Lucas 15

U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 As tul nikat ichusun u Jesús, as nimal chit unqꞌa molol puajeꞌ tetz u Roma tukꞌ unjoltu unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ eesan kuxh tibꞌ tu bꞌey, as kat jetzꞌen ok kꞌatz Aak tiꞌ tabꞌit u yoleꞌ.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Pet ech koj unqꞌa fariseo tukꞌ unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ chusel tibꞌ tiꞌ unqꞌa tzaqꞌiteꞌ, tan nikat ichꞌoꞌn taama chajnaj tiꞌ u Jesús. Ech nikat tal chajnaj ileꞌ: —¡Kam bꞌan taꞌn u najeꞌ! Tan nu kuxh ikꞌuloꞌk naj unqꞌa uxhchileꞌ skꞌatz uveꞌ aapaav chittuꞌ. As nitxꞌaꞌn naj tukꞌ unqꞌa uxhchileꞌ,— tiꞌk chajnaj.
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ tukꞌ umaꞌt u kꞌuchuvatz te chajnaj:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 —Asoj at umaj ex uvaꞌ at oꞌkꞌaloj (100) ekaneeroꞌ asoj la tzꞌejxik kan umaj txoo, ¿as ma yeꞌ la etaqꞌ kan u bꞌelelaval toꞌkꞌal (99) vekaneeroꞌeꞌ vatz chaqꞌaala as la bꞌen echuk u txooeꞌ uveꞌ kat tzꞌejxik kan? As techal la elej txoo.
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 As tul la elej txoo, as la txuqꞌtxun veꞌt ex. As la etaqꞌ veꞌt jeꞌ viꞌ echelebꞌ tiꞌ eteqꞌot veꞌt tzan txoo xoꞌl vimooleꞌ.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 As tul la oon veꞌt ex tu kabꞌal, as la emolo veꞌt unqꞌa etetz kꞌultziꞌeꞌ tukꞌ unqꞌa ebꞌesiinoeꞌ. As ech la etal ileꞌ: «¡Chiibꞌojtaj ex sunkꞌatz! Tan kat unlejlu vunkaneeroꞌeꞌ uvaꞌ kat tzꞌejxi,» chaj ex la etaleꞌ.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 As ileꞌ la val sete, tan at chiibꞌichil tu almikaꞌ tiꞌ umaꞌl u aapaaveꞌ uveꞌ aꞌn kat ikꞌaxa tibꞌ vatz u Tiixheꞌ tiꞌ bꞌelelaval toꞌkꞌal (99) unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ jik veꞌt itxumbꞌal as jit tzꞌajinal la ikꞌaxa tibꞌ vatz Aak uveꞌ ni tal jeꞌ ste.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 As echeꞌ umaj ixoj uvaꞌ at laval ipuaj uvaꞌ nim ijaꞌmil, asoj la itzꞌej ixoj umaj vas ipuajeꞌ, as la imatx ixoj xamal tiꞌ ichukat vipuajeꞌ. As la teesa ixoj chꞌis tu kabꞌal techanal chit la ilej ixoj vipuajeꞌ.
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 As tul la ilej ixoj, as la bꞌen imolo veꞌt ixoj unqꞌa tetz kꞌultziꞌeꞌ tukꞌ unqꞌa ibꞌesiinoeꞌ. As ech la tal veꞌt ixoj ileꞌ: «¡Chiibꞌojtaj ex sunkꞌatz! Tan kat unlejlu vas unpuajeꞌ uveꞌ kat untzꞌeja,» chaj veꞌt ixoj.
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 As ileꞌ la val sete, tan at chiibꞌichil xoꞌl unqꞌa ángel uvaꞌ tetz u Tiixheꞌ tiꞌ umaꞌl u aapaaveꞌ uveꞌ kat ikꞌaxa tibꞌ vatz u Tiixheꞌ,— tiꞌk u Jesús.
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 As ech tal u Jesús ileꞌ: —Atik umaꞌl u naj uvaꞌ atik kaꞌvaꞌl vikꞌaol.
11 Jesus continuou:
12 As ok veꞌt u itzꞌinaeꞌ vatz vibꞌaaleꞌ. As ech tal naj ileꞌ: «Pap, aqꞌ vunvaatzileꞌ sve cheel uvaꞌ la vetzi,» tiꞌk naj. As ijatx veꞌt u bꞌaalaeꞌ vimeebꞌaꞌleꞌ vatz unqꞌa ikꞌaoleꞌ.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 As yeꞌ kuxh jatvaꞌl qꞌii stuul, as imol veꞌt u itzꞌinaeꞌ vijaꞌmil vivaatzileꞌ. As bꞌen veꞌt naj tu umaꞌt tenam uvaꞌ naach chittuꞌ tiꞌ teesat tibꞌ tu bꞌey tukꞌ vipuajeꞌ.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 As tul maꞌtik teesat veꞌt naj itxumbꞌal tukꞌ vipuajeꞌ skajayil, as kat uch umaꞌl u mam vaꞌy tu u tenameꞌ. As yeꞌl veꞌt tetz naj atike. As kat ipalebꞌe veꞌt naj vaꞌy.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 As bꞌex ichuk veꞌt naj taqꞌon xeꞌ umaꞌl u aatenam. As ichaj veꞌt bꞌen u aatenameꞌ naj tiꞌ ixeeat chicham.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 As nikat tal veꞌt naj techbꞌut unqꞌa techbꞌubꞌal unqꞌa chichameꞌ, tan yeꞌxhebꞌil nikat aqꞌon techbꞌubꞌal naj.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 As qꞌoon titzꞌa veꞌt jeꞌ naj uvaꞌ nik ipalebꞌe naj kꞌaxkꞌo. As ech tal veꞌt jeꞌ naj ileꞌ ste: «Koꞌlekoleꞌ unqꞌa aqꞌonvileꞌ at xeꞌ aak unbꞌaaleꞌ. As noonaj kuxh chajnajeꞌ. As tul il in ilaꞌ tuk kamoj in taꞌn vaꞌy.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Pet tuk qꞌaavoj in kꞌatz aak unbꞌaaleꞌ. As ech la bꞌen val ileꞌ te aak: –Pap, kat paavinyu veꞌt in vatz u Tiixheꞌ as savatz unpajte.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 As jit veꞌt vetzeꞌ uvaꞌ in akꞌaol. Pet ooksa kuxh veꞌt in echeꞌ umaj akꞌam, chaj in la val te aak,– tiꞌk naj tal jeꞌ ste.»
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 As txakpu veꞌt naj. As qꞌaav veꞌt naj kꞌatz vibꞌaaleꞌ.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 As ech tal veꞌt naj ileꞌ te vibꞌaaleꞌ: «Pap, kat paavinyu veꞌt in vatz u Tiixheꞌ; as kat paavinyu veꞌt in savatz. As jit veꞌt vetzeꞌ uvaꞌ in akꞌaol,» tiꞌk naj.
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Pet ech tal veꞌt aak ileꞌ te unqꞌa ikꞌameꞌ: «Bꞌen eteqꞌotaj el tzan unqꞌa bꞌaꞌnla oksaꞌmeꞌ. As etoksataj tiꞌ vunkꞌaoleꞌ. As etaqꞌtaj kuꞌ u ixkolqꞌabꞌeꞌ viꞌ iqꞌabꞌ naj. As etoksataj ixaꞌp naj tu toj.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 As bꞌenoj eteqꞌotaj tzan u tzaqꞌal vaakaxheꞌ. As eyatzꞌtaj, tan la txꞌaꞌn oꞌ. As la kubꞌan umaꞌl u nimla qꞌii,
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 tan kamyeꞌ vunkꞌaoleꞌ ni valeꞌ. As tul isleꞌl najeꞌ vil. As tzꞌejxiy najeꞌ ni valeꞌ. As il naj ileꞌ kat ulya,» tiꞌk vibꞌaal najeꞌ tala. As xeꞌt veꞌt u nimla qꞌiieꞌ.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 As atik bꞌen u atzikaeꞌ tu aqꞌon. As tul ul veꞌt naj najlich u kabꞌaleꞌ, as tabꞌi veꞌt naj toqꞌ unqꞌa qꞌoobꞌeꞌtzeꞌ, tan vaꞌl chit ichiibꞌ veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ tu u nimla qꞌiieꞌ.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 As imolo veꞌt naj umaꞌl u kꞌameꞌ. As ichꞌoti veꞌt naj: «¿Kam uveꞌ ni tucheꞌ?» tiꞌk naj.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 As ech tal veꞌt u kꞌam ileꞌ te naj: «¡Aꞌ veetzꞌineꞌ kat ulya! As kat tal aak abꞌaaleꞌ iyatzꞌpu u tzaqꞌal vaakaxheꞌ tiꞌ ibꞌanat u nimla qꞌiieꞌ, tan tiꞌ uvaꞌ bꞌaꞌn kuxh tul veetzꞌineꞌ kat uli,» tiꞌk u kꞌameꞌ.
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 As ul veꞌt iviꞌ u atzikaeꞌ. As yeꞌ nikat isaꞌ veꞌt naj tok tu kabꞌal. As el veꞌt chꞌuꞌl vibꞌaal najeꞌ tiꞌ imutxbꞌet ok aak naj tu kabꞌal.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Pet ech tal veꞌt u atzika ileꞌ: «Nimax veꞌt yaabꞌ vaqꞌonvu sakꞌatz. As yeꞌ atixoj vixva kan axh. Pet nimamal axh taꞌ svaꞌn. As yeꞌ atixoj chit ooya umaj tal unsikꞌ tiꞌ unbꞌanat umaj unnimla qꞌii tukꞌ unqꞌa vetz kꞌultziꞌeꞌ.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Pet ech koj vakꞌaoleꞌ uveꞌ kat teesa tibꞌ tu bꞌey tukꞌ unqꞌa ixojeꞌ uvaꞌ yanaꞌs. As tul kat qꞌaavik tzan naj, as kat aal iyatzꞌpu veꞌt u tzaqꞌal vaakaxheꞌ tiꞌ akꞌulat naj,» tiꞌk u atzikaeꞌ.
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 As ech tal veꞌt u bꞌaala ileꞌ: «Unkꞌaol, at chit axheꞌ taꞌ sunkꞌatz bꞌenameen. As jankꞌal chit unqꞌa vetzeꞌ uveꞌ ati as eetz chiteꞌ skajayil.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Pet bꞌaꞌneꞌ taꞌ uvaꞌ la txuqꞌtxun oꞌ, tan kamnajlu veꞌteꞌ u eetzꞌineꞌ nikat valeꞌ. As il naj ileꞌ vil isleꞌle. As tzꞌejxinal najeꞌ sunvatz. ¡As il naj ileꞌ ati!» tiꞌk u bꞌaalaeꞌ tal te u atzikaeꞌ,— tiꞌk u Jesús.
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.