Lucas 2

U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 An chit tu unqꞌa qꞌiieꞌ, as taqꞌeꞌl tzan u Augusto umaꞌl u ley, tan atik ok naj ijlenaalil tu u Roma. As taleꞌl tzan naj uvaꞌ la eqꞌol tachul unqꞌa tenameꞌ skajayil.
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do Império para recensear-se.
2 As aꞌs tel u tachul unqꞌa tenameꞌ bꞌaxa taꞌn u Augusto tul uvaꞌ atik ok u Cirenio bꞌanol ivatz u ijlenaaleꞌ tu u Siria.
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 As bꞌen veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ skajayil tulaj unqꞌa itenameꞌ uveꞌ itzꞌebꞌnalkat tiꞌ itzꞌibꞌat veꞌt tibꞌ.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 As estiꞌeꞌ el veꞌt chꞌuꞌl u Xhuꞌleꞌ tu u tenameꞌ uvaꞌ Nazaret uvaꞌ echen tu u Galilea. As aꞌ bꞌenkat veꞌteꞌ tu u Belén uvaꞌ echen tu u Judea, uvaꞌ itzꞌebꞌnalikkat u David, tan tiaalik tibꞌ u David tukꞌ u Xhuꞌl.
4 José também saiu da Galileia, da cidade de Nazaré, e foi para a Judeia, até a cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 As bꞌex itzꞌibꞌa veꞌt tibꞌ u Xhuꞌleꞌ tukꞌ u Maꞌleꞌ, tan kꞌujlik veꞌt tzii tiꞌ chaꞌma. As atik veꞌt iyaabꞌil u Maꞌleꞌ.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 As tul uvaꞌ atik veꞌt chaꞌma tu u Belén, as ilej veꞌt u qꞌiieꞌ tiꞌ titzꞌebꞌ u neꞌeꞌ.
6 E aconteceu que, estando eles ali, chegou o tempo de ela ter a criança.
7 As itzꞌebꞌ veꞌteꞌ. As aꞌeꞌ u bꞌaxa tal u Maꞌleꞌ. As ibꞌoch veꞌt u Maꞌleꞌ u neꞌeꞌ tu umaꞌl u txoꞌ. As ikoxhbꞌaꞌ veꞌt kuꞌ tu umaꞌl u jukꞌubꞌ, tan jit ilej veꞌt chaꞌma ivatbꞌal tu umaj kabꞌal.
7 Então Maria deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou o menino e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 As atik kaꞌl unqꞌa xeen kaneeroꞌ najlich u Belén. As nik ivata chajnaj unqꞌa kaneeroꞌeꞌ aqꞌbꞌal.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam os seus rebanhos durante as vigílias da noite.
9 As aat kuxh til veꞌt chajnaj tul veꞌt umaꞌl u ángel uvaꞌ tetz u Kubꞌaal Tiixheꞌ. As yak chit txijul veꞌt chajnaj taꞌn vilitzꞌloꞌlan u Tiixheꞌ. As kat chit xoꞌv veꞌt chajnaj.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 As ech tal veꞌt u ángel ileꞌ: —Yeꞌ kuxh xoꞌv ex, tan aꞌ umaꞌl u bꞌaꞌnla yoleꞌ tul val sete. As la txuqꞌtxun veꞌt ex stiꞌ tukꞌ unqꞌa tenameꞌ unpajte.
10 O anjo, porém, lhes disse: — Não tenham medo! Estou aqui para lhes trazer boa-nova de grande alegria, que será para todo o povo:
11 As cheel kat itzꞌebꞌyu veꞌt u qꞌalpun tetz unqꞌa tenameꞌ. As aꞌ kat itzꞌebꞌkat tu u tenam uvaꞌ alalkat u David. As aꞌeꞌ u Cristo uvaꞌ Kubꞌaal.
11 é que hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 As abꞌiste u neꞌeꞌ uveꞌ ni val sete as kꞌuchbꞌal tetz uvaꞌ, tan tul la bꞌen elej u neꞌeꞌ, as bꞌochel tu umaꞌl u txoꞌ. As koxhlu kuꞌ tu umaꞌl u jukꞌubꞌ,— tiꞌk u ángel.
12 E isto servirá a vocês de sinal: vocês encontrarão uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 As aat kuxh til veꞌt unqꞌa xeen txooeꞌ ichee veꞌt mamaꞌla ángel svatz. As ech tal veꞌt unqꞌa ángel ileꞌ tiꞌ toksat iqꞌii u Tiixheꞌ:
13 E, de repente, apareceu com o anjo uma multidão do exército celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 —¡Qoksataj iqꞌii u Tiixheꞌ uvaꞌ echen tu almikaꞌ! tan Aakeꞌ nibꞌanon uvaꞌ bꞌaꞌn tatin unqꞌa uxhchileꞌ svatzaj vatz u txꞌavaꞌeꞌ, tan echeꞌ uvaꞌ nisaꞌ u Tiixheꞌ— tiꞌk unqꞌa ángel.
14 “Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.”
15 As tul qꞌaav veꞌt unqꞌa ángel tu almikaꞌ, as ech tal veꞌt unqꞌa xeen txoo ileꞌ svatzaj: —Koꞌnaj tu u Belén. Koꞌnaj qil uveꞌ kat tal u Tiixheꞌ sqe,— tiꞌk unqꞌa xeen txooeꞌ.
15 Quando os anjos se afastaram deles e voltaram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: — Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 As qꞌax chit veꞌt ibꞌen chajnaj. Bꞌex ilej veꞌt chajnaj u Maꞌleꞌ tukꞌ u Xhuꞌleꞌ tukꞌ u neꞌeꞌ. As koxhlik kuꞌ u tal neꞌeꞌ tu u jukꞌubꞌeꞌ.
16 Foram depressa e encontraram Maria e José, e a criança deitada na manjedoura.
17 As tul til veꞌt chajnaj u neꞌeꞌ, as kat tal veꞌt chajnaj te chaꞌma kam uvaꞌ kat ul tal u ángel te chajnaj tiꞌ u neꞌeꞌ.
17 E, vendo isso, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 As jankꞌal unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ kat abꞌin viyol unqꞌa xeen txooeꞌ as kat chit txuqꞌtxun veꞌteꞌ taꞌn u yoleꞌ uveꞌ tal chajnaj.
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas relatadas pelos pastores.
19 As nikat kuxh titzꞌa u Maꞌleꞌ unqꞌa yoleꞌ. As kat ibꞌan veꞌt jeꞌ tiviꞌ uvaꞌ kam isuuchil u yoleꞌ uveꞌ kat tabꞌi.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 As tul qꞌaav veꞌt unqꞌa xeen txooeꞌ kꞌatz unqꞌa ikaneeroꞌeꞌ, as vaꞌlik chit itxuqꞌtxun veꞌt chajnaj. As toksa veꞌt chajnaj iqꞌii u Tiixheꞌ tiꞌ unqꞌa veeꞌ kat tabꞌi as tiꞌ unqꞌa veeꞌ kat tila echeꞌ uvaꞌ kat alax te chajnaj taꞌn u ángel.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes tinha sido anunciado.
21 As tul ibꞌan u neꞌeꞌ vaaxil qꞌii as bꞌex tzokꞌaxoj veꞌt el unbꞌiil vichiꞌoleꞌ, as oksal veꞌt ibꞌii uvaꞌ Jesús, tan echeꞌ uveꞌ alik kan taꞌn u ángel te u Maꞌleꞌ tul uvaꞌ yeꞌxnik jeꞌ ventasioon stiꞌ.
21 E ao se completarem oito dias, quando o menino foi circuncidado, deram-lhe o nome de Jesus . Esse nome tinha sido dado pelo anjo, antes de o menino ser concebido.
22 As tul ibꞌan u Maꞌleꞌ kaꞌviinqil qꞌii tiꞌ u neꞌeꞌ echeꞌ uvaꞌ alik kan taꞌn u Moisés, as eqꞌol veꞌt u neꞌeꞌ taꞌn vitxutxeꞌ tukꞌ vibꞌaaleꞌ tu u Jerusalén tiꞌ inachpu veꞌt Tiixh stiꞌ,
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram o menino a Jerusalém para o apresentar ao Senhor,
23 tan ech ni tal u yol ileꞌ uvaꞌ tzꞌibꞌamal kan taꞌn u Moisés: «Asoj xaak u bꞌaxa tal u ixojeꞌ, as tetz Tiixh naj la ibꞌaneꞌ,» tiꞌk u yoleꞌ.
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: “Todo primogênito será consagrado ao Senhor.”
24 As inima veꞌt chaꞌma u yoleꞌ uvaꞌ alelik kan taꞌn u Moisés uvaꞌ ech ni tal ileꞌ: «As la oyal veꞌt untzumoj koꞌrakꞌum as moj tzumoj paroomaxh vatz u Tiixheꞌ,» tiꞌk u yoleꞌ.
24 E também foram para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: “Um par de rolinhas ou dois pombinhos.”
25 As atik umaꞌl u pap tu u Jerusalén uvaꞌ Simeón ibꞌii, as nik toksa taama tiꞌ inachat Tiixh. As atik ok taama tiꞌ u Tiixheꞌ. As nikat itxꞌebꞌon tiꞌ ilejat u qꞌiieꞌ uvaꞌ la ul u qꞌalpun tetz u tenameꞌ uvaꞌ tiaal Israel tiꞌ ilochpeꞌ. As aꞌik u Tiixhla Espíritu nik lochon u Simeón tiꞌ ibꞌanataꞌ kam uvaꞌ nik tal u Tiixheꞌ stiꞌ,
25 Em Jerusalém havia um homem chamado Simeão. Este homem era justo e piedoso e esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 tan maꞌtik talat u Tiixhla Espíritu ste uvaꞌ techal la til kan tul u Cristo uvaꞌ la ichaj tzan u Tiixheꞌ.
26 Ele tinha recebido uma revelação do Espírito Santo de que não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 As an chit u Tiixhla Espíritu oksan xeꞌ taama u Simeón tiꞌ toon vatz u tostiixheꞌ. As tul bꞌex oonoj u neꞌeꞌ taꞌn u Xhuꞌleꞌ tukꞌ u Maꞌleꞌ tiꞌ toksal veꞌt u neꞌeꞌ vatz u Tiixheꞌ tiꞌ inimat chaꞌma u tzaqꞌiteꞌ,
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 as ijele veꞌt u Simeón u neꞌeꞌ. As ech tal veꞌt u Simeón ileꞌ tiꞌ toksat iqꞌii u Tiixheꞌ:
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 —Kubꞌaal Tiixh, la uchi uvaꞌ la kam veꞌt in echeꞌ uvaꞌ alel kan aꞌn, tan bꞌaꞌn tatin veꞌt u vaanxelaleꞌ savatz,
29 “Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 tan kat villu veꞌt u qꞌalpun qetzeꞌ.
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 As axheꞌ, Pap, la chꞌiisan aqꞌal uvaꞌ la ilax taꞌn unqꞌa tenameꞌ skajayil.
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 As la tal veꞌt isuuchil vayoleꞌ te unqꞌa tenameꞌ uveꞌ jit tiaal Israel echeꞌ itxijul umaꞌl tenam uvaꞌ echen tu u toktoeꞌ.
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.”
33 As tul tabꞌi veꞌt u Xhuꞌleꞌ tukꞌ u Maꞌleꞌ u yoleꞌ uveꞌ tal u Simeón tiꞌ u neꞌeꞌ, as kat chit sotz veꞌt ikꞌuꞌl chaꞌma.
33 E o pai e a mãe do menino estavam admirados com o que se dizia a respeito dele.
34 As toksa veꞌt u Simeón iqꞌii u Tiixheꞌ. As ech tal veꞌt ileꞌ te u Maꞌleꞌ: —Tan kꞌujleꞌl veꞌt u neꞌeꞌ tiꞌ uvaꞌ at unqꞌa tiaal Israel la niman, as ati uvaꞌ yeꞌ la niman. As at unqꞌa uxhchileꞌ la chꞌoꞌn veꞌt taama stiꞌ.
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: — Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para elevação de muitos em Israel e para ser alvo de contradição,
35 As la ootzil vitxumbꞌal unqꞌa uxhchileꞌ kam uveꞌ ni titzꞌa taama. Pet ech koj axh, tan ech tok umaj u mam txumuꞌm xeꞌ aama echeꞌ tok umaj chꞌichꞌ tu u taanxelal umaj uxhchil,— tiꞌk u Simeón tal te u Maꞌleꞌ.
35 para que se manifestem os pensamentos de muitos corações. Quanto a você, Maria, uma espada atravessará a sua alma.
36 Atik umaꞌl u qꞌajsan tetz viyol u Tiixheꞌ vatz iqꞌanal u tostiixheꞌ. As An ibꞌii u ixojeꞌ. As imeꞌal u Fanuel uvaꞌ tiaal u Aser ixoj. As txulnalik ixoj tul teqꞌo tibꞌ ixoj tukꞌ vitzumeleꞌ. As vujvaꞌl kuxh yaabꞌ teqꞌo tibꞌ ixoj tukꞌ vitzumeleꞌ. As kat kam veꞌt vitzumel ixojeꞌ.
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Ela era bem idosa, tendo vivido com o marido sete anos desde que tinha se casado.
37 As kaaik veꞌt kan ixoj txakayil kajvaꞌl toꞌkꞌal (84) yaabꞌ. As tul qꞌestik chit veꞌt ixoj. As bꞌenameen atik chit ixoj vatz iqꞌanal u tostiixheꞌ. As nik inach ixoj Tiixh sqꞌiil as aqꞌbꞌal. As nikat ikuy veꞌt ixoj ivaꞌy tiꞌ inachat Tiixh.
37 Agora era viúva de oitenta e quatro anos. Ela não deixava o templo, mas adorava noite e dia, com jejuns e orações.
38 As tul yaꞌ veꞌt u Simeón tiꞌ iyoloneꞌ, as jetzꞌen veꞌt ok u Aneꞌ kꞌatz u neꞌeꞌ tiꞌ taqꞌat taꞌntiixh te u Tiixheꞌ stiꞌ. As nik tal u Aneꞌ isuuchil u tijleꞌm u neꞌeꞌ te unqꞌa uxhchileꞌ tu u Jerusalén uveꞌ nik itxꞌebꞌon tiꞌ u qꞌalpun tetz unqꞌa tenameꞌ.
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 As tul tzojpu veꞌt u Xhuꞌleꞌ tukꞌ u Maꞌleꞌ tiꞌ uvaꞌ alelik kan tu u tzaqꞌiteꞌ taꞌn u Tiixheꞌ, as qꞌaav veꞌt chaꞌma tu u Nazaret uvaꞌ echen tu u Galilea.
39 Depois de terem cumprido tudo conforme a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 As chꞌiichil chit nik ibꞌan veꞌt u Jesús. As nik ichee veꞌt iyakꞌil. As nik ichee veꞌt itxumbꞌal. As nik taqꞌ veꞌt tzan u Tiixheꞌ vibꞌaꞌnileꞌ stiꞌ.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 As jun yaabꞌ nikat ibꞌen vitxutx u Jesús tukꞌ vibꞌaaleꞌ tu u Jerusalén tiꞌ tilat u nimla qꞌiieꞌ uvaꞌ pascua ibꞌii.
41 Todos os anos os pais de Jesus iam a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 Tul maꞌtik ibꞌanat u Jesús kabꞌlaval yaabꞌ, as bꞌex veꞌt vitxutxeꞌ tukꞌ vibꞌaaleꞌ tu u nimla qꞌiieꞌ, tan ech chit nik ibꞌan chaꞌma tu jun yaabꞌ.
42 Quando ele atingiu os doze anos, foram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 As tul pal veꞌt u nimla qꞌiieꞌ, as qꞌaav veꞌt vitxutx u Jesús tukꞌ vibꞌaaleꞌ tiꞌ ibꞌen tu vitenameꞌ. As kaaik veꞌt kan u Jesús tu u Jerusalén. As jit ilax ikaa Aak,
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que os pais dele o soubessem.
44 tan kamal xekelik Aak xoꞌl unqꞌa tenameꞌ uvaꞌ nikat tal chaꞌma. As tul uvaꞌ maꞌtik ixaat veꞌt chaꞌma umaꞌl qꞌii xaoꞌm, as aꞌn ichuk veꞌt chaꞌma u Jesús xoꞌl unqꞌa tatineꞌ tukꞌ xoꞌl unqꞌa tenameꞌ uveꞌ ootzimalik taꞌn chaꞌma.
44 Pensando, porém, que ele estava entre os companheiros de viagem, andaram um dia inteiro e, então, começaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos.
45 As jit ilej veꞌt chaꞌma u Jesús. As qꞌaav veꞌt chaꞌma tu u Jerusalén tiꞌ ichukat u Jesús.
45 E, como não o encontraram, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 As tu veꞌt itoxvu qꞌii, as aꞌn ilej veꞌt chaꞌma u Jesús. As aꞌ xonlikkat ok u Jesús tu u tostiixheꞌ xoꞌl unqꞌa najeꞌ uveꞌ nik ichusun u tzaqꞌiteꞌ uvaꞌ tzꞌibꞌamal kan. As nik tabꞌi u Jesús viyol chajnajeꞌ. As nikat ichꞌoti u Jesús itziꞌ chajnaj.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 As jankꞌal unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ nikat abꞌin viyol u Jesús as teqꞌo chit veꞌt taama chajnaj tiꞌ vitxumbꞌal u Jesús, tan chꞌiꞌumal chit talat veꞌt u Jesús isuuchil unqꞌa yoleꞌ.
47 E todos os que ouviam o menino se admiravam muito da sua inteligência e das suas respostas.
48 As echat chit kat ibꞌan vibꞌaal u Jesús tukꞌ vitxutxeꞌ tiꞌ uvaꞌ til chaꞌma uvaꞌ tal u Jesús isuuchil u yoleꞌ. As ech tal veꞌt u Maꞌl ileꞌ: —¿Kameꞌ qꞌi, val, uveꞌ kat oolbꞌe oꞌ? As kat kuxh axaansal veꞌt qaama. As in tukꞌ ak abꞌaaleꞌ, as kat kuxh chukunyu veꞌt oꞌ seeꞌ,— tiꞌk u Maꞌleꞌ.
48 Logo que os pais o viram, ficaram maravilhados. E a sua mãe lhe disse: — Filho, por que você fez isso conosco? Seu pai e eu estávamos aflitos à sua procura.
49 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ: —¿As kam qꞌi uveꞌ nechuk sve? ¿As yeꞌ kol ootzimal qꞌa setaꞌn uvaꞌ aꞌ chit la atinkat in tu vikabꞌal vunBꞌaaleꞌ?— tiꞌk u Jesús.
49 Ele respondeu:
50 As jit pal u Maꞌleꞌ stuul tukꞌ u Xhuꞌleꞌ tiꞌ uvaꞌ kam ni tokkat u yoleꞌ uveꞌ tal u Jesús.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes disse.
51 As tul tal u Jesús u yoleꞌ, as bꞌen veꞌt Aak tiꞌ vibꞌaaleꞌ tukꞌ tiꞌ vitxutxeꞌ tu u Nazaret. As nikat inima u Jesús yol kam uvaꞌ nik tal chaꞌma ste. As nikat kuxh titzꞌa vitxutxeꞌ unqꞌa yoleꞌ uveꞌ kat tal u Jesús.
51 E voltou com eles para Nazaré e era submisso a eles. E a mãe dele guardava todas estas coisas no coração.
52 As nikat ichꞌii veꞌt itxakebꞌ u Jesús. Nikat ichee veꞌt itxumbꞌal. As bꞌaꞌn vitxumbꞌal u Jesús vatz u Tiixheꞌ as tukꞌ vatz unqꞌa tenameꞌ.
52 E Jesus crescia em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.