Lucas 20
U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs NVT
1 As ibꞌan tu umaꞌl u qꞌii tul atik u Jesús vatz iqꞌanal u tostiixheꞌ. As tul nikat ichusun Aak tiꞌ unqꞌa bꞌaꞌnla yoleꞌ tetz u sotzbꞌal paaveꞌ, as oon veꞌt kaꞌl unqꞌa bꞌaal tenam, tukꞌ kaꞌt unqꞌa iqꞌesal oksan iyol tenam vatz Tiixh, as tukꞌ kaꞌt unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ chusel tibꞌ tiꞌ unqꞌa tzaqꞌiteꞌ.
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 As ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ te Aak: —Al sqe: ¿Abꞌil aqꞌol tetz u eejleꞌmeꞌ tiꞌ uvaꞌ kat ul atilu el unqꞌa uxhchileꞌ vatz iqꞌanal u tostiixheꞌ?— tiꞌk chajnaj.
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ: —Tuk unchꞌoti umaꞌl u yol sete. As etaltaj sve:
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 ¿Abꞌil chajol tzan tetz u Xhuneꞌ uvaꞌ nik aqꞌon kuꞌ unqꞌa uxhchileꞌ xeꞌ u aꞌeꞌ? ¿Ma aꞌ u Tiixheꞌ chajol tzan tetz? ¿Pet moj aꞌ unqꞌa vatz txꞌavaꞌilla aamaeꞌ chajol tzan tetz?— tiꞌk u Jesús.
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 As iyol veꞌt chajnaj svatzaj uvaꞌ kam la tal chajnaj. Ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ: —Asoj tuk qaleꞌ uvaꞌ Tiixh kat chajon tzan naj, as: «¿Kam qꞌi yeꞌ kat enima u Xhuneꞌ?» chaj najeꞌ tuk tal sqe.
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 Pet asoj tuk qaleꞌ uvaꞌ vatz txꞌavaꞌilla aama kuxheꞌ kat chajon tzan naj, as tuk isuti unqꞌa tenameꞌ kꞌubꞌ sqiꞌ, tan ninima unqꞌa tenameꞌ uvaꞌ qꞌajsan tetz viyol u Tiixheꞌ u Xhuneꞌ,— tiꞌk chajnaj svatzaj.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 As ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ te Aak: —Yeꞌ qootzaj abꞌil kat chajon tzan u Xhuneꞌ,— tiꞌk chajnaj.
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ te chajnaj: —Mitaꞌn in la alon sete uvaꞌ abꞌil kat aqꞌon u vijleꞌmeꞌ tiꞌ uvaꞌ kat unbꞌana,— tiꞌk Aak.
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 As tal veꞌt u Jesús umaꞌt u kꞌuchuvatz te unqꞌa tenameꞌ. Ech tal Aak ileꞌ: —Tan tava veꞌt umaꞌl u naj kaꞌl unqꞌa uuva tu vitxꞌavaꞌeꞌ. As taqꞌ veꞌt kan naj vitxꞌavaꞌeꞌ tukꞌ vichikoeꞌ skꞌam te kaꞌl unqꞌa aqꞌonvil. As nimal qꞌii bꞌex ibꞌan naj tu umaꞌt tenam.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 Tul ilej veꞌt u qꞌiieꞌ tiꞌ ituxpu ivatz unqꞌa uuvaeꞌ, as ichaj veꞌt vibꞌaal unqꞌa uuvaeꞌ umaꞌl vikꞌam xeꞌ unqꞌa kꞌamoleꞌ tiꞌ ul teqꞌot unbꞌooj ivatz unqꞌa uuvaeꞌ kꞌambꞌal tetz u txꞌavaꞌeꞌ. As yeꞌxhkam chit taqꞌ bꞌen chajnaj stiꞌ. Pet kat iqꞌos veꞌt chajnaj u kꞌameꞌ.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 As ichaj veꞌt bꞌen vibꞌaal unqꞌa uuvaeꞌ umaꞌt vikꞌameꞌ. As echat chit ibꞌan unqꞌa kꞌamoleꞌ te u kꞌameꞌ, tan xeꞌt iqꞌos chajnaj. As iyoqꞌ veꞌt chajnaj. As qꞌaav kuxh veꞌt u kꞌameꞌ, tan jit taqꞌ chajnaj vivatz u uuvaeꞌ ste.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 As ichaj veꞌt bꞌen vibꞌaal unqꞌa uuvaeꞌ itoxvu vikꞌameꞌ. As echat chit kat ibꞌan unqꞌa kꞌamoleꞌ. Tan kat ikꞌaxbꞌisa chajnaj tul kat itilu el chajnaj.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 As ech tal veꞌt jeꞌ vibꞌaal u uuva ileꞌ ste: «¿Kam tuk unbꞌaneꞌ? Pet tuk unchaj bꞌen vunkꞌaoleꞌ uveꞌ xoꞌn chit sve. As tul la til chajnaj vunkꞌaoleꞌ, as kamal aꞌn la inima veꞌt chajnaj,» tiꞌk vibꞌaal unqꞌa uuvaeꞌ.
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 Tul til veꞌt unqꞌa kꞌamoleꞌ toon u kꞌaolaeꞌ, as ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ svatzaj: «Aꞌ vikꞌaol najeꞌ vil tuleꞌ. As aꞌ najeꞌ tuk etzin kan unqꞌa uuvaeꞌ tukꞌ u txꞌavaꞌeꞌ. ¡Pet koꞌ kuyatzꞌ naj! ¡As qetz veꞌt u txꞌavaꞌeꞌ la ibꞌaneꞌ!» tiꞌk unqꞌa kꞌamoleꞌ tal svatzaj.
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 As teqꞌo veꞌt el unqꞌa kꞌamoleꞌ vikꞌaol vibꞌaal unqꞌa uuvaeꞌ tiꞌeꞌl u txꞌavaꞌeꞌ uvaꞌ atikkat unqꞌa uuvaeꞌ. As kat iyatzꞌ veꞌt chajnaj.
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 As tuk val sete, tan la ul veꞌteꞌ vibꞌaal u chikoeꞌ. As la iyatzꞌ veꞌt unqꞌa kꞌamoleꞌ skajayil. As vaꞌlen veꞌt unqꞌa kꞌamoleꞌ la kaa tu vitxꞌavaꞌeꞌ,— tiꞌk u Jesús. As ech tal veꞌt unqꞌa tenam ileꞌ tul tabꞌi u yoleꞌ uveꞌ tal Aak: —¡Tiixheꞌ la alon uvaꞌ yeꞌl unpajoj la ibꞌaneꞌ echeꞌ uveꞌ naaleꞌ!— tiꞌk chajnaj.
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 As isaji veꞌt bꞌen u Jesús unqꞌa tenameꞌ. As ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —¿As kam ni tokkat u yoleꞌ qꞌi sete uveꞌ tzꞌibꞌamal kan uvaꞌ ech ni tal ileꞌ?
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 As abꞌil uveꞌ la jojtxꞌu tiꞌ u kꞌubꞌeꞌ, as yak chit la tatzꞌmeꞌ. As abꞌil uvaꞌ la kuꞌ u kꞌubꞌeꞌ stiꞌ, as yak chit la vuchꞌmeꞌ,— tiꞌk u Jesús.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 As bꞌen veꞌt te unqꞌa iqꞌesal oksan iyol tenam vatz Tiixh as tukꞌ unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ chusel tibꞌ tiꞌ unqꞌa tzaqꞌiteꞌ uvaꞌ chajnaj nikat tal Aak tukꞌ u kꞌuchuvatzeꞌ. As oora koj chit itxey veꞌt chajnaj u Jesús uvaꞌ nik taleꞌ. As nik ixoꞌv chajnaj vatz unqꞌa tenameꞌ.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 As atik chit veꞌt kuꞌ chajnaj tiꞌ icheesal ipaav u Jesús. As ichaj veꞌt bꞌen chajnaj kaꞌl unqꞌa eesan yol uvaꞌ nikat ibꞌensa veꞌt tibꞌ jikla aamail, tiꞌ tabꞌit viyol u Jesús, tan aꞌ nikat tal chajnaj uvaꞌ la ixoch veꞌt chajnaj Aak. As la toksa veꞌt ok chajnaj Aak tiqꞌabꞌ u bꞌooqꞌol tenameꞌ.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 As ech tal veꞌt unqꞌa eesan yol ileꞌ te Aak: —Chusul, ootzimal veꞌt sqaꞌn uvaꞌ jik chit nayoloneꞌ as jik chit nachusuneꞌ. As tukꞌ chit ijikil nachus unqꞌa uxhchileꞌ tiꞌ uvaꞌ jik vitxumbꞌaleꞌ la ibꞌan vatz u Tiixheꞌ, tan eela ivatz unqꞌa uxhchileꞌ nabꞌaneꞌ.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Estiꞌeꞌ tuk qabꞌi umaꞌl u yol see, ¿ma bꞌaꞌn uvaꞌ la kuchoo veꞌt u puajeꞌ uveꞌ nijajpu sqe taꞌn u ijlenaaleꞌ tu u Roma, pet moj yeꞌle?— tiꞌk unqꞌa najeꞌ.
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 As atik veꞌt skꞌuꞌl Aak uvaꞌ tuch kuxh nikat tal chajnaj te Aak. As ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —¿Kam stiꞌ qꞌi uveꞌ nu kuxh echuk txumbꞌal sviꞌ tiꞌ uvaꞌ la echeesa unpaav?
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 Pet ekꞌuchtaj umaj u puajeꞌ sve. ¿As abꞌil etz u vatzibꞌaleꞌ tukꞌ u tzꞌibꞌeꞌ uveꞌ at vatz u puajeꞌ?— tiꞌk Aak. Ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ: —Tetz u ijlenaaleꞌ tu u Roma,— tiꞌk chajnaj.
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ: —Jankꞌal u tetz u ijlenaaleꞌ tu u Roma, as etaqꞌtaj ste. As jankꞌal unqꞌa tetz u Tiixheꞌ, as etaqꞌtaj te Aak,— tiꞌk u Jesús.
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 As teqꞌo veꞌt taama chajnaj taꞌn viyol Aakeꞌ. As jit tiin veꞌt chajnaj, tan yeꞌ kat olebꞌ chajnaj tiꞌ icheesal ipaav Aak vatz unqꞌa tenameꞌ.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 As jetzꞌen veꞌt ok kaꞌl unqꞌa saduceo kꞌatz u Jesús tiꞌ ichꞌotil te Aak, tan yeꞌl unqꞌa kamnajeꞌ la ul taama unpajte uveꞌ ni tal unqꞌa saduceo.
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 As ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ te Aak: —Chusul, kat itzꞌibꞌa kan u Moisés umaꞌl u yol uvaꞌ ech ni tal ileꞌ: «Asoj la kam umaj naj as tul yeꞌl umaj initxaꞌ naj la kaaik kan xeꞌ u tixqeleꞌ, as aꞌ umaj u titzꞌin tatzik najeꞌ la teqꞌo tibꞌ tukꞌ u ixojeꞌ tiꞌ taqꞌat kan tiaal u najeꞌ uvaꞌ kat kami,» tiꞌk u yoleꞌ.
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 As atik vujvaꞌl unqꞌa naj uvaꞌ titzꞌin tibꞌ. As kat teqꞌo tibꞌ u atzikaeꞌ tukꞌ u ixojeꞌ. As kat kam naj. As jit nitxaꞌin kan naj tukꞌ u tixqeleꞌ.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 As teqꞌo veꞌt tibꞌ u bꞌaxa itzꞌinaeꞌ tukꞌ u tixqel u atzikaeꞌ. As kat kam naj unpajte. As jit nitxaꞌin kan naj tukꞌ ixoj.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 As teqꞌo tibꞌ ikaꞌv u itzꞌinaeꞌ tukꞌ u ixojeꞌ. As kat kam naj. As eela chit kat el vujvaꞌl unqꞌa najeꞌ uveꞌ titzꞌin tibꞌ. As jit nitxaꞌin kan umaj chajnaj tukꞌ u ixojeꞌ.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 As tul maꞌtik ikam vujvaꞌl unqꞌa najeꞌ uvaꞌ titzꞌin tibꞌ, as kam veꞌt u ixojeꞌ.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 As tuk qabꞌi see, as tul uvaꞌ la ul veꞌt taama unqꞌa kamnajeꞌ, ¿as abꞌiste veꞌt u najeꞌ qꞌi itzumel u ixojeꞌ? Tan kat teqꞌo tibꞌ ixoj tukꞌ vujvaꞌl unqꞌa najeꞌ uvaꞌ titzꞌin tibꞌ,— tiꞌk unqꞌa saduceo.
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ: —Unqꞌa tenameꞌ uvaꞌ at vatz u txꞌavaꞌeꞌ, as ni teqꞌo tibꞌ unqꞌa najeꞌ tukꞌ unqꞌa ixojeꞌ.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Pet ech koj unqꞌa jikla aamaeꞌ uvaꞌ tetz chittuꞌ tiꞌ ibꞌen kꞌatz u Tiixheꞌ tu umaꞌt u tiichajileꞌ tul la ul taama unpajte, tan yeꞌxhebꞌil la teqꞌo veꞌt tibꞌ tukꞌ ikꞌulel.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 As yeꞌxhkam la kam veꞌteꞌ unpajte, tan eela kuxh veꞌteꞌ tukꞌ unqꞌa ángel la ibꞌaneꞌ. As aꞌeꞌ unqꞌa jikla meꞌal ikꞌaol u Tiixheꞌ uvaꞌ la ul taama unpajte.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 As echat u yoleꞌ uvaꞌ kat tal kan u Moisés tiꞌ tul taama unqꞌa kamnajeꞌ unpajte, tan aꞌ kat tal kan u Moisés tu u uꞌujeꞌ tiꞌ uvaꞌ itzꞌibꞌa kan tiꞌ u vokkin chꞌiꞌxeꞌ uvaꞌ nikat itzꞌeꞌeꞌ. As kat tal kan u Moisés uvaꞌ aꞌ u Tiixheꞌ viTiixh u Abraham, as viTiixh u Isaac, as viTiixh u Jacob.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Estiꞌeꞌ ni val sete uvaꞌ aꞌ u Tiixheꞌ viTiixh unqꞌa islich aamaeꞌ, tan vatz u Tiixheꞌ as yeꞌl umaj niman tetz uvaꞌ kamnajlu koj. Pet isleꞌle skajayil,— tiꞌk veꞌt Aak tal te unqꞌa saduceo.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 As ech tal veꞌt kaꞌl unqꞌa naj ileꞌ uvaꞌ chusel tibꞌ tiꞌ unqꞌa tzaqꞌiteꞌ: —Chusul, jik chit tel u yoleꞌ uveꞌ naaleꞌ,— tiꞌk chajnaj.
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 As yeꞌxhebꞌil chit kat itxꞌak ichꞌotil umaꞌtoj yol te Aak.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ te unqꞌa tenameꞌ: —¿Kam bꞌan taꞌn qꞌi uvaꞌ ninima unqꞌa tenameꞌ uvaꞌ tiaal David u Cristo?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Tan ech ni tal u David ileꞌ tu u uꞌujeꞌ uvaꞌ Salmo:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 techanal la vaqꞌ kan unqꞌa uxhchileꞌ jaqꞌ avoj uveꞌ nichꞌoꞌn taama seeꞌ,» tiꞌk u David tal kan.
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Pet tul ni tal u David tiꞌ u Cristo uvaꞌ «unBꞌooqꞌol,» taqꞌ ni taleꞌ, ¿as kam qꞌi uvaꞌ nenima uvaꞌ tiaal David u Cristo?— tiꞌk u Jesús.
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 As tul nikat tabꞌi unqꞌa tenameꞌ viyol u Jesús, as ech tal veꞌt Aak ileꞌ te unqꞌa ichusulibꞌeꞌ:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 —Atoj enachbꞌal vatz unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ chusel tibꞌ tiꞌ unqꞌa tzaqꞌiteꞌ, tan achaꞌv chit te chajnaj uvaꞌ ni toksa chajnaj unqꞌa bꞌaꞌnla oksaꞌmeꞌ tukꞌ uvaꞌ ni tok iqꞌii chajnaj taꞌn unqꞌa tenameꞌ tu u kꞌayibꞌaleꞌ. As aꞌ unqꞌa bꞌaꞌnla chaj xonlebꞌaleꞌ nichuk chajnaj tu u atinbꞌaleꞌ tetz nachbꞌal Tiixh. As aꞌ nixonebꞌkat chajnaj tu u bꞌaxa xonlebꞌaleꞌ tul ni tuch unqꞌa bꞌaꞌnla txꞌaꞌoꞌmeꞌ.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 As nimaa chajnaj vikabꞌal unqꞌa txakay ixojeꞌ. As mamaꞌla chit yol ni tal chajnaj tul ninach chajnaj Tiixh tiꞌ toksat jeꞌ chajnaj iqꞌii vatz unqꞌa tenameꞌ. As tuk val sete tan tul chiteꞌ u nimla kꞌaxkꞌoeꞌ tiꞌ chajnaj taꞌn u Tiixheꞌ,— tiꞌk u Jesús.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.