌl u jukꞌubꞌ, tan jit ilej veꞌt chaꞌma ivatbꞌal tu umaj kabꞌal.
7 Ela deu à luz seu primeiro filho, um menino. Envolveu-o em faixas de pano e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 As atik kaꞌl unqꞌa xeen kaneeroꞌ najlich u Belén. As nik ivata chajnaj unqꞌa kaneeroꞌeꞌ aqꞌbꞌal.
8 Naquela noite, havia alguns pastores nos campos próximos, vigiando rebanhos de ovelhas.
9 As aat kuxh til veꞌt chajnaj tul veꞌt umaꞌl u ángel uvaꞌ tetz u Kubꞌaal Tiixheꞌ. As yak chit txijul veꞌt chajnaj taꞌn vilitzꞌloꞌlan u Tiixheꞌ. As kat chit xoꞌv veꞌt chajnaj.
9 De repente, um anjo do Senhor apareceu entre eles, e o brilho da glória do Senhor os cercou. Ficaram aterrorizados,
10 As ech tal veꞌt u ángel ileꞌ: —Yeꞌ kuxh xoꞌv ex, tan aꞌ umaꞌl u bꞌaꞌnla yoleꞌ tul val sete. As la txuqꞌtxun veꞌt ex stiꞌ tukꞌ unqꞌa tenameꞌ unpajte.
10 mas o anjo lhes disse: “Não tenham medo! Trago boas notícias, que darão grande alegria a todo o povo.
11 As cheel kat itzꞌebꞌyu veꞌt u qꞌalpun tetz unqꞌa tenameꞌ. As aꞌ kat itzꞌebꞌkat tu u tenam uvaꞌ alalkat u David. As aꞌeꞌ u Cristo uvaꞌ Kubꞌaal.
11 Hoje em Belém, a cidade de Davi, nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor!
12 As abꞌiste u neꞌeꞌ uveꞌ ni val sete as kꞌuchbꞌal tetz uvaꞌ, tan tul la bꞌen elej u neꞌeꞌ, as bꞌochel tu umaꞌl u txoꞌ. As koxhlu kuꞌ tu umaꞌl u jukꞌubꞌ,— tiꞌk u ángel.
12 Vocês o reconhecerão por este sinal: encontrarão o bebê enrolado em faixas de pano, deitado numa manjedoura”.
13 As aat kuxh til veꞌt unqꞌa xeen txooeꞌ ichee veꞌt mamaꞌla ángel svatz. As ech tal veꞌt unqꞌa ángel ileꞌ tiꞌ toksat iqꞌii u Tiixheꞌ:
13 De repente, juntou-se ao anjo uma grande multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 —¡Qoksataj iqꞌii u Tiixheꞌ uvaꞌ echen tu almikaꞌ! tan Aakeꞌ nibꞌanon uvaꞌ bꞌaꞌn tatin unqꞌa uxhchileꞌ svatzaj vatz u txꞌavaꞌeꞌ, tan echeꞌ uvaꞌ nisaꞌ u Tiixheꞌ— tiꞌk unqꞌa ángel.
14 “Glória a Deus nos mais altos céus, e paz na terra àqueles de que Deus se agrada!”.
15 As tul qꞌaav veꞌt unqꞌa ángel tu almikaꞌ, as ech tal veꞌt unqꞌa xeen txoo ileꞌ svatzaj: —Koꞌnaj tu u Belén. Koꞌnaj qil uveꞌ kat tal u Tiixheꞌ sqe,— tiꞌk unqꞌa xeen txooeꞌ.
15 Quando os anjos voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: “Vamos a Belém para ver esse acontecimento que o Senhor nos anunciou”.
16 As qꞌax chit veꞌt ibꞌen chajnaj. Bꞌex ilej veꞌt chajnaj u Maꞌleꞌ tukꞌ u Xhuꞌleꞌ tukꞌ u neꞌeꞌ. As koxhlik kuꞌ u tal neꞌeꞌ tu u jukꞌubꞌeꞌ.
16 Indo depressa ao povoado, encontraram Maria e José, e lá estava o bebê, deitado na manjedoura.
17 As tul til veꞌt chajnaj u neꞌeꞌ, as kat tal veꞌt chajnaj te chaꞌma kam uvaꞌ kat ul tal u ángel te chajnaj tiꞌ u neꞌeꞌ.
17 Depois de o verem, os pastores contaram a todos o que o anjo tinha dito a respeito da criança,
18 As jankꞌal unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ kat abꞌin viyol unqꞌa xeen txooeꞌ as kat chit txuqꞌtxun veꞌteꞌ taꞌn u yoleꞌ uveꞌ tal chajnaj.
18 e todos que ouviam a história dos pastores ficavam admirados.
19 As nikat kuxh titzꞌa u Maꞌleꞌ unqꞌa yoleꞌ. As kat ibꞌan veꞌt jeꞌ tiviꞌ uvaꞌ kam isuuchil u yoleꞌ uveꞌ kat tabꞌi.
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas no coração e refletia sobre elas.
20 As tul qꞌaav veꞌt unqꞌa xeen txooeꞌ kꞌatz unqꞌa ikaneeroꞌeꞌ, as vaꞌlik chit itxuqꞌtxun veꞌt chajnaj. As toksa veꞌt chajnaj iqꞌii u Tiixheꞌ tiꞌ unqꞌa veeꞌ kat tabꞌi as tiꞌ unqꞌa veeꞌ kat tila echeꞌ uvaꞌ kat alax te chajnaj taꞌn u ángel.
20 Os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo que tinham visto e ouvido. Tudo aconteceu como o anjo lhes havia anunciado.
21 As tul ibꞌan u neꞌeꞌ vaaxil qꞌii as bꞌex tzokꞌaxoj veꞌt el unbꞌiil vichiꞌoleꞌ, as oksal veꞌt ibꞌii uvaꞌ Jesús, tan echeꞌ uveꞌ alik kan taꞌn u ángel te u Maꞌleꞌ tul uvaꞌ yeꞌxnik jeꞌ ventasioon stiꞌ.
21 Oito dias depois, quando o bebê foi circuncidado, chamaram-no Jesus, o nome que o anjo lhe tinha dado antes mesmo de ele ser concebido.
22 As tul ibꞌan u Maꞌleꞌ kaꞌviinqil qꞌii tiꞌ u neꞌeꞌ echeꞌ uvaꞌ alik kan taꞌn u Moisés, as eqꞌol veꞌt u neꞌeꞌ taꞌn vitxutxeꞌ tukꞌ vibꞌaaleꞌ tu u Jerusalén tiꞌ inachpu veꞌt Tiixh stiꞌ,
22 Então chegou o tempo da oferta de purificação, como era a exigência da lei de Moisés. Seus pais o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor,
23 tan ech ni tal u yol ileꞌ uvaꞌ tzꞌibꞌamal kan taꞌn u Moisés: «Asoj xaak u bꞌaxa tal u ixojeꞌ, as tetz Tiixh naj la ibꞌaneꞌ,» tiꞌk u yoleꞌ.
23 pois a lei do Senhor dizia: “Se o primeiro filho for menino, será consagrado ao Senhor”.
24 As inima veꞌt chaꞌma u yoleꞌ uvaꞌ alelik kan taꞌn u Moisés uvaꞌ ech ni tal ileꞌ: «As la oyal veꞌt untzumoj koꞌrakꞌum as moj tzumoj paroomaxh vatz u Tiixheꞌ,» tiꞌk u yoleꞌ.
24 Assim, ofereceram o sacrifício exigido pela lei do Senhor: “duas rolinhas ou dois pombinhos”.
25 As atik umaꞌl u pap tu u Jerusalén uvaꞌ Simeón ibꞌii, as nik toksa taama tiꞌ inachat Tiixh. As atik ok taama tiꞌ u Tiixheꞌ. As nikat itxꞌebꞌon tiꞌ ilejat u qꞌiieꞌ uvaꞌ la ul u qꞌalpun tetz u tenameꞌ uvaꞌ tiaal Israel tiꞌ ilochpeꞌ. As aꞌik u Tiixhla Espíritu nik lochon u Simeón tiꞌ ibꞌanataꞌ kam uvaꞌ nik tal u Tiixheꞌ stiꞌ,
25 Naquela época, vivia em Jerusalém um homem chamado Simeão. Ele era justo e devoto, e esperava ansiosamente pela restauração de Israel. O Espírito Santo estava sobre ele
26 tan maꞌtik talat u Tiixhla Espíritu ste uvaꞌ techal la til kan tul u Cristo uvaꞌ la ichaj tzan u Tiixheꞌ.
26 e lhe havia revelado que ele não morreria enquanto não visse o Cristo enviado pelo Senhor.
27 As an chit u Tiixhla Espíritu oksan xeꞌ taama u Simeón tiꞌ toon vatz u tostiixheꞌ. As tul bꞌex oonoj u neꞌeꞌ taꞌn u Xhuꞌleꞌ tukꞌ u Maꞌleꞌ tiꞌ toksal veꞌt u neꞌeꞌ vatz u Tiixheꞌ tiꞌ inimat chaꞌma u tzaqꞌiteꞌ,
27 Nesse dia, o Espírito o conduziu ao templo. Assim, quando Maria e José chegaram para apresentar o menino Jesus ao Senhor, como a lei exigia,
28 as ijele veꞌt u Simeón u neꞌeꞌ. As ech tal veꞌt u Simeón ileꞌ tiꞌ toksat iqꞌii u Tiixheꞌ:
28 Simeão tomou a criança nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 —Kubꞌaal Tiixh, la uchi uvaꞌ la kam veꞌt in echeꞌ uvaꞌ alel kan aꞌn, tan bꞌaꞌn tatin veꞌt u vaanxelaleꞌ savatz,
29 “Soberano Deus, agora podes levar em paz o teu servo, como prometeste.
30 tan kat villu veꞌt u qꞌalpun qetzeꞌ.
30 Vi a tua salvação,
31 As axheꞌ, Pap, la chꞌiisan aqꞌal uvaꞌ la ilax taꞌn unqꞌa tenameꞌ skajayil.
31 que preparaste para todos os povos.
32 As la tal veꞌt isuuchil vayoleꞌ te unqꞌa tenameꞌ uveꞌ jit tiaal Israel echeꞌ itxijul umaꞌl tenam uvaꞌ echen tu u toktoeꞌ.
32 Ele é uma luz de revelação às nações e é a glória do teu povo, Israel!”.
33 As tul tabꞌi veꞌt u Xhuꞌleꞌ tukꞌ u Maꞌleꞌ u yoleꞌ uveꞌ tal u Simeón tiꞌ u neꞌeꞌ, as kat chit sotz veꞌt ikꞌuꞌl chaꞌma.
33 Os pais de Jesus ficaram admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 As toksa veꞌt u Simeón iqꞌii u Tiixheꞌ. As ech tal veꞌt ileꞌ te u Maꞌleꞌ: —Tan kꞌujleꞌl veꞌt u neꞌeꞌ tiꞌ uvaꞌ at unqꞌa tiaal Israel la niman, as ati uvaꞌ yeꞌ la niman. As at unqꞌa uxhchileꞌ la chꞌoꞌn veꞌt taama stiꞌ.
34 Então Simeão os abençoou e disse a Maria, a mãe do bebê: “Este menino está destinado a provocar a queda de muitos em Israel, mas também a ascensão de tantos outros. Foi enviado como sinal de Deus, mas muitos resistirão a ele.
35 As la ootzil vitxumbꞌal unqꞌa uxhchileꞌ kam uveꞌ ni titzꞌa taama. Pet ech koj axh, tan ech tok umaj u mam txumuꞌm xeꞌ aama echeꞌ tok umaj chꞌichꞌ tu u taanxelal umaj uxhchil,— tiꞌk u Simeón tal te u Maꞌleꞌ.
35 Como resultado, serão revelados os pensamentos mais profundos de muitos corações, e você sentirá como se uma espada lhe atravessasse a alma”.
36 Atik umaꞌl u qꞌajsan tetz viyol u Tiixheꞌ vatz iqꞌanal u tostiixheꞌ. As An ibꞌii u ixojeꞌ. As imeꞌal u Fanuel uvaꞌ tiaal u Aser ixoj. As txulnalik ixoj tul teqꞌo tibꞌ ixoj tukꞌ vitzumeleꞌ. As vujvaꞌl kuxh yaabꞌ teqꞌo tibꞌ ixoj tukꞌ vitzumeleꞌ. As kat kam veꞌt vitzumel ixojeꞌ.
36 A profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, também estava no templo. Era muito idosa e havia perdido o marido depois de sete anos de casados
37 As kaaik veꞌt kan ixoj txakayil kajvaꞌl toꞌkꞌal (84) yaabꞌ. As tul qꞌestik chit veꞌt ixoj. As bꞌenameen atik chit ixoj vatz iqꞌanal u tostiixheꞌ. As nik inach ixoj Tiixh sqꞌiil as aqꞌbꞌal. As nikat ikuy veꞌt ixoj ivaꞌy tiꞌ inachat Tiixh.
37 e vivido como viúva até os 84 anos. Nunca deixava o templo, adorando a Deus dia e noite, em jejum e oração.
38 As tul yaꞌ veꞌt u Simeón tiꞌ iyoloneꞌ, as jetzꞌen veꞌt ok u Aneꞌ kꞌatz u neꞌeꞌ tiꞌ taqꞌat taꞌntiixh te u Tiixheꞌ stiꞌ. As nik tal u Aneꞌ isuuchil u tijleꞌm u neꞌeꞌ te unqꞌa uxhchileꞌ tu u Jerusalén uveꞌ nik itxꞌebꞌon tiꞌ u qꞌalpun tetz unqꞌa tenameꞌ.
38 Chegou ali naquele momento e começou a louvar a Deus. Falava a respeito da criança a todos que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 As tul tzojpu veꞌt u Xhuꞌleꞌ tukꞌ u Maꞌleꞌ tiꞌ uvaꞌ alelik kan tu u tzaqꞌiteꞌ taꞌn u Tiixheꞌ, as qꞌaav veꞌt chaꞌma tu u Nazaret uvaꞌ echen tu u Galilea.
39 Após cumprirem todas as exigências da lei do Senhor, os pais de Jesus voltaram para casa em Nazaré, na Galileia.
40 As chꞌiichil chit nik ibꞌan veꞌt u Jesús. As nik ichee veꞌt iyakꞌil. As nik ichee veꞌt itxumbꞌal. As nik taqꞌ veꞌt tzan u Tiixheꞌ vibꞌaꞌnileꞌ stiꞌ.
40 Ali o menino foi crescendo, saudável e forte. Era cheio de sabedoria, e o favor de Deus estava sobre ele.
41 As jun yaabꞌ nikat ibꞌen vitxutx u Jesús tukꞌ vibꞌaaleꞌ tu u Jerusalén tiꞌ tilat u nimla qꞌiieꞌ uvaꞌ pascua ibꞌii.
41 Todos os anos, os pais de Jesus iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 Tul maꞌtik ibꞌanat u Jesús kabꞌlaval yaabꞌ, as bꞌex veꞌt vitxutxeꞌ tukꞌ vibꞌaaleꞌ tu u nimla qꞌiieꞌ, tan ech chit nik ibꞌan chaꞌma tu jun yaabꞌ.
42 Quando Jesus completou doze anos, foram à festa, como de costume.
43 As tul pal veꞌt u nimla qꞌiieꞌ, as qꞌaav veꞌt vitxutx u Jesús tukꞌ vibꞌaaleꞌ tiꞌ ibꞌen tu vitenameꞌ. As kaaik veꞌt kan u Jesús tu u Jerusalén. As jit ilax ikaa Aak,
43 Terminada a celebração, partiram de volta para Nazaré, mas Jesus ficou para trás, em Jerusalém, sem que seus pais notassem sua falta.
44 tan kamal xekelik Aak xoꞌl unqꞌa tenameꞌ uvaꞌ nikat tal chaꞌma. As tul uvaꞌ maꞌtik ixaat veꞌt chaꞌma umaꞌl qꞌii xaoꞌm, as aꞌn ichuk veꞌt chaꞌma u Jesús xoꞌl unqꞌa tatineꞌ tukꞌ xoꞌl unqꞌa tenameꞌ uveꞌ ootzimalik taꞌn chaꞌma.
44 Pensaram que ele estivesse entre os demais viajantes, mas depois de caminharem um dia inteiro começaram a procurá-lo entre os parentes e amigos.
45 As jit ilej veꞌt chaꞌma u Jesús. As qꞌaav veꞌt chaꞌma tu u Jerusalén tiꞌ ichukat u Jesús.
45 Como não o encontravam, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 As tu veꞌt itoxvu qꞌii, as aꞌn ilej veꞌt chaꞌma u Jesús. As aꞌ xonlikkat ok u Jesús tu u tostiixheꞌ xoꞌl unqꞌa najeꞌ uveꞌ nik ichusun u tzaqꞌiteꞌ uvaꞌ tzꞌibꞌamal kan. As nik tabꞌi u Jesús viyol chajnajeꞌ. As nikat ichꞌoti u Jesús itziꞌ chajnaj.
46 Por fim, depois de três dias, acharam Jesus no templo, sentado entre os mestres da lei, ouvindo-os e fazendo perguntas.
47 As jankꞌal unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ nikat abꞌin viyol u Jesús as teqꞌo chit veꞌt taama chajnaj tiꞌ vitxumbꞌal u Jesús, tan chꞌiꞌumal chit talat veꞌt u Jesús isuuchil unqꞌa yoleꞌ.
47 Todos que o ouviam se admiravam de seu entendimento e de suas respostas.
48 As echat chit kat ibꞌan vibꞌaal u Jesús tukꞌ vitxutxeꞌ tiꞌ uvaꞌ til chaꞌma uvaꞌ tal u Jesús isuuchil u yoleꞌ. As ech tal veꞌt u Maꞌl ileꞌ: —¿Kameꞌ qꞌi, val, uveꞌ kat oolbꞌe oꞌ? As kat kuxh axaansal veꞌt qaama. As in tukꞌ ak abꞌaaleꞌ, as kat kuxh chukunyu veꞌt oꞌ seeꞌ,— tiꞌk u Maꞌleꞌ.
48 Quando o viram, seus pais ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: “Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos, procurando você por toda parte”.
49 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ: —¿As kam qꞌi uveꞌ nechuk sve? ¿As yeꞌ kol ootzimal qꞌa setaꞌn uvaꞌ aꞌ chit la atinkat in tu vikabꞌal vunBꞌaaleꞌ?— tiꞌk u Jesús.
49 “Mas por que me procuravam?”, perguntou ele. “Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai?”
50 As jit pal u Maꞌleꞌ stuul tukꞌ u Xhuꞌleꞌ tiꞌ uvaꞌ kam ni tokkat u yoleꞌ uveꞌ tal u Jesús.
50 Não entenderam, porém, o que ele quis dizer.
51 As tul tal u Jesús u yoleꞌ, as bꞌen veꞌt Aak tiꞌ vibꞌaaleꞌ tukꞌ tiꞌ vitxutxeꞌ tu u Nazaret. As nikat inima u Jesús yol kam uvaꞌ nik tal chaꞌma ste. As nikat kuxh titzꞌa vitxutxeꞌ unqꞌa yoleꞌ uveꞌ kat tal u Jesús.
51 Então voltou com os pais para Nazaré, e lhes era obediente. Sua mãe guardava todas essas coisas no coração.
52 As nikat ichꞌii veꞌt itxakebꞌ u Jesús. Nikat ichee veꞌt itxumbꞌal. As bꞌaꞌn vitxumbꞌal u Jesús vatz u Tiixheꞌ as tukꞌ vatz unqꞌa tenameꞌ.
52 Jesus crescia em sabedoria, em estatura e no favor de Deus e das pessoas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.