Lucas 1

U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Nimal unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ jik chit kat itzꞌibꞌa kan tiꞌ talax isuuchil unqꞌa veeꞌ kat uch sukuxoꞌl
1 Muitos se propuseram a escrever uma narração dos acontecimentos que se cumpriram entre nós.
2 echeꞌ uvaꞌ kat chuspu sqe taꞌn unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ uvaꞌ kat ilon kam uvaꞌ kat uchi tixeꞌtebꞌal unqꞌa yoleꞌ, tan an chit chajaakeꞌ uvaꞌ kat kꞌujebꞌ kan tiꞌ ipaxsal unqꞌa yoleꞌ.
2 Usaram os relatos que nos foram transmitidos por aqueles que, desde o princípio, foram testemunhas oculares e servos da palavra.
3 As bꞌaꞌn veꞌt sve uvaꞌ jik chit nuntzꞌibꞌa bꞌen unqꞌa yoleꞌ see, pap Teófilo, tan kat unchꞌoti veꞌt sbꞌaꞌn kam chit uvaꞌ kat uchi tixeꞌtebꞌal
3 Depois de investigar tudo detalhadamente desde o início, também decidi escrever-lhe um relato preciso, excelentíssimo Teófilo,
4 aqꞌal uvaꞌ la ootzi uvaꞌ jik chit u yoleꞌ uvaꞌ kat chuspik kan see.
4 para que tenha plena certeza de tudo que lhe foi ensinado.
5 Tul atik veꞌt ok u Herodes ijlenaalil tu u Judea, as atik umaꞌl oksan iyol tenam vatz Tiixh uvaꞌ Zacarías uvaꞌ tiaal u Abías. As Elisabet u tixqeleꞌ. As aꞌ tzaanalkat u tixqeleꞌ xoꞌl unqꞌa tiaal u Aarón.
5 Quando Herodes era rei da Judeia, havia um sacerdote chamado Zacarias, que fazia parte do grupo sacerdotal de Abias. Sua esposa, Isabel, também pertencia à linhagem sacerdotal de Arão.
6 Jik chit itxumbꞌal chaꞌma skaabꞌil vatz u Tiixheꞌ, tan nikat inima chaꞌma viyol u Tiixheꞌ. As jik chit nik inima veꞌt chaꞌma u tzaqꞌiteꞌ uvaꞌ tzꞌibꞌamal kan uvaꞌ alik kan taꞌn Aak.
6 Zacarias e Isabel eram justos aos olhos de Deus e obedeciam cuidadosamente a todos os mandamentos e estatutos do Senhor.
7 As yeꞌlik chit meꞌal ikꞌaol chaꞌma, tan yeꞌl u Elisabet nik talaneꞌ. As qꞌestik chit veꞌt chaꞌma skaabꞌil.
7 Não tinham filhos, pois Isabel era estéril, e ambos já estavam bem velhos.
8 As bꞌex ilej veꞌt umaꞌl u qꞌii tul uvaꞌ aꞌik u Zacarías tukꞌ kaꞌt unqꞌa imooleꞌ atik ok tixhemaana tiꞌ tilat isuuchil u tostiixheꞌ tu u Jerusalén.
8 Certo dia, Zacarias estava servindo diante de Deus no templo, pois seu grupo realizava o trabalho sacerdotal, conforme a escala.
9 As kat ikꞌulvatzi u Zacarías uvaꞌ aꞌeꞌ la ok tu u tostiixheꞌ tiꞌ itzꞌeꞌsal u incienso tu u nachbꞌal Tiixheꞌ, tan echeꞌ nik ibꞌan umaꞌl oksan iyol tenam vatz Tiixh.
9 Foi escolhido por sorteio, como era costume dos sacerdotes, para entrar no santuário do Senhor e queimar incenso.
10 As molik tibꞌ unqꞌa tenameꞌ vatz iqꞌanal u tostiixheꞌ. As tul nikat itzꞌeꞌsa u Zacarías u incienso, as tul nikat inach unqꞌa tenameꞌ Tiixh.
10 Enquanto o incenso era queimado, uma grande multidão orava do lado de fora.
11 As tul atik u Zacarías vatz u atinbꞌaleꞌ uveꞌ nik itzꞌeꞌsalkat u incienso, as ul veꞌt umaꞌl u ángel txakebꞌoj tisebꞌal u meexhaeꞌ.
11 Então um anjo do Senhor lhe apareceu, à direita do altar de incenso.
12 As yak kuxh xoꞌv veꞌt u Zacarías. Yeꞌ nikat ichee veꞌt tiviꞌ tiꞌ uvaꞌ kam la ibꞌan veꞌt vatz u ángel.
12 Ao vê-lo, Zacarias ficou muito abalado e assustado.
13 As ech tal veꞌt u ángel ileꞌ: —Zacarías, yeꞌ xoꞌv axh, tan kat tabꞌil veꞌt u Tiixheꞌ u nachbꞌal Tiixheꞌ uveꞌ nabꞌaneꞌ, tan la itzꞌebꞌ veꞌt umaꞌl vineꞌ u eexqeleꞌ, u Elisabet. As tul la itzꞌebꞌ u neꞌeꞌ, as Xhun ibꞌii la abꞌaneꞌ.
13 O anjo, porém, lhe disse: “Não tenha medo, Zacarias! Sua oração foi ouvida. Isabel, sua esposa, lhe dará um filho, e você o chamará João.
14 As la txuqꞌtxun veꞌt axh taꞌn chiibꞌichil. As nimal unqꞌa uxhchileꞌ la txuqꞌtxun veꞌt stiꞌ tul uvaꞌ la itzꞌebꞌi,
14 Você terá grande satisfação e alegria, e muitos se alegrarão com o nascimento do menino,
15 tan nim talchu vakꞌaoleꞌ la ibꞌan vatz u Tiixheꞌ. As yeꞌl u vino la tukꞌa. As mitaꞌn umaꞌtoj aꞌ uvaꞌ qꞌuꞌimal setaꞌn. As kꞌuxh yeꞌxnaj itzꞌebꞌi, as aꞌ u Tiixhla Espíritu la aqꞌon itxumbꞌal tiꞌ ibꞌanataꞌ kam uvaꞌ la tal u Tiixheꞌ ste.
15 pois ele será grande aos olhos do Senhor. Nunca tomará vinho nem outra bebida forte. Será cheio do Espírito Santo, antes mesmo de nascer.
16 As aꞌeꞌ la bꞌanon uvaꞌ nimal unqꞌa tiaal Israel la ikꞌaxa veꞌt tibꞌ tiꞌ inimat u Kubꞌaal Tiixheꞌ.
16 Fará muitos israelitas voltarem ao Senhor, seu Deus.
17 As bꞌaxel la ul veꞌt vatz Aak. As eela u tijleꞌmeꞌ tukꞌ u Elías la ibꞌaneꞌ uvaꞌ xoꞌvebꞌalik chit u tijleꞌmeꞌ, tan tiꞌ u yoleꞌ uveꞌ la ul taleꞌ as la ijikbꞌaꞌ veꞌt unqꞌa bꞌaalaeꞌ vitxumbꞌaleꞌ tiꞌ uvaꞌ la ixoꞌni veꞌt unqꞌa meꞌal ikꞌaoleꞌ. As la ijikbꞌaꞌ veꞌt unqꞌa paasan tziieꞌ vitxumbꞌaleꞌ tiꞌ inimat vitxumbꞌal unqꞌa jikla aamaeꞌ. As ech la ibꞌan unqꞌa tenameꞌ tiꞌ ikꞌulat veꞌt Aak,— tiꞌk u ángel.
17 Será um homem com o espírito e o poder de Elias, e preparará o povo para a vinda do Senhor. Fará o coração dos pais voltar para seus filhos e levará os rebeldes a aceitarem a sabedoria dos justos”.
18 As ech tal veꞌt u Zacarías ileꞌ te u ángel: —¿Kam la vulbꞌe vootzit qꞌi uvaꞌ asoj an chit vayoleꞌ uveꞌ naaleꞌ? Tan qꞌestu veꞌt in tukꞌ u vixqeleꞌ,— tiꞌk u Zacarías.
18 Zacarias disse ao anjo: “Como posso ter certeza de que isso acontecerá? Já sou velho, e minha mulher também é de idade avançada”.
19 Ech tal veꞌt u ángel ileꞌ: —Ineꞌ in Karaꞌp. As in ichaj u Tiixheꞌ. As Aakeꞌ kat chajon tzan in tiꞌ ul valat u bꞌaꞌnla yoleꞌ see.
19 O anjo respondeu: “Sou Gabriel, e estou sempre na presença de Deus. Foi ele quem me enviou para lhe trazer estas boas-novas.
20 As tiꞌ uvaꞌ yeꞌ kat anima veꞌt uvaꞌ kat val see, as cheel tuk kaaoj veꞌt axh smemil. As yeꞌl axh la yolon veꞌt axh. Pet lanal itzꞌebꞌ veꞌt vakꞌaoleꞌ uveꞌ ni val see, as aꞌn la yolon veꞌt axh unpajte,— tiꞌk u ángel.
20 Agora, porém, você ficará mudo até os dias em que essas coisas acontecerão, pois não acreditou em minhas palavras, que se cumprirão no devido tempo”.
21 As tul uvaꞌ atik ok u Zacarías tu u Tiixhla atinbꞌaleꞌ, as mamaꞌla tenameꞌ nikat itxꞌebꞌon kan vatz u qꞌanaleꞌ. As nikat kuxh isotz ikꞌuꞌl unqꞌa tenameꞌ, tan yeꞌsebꞌ chit el chꞌuꞌl u Zacarías tu u Tiixhla atinbꞌaleꞌ.
21 Enquanto isso, o povo esperava Zacarias sair do santuário e se perguntava por que ele demorava tanto.
22 As tul el veꞌt chꞌuꞌl u Zacarías, as maꞌtik imemtu veꞌteꞌ. As nikat kuxh ikꞌuchun veꞌt tukꞌ iqꞌabꞌ. As kat pal veꞌt unqꞌa tenameꞌ stuul uvaꞌ at umaj kam uvaꞌ kat ikꞌuch u Tiixheꞌ ste.
22 Quando finalmente saiu, não conseguia falar com eles, e perceberam por seus gestos e seu silêncio que ele havia tido uma visão no santuário.
23 As tul tzꞌaj veꞌt iqꞌii u Zacarías tiꞌ tilat isuuchil u aqꞌoneꞌ tu tostiixheꞌ, as bꞌen veꞌt tikabꞌal.
23 Ao fim de seus dias de serviço no templo, Zacarias voltou para casa.
24 As tul atik veꞌt u Zacarías tikabꞌal, as jeꞌ veꞌt ventasioon tiꞌ u Elisabet. As oꞌvaꞌl ichꞌ uvaꞌ kolik kuxh tibꞌ u Elisabet tu kabꞌal. As ech nikat tal veꞌt jeꞌ ileꞌ ste:
24 Pouco tempo depois, sua esposa, Isabel, engravidou e não saiu de casa por cinco meses.
25 «As kat ibꞌanlu veꞌt u Kubꞌaaleꞌ bꞌaꞌnil sve. Taꞌntiixh te Aak, tan aꞌ isaꞌ Aak uvaꞌ yeꞌ la yoqꞌax veꞌt in taꞌn unqꞌa tenameꞌ tiꞌ uvaꞌ yeꞌl vas val ati,» tiꞌk u Elisabet.
25 “Como o Senhor foi bom para mim em minha velhice!”, exclamou ela. “Tirou de mim a humilhação pública de não ter filhos!”
26 As tul ibꞌan vaajil ichꞌ ijeꞌ ventasioon tiꞌ u Elisabet, as ichaj veꞌt u Tiixheꞌ u ángel uvaꞌ Karaꞌp tu umaꞌl u tal tenam tu u Galilea uvaꞌ Nazaret ibꞌii
26 No sexto mês da gestação de Isabel, Deus enviou o anjo Gabriel a Nazaré, uma cidade da Galileia,
27 xeꞌ umaꞌl u qꞌopo ixoj uvaꞌ Maꞌl ibꞌii uvaꞌ kꞌujlik veꞌt tzii stiꞌ tukꞌ umaꞌl u naj uvaꞌ Xhuꞌl uvaꞌ tiaal tibꞌ tukꞌ u David.
27 a uma virgem de nome Maria. Ela estava prometida em casamento a um homem chamado José, descendente do rei Davi.
28 As tul oon veꞌt u ángel tu u kabꞌaleꞌ uveꞌ atikkat u Maꞌleꞌ, as ech tal veꞌt ileꞌ: —¡Keche, Maꞌl! Tan at u Tiixheꞌ seeꞌ. As nim veꞌt u bꞌaꞌnileꞌ uvaꞌ tuk ibꞌan u Tiixheꞌ see tiꞌ uveꞌ nibꞌan Aak te unjoltu unqꞌa ixojeꞌ,— tiꞌk u ángel.
28 Gabriel apareceu a ela e lhe disse: “Alegre-se, mulher favorecida! O Senhor está com você!”.
29 As tul tabꞌi u Maꞌleꞌ viyol u ángel, as yak chit sotz veꞌt ikꞌuꞌl taꞌn u yoleꞌ uveꞌ tal u ángel. As ech tal veꞌt jeꞌ ileꞌ ste: «¿Kam isuuchil u yoleꞌ qꞌi uveꞌ ni talpu sve?» tiꞌk u Maꞌleꞌ.
29 Confusa, Maria tentou imaginar o que o anjo quis dizer.
30 As ech tal veꞌt u ángel ileꞌ: —¡Yeꞌ xoꞌv axh, Maꞌl! Tan bꞌaꞌn veꞌt atxumbꞌal vatz u Tiixheꞌ,
30 “Não tenha medo, Maria”, disse o anjo, “pois você encontrou favor diante de Deus.
31 tan tuk jeꞌoj ventasioon seeꞌ. As la itzꞌebꞌ veꞌt umaꞌl vaneꞌ. As tul la itzꞌebꞌi, as Jesús ibꞌii la abꞌaneꞌ,
31 Ficará grávida e dará à luz um filho, e o chamará Jesus.
32 tan nim talchu u neꞌeꞌ la ibꞌaneꞌ. As iKꞌaol u Tiixheꞌ tu almikaꞌ u neꞌeꞌ, tan aꞌ u Kubꞌaal Tiixheꞌ, u kuBꞌooqꞌoleꞌ, la oksan veꞌt u tijleꞌmeꞌ echeꞌ uvaꞌ kat tulbꞌe Aak u qꞌesla ebꞌaaleꞌ uvaꞌ David.
32 Ele será grande, e será chamado Filho do Altíssimo. O Senhor Deus lhe dará o trono de seu antepassado Davi,
33 As la ok veꞌt ijlenaalil tiꞌ unqꞌa tiaal Israel. As yeꞌxh jatu la el veꞌt tiꞌ u ijlenaalileꞌ, tan yeꞌl iyaꞌtebꞌal u tijleꞌmeꞌ la ibꞌaneꞌ,— tiꞌk u ángel tal te u Maꞌleꞌ.
33 e ele reinará sobre Israel para sempre; seu reino jamais terá fim!”
34 As ech tal veꞌt u Maꞌl ileꞌ te u ángel: —¿Kam isuuchil u yoleꞌ uveꞌ naal sve? Tan yeꞌl untzumel ati,— tiꞌk u Maꞌleꞌ.
34 Maria perguntou ao anjo: “Como isso acontecerá? Eu sou virgem!”.
35 Ech tal veꞌt u ángel ileꞌ: —As aꞌ u Tiixhla Espíritu tuk uloj seeꞌ. As aꞌ vibꞌaꞌnil u Tiixheꞌ tu almikaꞌ tuk uloj seeꞌ tiꞌ uvaꞌ la itzꞌebꞌ umaꞌl vaneꞌ. Estiꞌeꞌ ni val see tiꞌ u neꞌeꞌ uveꞌ la itzꞌebꞌi, tan Tiixhla Aamaeꞌ, iKꞌaol u Tiixheꞌ.
35 O anjo respondeu: “O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Altíssimo a cobrirá com sua sombra. Portanto, o bebê que vai nascer será santo, e será chamado Filho de Deus.
36 As echat kat ibꞌanlu veꞌt vananeꞌ uvaꞌ aatin eebꞌ stukꞌ, u Elisabet, tan kꞌuxh qꞌestu veꞌteꞌ, as la itzꞌebꞌ veꞌt umaꞌl vineꞌ. As kꞌuxh ni talchu stiꞌ uvaꞌ yeꞌxh jatu la alani, as cheel kat ibꞌanlu vaajix ichꞌ ijeꞌ ventasioon stiꞌ,
36 Além disso, sua parenta, Isabel, ficou grávida em idade avançada. As pessoas diziam que ela era estéril, mas ela concebeu um filho e está no sexto mês de gestação.
37 tan yeꞌl umaj kam uvaꞌ yeꞌ koj la itxꞌol u Tiixheꞌ ibꞌanataꞌ,— tiꞌk u ángel.
37 Pois nada é impossível para Deus”.
38 As ech tal veꞌt u Maꞌl ileꞌ: —Il in ilaꞌ. As ineꞌ in ikꞌam u Tiixheꞌ. As la ibꞌan Aak sviꞌ kam uveꞌ naaleꞌ,— tiꞌk u Maꞌleꞌ. As bꞌen veꞌt u ángel.
38 Maria disse: “Sou serva do Senhor. Que aconteça comigo tudo que foi dito a meu respeito”. E o anjo a deixou.
39 As an kuxh tu unqꞌa qꞌiieꞌ, as ibꞌan veꞌt u Maꞌleꞌ tucheꞌ. As yeꞌntu chit ibꞌen u Maꞌleꞌ tu umaꞌl u tal tenam uvaꞌ echen xoꞌl unqꞌa vitzeꞌ tu u Judea, tiꞌ bꞌen iqꞌelut u Elisabet.
39 Alguns dias depois, Maria dirigiu-se apressadamente à região montanhosa da Judeia, à cidade
40 Tul oon veꞌt u Maꞌleꞌ tu vikabꞌal u Zacarías, as itiixhi veꞌt u Maꞌleꞌ u Elisabet.
40 onde Zacarias morava. Ela entrou na casa e saudou Isabel.
41 As tul kuxh tabꞌi u Elisabet itiixhil taꞌn u Maꞌleꞌ, as yak kuxh iyiku veꞌt tibꞌ u tal neꞌeꞌ kꞌatz u Elisabet. As taqꞌ veꞌt u Tiixhla Espíritu itxumbꞌal u Elisabet tiꞌ iyoloneꞌ.
41 Ao ouvir a saudação de Maria, o bebê de Isabel se agitou dentro dela, e Isabel ficou cheia do Espírito Santo.
42 As ech tal veꞌt u Elisabet ileꞌ tul taqꞌ jeꞌ u tuul iviꞌ: —As nim veꞌt u bꞌaꞌnileꞌ uvaꞌ tuk ibꞌan u Tiixheꞌ see tiꞌ uveꞌ nibꞌan Aak te unjoltu unqꞌa ixojeꞌ. As nimal bꞌaꞌnil la ibꞌan u Tiixheꞌ te u neꞌeꞌ uvaꞌ la itzꞌebꞌi.
42 Em alta voz, Isabel exclamou: “Você é abençoada entre as mulheres, e abençoada é a criança em seu ventre!
43 ¿As kam veꞌt vijleꞌm qꞌi uvaꞌ tul eel veꞌt in? Tul axh vitxutx vunBꞌooqꞌoleꞌ,
43 Por que tenho a grande honra de receber a visita da mãe do meu Senhor?
44 tan tul kuxh uvaꞌ kat atiixhi in, as yak kuxh kat iyiku veꞌt tibꞌ u neꞌeꞌ sunkꞌatz taꞌn chiibꞌichil.
44 Quando ouvi sua saudação, o bebê em meu ventre se agitou de alegria.
45 As achvebꞌal chit axh, tan kat akꞌujbꞌaꞌ akꞌuꞌl tiꞌ u Tiixheꞌ, tan tuk tzojpisaloj unqꞌa yoleꞌ uvaꞌ kat alpu see taꞌn u Tiixheꞌ,— tiꞌk u Elisabet.
45 Você é abençoada, pois creu no que o Senhor disse que faria!”.
46 As ech tal veꞌt u Maꞌl ileꞌ te u Elisabet:
46 Maria respondeu: “Minha alma exalta ao Senhor!
47 As vaꞌl chit itxuqꞌtxun veꞌt vaama tiꞌ u Tiixheꞌ, u sotzsan tetz vunpaaveꞌ,
47 Como meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador!
48 tan kꞌuxh jit nim valcheꞌ xoꞌl unqꞌa tenameꞌ, as nimal bꞌaꞌnil kat ikꞌuch u Tiixheꞌ sve, tan in ikꞌam Aak.
48 Pois ele observou sua humilde serva, e, de agora em diante, todas as gerações me chamarão abençoada.
49 tan xoꞌvebꞌal chit vibꞌaꞌnil Aakeꞌ uveꞌ kat ibꞌanlu sve. As xoꞌvebꞌal chit viyakꞌil Aakeꞌ.
49 Pois o Poderoso é santo, e fez grandes coisas por mim.
50 As nichit itxum u Tiixheꞌ ivatz unqꞌa tenameꞌ uveꞌ kat ibꞌanlu kan. As echat nibꞌan cheel tiꞌ chit ibꞌeneꞌ tiꞌ unqꞌa tenameꞌ uveꞌ ni xoꞌvan Aak.
50 Demonstra misericórdia a todos que o temem, geração após geração.
51 As mamaꞌla bꞌaꞌnil nibꞌan Aak tukꞌ viyakꞌileꞌ.
51 Seu braço poderoso fez coisas tremendas! Dispersou os orgulhosos e os arrogantes.
52 As at unqꞌa ijlenaaleꞌ kat teesa Aak tiꞌ u tijleꞌmeꞌ.
52 Derrubou príncipes de seus tronos e exaltou os humildes.
53 Kat inoosa veꞌt Aak unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ nivaꞌyeꞌ.
53 Encheu de coisas boas os famintos e despediu de mãos vazias os ricos.
54 As kat iloch veꞌt Aak unqꞌa mam kukuyeꞌ uvaꞌ tiaal Israel.
54 Ajudou seu servo Israel e lembrou-se de ser misericordioso.
55 tan echeꞌ uveꞌ alel kan taꞌn Aak te u qꞌesla kubꞌaaleꞌ uvaꞌ Abraham, tukꞌ te unqꞌa tiaaleꞌ skajayil,— tiꞌk u Maꞌleꞌ.
55 Pois assim prometeu a nossos antepassados, a Abraão e a seus descendentes para sempre”.
56 As kamal oxvaꞌl ichꞌ ibꞌan u Maꞌleꞌ xeꞌ u Elisabet. As qꞌaav veꞌt u Maꞌleꞌ tikabꞌal.
56 Maria ficou com Isabel cerca de três meses, e então voltou para casa.
57 As tul ilej veꞌt iqꞌii u Elisabet tiꞌ talaneꞌ, as itzꞌebꞌ veꞌt vineꞌeꞌ.
57 Chegado o tempo de seu bebê nascer, Isabel deu à luz um filho.
58 As tul tabꞌi veꞌt unqꞌa titzꞌin tatzikeꞌ tukꞌ unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ echen najlich vikabꞌaleꞌ, as vaꞌlik chit ichiibꞌ veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ skajayil, tan tiꞌ uvaꞌ nimla bꞌaꞌnil kat ibꞌanlu u Tiixheꞌ te u Elisabet.
58 Vizinhos e parentes se alegraram ao tomar conhecimento de que o Senhor havia sido tão misericordioso com ela.
59 As tul ibꞌan u neꞌeꞌ vaaxil qꞌii, as bꞌex tzokꞌaxoj el unbꞌiil vichiꞌoleꞌ. As tal veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ Zacarías u neꞌeꞌ la ibꞌaneꞌ echeꞌ ibꞌii vibꞌaaleꞌ.
59 Quando o bebê estava com oito dias, eles vieram para a cerimônia de circuncisão. Queriam chamar o menino de Zacarias, como o pai,
60 As ech tal veꞌt vitxutx u neꞌeꞌ ileꞌ: —Yeꞌle, tan Xhun ibꞌii u neꞌeꞌ tuk ibꞌaneꞌ,— tiꞌk aak tala.
60 mas Isabel disse: “Não! Seu nome é João!”.
61 Ech tal veꞌt unqꞌa uxhchil ileꞌ: —¿Kam qꞌi uvaꞌ yeꞌ nasaꞌ uvaꞌ Zacarías u neꞌeꞌ? Tan yeꞌl Xhun xoꞌl unqꞌa etatineꞌ,— tiꞌk unqꞌa uxhchileꞌ.
61 Então eles lhe disseram: “Não há ninguém em sua família com esse nome”,
62 As tukꞌ kuxh veꞌt kꞌuchuꞌm nik ichꞌoti veꞌt ok unqꞌa uxhchileꞌ te u Zacarías tiꞌ uvaꞌ kam ibꞌii u neꞌeꞌ la ibꞌaneꞌ.
62 e com gestos perguntaram ao pai como queria chamar o bebê.
63 As ijaj veꞌt u Zacarías umaꞌl u tal aqꞌen. As itzꞌibꞌa veꞌt u Zacarías vibꞌii u neꞌeꞌ vatz aqꞌen. «Xhun ibꞌii u neꞌeꞌ tuk ibꞌaneꞌ,» tiꞌk u tzꞌibꞌeꞌ uveꞌ itzꞌibꞌa. As kat kuxh sotz veꞌt ikꞌuꞌl unqꞌa tenameꞌ.
63 Ele pediu que lhe dessem uma tabuinha e, para surpresa de todos, escreveu: “Seu nome é João”.
64 As tul kuxh itzꞌibꞌa u yoleꞌ, as yak kuxh yolon veꞌt u Zacarías unpajte. As kat toksa veꞌt iqꞌii u Tiixheꞌ.
64 No mesmo instante, Zacarias voltou a falar e começou a louvar a Deus.
65 As teqꞌo veꞌt taama unqꞌa tenameꞌ taꞌn xoꞌvichil. As oora chit ipaxsa veꞌt unqꞌa tenameꞌ itzibꞌlal u yoleꞌ xoꞌl unqꞌa talaj tenameꞌ tu u Judea.
65 Toda a vizinhança se encheu de temor, e a notícia do que havia acontecido se espalhou por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Jankꞌal unqꞌa tenameꞌ uveꞌ abꞌin u yoleꞌ, as ech tal veꞌt jeꞌ ileꞌ ste: «¿As kamal at tijleꞌm u neꞌeꞌ tuk ibꞌaneꞌ?» tiꞌk unqꞌa uxhchileꞌ, tan atik chit vibꞌaꞌnil u Tiixheꞌ tiꞌ u neꞌeꞌ.
66 Todos que ficavam sabendo meditavam sobre esses acontecimentos e perguntavam: “O que vai ser esse menino?”. Pois a mão do Senhor estava sobre ele.
67 As u Zacarías, vibꞌaal u neꞌeꞌ, as taqꞌ veꞌt u Tiixhla Espíritu itxumbꞌal tiꞌ talat unqꞌa yoleꞌ tiꞌ u neꞌeꞌ. As ech tal veꞌt ileꞌ:
67 Então seu pai, Zacarias, ficou cheio do Espírito Santo e profetizou:
68 —Ni voksa iqꞌii u Kubꞌaal Tiixheꞌ, u Tiixheꞌ uvaꞌ ni qoksa iqꞌii, oꞌ uvaꞌ oꞌ tiaal Israel, tan kat ulyu veꞌt sukuxoꞌl tiꞌ kuqꞌalpuleꞌ.
68 “Seja bendito o Senhor, o Deus de Israel, pois visitou e resgatou seu povo.
69 As kat taqꞌlu veꞌt tzan u Tiixheꞌ umaꞌl u qꞌalpun qetz uvaꞌ xoꞌvebꞌal chit u tijleꞌmeꞌ.
69 Ele nos enviou poderosa salvação da linhagem real de seu servo Davi,
70 Tan echeꞌ uvaꞌ kat tal kan u Tiixheꞌ taꞌn unqꞌa qꞌajsan tetz viyoleꞌ uveꞌ kat ul bꞌaxa uvaꞌ txaaik taꞌn Aak.
70 como havia prometido muito tempo atrás por meio de seus santos profetas.
71 Ech tal kan ileꞌ: La ul teesa veꞌt oꞌ u qꞌalpun qetzeꞌ vatz unqꞌa chꞌoꞌnchil aamaeꞌ as tukꞌ vatz unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ ni ixvan oꞌ,
71 Agora seremos salvos de nossos inimigos e de todos que nos odeiam.
72 as kat itxum veꞌt Aak ivatz unqꞌa qꞌesla kubꞌaaleꞌ tan yeꞌ nisotz skꞌuꞌl Aak tiꞌ u Tiixhla tzaqꞌiteꞌ uvaꞌ tal kan Aak te u qꞌesla kubꞌaaleꞌ uvaꞌ Abraham.
72 Ele foi misericordioso com nossos antepassados ao lembrar-se de sua santa aliança,
73 As yeꞌ nisotz skꞌuꞌl Aak tiꞌ itzojpisat uvaꞌ kat tal kan Aak te u qꞌesla kubꞌaaleꞌ uvaꞌ Abraham tiꞌ uvaꞌ la taqꞌ tzan Aak u qꞌalpun qetzeꞌ,
73 o juramento solene que fez com nosso antepassado Abraão.
74 tiꞌ ul teesat oꞌ Aak vatz unqꞌa chꞌoꞌnchil aamaeꞌ tiꞌ uvaꞌ yeꞌ la xoꞌv veꞌt oꞌ tiꞌ qoksat veꞌt iqꞌii u Tiixheꞌ.
74 Prometeu livrar-nos de nossos inimigos para o servirmos sem medo,
75 As jik chit u kutxumbꞌaleꞌ la ibꞌan vatz Aak.
75 em santidade e justiça, enquanto vivermos.
76 As tuk val see, unkꞌaol, tan aꞌ u Tiixheꞌ uvaꞌ at tu almikaꞌ la oksan axh qꞌajsan tetz viyoleꞌ,
76 “E você, meu filhinho, será chamado profeta do Altíssimo, pois preparará o caminho para o Senhor.
77 as tiꞌ uvaꞌ la qootzi veꞌteꞌ, jankꞌal oꞌ uvaꞌ oꞌ itenam u Tiixheꞌ, uvaꞌ la teesa veꞌt oꞌ Aak vatz unqꞌa kꞌaxkꞌoeꞌ.
77 Dirá a seu povo como encontrar salvação por meio do perdão de seus pecados.
78 tan ayaꞌl chit ikꞌul Aak tiꞌ itxumat kuvatz.
78 Graças à terna misericórdia de nosso Deus, a luz da manhã, vinda do céu, está prestes a raiar sobre nós,
79 tiꞌ tul itxijut veꞌt Aak unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ echen u taanxelaleꞌ tu u qꞌej toktoeꞌ.
79 para iluminar aqueles que estão na escuridão e na sombra da morte e nos guiar ao caminho da paz”.
80 As tul nik ichꞌii veꞌt u Xhuneꞌ, as nik iyakꞌin veꞌt itxumbꞌal kꞌatz u Tiixheꞌ. As aꞌ atinkat veꞌteꞌ tu u tzuukin txꞌavaꞌeꞌ. As katnal ilej u qꞌii uvaꞌ la ikꞌuch veꞌt tibꞌ vatz unqꞌa tiaal Israel.
80 João cresceu e se fortaleceu em espírito. E viveu no deserto até chegar o tempo de se apresentar ao povo de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.