Lucas 1

U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Nimal unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ jik chit kat itzꞌibꞌa kan tiꞌ talax isuuchil unqꞌa veeꞌ kat uch sukuxoꞌl
1 Tendo, pois, muitos empreendido pôr em ordem a narração dos fatos que entre nós se cumpriram,
2 echeꞌ uvaꞌ kat chuspu sqe taꞌn unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ uvaꞌ kat ilon kam uvaꞌ kat uchi tixeꞌtebꞌal unqꞌa yoleꞌ, tan an chit chajaakeꞌ uvaꞌ kat kꞌujebꞌ kan tiꞌ ipaxsal unqꞌa yoleꞌ.
2 segundo nos transmitiram os mesmos que os presenciaram desde o princípio e foram ministros da palavra,
3 As bꞌaꞌn veꞌt sve uvaꞌ jik chit nuntzꞌibꞌa bꞌen unqꞌa yoleꞌ see, pap Teófilo, tan kat unchꞌoti veꞌt sbꞌaꞌn kam chit uvaꞌ kat uchi tixeꞌtebꞌal
3 pareceu-me também a mim conveniente descrevê-los a ti, ó excelentíssimo Teófilo, por sua ordem, havendo-me já informado minuciosamente de tudo desde o princípio,
4 aqꞌal uvaꞌ la ootzi uvaꞌ jik chit u yoleꞌ uvaꞌ kat chuspik kan see.
4 para que conheças a certeza das coisas de que já estás informado.
5 Tul atik veꞌt ok u Herodes ijlenaalil tu u Judea, as atik umaꞌl oksan iyol tenam vatz Tiixh uvaꞌ Zacarías uvaꞌ tiaal u Abías. As Elisabet u tixqeleꞌ. As aꞌ tzaanalkat u tixqeleꞌ xoꞌl unqꞌa tiaal u Aarón.
5 Existiu, no tempo de Herodes, rei da Judeia, um sacerdote, chamado Zacarias, da ordem de Abias, e cuja mulher era das filhas de Arão; o nome dela era Isabel.
6 Jik chit itxumbꞌal chaꞌma skaabꞌil vatz u Tiixheꞌ, tan nikat inima chaꞌma viyol u Tiixheꞌ. As jik chit nik inima veꞌt chaꞌma u tzaqꞌiteꞌ uvaꞌ tzꞌibꞌamal kan uvaꞌ alik kan taꞌn Aak.
6 E eram ambos justos perante Deus, vivendo irrepreensivelmente em todos os mandamentos e preceitos do Senhor.
7 As yeꞌlik chit meꞌal ikꞌaol chaꞌma, tan yeꞌl u Elisabet nik talaneꞌ. As qꞌestik chit veꞌt chaꞌma skaabꞌil.
7 E não tinham filhos, porque Isabel era estéril, e ambos eram avançados em idade.
8 As bꞌex ilej veꞌt umaꞌl u qꞌii tul uvaꞌ aꞌik u Zacarías tukꞌ kaꞌt unqꞌa imooleꞌ atik ok tixhemaana tiꞌ tilat isuuchil u tostiixheꞌ tu u Jerusalén.
8 E aconteceu que, exercendo ele o sacerdócio diante de Deus, na ordem da sua turma,
9 As kat ikꞌulvatzi u Zacarías uvaꞌ aꞌeꞌ la ok tu u tostiixheꞌ tiꞌ itzꞌeꞌsal u incienso tu u nachbꞌal Tiixheꞌ, tan echeꞌ nik ibꞌan umaꞌl oksan iyol tenam vatz Tiixh.
9 segundo o costume sacerdotal, coube-lhe em sorte entrar no templo do Senhor para oferecer o incenso.
10 As molik tibꞌ unqꞌa tenameꞌ vatz iqꞌanal u tostiixheꞌ. As tul nikat itzꞌeꞌsa u Zacarías u incienso, as tul nikat inach unqꞌa tenameꞌ Tiixh.
10 E toda a multidão do povo estava fora, orando, à hora do incenso.
11 As tul atik u Zacarías vatz u atinbꞌaleꞌ uveꞌ nik itzꞌeꞌsalkat u incienso, as ul veꞌt umaꞌl u ángel txakebꞌoj tisebꞌal u meexhaeꞌ.
11 Então, um anjo do Senhor lhe apareceu, posto em pé, à direita do altar do incenso.
12 As yak kuxh xoꞌv veꞌt u Zacarías. Yeꞌ nikat ichee veꞌt tiviꞌ tiꞌ uvaꞌ kam la ibꞌan veꞌt vatz u ángel.
12 E Zacarias, vendo- o, turbou-se, e caiu temor sobre ele.
13 As ech tal veꞌt u ángel ileꞌ: —Zacarías, yeꞌ xoꞌv axh, tan kat tabꞌil veꞌt u Tiixheꞌ u nachbꞌal Tiixheꞌ uveꞌ nabꞌaneꞌ, tan la itzꞌebꞌ veꞌt umaꞌl vineꞌ u eexqeleꞌ, u Elisabet. As tul la itzꞌebꞌ u neꞌeꞌ, as Xhun ibꞌii la abꞌaneꞌ.
13 Mas o anjo lhe disse: Zacarias, não temas, porque a tua oração foi ouvida, e Isabel, tua mulher, dará à luz um filho, e lhe porás o nome de João.
14 As la txuqꞌtxun veꞌt axh taꞌn chiibꞌichil. As nimal unqꞌa uxhchileꞌ la txuqꞌtxun veꞌt stiꞌ tul uvaꞌ la itzꞌebꞌi,
14 E terás prazer e alegria, e muitos se alegrarão no seu nascimento,
15 tan nim talchu vakꞌaoleꞌ la ibꞌan vatz u Tiixheꞌ. As yeꞌl u vino la tukꞌa. As mitaꞌn umaꞌtoj aꞌ uvaꞌ qꞌuꞌimal setaꞌn. As kꞌuxh yeꞌxnaj itzꞌebꞌi, as aꞌ u Tiixhla Espíritu la aqꞌon itxumbꞌal tiꞌ ibꞌanataꞌ kam uvaꞌ la tal u Tiixheꞌ ste.
15 porque será grande diante do Senhor, e não beberá vinho, nem bebida forte, e será cheio do Espírito Santo, já desde o ventre de sua mãe.
16 As aꞌeꞌ la bꞌanon uvaꞌ nimal unqꞌa tiaal Israel la ikꞌaxa veꞌt tibꞌ tiꞌ inimat u Kubꞌaal Tiixheꞌ.
16 E converterá muitos dos filhos de Israel ao Senhor, seu Deus,
17 As bꞌaxel la ul veꞌt vatz Aak. As eela u tijleꞌmeꞌ tukꞌ u Elías la ibꞌaneꞌ uvaꞌ xoꞌvebꞌalik chit u tijleꞌmeꞌ, tan tiꞌ u yoleꞌ uveꞌ la ul taleꞌ as la ijikbꞌaꞌ veꞌt unqꞌa bꞌaalaeꞌ vitxumbꞌaleꞌ tiꞌ uvaꞌ la ixoꞌni veꞌt unqꞌa meꞌal ikꞌaoleꞌ. As la ijikbꞌaꞌ veꞌt unqꞌa paasan tziieꞌ vitxumbꞌaleꞌ tiꞌ inimat vitxumbꞌal unqꞌa jikla aamaeꞌ. As ech la ibꞌan unqꞌa tenameꞌ tiꞌ ikꞌulat veꞌt Aak,— tiꞌk u ángel.
17 e irá adiante dele no espírito e virtude de Elias, para converter o coração dos pais aos filhos e os rebeldes, à prudência dos justos, com o fim de preparar ao Senhor um povo bem disposto.
18 As ech tal veꞌt u Zacarías ileꞌ te u ángel: —¿Kam la vulbꞌe vootzit qꞌi uvaꞌ asoj an chit vayoleꞌ uveꞌ naaleꞌ? Tan qꞌestu veꞌt in tukꞌ u vixqeleꞌ,— tiꞌk u Zacarías.
18 Disse, então, Zacarias ao anjo: Como saberei isso? Pois eu já sou velho, e minha mulher, avançada em idade.
19 Ech tal veꞌt u ángel ileꞌ: —Ineꞌ in Karaꞌp. As in ichaj u Tiixheꞌ. As Aakeꞌ kat chajon tzan in tiꞌ ul valat u bꞌaꞌnla yoleꞌ see.
19 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Eu sou Gabriel, que assisto diante de Deus, e fui enviado a falar-te e dar-te estas alegres novas.
20 As tiꞌ uvaꞌ yeꞌ kat anima veꞌt uvaꞌ kat val see, as cheel tuk kaaoj veꞌt axh smemil. As yeꞌl axh la yolon veꞌt axh. Pet lanal itzꞌebꞌ veꞌt vakꞌaoleꞌ uveꞌ ni val see, as aꞌn la yolon veꞌt axh unpajte,— tiꞌk u ángel.
20 Todavia ficarás mudo e não poderás falar até ao dia em que estas coisas aconteçam, porquanto não creste nas minhas palavras, que a seu tempo se hão de cumprir.
21 As tul uvaꞌ atik ok u Zacarías tu u Tiixhla atinbꞌaleꞌ, as mamaꞌla tenameꞌ nikat itxꞌebꞌon kan vatz u qꞌanaleꞌ. As nikat kuxh isotz ikꞌuꞌl unqꞌa tenameꞌ, tan yeꞌsebꞌ chit el chꞌuꞌl u Zacarías tu u Tiixhla atinbꞌaleꞌ.
21 E o povo estava esperando a Zacarias e maravilhava-se de que tanto se demorasse no templo.
22 As tul el veꞌt chꞌuꞌl u Zacarías, as maꞌtik imemtu veꞌteꞌ. As nikat kuxh ikꞌuchun veꞌt tukꞌ iqꞌabꞌ. As kat pal veꞌt unqꞌa tenameꞌ stuul uvaꞌ at umaj kam uvaꞌ kat ikꞌuch u Tiixheꞌ ste.
22 E, saindo ele, não lhes podia falar; e entenderam que tivera alguma visão no templo. E falava por acenos e ficou mudo.
23 As tul tzꞌaj veꞌt iqꞌii u Zacarías tiꞌ tilat isuuchil u aqꞌoneꞌ tu tostiixheꞌ, as bꞌen veꞌt tikabꞌal.
23 E sucedeu que, terminados os dias de seu ministério, voltou para sua casa.
24 As tul atik veꞌt u Zacarías tikabꞌal, as jeꞌ veꞌt ventasioon tiꞌ u Elisabet. As oꞌvaꞌl ichꞌ uvaꞌ kolik kuxh tibꞌ u Elisabet tu kabꞌal. As ech nikat tal veꞌt jeꞌ ileꞌ ste:
24 E, depois daqueles dias, Isabel, sua mulher, concebeu e, por cinco meses, se ocultou, dizendo:
25 «As kat ibꞌanlu veꞌt u Kubꞌaaleꞌ bꞌaꞌnil sve. Taꞌntiixh te Aak, tan aꞌ isaꞌ Aak uvaꞌ yeꞌ la yoqꞌax veꞌt in taꞌn unqꞌa tenameꞌ tiꞌ uvaꞌ yeꞌl vas val ati,» tiꞌk u Elisabet.
25 Assim me fez o Senhor, nos dias em que atentou em mim, para destruir o meu opróbrio entre os homens.
26 As tul ibꞌan vaajil ichꞌ ijeꞌ ventasioon tiꞌ u Elisabet, as ichaj veꞌt u Tiixheꞌ u ángel uvaꞌ Karaꞌp tu umaꞌl u tal tenam tu u Galilea uvaꞌ Nazaret ibꞌii
26 E, no sexto mês, foi o anjo Gabriel enviado por Deus a uma cidade da Galileia, chamada Nazaré,
27 xeꞌ umaꞌl u qꞌopo ixoj uvaꞌ Maꞌl ibꞌii uvaꞌ kꞌujlik veꞌt tzii stiꞌ tukꞌ umaꞌl u naj uvaꞌ Xhuꞌl uvaꞌ tiaal tibꞌ tukꞌ u David.
27 a uma virgem desposada com um varão cujo nome era José, da casa de Davi; e o nome da virgem era Maria.
28 As tul oon veꞌt u ángel tu u kabꞌaleꞌ uveꞌ atikkat u Maꞌleꞌ, as ech tal veꞌt ileꞌ: —¡Keche, Maꞌl! Tan at u Tiixheꞌ seeꞌ. As nim veꞌt u bꞌaꞌnileꞌ uvaꞌ tuk ibꞌan u Tiixheꞌ see tiꞌ uveꞌ nibꞌan Aak te unjoltu unqꞌa ixojeꞌ,— tiꞌk u ángel.
28 E, entrando o anjo onde ela estava, disse: Salve, agraciada; o Senhor é contigo; bendita és tu entre as mulheres.
29 As tul tabꞌi u Maꞌleꞌ viyol u ángel, as yak chit sotz veꞌt ikꞌuꞌl taꞌn u yoleꞌ uveꞌ tal u ángel. As ech tal veꞌt jeꞌ ileꞌ ste: «¿Kam isuuchil u yoleꞌ qꞌi uveꞌ ni talpu sve?» tiꞌk u Maꞌleꞌ.
29 E, vendo- o ela, turbou-se muito com aquelas palavras e considerava que saudação seria esta.
30 As ech tal veꞌt u ángel ileꞌ: —¡Yeꞌ xoꞌv axh, Maꞌl! Tan bꞌaꞌn veꞌt atxumbꞌal vatz u Tiixheꞌ,
30 Disse-lhe, então, o anjo: Maria, não temas, porque achaste graça diante de Deus,
31 tan tuk jeꞌoj ventasioon seeꞌ. As la itzꞌebꞌ veꞌt umaꞌl vaneꞌ. As tul la itzꞌebꞌi, as Jesús ibꞌii la abꞌaneꞌ,
31 E eis que em teu ventre conceberás, e darás à luz um filho, e pôr-lhe-ás o nome de Jesus.
32 tan nim talchu u neꞌeꞌ la ibꞌaneꞌ. As iKꞌaol u Tiixheꞌ tu almikaꞌ u neꞌeꞌ, tan aꞌ u Kubꞌaal Tiixheꞌ, u kuBꞌooqꞌoleꞌ, la oksan veꞌt u tijleꞌmeꞌ echeꞌ uvaꞌ kat tulbꞌe Aak u qꞌesla ebꞌaaleꞌ uvaꞌ David.
32 Este será grande e será chamado Filho do Altíssimo; e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai,
33 As la ok veꞌt ijlenaalil tiꞌ unqꞌa tiaal Israel. As yeꞌxh jatu la el veꞌt tiꞌ u ijlenaalileꞌ, tan yeꞌl iyaꞌtebꞌal u tijleꞌmeꞌ la ibꞌaneꞌ,— tiꞌk u ángel tal te u Maꞌleꞌ.
33 e reinará eternamente na casa de Jacó, e o seu Reino não terá fim.
34 As ech tal veꞌt u Maꞌl ileꞌ te u ángel: —¿Kam isuuchil u yoleꞌ uveꞌ naal sve? Tan yeꞌl untzumel ati,— tiꞌk u Maꞌleꞌ.
34 E disse Maria ao anjo: Como se fará isso, visto que não conheço varão?
35 Ech tal veꞌt u ángel ileꞌ: —As aꞌ u Tiixhla Espíritu tuk uloj seeꞌ. As aꞌ vibꞌaꞌnil u Tiixheꞌ tu almikaꞌ tuk uloj seeꞌ tiꞌ uvaꞌ la itzꞌebꞌ umaꞌl vaneꞌ. Estiꞌeꞌ ni val see tiꞌ u neꞌeꞌ uveꞌ la itzꞌebꞌi, tan Tiixhla Aamaeꞌ, iKꞌaol u Tiixheꞌ.
35 E, respondendo o anjo, disse-lhe: Descerá sobre ti o Espírito Santo, e a virtude do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra; pelo que também o Santo, que de ti há de nascer, será chamado Filho de Deus.
36 As echat kat ibꞌanlu veꞌt vananeꞌ uvaꞌ aatin eebꞌ stukꞌ, u Elisabet, tan kꞌuxh qꞌestu veꞌteꞌ, as la itzꞌebꞌ veꞌt umaꞌl vineꞌ. As kꞌuxh ni talchu stiꞌ uvaꞌ yeꞌxh jatu la alani, as cheel kat ibꞌanlu vaajix ichꞌ ijeꞌ ventasioon stiꞌ,
36 E eis que também Isabel, tua prima, concebeu um filho em sua velhice; e é este o sexto mês para aquela que era chamada estéril.
37 tan yeꞌl umaj kam uvaꞌ yeꞌ koj la itxꞌol u Tiixheꞌ ibꞌanataꞌ,— tiꞌk u ángel.
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 As ech tal veꞌt u Maꞌl ileꞌ: —Il in ilaꞌ. As ineꞌ in ikꞌam u Tiixheꞌ. As la ibꞌan Aak sviꞌ kam uveꞌ naaleꞌ,— tiꞌk u Maꞌleꞌ. As bꞌen veꞌt u ángel.
38 Disse, então, Maria: Eis aqui a serva do Senhor; cumpra-se em mim segundo a tua palavra. E o anjo ausentou-se dela.
39 As an kuxh tu unqꞌa qꞌiieꞌ, as ibꞌan veꞌt u Maꞌleꞌ tucheꞌ. As yeꞌntu chit ibꞌen u Maꞌleꞌ tu umaꞌl u tal tenam uvaꞌ echen xoꞌl unqꞌa vitzeꞌ tu u Judea, tiꞌ bꞌen iqꞌelut u Elisabet.
39 E, naqueles dias, levantando-se Maria, foi apressada às montanhas, a uma cidade de Judá,
40 Tul oon veꞌt u Maꞌleꞌ tu vikabꞌal u Zacarías, as itiixhi veꞌt u Maꞌleꞌ u Elisabet.
40 e entrou em casa de Zacarias, e saudou a Isabel.
41 As tul kuxh tabꞌi u Elisabet itiixhil taꞌn u Maꞌleꞌ, as yak kuxh iyiku veꞌt tibꞌ u tal neꞌeꞌ kꞌatz u Elisabet. As taqꞌ veꞌt u Tiixhla Espíritu itxumbꞌal u Elisabet tiꞌ iyoloneꞌ.
41 E aconteceu que, ao ouvir Isabel a saudação de Maria, a criancinha saltou no seu ventre; e Isabel foi cheia do Espírito Santo,
42 As ech tal veꞌt u Elisabet ileꞌ tul taqꞌ jeꞌ u tuul iviꞌ: —As nim veꞌt u bꞌaꞌnileꞌ uvaꞌ tuk ibꞌan u Tiixheꞌ see tiꞌ uveꞌ nibꞌan Aak te unjoltu unqꞌa ixojeꞌ. As nimal bꞌaꞌnil la ibꞌan u Tiixheꞌ te u neꞌeꞌ uvaꞌ la itzꞌebꞌi.
42 e exclamou com grande voz, e disse: Bendita és tu entre as mulheres, e é bendito o fruto do teu ventre!
43 ¿As kam veꞌt vijleꞌm qꞌi uvaꞌ tul eel veꞌt in? Tul axh vitxutx vunBꞌooqꞌoleꞌ,
43 E de onde me provém isso a mim, que venha visitar-me a mãe do meu Senhor?
44 tan tul kuxh uvaꞌ kat atiixhi in, as yak kuxh kat iyiku veꞌt tibꞌ u neꞌeꞌ sunkꞌatz taꞌn chiibꞌichil.
44 Pois eis que, ao chegar aos meus ouvidos a voz da tua saudação, a criancinha saltou de alegria no meu ventre.
45 As achvebꞌal chit axh, tan kat akꞌujbꞌaꞌ akꞌuꞌl tiꞌ u Tiixheꞌ, tan tuk tzojpisaloj unqꞌa yoleꞌ uvaꞌ kat alpu see taꞌn u Tiixheꞌ,— tiꞌk u Elisabet.
45 Bem-aventurada a que creu, pois hão de cumprir-se as coisas que da parte do Senhor lhe foram ditas!
46 As ech tal veꞌt u Maꞌl ileꞌ te u Elisabet:
46 Disse, então, Maria: A minha alma engrandece ao Senhor,
47 As vaꞌl chit itxuqꞌtxun veꞌt vaama tiꞌ u Tiixheꞌ, u sotzsan tetz vunpaaveꞌ,
47 e o meu espírito se alegra em Deus, meu Salvador,
48 tan kꞌuxh jit nim valcheꞌ xoꞌl unqꞌa tenameꞌ, as nimal bꞌaꞌnil kat ikꞌuch u Tiixheꞌ sve, tan in ikꞌam Aak.
48 porque atentou na humildade de sua serva; pois eis que, desde agora, todas as gerações me chamarão bem-aventurada.
49 tan xoꞌvebꞌal chit vibꞌaꞌnil Aakeꞌ uveꞌ kat ibꞌanlu sve. As xoꞌvebꞌal chit viyakꞌil Aakeꞌ.
49 Porque me fez grandes coisas o Poderoso; e Santo é o seu nome.
50 As nichit itxum u Tiixheꞌ ivatz unqꞌa tenameꞌ uveꞌ kat ibꞌanlu kan. As echat nibꞌan cheel tiꞌ chit ibꞌeneꞌ tiꞌ unqꞌa tenameꞌ uveꞌ ni xoꞌvan Aak.
50 E a sua misericórdia é de geração em geração sobre os que o temem.
51 As mamaꞌla bꞌaꞌnil nibꞌan Aak tukꞌ viyakꞌileꞌ.
51 Com o seu braço, agiu valorosamente, dissipou os soberbos no pensamento de seu coração,
52 As at unqꞌa ijlenaaleꞌ kat teesa Aak tiꞌ u tijleꞌmeꞌ.
52 depôs dos tronos os poderosos e elevou os humildes;
53 Kat inoosa veꞌt Aak unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ nivaꞌyeꞌ.
53 encheu de bens os famintos, despediu vazios os ricos,
54 As kat iloch veꞌt Aak unqꞌa mam kukuyeꞌ uvaꞌ tiaal Israel.
54 e auxiliou a Israel, seu servo, recordando-se da sua misericórdia
55 tan echeꞌ uveꞌ alel kan taꞌn Aak te u qꞌesla kubꞌaaleꞌ uvaꞌ Abraham, tukꞌ te unqꞌa tiaaleꞌ skajayil,— tiꞌk u Maꞌleꞌ.
55 (como falou a nossos pais) para com Abraão e sua posteridade, para sempre.
56 As kamal oxvaꞌl ichꞌ ibꞌan u Maꞌleꞌ xeꞌ u Elisabet. As qꞌaav veꞌt u Maꞌleꞌ tikabꞌal.
56 E Maria ficou com ela quase três meses e depois voltou para sua casa.
57 As tul ilej veꞌt iqꞌii u Elisabet tiꞌ talaneꞌ, as itzꞌebꞌ veꞌt vineꞌeꞌ.
57 E completou-se para Isabel o tempo de dar à luz, e teve um filho.
58 As tul tabꞌi veꞌt unqꞌa titzꞌin tatzikeꞌ tukꞌ unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ echen najlich vikabꞌaleꞌ, as vaꞌlik chit ichiibꞌ veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ skajayil, tan tiꞌ uvaꞌ nimla bꞌaꞌnil kat ibꞌanlu u Tiixheꞌ te u Elisabet.
58 E os seus vizinhos e parentes ouviram que tinha Deus usado para com ela de grande misericórdia e alegraram-se com ela.
59 As tul ibꞌan u neꞌeꞌ vaaxil qꞌii, as bꞌex tzokꞌaxoj el unbꞌiil vichiꞌoleꞌ. As tal veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ Zacarías u neꞌeꞌ la ibꞌaneꞌ echeꞌ ibꞌii vibꞌaaleꞌ.
59 E aconteceu que, ao oitavo dia, vieram circuncidar o menino e lhe chamavam Zacarias, o nome de seu pai.
60 As ech tal veꞌt vitxutx u neꞌeꞌ ileꞌ: —Yeꞌle, tan Xhun ibꞌii u neꞌeꞌ tuk ibꞌaneꞌ,— tiꞌk aak tala.
60 E, respondendo sua mãe, disse: Não, porém será chamado João.
61 Ech tal veꞌt unqꞌa uxhchil ileꞌ: —¿Kam qꞌi uvaꞌ yeꞌ nasaꞌ uvaꞌ Zacarías u neꞌeꞌ? Tan yeꞌl Xhun xoꞌl unqꞌa etatineꞌ,— tiꞌk unqꞌa uxhchileꞌ.
61 E disseram-lhe: Ninguém há na tua parentela que se chame por este nome.
62 As tukꞌ kuxh veꞌt kꞌuchuꞌm nik ichꞌoti veꞌt ok unqꞌa uxhchileꞌ te u Zacarías tiꞌ uvaꞌ kam ibꞌii u neꞌeꞌ la ibꞌaneꞌ.
62 E perguntaram, por acenos, ao pai como queria que lhe chamassem.
63 As ijaj veꞌt u Zacarías umaꞌl u tal aqꞌen. As itzꞌibꞌa veꞌt u Zacarías vibꞌii u neꞌeꞌ vatz aqꞌen. «Xhun ibꞌii u neꞌeꞌ tuk ibꞌaneꞌ,» tiꞌk u tzꞌibꞌeꞌ uveꞌ itzꞌibꞌa. As kat kuxh sotz veꞌt ikꞌuꞌl unqꞌa tenameꞌ.
63 E, pedindo ele uma tabuinha de escrever, escreveu, dizendo: O seu nome é João. E todos se maravilharam.
64 As tul kuxh itzꞌibꞌa u yoleꞌ, as yak kuxh yolon veꞌt u Zacarías unpajte. As kat toksa veꞌt iqꞌii u Tiixheꞌ.
64 E logo a boca se lhe abriu, e a língua se lhe soltou; e falava, louvando a Deus.
65 As teqꞌo veꞌt taama unqꞌa tenameꞌ taꞌn xoꞌvichil. As oora chit ipaxsa veꞌt unqꞌa tenameꞌ itzibꞌlal u yoleꞌ xoꞌl unqꞌa talaj tenameꞌ tu u Judea.
65 E veio temor sobre todos os seus vizinhos, e em todas as montanhas da Judeia foram divulgadas todas essas coisas.
66 Jankꞌal unqꞌa tenameꞌ uveꞌ abꞌin u yoleꞌ, as ech tal veꞌt jeꞌ ileꞌ ste: «¿As kamal at tijleꞌm u neꞌeꞌ tuk ibꞌaneꞌ?» tiꞌk unqꞌa uxhchileꞌ, tan atik chit vibꞌaꞌnil u Tiixheꞌ tiꞌ u neꞌeꞌ.
66 E todos os que as ouviam as conservavam em seu coração, dizendo: Quem será, pois, este menino? E a mão do Senhor estava com ele.
67 As u Zacarías, vibꞌaal u neꞌeꞌ, as taqꞌ veꞌt u Tiixhla Espíritu itxumbꞌal tiꞌ talat unqꞌa yoleꞌ tiꞌ u neꞌeꞌ. As ech tal veꞌt ileꞌ:
67 E Zacarias, seu pai, foi cheio do Espírito Santo e profetizou, dizendo:
68 —Ni voksa iqꞌii u Kubꞌaal Tiixheꞌ, u Tiixheꞌ uvaꞌ ni qoksa iqꞌii, oꞌ uvaꞌ oꞌ tiaal Israel, tan kat ulyu veꞌt sukuxoꞌl tiꞌ kuqꞌalpuleꞌ.
68 Bendito o Senhor, Deus de Israel, porque visitou e remiu o seu povo!
69 As kat taqꞌlu veꞌt tzan u Tiixheꞌ umaꞌl u qꞌalpun qetz uvaꞌ xoꞌvebꞌal chit u tijleꞌmeꞌ.
69 E nos levantou uma salvação poderosa na casa de Davi, seu servo,
70 Tan echeꞌ uvaꞌ kat tal kan u Tiixheꞌ taꞌn unqꞌa qꞌajsan tetz viyoleꞌ uveꞌ kat ul bꞌaxa uvaꞌ txaaik taꞌn Aak.
70 como falou pela boca dos seus santos profetas, desde o princípio do mundo,
71 Ech tal kan ileꞌ: La ul teesa veꞌt oꞌ u qꞌalpun qetzeꞌ vatz unqꞌa chꞌoꞌnchil aamaeꞌ as tukꞌ vatz unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ ni ixvan oꞌ,
71 para nos livrar dos nossos inimigos e das mãos de todos os que nos aborrecem
72 as kat itxum veꞌt Aak ivatz unqꞌa qꞌesla kubꞌaaleꞌ tan yeꞌ nisotz skꞌuꞌl Aak tiꞌ u Tiixhla tzaqꞌiteꞌ uvaꞌ tal kan Aak te u qꞌesla kubꞌaaleꞌ uvaꞌ Abraham.
72 e para manifestar misericórdia a nossos pais, e para lembrar-se do seu santo concerto
73 As yeꞌ nisotz skꞌuꞌl Aak tiꞌ itzojpisat uvaꞌ kat tal kan Aak te u qꞌesla kubꞌaaleꞌ uvaꞌ Abraham tiꞌ uvaꞌ la taqꞌ tzan Aak u qꞌalpun qetzeꞌ,
73 e do juramento que jurou a Abraão, nosso pai,
74 tiꞌ ul teesat oꞌ Aak vatz unqꞌa chꞌoꞌnchil aamaeꞌ tiꞌ uvaꞌ yeꞌ la xoꞌv veꞌt oꞌ tiꞌ qoksat veꞌt iqꞌii u Tiixheꞌ.
74 de conceder-nos que, libertados das mãos de nossos inimigos, o servíssemos sem temor,
75 As jik chit u kutxumbꞌaleꞌ la ibꞌan vatz Aak.
75 em santidade e justiça perante ele, todos os dias da nossa vida.
76 As tuk val see, unkꞌaol, tan aꞌ u Tiixheꞌ uvaꞌ at tu almikaꞌ la oksan axh qꞌajsan tetz viyoleꞌ,
76 E tu, ó menino, serás chamado profeta do Altíssimo, porque hás de ir ante a face do Senhor, a preparar os seus caminhos,
77 as tiꞌ uvaꞌ la qootzi veꞌteꞌ, jankꞌal oꞌ uvaꞌ oꞌ itenam u Tiixheꞌ, uvaꞌ la teesa veꞌt oꞌ Aak vatz unqꞌa kꞌaxkꞌoeꞌ.
77 para dar ao seu povo conhecimento da salvação, na remissão dos seus pecados,
78 tan ayaꞌl chit ikꞌul Aak tiꞌ itxumat kuvatz.
78 pelas entranhas da misericórdia do nosso Deus, com que o oriente do alto nos visitou,
79 tiꞌ tul itxijut veꞌt Aak unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ echen u taanxelaleꞌ tu u qꞌej toktoeꞌ.
79 para alumiar os que estão assentados em trevas e sombra de morte, a fim de dirigir os nossos pés pelo caminho da paz.
80 As tul nik ichꞌii veꞌt u Xhuneꞌ, as nik iyakꞌin veꞌt itxumbꞌal kꞌatz u Tiixheꞌ. As aꞌ atinkat veꞌteꞌ tu u tzuukin txꞌavaꞌeꞌ. As katnal ilej u qꞌii uvaꞌ la ikꞌuch veꞌt tibꞌ vatz unqꞌa tiaal Israel.
80 E o menino crescia, e se robustecia em espírito, e esteve nos desertos até ao dia em que havia de mostrar-se a Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.