Lucas 1

U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nimal unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ jik chit kat itzꞌibꞌa kan tiꞌ talax isuuchil unqꞌa veeꞌ kat uch sukuxoꞌl
1 Prezado Teófilo, Muitas pessoas têm se esforçado para escrever a história das coisas que aconteceram entre nós.
2 echeꞌ uvaꞌ kat chuspu sqe taꞌn unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ uvaꞌ kat ilon kam uvaꞌ kat uchi tixeꞌtebꞌal unqꞌa yoleꞌ, tan an chit chajaakeꞌ uvaꞌ kat kꞌujebꞌ kan tiꞌ ipaxsal unqꞌa yoleꞌ.
2 Elas escreveram o que foi contado por aqueles que viram essas coisas desde o começo e anunciaram a mensagem do evangelho .
3 As bꞌaꞌn veꞌt sve uvaꞌ jik chit nuntzꞌibꞌa bꞌen unqꞌa yoleꞌ see, pap Teófilo, tan kat unchꞌoti veꞌt sbꞌaꞌn kam chit uvaꞌ kat uchi tixeꞌtebꞌal
3 Portanto, Excelência, eu estudei com todo o cuidado como foi que essas coisas aconteceram desde o princípio e achei que seria bom escrever tudo em ordem para o senhor,
4 aqꞌal uvaꞌ la ootzi uvaꞌ jik chit u yoleꞌ uvaꞌ kat chuspik kan see.
4 a fim de que o senhor pudesse conhecer toda a verdade sobre os ensinamentos que recebeu.
5 Tul atik veꞌt ok u Herodes ijlenaalil tu u Judea, as atik umaꞌl oksan iyol tenam vatz Tiixh uvaꞌ Zacarías uvaꞌ tiaal u Abías. As Elisabet u tixqeleꞌ. As aꞌ tzaanalkat u tixqeleꞌ xoꞌl unqꞌa tiaal u Aarón.
5 Quando Herodes era o rei da terra de Israel, havia um sacerdote chamado Zacarias, que era do grupo dos sacerdotes de Abias. A esposa dele se chamava Isabel e também era de uma família de sacerdotes.
6 Jik chit itxumbꞌal chaꞌma skaabꞌil vatz u Tiixheꞌ, tan nikat inima chaꞌma viyol u Tiixheꞌ. As jik chit nik inima veꞌt chaꞌma u tzaqꞌiteꞌ uvaꞌ tzꞌibꞌamal kan uvaꞌ alik kan taꞌn Aak.
6 Esse casal vivia a vida que para Deus é correta, obedecendo fielmente a todas as leis e mandamentos do Senhor.
7 As yeꞌlik chit meꞌal ikꞌaol chaꞌma, tan yeꞌl u Elisabet nik talaneꞌ. As qꞌestik chit veꞌt chaꞌma skaabꞌil.
7 Mas não tinham filhos porque Isabel não podia ter filhos e porque os dois já eram muito velhos.
8 As bꞌex ilej veꞌt umaꞌl u qꞌii tul uvaꞌ aꞌik u Zacarías tukꞌ kaꞌt unqꞌa imooleꞌ atik ok tixhemaana tiꞌ tilat isuuchil u tostiixheꞌ tu u Jerusalén.
8 Certo dia no Templo de Jerusalém, Zacarias estava fazendo o seu trabalho de sacerdote, pois era a sua vez de fazer aquele trabalho diário.
9 As kat ikꞌulvatzi u Zacarías uvaꞌ aꞌeꞌ la ok tu u tostiixheꞌ tiꞌ itzꞌeꞌsal u incienso tu u nachbꞌal Tiixheꞌ, tan echeꞌ nik ibꞌan umaꞌl oksan iyol tenam vatz Tiixh.
9 Conforme o costume dos sacerdotes, ele havia sido escolhido por sorteio para queimar o incenso no altar e por isso entrou no Templo do Senhor.
10 As molik tibꞌ unqꞌa tenameꞌ vatz iqꞌanal u tostiixheꞌ. As tul nikat itzꞌeꞌsa u Zacarías u incienso, as tul nikat inach unqꞌa tenameꞌ Tiixh.
10 Durante o tempo em que o incenso queimava, o povo lá fora fazia orações.
11 As tul atik u Zacarías vatz u atinbꞌaleꞌ uveꞌ nik itzꞌeꞌsalkat u incienso, as ul veꞌt umaꞌl u ángel txakebꞌoj tisebꞌal u meexhaeꞌ.
11 Então um anjo do Senhor apareceu em frente de Zacarias, de pé, do lado direito do altar.
12 As yak kuxh xoꞌv veꞌt u Zacarías. Yeꞌ nikat ichee veꞌt tiviꞌ tiꞌ uvaꞌ kam la ibꞌan veꞌt vatz u ángel.
12 Quando Zacarias o viu, ficou com medo e não sabia o que fazer.
13 As ech tal veꞌt u ángel ileꞌ: —Zacarías, yeꞌ xoꞌv axh, tan kat tabꞌil veꞌt u Tiixheꞌ u nachbꞌal Tiixheꞌ uveꞌ nabꞌaneꞌ, tan la itzꞌebꞌ veꞌt umaꞌl vineꞌ u eexqeleꞌ, u Elisabet. As tul la itzꞌebꞌ u neꞌeꞌ, as Xhun ibꞌii la abꞌaneꞌ.
13 Mas o anjo lhe disse: — Não tenha medo, Zacarias, pois Deus ouviu a sua oração! A sua esposa vai ter um filho, e você porá nele o nome de João.
14 As la txuqꞌtxun veꞌt axh taꞌn chiibꞌichil. As nimal unqꞌa uxhchileꞌ la txuqꞌtxun veꞌt stiꞌ tul uvaꞌ la itzꞌebꞌi,
14 O nascimento dele vai trazer alegria e felicidade para você e para muita gente,
15 tan nim talchu vakꞌaoleꞌ la ibꞌan vatz u Tiixheꞌ. As yeꞌl u vino la tukꞌa. As mitaꞌn umaꞌtoj aꞌ uvaꞌ qꞌuꞌimal setaꞌn. As kꞌuxh yeꞌxnaj itzꞌebꞌi, as aꞌ u Tiixhla Espíritu la aqꞌon itxumbꞌal tiꞌ ibꞌanataꞌ kam uvaꞌ la tal u Tiixheꞌ ste.
15 pois para o Senhor Deus ele será um grande homem. Ele não deverá beber vinho nem cerveja. Ele será cheio do Espírito Santo desde o nascimento
16 As aꞌeꞌ la bꞌanon uvaꞌ nimal unqꞌa tiaal Israel la ikꞌaxa veꞌt tibꞌ tiꞌ inimat u Kubꞌaal Tiixheꞌ.
16 e levará muitos israelitas ao Senhor, o Deus de Israel.
17 As bꞌaxel la ul veꞌt vatz Aak. As eela u tijleꞌmeꞌ tukꞌ u Elías la ibꞌaneꞌ uvaꞌ xoꞌvebꞌalik chit u tijleꞌmeꞌ, tan tiꞌ u yoleꞌ uveꞌ la ul taleꞌ as la ijikbꞌaꞌ veꞌt unqꞌa bꞌaalaeꞌ vitxumbꞌaleꞌ tiꞌ uvaꞌ la ixoꞌni veꞌt unqꞌa meꞌal ikꞌaoleꞌ. As la ijikbꞌaꞌ veꞌt unqꞌa paasan tziieꞌ vitxumbꞌaleꞌ tiꞌ inimat vitxumbꞌal unqꞌa jikla aamaeꞌ. As ech la ibꞌan unqꞌa tenameꞌ tiꞌ ikꞌulat veꞌt Aak,— tiꞌk u ángel.
17 Ele será mandado por Deus como mensageiro e será forte e poderoso como o profeta Elias. Ele fará com que pais e filhos façam as pazes e que os desobedientes voltem a andar no caminho direito. E conseguirá preparar o povo de Israel para a vinda do Senhor.
18 As ech tal veꞌt u Zacarías ileꞌ te u ángel: —¿Kam la vulbꞌe vootzit qꞌi uvaꞌ asoj an chit vayoleꞌ uveꞌ naaleꞌ? Tan qꞌestu veꞌt in tukꞌ u vixqeleꞌ,— tiꞌk u Zacarías.
18 Então Zacarias perguntou ao anjo: — Como é que eu vou saber que isso é verdade? Estou muito velho, e a minha mulher também.
19 Ech tal veꞌt u ángel ileꞌ: —Ineꞌ in Karaꞌp. As in ichaj u Tiixheꞌ. As Aakeꞌ kat chajon tzan in tiꞌ ul valat u bꞌaꞌnla yoleꞌ see.
19 O anjo respondeu: — Eu sou Gabriel,
20 As tiꞌ uvaꞌ yeꞌ kat anima veꞌt uvaꞌ kat val see, as cheel tuk kaaoj veꞌt axh smemil. As yeꞌl axh la yolon veꞌt axh. Pet lanal itzꞌebꞌ veꞌt vakꞌaoleꞌ uveꞌ ni val see, as aꞌn la yolon veꞌt axh unpajte,— tiꞌk u ángel.
20 Você não está acreditando no que eu disse, mas isso acontecerá no tempo certo. E, porque você não acreditou, você ficará mudo e não poderá falar até o dia em que o seu filho nascer.
21 As tul uvaꞌ atik ok u Zacarías tu u Tiixhla atinbꞌaleꞌ, as mamaꞌla tenameꞌ nikat itxꞌebꞌon kan vatz u qꞌanaleꞌ. As nikat kuxh isotz ikꞌuꞌl unqꞌa tenameꞌ, tan yeꞌsebꞌ chit el chꞌuꞌl u Zacarías tu u Tiixhla atinbꞌaleꞌ.
21 Enquanto isso, o povo estava esperando Zacarias, e todos estavam admirados com a demora dele no Templo.
22 As tul el veꞌt chꞌuꞌl u Zacarías, as maꞌtik imemtu veꞌteꞌ. As nikat kuxh ikꞌuchun veꞌt tukꞌ iqꞌabꞌ. As kat pal veꞌt unqꞌa tenameꞌ stuul uvaꞌ at umaj kam uvaꞌ kat ikꞌuch u Tiixheꞌ ste.
22 Quando saiu, Zacarias não podia falar. Então perceberam que ele havia tido uma visão no Templo. Sem poder falar, ele fazia sinais com as mãos para o povo.
23 As tul tzꞌaj veꞌt iqꞌii u Zacarías tiꞌ tilat isuuchil u aqꞌoneꞌ tu tostiixheꞌ, as bꞌen veꞌt tikabꞌal.
23 Quando terminaram os seus dias de serviço no Templo, Zacarias voltou para casa.
24 As tul atik veꞌt u Zacarías tikabꞌal, as jeꞌ veꞌt ventasioon tiꞌ u Elisabet. As oꞌvaꞌl ichꞌ uvaꞌ kolik kuxh tibꞌ u Elisabet tu kabꞌal. As ech nikat tal veꞌt jeꞌ ileꞌ ste:
24 Pouco tempo depois Isabel, a sua esposa, ficou grávida e durante cinco meses não saiu de casa. E ela disse:
25 «As kat ibꞌanlu veꞌt u Kubꞌaaleꞌ bꞌaꞌnil sve. Taꞌntiixh te Aak, tan aꞌ isaꞌ Aak uvaꞌ yeꞌ la yoqꞌax veꞌt in taꞌn unqꞌa tenameꞌ tiꞌ uvaꞌ yeꞌl vas val ati,» tiꞌk u Elisabet.
25 — Agora que o Senhor me ajudou, ninguém mais vai me desprezar por eu não ter filhos.
26 As tul ibꞌan vaajil ichꞌ ijeꞌ ventasioon tiꞌ u Elisabet, as ichaj veꞌt u Tiixheꞌ u ángel uvaꞌ Karaꞌp tu umaꞌl u tal tenam tu u Galilea uvaꞌ Nazaret ibꞌii
26 Quando Isabel estava no sexto mês de gravidez, Deus enviou o anjo Gabriel a uma cidade da Galileia chamada Nazaré.
27 xeꞌ umaꞌl u qꞌopo ixoj uvaꞌ Maꞌl ibꞌii uvaꞌ kꞌujlik veꞌt tzii stiꞌ tukꞌ umaꞌl u naj uvaꞌ Xhuꞌl uvaꞌ tiaal tibꞌ tukꞌ u David.
27 O anjo levava uma mensagem para uma virgem que tinha casamento contratado com um homem chamado José, descendente do rei Davi. Ela se chamava Maria.
28 As tul oon veꞌt u ángel tu u kabꞌaleꞌ uveꞌ atikkat u Maꞌleꞌ, as ech tal veꞌt ileꞌ: —¡Keche, Maꞌl! Tan at u Tiixheꞌ seeꞌ. As nim veꞌt u bꞌaꞌnileꞌ uvaꞌ tuk ibꞌan u Tiixheꞌ see tiꞌ uveꞌ nibꞌan Aak te unjoltu unqꞌa ixojeꞌ,— tiꞌk u ángel.
28 O anjo veio e disse: — Que a paz esteja com você, Maria! Você é muito abençoada. O Senhor está com você.
29 As tul tabꞌi u Maꞌleꞌ viyol u ángel, as yak chit sotz veꞌt ikꞌuꞌl taꞌn u yoleꞌ uveꞌ tal u ángel. As ech tal veꞌt jeꞌ ileꞌ ste: «¿Kam isuuchil u yoleꞌ qꞌi uveꞌ ni talpu sve?» tiꞌk u Maꞌleꞌ.
29 Porém Maria, quando ouviu o que o anjo disse, ficou sem saber o que pensar. E, admirada, ficou pensando no que ele queria dizer.
30 As ech tal veꞌt u ángel ileꞌ: —¡Yeꞌ xoꞌv axh, Maꞌl! Tan bꞌaꞌn veꞌt atxumbꞌal vatz u Tiixheꞌ,
30 Então o anjo continuou: — Não tenha medo, Maria! Deus está contente com você.
31 tan tuk jeꞌoj ventasioon seeꞌ. As la itzꞌebꞌ veꞌt umaꞌl vaneꞌ. As tul la itzꞌebꞌi, as Jesús ibꞌii la abꞌaneꞌ,
31 Você ficará grávida, dará à luz um filho e porá nele o nome de Jesus .
32 tan nim talchu u neꞌeꞌ la ibꞌaneꞌ. As iKꞌaol u Tiixheꞌ tu almikaꞌ u neꞌeꞌ, tan aꞌ u Kubꞌaal Tiixheꞌ, u kuBꞌooqꞌoleꞌ, la oksan veꞌt u tijleꞌmeꞌ echeꞌ uvaꞌ kat tulbꞌe Aak u qꞌesla ebꞌaaleꞌ uvaꞌ David.
32 Ele será um grande homem e será chamado de Filho do Deus Altíssimo. Deus, o Senhor, vai fazê-lo rei, como foi o antepassado dele, o rei Davi.
33 As la ok veꞌt ijlenaalil tiꞌ unqꞌa tiaal Israel. As yeꞌxh jatu la el veꞌt tiꞌ u ijlenaalileꞌ, tan yeꞌl iyaꞌtebꞌal u tijleꞌmeꞌ la ibꞌaneꞌ,— tiꞌk u ángel tal te u Maꞌleꞌ.
33 Ele será para sempre rei dos descendentes de Jacó, e o Reino dele nunca se acabará.
34 As ech tal veꞌt u Maꞌl ileꞌ te u ángel: —¿Kam isuuchil u yoleꞌ uveꞌ naal sve? Tan yeꞌl untzumel ati,— tiꞌk u Maꞌleꞌ.
34 Então Maria disse para o anjo: — Isso não é possível, pois eu sou virgem!
35 Ech tal veꞌt u ángel ileꞌ: —As aꞌ u Tiixhla Espíritu tuk uloj seeꞌ. As aꞌ vibꞌaꞌnil u Tiixheꞌ tu almikaꞌ tuk uloj seeꞌ tiꞌ uvaꞌ la itzꞌebꞌ umaꞌl vaneꞌ. Estiꞌeꞌ ni val see tiꞌ u neꞌeꞌ uveꞌ la itzꞌebꞌi, tan Tiixhla Aamaeꞌ, iKꞌaol u Tiixheꞌ.
35 O anjo respondeu: — O Espírito Santo virá sobre você, e o poder do Deus Altíssimo a envolverá com a sua sombra. Por isso o menino será chamado de santo e Filho de Deus.
36 As echat kat ibꞌanlu veꞌt vananeꞌ uvaꞌ aatin eebꞌ stukꞌ, u Elisabet, tan kꞌuxh qꞌestu veꞌteꞌ, as la itzꞌebꞌ veꞌt umaꞌl vineꞌ. As kꞌuxh ni talchu stiꞌ uvaꞌ yeꞌxh jatu la alani, as cheel kat ibꞌanlu vaajix ichꞌ ijeꞌ ventasioon stiꞌ,
36 Fique sabendo que a sua parenta Isabel está grávida, mesmo sendo tão idosa. Diziam que ela não podia ter filhos, no entanto agora ela já está no sexto mês de gravidez.
37 tan yeꞌl umaj kam uvaꞌ yeꞌ koj la itxꞌol u Tiixheꞌ ibꞌanataꞌ,— tiꞌk u ángel.
37 Porque para Deus nada é impossível.
38 As ech tal veꞌt u Maꞌl ileꞌ: —Il in ilaꞌ. As ineꞌ in ikꞌam u Tiixheꞌ. As la ibꞌan Aak sviꞌ kam uveꞌ naaleꞌ,— tiꞌk u Maꞌleꞌ. As bꞌen veꞌt u ángel.
38 Maria respondeu: — Eu sou uma E o anjo foi embora.
39 As an kuxh tu unqꞌa qꞌiieꞌ, as ibꞌan veꞌt u Maꞌleꞌ tucheꞌ. As yeꞌntu chit ibꞌen u Maꞌleꞌ tu umaꞌl u tal tenam uvaꞌ echen xoꞌl unqꞌa vitzeꞌ tu u Judea, tiꞌ bꞌen iqꞌelut u Elisabet.
39 Alguns dias depois, Maria se aprontou e foi depressa para uma cidade que ficava na região montanhosa da Judeia.
40 Tul oon veꞌt u Maꞌleꞌ tu vikabꞌal u Zacarías, as itiixhi veꞌt u Maꞌleꞌ u Elisabet.
40 Entrou na casa de Zacarias e cumprimentou Isabel.
41 As tul kuxh tabꞌi u Elisabet itiixhil taꞌn u Maꞌleꞌ, as yak kuxh iyiku veꞌt tibꞌ u tal neꞌeꞌ kꞌatz u Elisabet. As taqꞌ veꞌt u Tiixhla Espíritu itxumbꞌal u Elisabet tiꞌ iyoloneꞌ.
41 Quando Isabel ouviu a saudação de Maria, a criança se mexeu na barriga dela. Então, cheia do poder do Espírito Santo,
42 As ech tal veꞌt u Elisabet ileꞌ tul taqꞌ jeꞌ u tuul iviꞌ: —As nim veꞌt u bꞌaꞌnileꞌ uvaꞌ tuk ibꞌan u Tiixheꞌ see tiꞌ uveꞌ nibꞌan Aak te unjoltu unqꞌa ixojeꞌ. As nimal bꞌaꞌnil la ibꞌan u Tiixheꞌ te u neꞌeꞌ uvaꞌ la itzꞌebꞌi.
42 Isabel disse bem alto: — Você é a mais abençoada de todas as mulheres, e a criança que você vai ter é abençoada também!
43 ¿As kam veꞌt vijleꞌm qꞌi uvaꞌ tul eel veꞌt in? Tul axh vitxutx vunBꞌooqꞌoleꞌ,
43 Quem sou eu para que a mãe do meu Senhor venha me visitar?!
44 tan tul kuxh uvaꞌ kat atiixhi in, as yak kuxh kat iyiku veꞌt tibꞌ u neꞌeꞌ sunkꞌatz taꞌn chiibꞌichil.
44 Quando ouvi você me cumprimentar, a criança ficou alegre e se mexeu dentro da minha barriga.
45 As achvebꞌal chit axh, tan kat akꞌujbꞌaꞌ akꞌuꞌl tiꞌ u Tiixheꞌ, tan tuk tzojpisaloj unqꞌa yoleꞌ uvaꞌ kat alpu see taꞌn u Tiixheꞌ,— tiꞌk u Elisabet.
45 Você é abençoada, pois acredita que vai acontecer o que o Senhor lhe disse.
46 As ech tal veꞌt u Maꞌl ileꞌ te u Elisabet:
46 Então Maria disse:
47 As vaꞌl chit itxuqꞌtxun veꞌt vaama tiꞌ u Tiixheꞌ, u sotzsan tetz vunpaaveꞌ,
47 — A minha alma anuncia a grandeza do Senhor. O meu espírito está alegre por causa de Deus, o meu Salvador.
48 tan kꞌuxh jit nim valcheꞌ xoꞌl unqꞌa tenameꞌ, as nimal bꞌaꞌnil kat ikꞌuch u Tiixheꞌ sve, tan in ikꞌam Aak.
48 Pois ele lembrou de mim, sua humilde De agora em diante todos vão me chamar de mulher abençoada,
49 tan xoꞌvebꞌal chit vibꞌaꞌnil Aakeꞌ uveꞌ kat ibꞌanlu sve. As xoꞌvebꞌal chit viyakꞌil Aakeꞌ.
49 porque o Deus Poderoso fez grandes coisas por mim. O seu nome é santo,
50 As nichit itxum u Tiixheꞌ ivatz unqꞌa tenameꞌ uveꞌ kat ibꞌanlu kan. As echat nibꞌan cheel tiꞌ chit ibꞌeneꞌ tiꞌ unqꞌa tenameꞌ uveꞌ ni xoꞌvan Aak.
50 e ele mostra a sua bondade a todos os que o em todas as
51 As mamaꞌla bꞌaꞌnil nibꞌan Aak tukꞌ viyakꞌileꞌ.
51 Deus levanta a sua mão poderosa e derrota os orgulhosos com todos os planos deles.
52 As at unqꞌa ijlenaaleꞌ kat teesa Aak tiꞌ u tijleꞌmeꞌ.
52 Derruba dos seus tronos reis poderosos e põe os humildes em altas posições.
53 Kat inoosa veꞌt Aak unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ nivaꞌyeꞌ.
53 Dá fartura aos que têm fome e manda os ricos embora com as mãos vazias. que fez aos nossos antepassados e ajudou o povo de Israel, seu servo. Lembrou de mostrar a sua bondade a Abraão e a todos os seus descendentes, para sempre.
54 As kat iloch veꞌt Aak unqꞌa mam kukuyeꞌ uvaꞌ tiaal Israel.
54 — ausente —
55 tan echeꞌ uveꞌ alel kan taꞌn Aak te u qꞌesla kubꞌaaleꞌ uvaꞌ Abraham, tukꞌ te unqꞌa tiaaleꞌ skajayil,— tiꞌk u Maꞌleꞌ.
55 — ausente —
56 As kamal oxvaꞌl ichꞌ ibꞌan u Maꞌleꞌ xeꞌ u Elisabet. As qꞌaav veꞌt u Maꞌleꞌ tikabꞌal.
56 Maria ficou mais ou menos três meses com Isabel e depois voltou para casa.
57 As tul ilej veꞌt iqꞌii u Elisabet tiꞌ talaneꞌ, as itzꞌebꞌ veꞌt vineꞌeꞌ.
57 Chegou o tempo de Isabel ter a criança, e ela deu à luz um menino.
58 As tul tabꞌi veꞌt unqꞌa titzꞌin tatzikeꞌ tukꞌ unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ echen najlich vikabꞌaleꞌ, as vaꞌlik chit ichiibꞌ veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ skajayil, tan tiꞌ uvaꞌ nimla bꞌaꞌnil kat ibꞌanlu u Tiixheꞌ te u Elisabet.
58 Os vizinhos e parentes ouviram falar da grande bondade do Senhor para com Isabel, e todos ficaram alegres com ela.
59 As tul ibꞌan u neꞌeꞌ vaaxil qꞌii, as bꞌex tzokꞌaxoj el unbꞌiil vichiꞌoleꞌ. As tal veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ Zacarías u neꞌeꞌ la ibꞌaneꞌ echeꞌ ibꞌii vibꞌaaleꞌ.
59 Quando o menino estava com oito dias, vieram circuncidá-lo e queriam lhe dar o nome do pai, isto é, Zacarias.
60 As ech tal veꞌt vitxutx u neꞌeꞌ ileꞌ: —Yeꞌle, tan Xhun ibꞌii u neꞌeꞌ tuk ibꞌaneꞌ,— tiꞌk aak tala.
60 Mas a sua mãe disse: — Não. O nome dele vai ser João.
61 Ech tal veꞌt unqꞌa uxhchil ileꞌ: —¿Kam qꞌi uvaꞌ yeꞌ nasaꞌ uvaꞌ Zacarías u neꞌeꞌ? Tan yeꞌl Xhun xoꞌl unqꞌa etatineꞌ,— tiꞌk unqꞌa uxhchileꞌ.
61 Então disseram: — Mas você não tem nenhum parente com esse nome!
62 As tukꞌ kuxh veꞌt kꞌuchuꞌm nik ichꞌoti veꞌt ok unqꞌa uxhchileꞌ te u Zacarías tiꞌ uvaꞌ kam ibꞌii u neꞌeꞌ la ibꞌaneꞌ.
62 Aí fizeram sinais ao pai, perguntando que nome ele queria pôr no menino.
63 As ijaj veꞌt u Zacarías umaꞌl u tal aqꞌen. As itzꞌibꞌa veꞌt u Zacarías vibꞌii u neꞌeꞌ vatz aqꞌen. «Xhun ibꞌii u neꞌeꞌ tuk ibꞌaneꞌ,» tiꞌk u tzꞌibꞌeꞌ uveꞌ itzꞌibꞌa. As kat kuxh sotz veꞌt ikꞌuꞌl unqꞌa tenameꞌ.
63 Zacarias pediu uma tabuinha de escrever e escreveu: “O nome dele é João.” E todos ficaram muito admirados.
64 As tul kuxh itzꞌibꞌa u yoleꞌ, as yak kuxh yolon veꞌt u Zacarías unpajte. As kat toksa veꞌt iqꞌii u Tiixheꞌ.
64 Nesse momento Zacarias pôde falar novamente e começou a louvar a Deus.
65 As teqꞌo veꞌt taama unqꞌa tenameꞌ taꞌn xoꞌvichil. As oora chit ipaxsa veꞌt unqꞌa tenameꞌ itzibꞌlal u yoleꞌ xoꞌl unqꞌa talaj tenameꞌ tu u Judea.
65 Os vizinhos ficaram com muito medo, e as notícias dessas coisas se espalharam por toda a região montanhosa da Judeia.
66 Jankꞌal unqꞌa tenameꞌ uveꞌ abꞌin u yoleꞌ, as ech tal veꞌt jeꞌ ileꞌ ste: «¿As kamal at tijleꞌm u neꞌeꞌ tuk ibꞌaneꞌ?» tiꞌk unqꞌa uxhchileꞌ, tan atik chit vibꞌaꞌnil u Tiixheꞌ tiꞌ u neꞌeꞌ.
66 Todos os que ouviam essas coisas e pensavam nelas perguntavam: — O que será que esse menino vai ser? Pois, de fato, o poder do Senhor estava com ele.
67 As u Zacarías, vibꞌaal u neꞌeꞌ, as taqꞌ veꞌt u Tiixhla Espíritu itxumbꞌal tiꞌ talat unqꞌa yoleꞌ tiꞌ u neꞌeꞌ. As ech tal veꞌt ileꞌ:
67 Zacarias, o pai de João, cheio do Espírito Santo, começou a profetizar . Ele disse:
68 —Ni voksa iqꞌii u Kubꞌaal Tiixheꞌ, u Tiixheꞌ uvaꞌ ni qoksa iqꞌii, oꞌ uvaꞌ oꞌ tiaal Israel, tan kat ulyu veꞌt sukuxoꞌl tiꞌ kuqꞌalpuleꞌ.
68 — Louvemos o Senhor, o Deus de Israel, pois ele veio ajudar o seu povo e lhe dar a liberdade.
69 As kat taqꞌlu veꞌt tzan u Tiixheꞌ umaꞌl u qꞌalpun qetz uvaꞌ xoꞌvebꞌal chit u tijleꞌmeꞌ.
69 Enviou para nós um poderoso Salvador, aquele que é descendente do seu
70 Tan echeꞌ uvaꞌ kat tal kan u Tiixheꞌ taꞌn unqꞌa qꞌajsan tetz viyoleꞌ uveꞌ kat ul bꞌaxa uvaꞌ txaaik taꞌn Aak.
70 Faz muito tempo que Deus disse isso por meio dos seus santos
71 Ech tal kan ileꞌ: La ul teesa veꞌt oꞌ u qꞌalpun qetzeꞌ vatz unqꞌa chꞌoꞌnchil aamaeꞌ as tukꞌ vatz unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ ni ixvan oꞌ,
71 Ele prometeu nos salvar dos nossos inimigos e nos livrar do poder de todos os que nos odeiam.
72 as kat itxum veꞌt Aak ivatz unqꞌa qꞌesla kubꞌaaleꞌ tan yeꞌ nisotz skꞌuꞌl Aak tiꞌ u Tiixhla tzaqꞌiteꞌ uvaꞌ tal kan Aak te u qꞌesla kubꞌaaleꞌ uvaꞌ Abraham.
72 Disse que ia mostrar a sua bondade aos nossos antepassados e lembrar da sua santa ao nosso antepassado Abraão; prometeu que nos livraria dos nossos inimigos e que ia nos deixar servi-lo sem medo,
73 As yeꞌ nisotz skꞌuꞌl Aak tiꞌ itzojpisat uvaꞌ kat tal kan Aak te u qꞌesla kubꞌaaleꞌ uvaꞌ Abraham tiꞌ uvaꞌ la taqꞌ tzan Aak u qꞌalpun qetzeꞌ,
73 — ausente —
74 tiꞌ ul teesat oꞌ Aak vatz unqꞌa chꞌoꞌnchil aamaeꞌ tiꞌ uvaꞌ yeꞌ la xoꞌv veꞌt oꞌ tiꞌ qoksat veꞌt iqꞌii u Tiixheꞌ.
74 — ausente —
75 As jik chit u kutxumbꞌaleꞌ la ibꞌan vatz Aak.
75 para que sejamos somente dele e façamos o que ele quer em todos os dias da nossa vida.
76 As tuk val see, unkꞌaol, tan aꞌ u Tiixheꞌ uvaꞌ at tu almikaꞌ la oksan axh qꞌajsan tetz viyoleꞌ,
76 E você, menino, será chamado de profeta do Deus Altíssimo e irá adiante do Senhor a fim de preparar o caminho para ele.
77 as tiꞌ uvaꞌ la qootzi veꞌteꞌ, jankꞌal oꞌ uvaꞌ oꞌ itenam u Tiixheꞌ, uvaꞌ la teesa veꞌt oꞌ Aak vatz unqꞌa kꞌaxkꞌoeꞌ.
77 Você anunciará ao povo de Deus a salvação que virá por meio do perdão dos pecados deles.
78 tan ayaꞌl chit ikꞌul Aak tiꞌ itxumat kuvatz.
78 Pois o nosso Deus é misericordioso e bondoso. Ele fará brilhar sobre nós a sua luz
79 tiꞌ tul itxijut veꞌt Aak unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ echen u taanxelaleꞌ tu u qꞌej toktoeꞌ.
79 e do céu iluminará todos os que vivem na escuridão da sombra da morte, para guiar os nossos passos no caminho da paz.
80 As tul nik ichꞌii veꞌt u Xhuneꞌ, as nik iyakꞌin veꞌt itxumbꞌal kꞌatz u Tiixheꞌ. As aꞌ atinkat veꞌteꞌ tu u tzuukin txꞌavaꞌeꞌ. As katnal ilej u qꞌii uvaꞌ la ikꞌuch veꞌt tibꞌ vatz unqꞌa tiaal Israel.
80 O menino cresceu e ficou forte de espírito. E viveu no deserto até o dia em que apareceu diante do povo de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.