Lucas 20
U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs ARA
1 As ibꞌan tu umaꞌl u qꞌii tul atik u Jesús vatz iqꞌanal u tostiixheꞌ. As tul nikat ichusun Aak tiꞌ unqꞌa bꞌaꞌnla yoleꞌ tetz u sotzbꞌal paaveꞌ, as oon veꞌt kaꞌl unqꞌa bꞌaal tenam, tukꞌ kaꞌt unqꞌa iqꞌesal oksan iyol tenam vatz Tiixh, as tukꞌ kaꞌt unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ chusel tibꞌ tiꞌ unqꞌa tzaqꞌiteꞌ.
1 Aconteceu que, num daqueles dias, estando Jesus a ensinar o povo no templo e a evangelizar, sobrevieram os principais sacerdotes e os escribas, juntamente com os anciãos,
2 As ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ te Aak: —Al sqe: ¿Abꞌil aqꞌol tetz u eejleꞌmeꞌ tiꞌ uvaꞌ kat ul atilu el unqꞌa uxhchileꞌ vatz iqꞌanal u tostiixheꞌ?— tiꞌk chajnaj.
2 e o arguiram nestes termos: Dize-nos: com que autoridade fazes estas coisas? Ou quem te deu esta autoridade?
3 Ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ: —Tuk unchꞌoti umaꞌl u yol sete. As etaltaj sve:
3 Respondeu-lhes: Também eu vos farei uma pergunta; dizei-me:
4 ¿Abꞌil chajol tzan tetz u Xhuneꞌ uvaꞌ nik aqꞌon kuꞌ unqꞌa uxhchileꞌ xeꞌ u aꞌeꞌ? ¿Ma aꞌ u Tiixheꞌ chajol tzan tetz? ¿Pet moj aꞌ unqꞌa vatz txꞌavaꞌilla aamaeꞌ chajol tzan tetz?— tiꞌk u Jesús.
4 o batismo de João era dos céus ou dos homens?
5 As iyol veꞌt chajnaj svatzaj uvaꞌ kam la tal chajnaj. Ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ: —Asoj tuk qaleꞌ uvaꞌ Tiixh kat chajon tzan naj, as: «¿Kam qꞌi yeꞌ kat enima u Xhuneꞌ?» chaj najeꞌ tuk tal sqe.
5 Então, eles arrazoavam entre si: Se dissermos: do céu, ele dirá: Por que não acreditastes nele?
6 Pet asoj tuk qaleꞌ uvaꞌ vatz txꞌavaꞌilla aama kuxheꞌ kat chajon tzan naj, as tuk isuti unqꞌa tenameꞌ kꞌubꞌ sqiꞌ, tan ninima unqꞌa tenameꞌ uvaꞌ qꞌajsan tetz viyol u Tiixheꞌ u Xhuneꞌ,— tiꞌk chajnaj svatzaj.
6 Mas, se dissermos: dos homens, o povo todo nos apedrejará; porque está convicto de ser João um profeta.
7 As ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ te Aak: —Yeꞌ qootzaj abꞌil kat chajon tzan u Xhuneꞌ,— tiꞌk chajnaj.
7 Por fim, responderam que não sabiam.
8 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ te chajnaj: —Mitaꞌn in la alon sete uvaꞌ abꞌil kat aqꞌon u vijleꞌmeꞌ tiꞌ uvaꞌ kat unbꞌana,— tiꞌk Aak.
8 Então, Jesus lhes replicou: Pois nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
9 As tal veꞌt u Jesús umaꞌt u kꞌuchuvatz te unqꞌa tenameꞌ. Ech tal Aak ileꞌ: —Tan tava veꞌt umaꞌl u naj kaꞌl unqꞌa uuva tu vitxꞌavaꞌeꞌ. As taqꞌ veꞌt kan naj vitxꞌavaꞌeꞌ tukꞌ vichikoeꞌ skꞌam te kaꞌl unqꞌa aqꞌonvil. As nimal qꞌii bꞌex ibꞌan naj tu umaꞌt tenam.
9 A seguir, passou Jesus a proferir ao povo esta parábola: Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a lavradores e ausentou-se do país por prazo considerável.
10 Tul ilej veꞌt u qꞌiieꞌ tiꞌ ituxpu ivatz unqꞌa uuvaeꞌ, as ichaj veꞌt vibꞌaal unqꞌa uuvaeꞌ umaꞌl vikꞌam xeꞌ unqꞌa kꞌamoleꞌ tiꞌ ul teqꞌot unbꞌooj ivatz unqꞌa uuvaeꞌ kꞌambꞌal tetz u txꞌavaꞌeꞌ. As yeꞌxhkam chit taqꞌ bꞌen chajnaj stiꞌ. Pet kat iqꞌos veꞌt chajnaj u kꞌameꞌ.
10 No devido tempo, mandou um servo aos lavradores para que lhe dessem do fruto da vinha; os lavradores, porém, depois de o espancarem, o despacharam vazio.
11 As ichaj veꞌt bꞌen vibꞌaal unqꞌa uuvaeꞌ umaꞌt vikꞌameꞌ. As echat chit ibꞌan unqꞌa kꞌamoleꞌ te u kꞌameꞌ, tan xeꞌt iqꞌos chajnaj. As iyoqꞌ veꞌt chajnaj. As qꞌaav kuxh veꞌt u kꞌameꞌ, tan jit taqꞌ chajnaj vivatz u uuvaeꞌ ste.
11 Em vista disso, enviou-lhes outro servo; mas eles também a este espancaram e, depois de o ultrajarem, o despacharam vazio.
12 As ichaj veꞌt bꞌen vibꞌaal unqꞌa uuvaeꞌ itoxvu vikꞌameꞌ. As echat chit kat ibꞌan unqꞌa kꞌamoleꞌ. Tan kat ikꞌaxbꞌisa chajnaj tul kat itilu el chajnaj.
12 Mandou ainda um terceiro; também a este, depois de o ferirem, expulsaram.
13 As ech tal veꞌt jeꞌ vibꞌaal u uuva ileꞌ ste: «¿Kam tuk unbꞌaneꞌ? Pet tuk unchaj bꞌen vunkꞌaoleꞌ uveꞌ xoꞌn chit sve. As tul la til chajnaj vunkꞌaoleꞌ, as kamal aꞌn la inima veꞌt chajnaj,» tiꞌk vibꞌaal unqꞌa uuvaeꞌ.
13 Então, disse o dono da vinha: Que farei? Enviarei o meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Tul til veꞌt unqꞌa kꞌamoleꞌ toon u kꞌaolaeꞌ, as ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ svatzaj: «Aꞌ vikꞌaol najeꞌ vil tuleꞌ. As aꞌ najeꞌ tuk etzin kan unqꞌa uuvaeꞌ tukꞌ u txꞌavaꞌeꞌ. ¡Pet koꞌ kuyatzꞌ naj! ¡As qetz veꞌt u txꞌavaꞌeꞌ la ibꞌaneꞌ!» tiꞌk unqꞌa kꞌamoleꞌ tal svatzaj.
14 Vendo-o, porém, os lavradores, arrazoavam entre si, dizendo: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que a herança venha a ser nossa.
15 As teqꞌo veꞌt el unqꞌa kꞌamoleꞌ vikꞌaol vibꞌaal unqꞌa uuvaeꞌ tiꞌeꞌl u txꞌavaꞌeꞌ uvaꞌ atikkat unqꞌa uuvaeꞌ. As kat iyatzꞌ veꞌt chajnaj.
15 E, lançando-o fora da vinha, o mataram. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 As tuk val sete, tan la ul veꞌteꞌ vibꞌaal u chikoeꞌ. As la iyatzꞌ veꞌt unqꞌa kꞌamoleꞌ skajayil. As vaꞌlen veꞌt unqꞌa kꞌamoleꞌ la kaa tu vitxꞌavaꞌeꞌ,— tiꞌk u Jesús. As ech tal veꞌt unqꞌa tenam ileꞌ tul tabꞌi u yoleꞌ uveꞌ tal Aak: —¡Tiixheꞌ la alon uvaꞌ yeꞌl unpajoj la ibꞌaneꞌ echeꞌ uveꞌ naaleꞌ!— tiꞌk chajnaj.
16 Virá, exterminará aqueles lavradores e passará a vinha a outros. Ao ouvirem isto, disseram: Tal não aconteça!
17 As isaji veꞌt bꞌen u Jesús unqꞌa tenameꞌ. As ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —¿As kam ni tokkat u yoleꞌ qꞌi sete uveꞌ tzꞌibꞌamal kan uvaꞌ ech ni tal ileꞌ?
17 Mas Jesus, fitando-os, disse: Que quer dizer, pois, o que está escrito:
18 As abꞌil uveꞌ la jojtxꞌu tiꞌ u kꞌubꞌeꞌ, as yak chit la tatzꞌmeꞌ. As abꞌil uvaꞌ la kuꞌ u kꞌubꞌeꞌ stiꞌ, as yak chit la vuchꞌmeꞌ,— tiꞌk u Jesús.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
19 As bꞌen veꞌt te unqꞌa iqꞌesal oksan iyol tenam vatz Tiixh as tukꞌ unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ chusel tibꞌ tiꞌ unqꞌa tzaqꞌiteꞌ uvaꞌ chajnaj nikat tal Aak tukꞌ u kꞌuchuvatzeꞌ. As oora koj chit itxey veꞌt chajnaj u Jesús uvaꞌ nik taleꞌ. As nik ixoꞌv chajnaj vatz unqꞌa tenameꞌ.
19 Naquela mesma hora, os escribas e os principais sacerdotes procuravam lançar-lhe as mãos, pois perceberam que, em referência a eles, dissera esta parábola; mas temiam o povo.
20 As atik chit veꞌt kuꞌ chajnaj tiꞌ icheesal ipaav u Jesús. As ichaj veꞌt bꞌen chajnaj kaꞌl unqꞌa eesan yol uvaꞌ nikat ibꞌensa veꞌt tibꞌ jikla aamail, tiꞌ tabꞌit viyol u Jesús, tan aꞌ nikat tal chajnaj uvaꞌ la ixoch veꞌt chajnaj Aak. As la toksa veꞌt ok chajnaj Aak tiqꞌabꞌ u bꞌooqꞌol tenameꞌ.
20 Observando-o, subornaram emissários que se fingiam de justos para verem se o apanhavam em alguma palavra, a fim de entregá-lo à jurisdição e à autoridade do governador.
21 As ech tal veꞌt unqꞌa eesan yol ileꞌ te Aak: —Chusul, ootzimal veꞌt sqaꞌn uvaꞌ jik chit nayoloneꞌ as jik chit nachusuneꞌ. As tukꞌ chit ijikil nachus unqꞌa uxhchileꞌ tiꞌ uvaꞌ jik vitxumbꞌaleꞌ la ibꞌan vatz u Tiixheꞌ, tan eela ivatz unqꞌa uxhchileꞌ nabꞌaneꞌ.
21 Então, o consultaram, dizendo: Mestre, sabemos que falas e ensinas retamente e não te deixas levar de respeitos humanos, porém ensinas o caminho de Deus segundo a verdade;
22 Estiꞌeꞌ tuk qabꞌi umaꞌl u yol see, ¿ma bꞌaꞌn uvaꞌ la kuchoo veꞌt u puajeꞌ uveꞌ nijajpu sqe taꞌn u ijlenaaleꞌ tu u Roma, pet moj yeꞌle?— tiꞌk unqꞌa najeꞌ.
22 é lícito pagar tributo a César ou não?
23 As atik veꞌt skꞌuꞌl Aak uvaꞌ tuch kuxh nikat tal chajnaj te Aak. As ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —¿Kam stiꞌ qꞌi uveꞌ nu kuxh echuk txumbꞌal sviꞌ tiꞌ uvaꞌ la echeesa unpaav?
23 Mas Jesus, percebendo-lhes o ardil, respondeu:
24 Pet ekꞌuchtaj umaj u puajeꞌ sve. ¿As abꞌil etz u vatzibꞌaleꞌ tukꞌ u tzꞌibꞌeꞌ uveꞌ at vatz u puajeꞌ?— tiꞌk Aak. Ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ: —Tetz u ijlenaaleꞌ tu u Roma,— tiꞌk chajnaj.
24 Mostrai-me um denário. De quem é a efígie e a inscrição? Prontamente disseram: De César. Então, lhes recomendou Jesus:
25 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ: —Jankꞌal u tetz u ijlenaaleꞌ tu u Roma, as etaqꞌtaj ste. As jankꞌal unqꞌa tetz u Tiixheꞌ, as etaqꞌtaj te Aak,— tiꞌk u Jesús.
25 Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 As teqꞌo veꞌt taama chajnaj taꞌn viyol Aakeꞌ. As jit tiin veꞌt chajnaj, tan yeꞌ kat olebꞌ chajnaj tiꞌ icheesal ipaav Aak vatz unqꞌa tenameꞌ.
26 Não puderam apanhá-lo em palavra alguma diante do povo; e, admirados da sua resposta, calaram-se.
27 As jetzꞌen veꞌt ok kaꞌl unqꞌa saduceo kꞌatz u Jesús tiꞌ ichꞌotil te Aak, tan yeꞌl unqꞌa kamnajeꞌ la ul taama unpajte uveꞌ ni tal unqꞌa saduceo.
27 Chegando alguns dos saduceus, homens que dizem não haver ressurreição,
28 As ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ te Aak: —Chusul, kat itzꞌibꞌa kan u Moisés umaꞌl u yol uvaꞌ ech ni tal ileꞌ: «Asoj la kam umaj naj as tul yeꞌl umaj initxaꞌ naj la kaaik kan xeꞌ u tixqeleꞌ, as aꞌ umaj u titzꞌin tatzik najeꞌ la teqꞌo tibꞌ tukꞌ u ixojeꞌ tiꞌ taqꞌat kan tiaal u najeꞌ uvaꞌ kat kami,» tiꞌk u yoleꞌ.
28 perguntaram-lhe: Mestre, Moisés nos deixou escrito que, se morrer o irmão de alguém, sendo aquele casado e não deixando filhos, seu irmão deve casar com a viúva e suscitar descendência ao falecido.
29 As atik vujvaꞌl unqꞌa naj uvaꞌ titzꞌin tibꞌ. As kat teqꞌo tibꞌ u atzikaeꞌ tukꞌ u ixojeꞌ. As kat kam naj. As jit nitxaꞌin kan naj tukꞌ u tixqeleꞌ.
29 Ora, havia sete irmãos: o primeiro casou e morreu sem filhos;
30 As teqꞌo veꞌt tibꞌ u bꞌaxa itzꞌinaeꞌ tukꞌ u tixqel u atzikaeꞌ. As kat kam naj unpajte. As jit nitxaꞌin kan naj tukꞌ ixoj.
30 o segundo e o terceiro também desposaram a viúva;
31 As teqꞌo tibꞌ ikaꞌv u itzꞌinaeꞌ tukꞌ u ixojeꞌ. As kat kam naj. As eela chit kat el vujvaꞌl unqꞌa najeꞌ uveꞌ titzꞌin tibꞌ. As jit nitxaꞌin kan umaj chajnaj tukꞌ u ixojeꞌ.
31 igualmente os sete não tiveram filhos e morreram.
32 As tul maꞌtik ikam vujvaꞌl unqꞌa najeꞌ uvaꞌ titzꞌin tibꞌ, as kam veꞌt u ixojeꞌ.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 As tuk qabꞌi see, as tul uvaꞌ la ul veꞌt taama unqꞌa kamnajeꞌ, ¿as abꞌiste veꞌt u najeꞌ qꞌi itzumel u ixojeꞌ? Tan kat teqꞌo tibꞌ ixoj tukꞌ vujvaꞌl unqꞌa najeꞌ uvaꞌ titzꞌin tibꞌ,— tiꞌk unqꞌa saduceo.
33 Esta mulher, pois, no dia da ressurreição, de qual deles será esposa? Porque os sete a desposaram.
34 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ: —Unqꞌa tenameꞌ uvaꞌ at vatz u txꞌavaꞌeꞌ, as ni teqꞌo tibꞌ unqꞌa najeꞌ tukꞌ unqꞌa ixojeꞌ.
34 Então, lhes acrescentou Jesus: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento;
35 Pet ech koj unqꞌa jikla aamaeꞌ uvaꞌ tetz chittuꞌ tiꞌ ibꞌen kꞌatz u Tiixheꞌ tu umaꞌt u tiichajileꞌ tul la ul taama unpajte, tan yeꞌxhebꞌil la teqꞌo veꞌt tibꞌ tukꞌ ikꞌulel.
35 mas os que são havidos por dignos de alcançar a era vindoura e a ressurreição dentre os mortos não casam, nem se dão em casamento.
36 As yeꞌxhkam la kam veꞌteꞌ unpajte, tan eela kuxh veꞌteꞌ tukꞌ unqꞌa ángel la ibꞌaneꞌ. As aꞌeꞌ unqꞌa jikla meꞌal ikꞌaol u Tiixheꞌ uvaꞌ la ul taama unpajte.
36 Pois não podem mais morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, sendo filhos da ressurreição.
37 As echat u yoleꞌ uvaꞌ kat tal kan u Moisés tiꞌ tul taama unqꞌa kamnajeꞌ unpajte, tan aꞌ kat tal kan u Moisés tu u uꞌujeꞌ tiꞌ uvaꞌ itzꞌibꞌa kan tiꞌ u vokkin chꞌiꞌxeꞌ uvaꞌ nikat itzꞌeꞌeꞌ. As kat tal kan u Moisés uvaꞌ aꞌ u Tiixheꞌ viTiixh u Abraham, as viTiixh u Isaac, as viTiixh u Jacob.
37 E que os mortos hão de ressuscitar, Moisés o indicou no trecho referente à sarça, quando chama ao Senhor o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
38 Estiꞌeꞌ ni val sete uvaꞌ aꞌ u Tiixheꞌ viTiixh unqꞌa islich aamaeꞌ, tan vatz u Tiixheꞌ as yeꞌl umaj niman tetz uvaꞌ kamnajlu koj. Pet isleꞌle skajayil,— tiꞌk veꞌt Aak tal te unqꞌa saduceo.
38 Ora, Deus não é Deus de mortos, e sim de vivos; porque para ele todos vivem.
39 As ech tal veꞌt kaꞌl unqꞌa naj ileꞌ uvaꞌ chusel tibꞌ tiꞌ unqꞌa tzaqꞌiteꞌ: —Chusul, jik chit tel u yoleꞌ uveꞌ naaleꞌ,— tiꞌk chajnaj.
39 Então, disseram alguns dos escribas: Mestre, respondeste bem!
40 As yeꞌxhebꞌil chit kat itxꞌak ichꞌotil umaꞌtoj yol te Aak.
40 Dali por diante, não ousaram mais interrogá-lo.
41 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ te unqꞌa tenameꞌ: —¿Kam bꞌan taꞌn qꞌi uvaꞌ ninima unqꞌa tenameꞌ uvaꞌ tiaal David u Cristo?
41 Mas Jesus lhes perguntou: Como podem dizer que o Cristo é filho de Davi?
42 Tan ech ni tal u David ileꞌ tu u uꞌujeꞌ uvaꞌ Salmo:
42 Visto como o próprio Davi afirma no livro dos Salmos:
43 techanal la vaqꞌ kan unqꞌa uxhchileꞌ jaqꞌ avoj uveꞌ nichꞌoꞌn taama seeꞌ,» tiꞌk u David tal kan.
43 até que eu ponha os teus inimigos por estrado dos teus pés.
44 Pet tul ni tal u David tiꞌ u Cristo uvaꞌ «unBꞌooqꞌol,» taqꞌ ni taleꞌ, ¿as kam qꞌi uvaꞌ nenima uvaꞌ tiaal David u Cristo?— tiꞌk u Jesús.
44 Assim, pois, Davi lhe chama Senhor, e como pode ser ele seu filho?
45 As tul nikat tabꞌi unqꞌa tenameꞌ viyol u Jesús, as ech tal veꞌt Aak ileꞌ te unqꞌa ichusulibꞌeꞌ:
45 Ouvindo-o todo o povo, recomendou Jesus a seus discípulos:
46 —Atoj enachbꞌal vatz unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ chusel tibꞌ tiꞌ unqꞌa tzaqꞌiteꞌ, tan achaꞌv chit te chajnaj uvaꞌ ni toksa chajnaj unqꞌa bꞌaꞌnla oksaꞌmeꞌ tukꞌ uvaꞌ ni tok iqꞌii chajnaj taꞌn unqꞌa tenameꞌ tu u kꞌayibꞌaleꞌ. As aꞌ unqꞌa bꞌaꞌnla chaj xonlebꞌaleꞌ nichuk chajnaj tu u atinbꞌaleꞌ tetz nachbꞌal Tiixh. As aꞌ nixonebꞌkat chajnaj tu u bꞌaxa xonlebꞌaleꞌ tul ni tuch unqꞌa bꞌaꞌnla txꞌaꞌoꞌmeꞌ.
46 Guardai-vos dos escribas, que gostam de andar com vestes talares e muito apreciam as saudações nas praças, as primeiras cadeiras nas sinagogas e os primeiros lugares nos banquetes;
47 As nimaa chajnaj vikabꞌal unqꞌa txakay ixojeꞌ. As mamaꞌla chit yol ni tal chajnaj tul ninach chajnaj Tiixh tiꞌ toksat jeꞌ chajnaj iqꞌii vatz unqꞌa tenameꞌ. As tuk val sete tan tul chiteꞌ u nimla kꞌaxkꞌoeꞌ tiꞌ chajnaj taꞌn u Tiixheꞌ,— tiꞌk u Jesús.
47 os quais devoram as casas das viúvas e, para o justificar, fazem longas orações; estes sofrerão juízo muito mais severo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.