Lucas 15

U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 As tul nikat ichusun u Jesús, as nimal chit unqꞌa molol puajeꞌ tetz u Roma tukꞌ unjoltu unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ eesan kuxh tibꞌ tu bꞌey, as kat jetzꞌen ok kꞌatz Aak tiꞌ tabꞌit u yoleꞌ.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Pet ech koj unqꞌa fariseo tukꞌ unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ chusel tibꞌ tiꞌ unqꞌa tzaqꞌiteꞌ, tan nikat ichꞌoꞌn taama chajnaj tiꞌ u Jesús. Ech nikat tal chajnaj ileꞌ: —¡Kam bꞌan taꞌn u najeꞌ! Tan nu kuxh ikꞌuloꞌk naj unqꞌa uxhchileꞌ skꞌatz uveꞌ aapaav chittuꞌ. As nitxꞌaꞌn naj tukꞌ unqꞌa uxhchileꞌ,— tiꞌk chajnaj.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ tukꞌ umaꞌt u kꞌuchuvatz te chajnaj:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 —Asoj at umaj ex uvaꞌ at oꞌkꞌaloj (100) ekaneeroꞌ asoj la tzꞌejxik kan umaj txoo, ¿as ma yeꞌ la etaqꞌ kan u bꞌelelaval toꞌkꞌal (99) vekaneeroꞌeꞌ vatz chaqꞌaala as la bꞌen echuk u txooeꞌ uveꞌ kat tzꞌejxik kan? As techal la elej txoo.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 As tul la elej txoo, as la txuqꞌtxun veꞌt ex. As la etaqꞌ veꞌt jeꞌ viꞌ echelebꞌ tiꞌ eteqꞌot veꞌt tzan txoo xoꞌl vimooleꞌ.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 As tul la oon veꞌt ex tu kabꞌal, as la emolo veꞌt unqꞌa etetz kꞌultziꞌeꞌ tukꞌ unqꞌa ebꞌesiinoeꞌ. As ech la etal ileꞌ: «¡Chiibꞌojtaj ex sunkꞌatz! Tan kat unlejlu vunkaneeroꞌeꞌ uvaꞌ kat tzꞌejxi,» chaj ex la etaleꞌ.
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 As ileꞌ la val sete, tan at chiibꞌichil tu almikaꞌ tiꞌ umaꞌl u aapaaveꞌ uveꞌ aꞌn kat ikꞌaxa tibꞌ vatz u Tiixheꞌ tiꞌ bꞌelelaval toꞌkꞌal (99) unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ jik veꞌt itxumbꞌal as jit tzꞌajinal la ikꞌaxa tibꞌ vatz Aak uveꞌ ni tal jeꞌ ste.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 As echeꞌ umaj ixoj uvaꞌ at laval ipuaj uvaꞌ nim ijaꞌmil, asoj la itzꞌej ixoj umaj vas ipuajeꞌ, as la imatx ixoj xamal tiꞌ ichukat vipuajeꞌ. As la teesa ixoj chꞌis tu kabꞌal techanal chit la ilej ixoj vipuajeꞌ.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 As tul la ilej ixoj, as la bꞌen imolo veꞌt ixoj unqꞌa tetz kꞌultziꞌeꞌ tukꞌ unqꞌa ibꞌesiinoeꞌ. As ech la tal veꞌt ixoj ileꞌ: «¡Chiibꞌojtaj ex sunkꞌatz! Tan kat unlejlu vas unpuajeꞌ uveꞌ kat untzꞌeja,» chaj veꞌt ixoj.
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 As ileꞌ la val sete, tan at chiibꞌichil xoꞌl unqꞌa ángel uvaꞌ tetz u Tiixheꞌ tiꞌ umaꞌl u aapaaveꞌ uveꞌ kat ikꞌaxa tibꞌ vatz u Tiixheꞌ,— tiꞌk u Jesús.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 As ech tal u Jesús ileꞌ: —Atik umaꞌl u naj uvaꞌ atik kaꞌvaꞌl vikꞌaol.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 As ok veꞌt u itzꞌinaeꞌ vatz vibꞌaaleꞌ. As ech tal naj ileꞌ: «Pap, aqꞌ vunvaatzileꞌ sve cheel uvaꞌ la vetzi,» tiꞌk naj. As ijatx veꞌt u bꞌaalaeꞌ vimeebꞌaꞌleꞌ vatz unqꞌa ikꞌaoleꞌ.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 As yeꞌ kuxh jatvaꞌl qꞌii stuul, as imol veꞌt u itzꞌinaeꞌ vijaꞌmil vivaatzileꞌ. As bꞌen veꞌt naj tu umaꞌt tenam uvaꞌ naach chittuꞌ tiꞌ teesat tibꞌ tu bꞌey tukꞌ vipuajeꞌ.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 As tul maꞌtik teesat veꞌt naj itxumbꞌal tukꞌ vipuajeꞌ skajayil, as kat uch umaꞌl u mam vaꞌy tu u tenameꞌ. As yeꞌl veꞌt tetz naj atike. As kat ipalebꞌe veꞌt naj vaꞌy.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 As bꞌex ichuk veꞌt naj taqꞌon xeꞌ umaꞌl u aatenam. As ichaj veꞌt bꞌen u aatenameꞌ naj tiꞌ ixeeat chicham.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 As nikat tal veꞌt naj techbꞌut unqꞌa techbꞌubꞌal unqꞌa chichameꞌ, tan yeꞌxhebꞌil nikat aqꞌon techbꞌubꞌal naj.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 As qꞌoon titzꞌa veꞌt jeꞌ naj uvaꞌ nik ipalebꞌe naj kꞌaxkꞌo. As ech tal veꞌt jeꞌ naj ileꞌ ste: «Koꞌlekoleꞌ unqꞌa aqꞌonvileꞌ at xeꞌ aak unbꞌaaleꞌ. As noonaj kuxh chajnajeꞌ. As tul il in ilaꞌ tuk kamoj in taꞌn vaꞌy.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Pet tuk qꞌaavoj in kꞌatz aak unbꞌaaleꞌ. As ech la bꞌen val ileꞌ te aak: –Pap, kat paavinyu veꞌt in vatz u Tiixheꞌ as savatz unpajte.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 As jit veꞌt vetzeꞌ uvaꞌ in akꞌaol. Pet ooksa kuxh veꞌt in echeꞌ umaj akꞌam, chaj in la val te aak,– tiꞌk naj tal jeꞌ ste.»
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 As txakpu veꞌt naj. As qꞌaav veꞌt naj kꞌatz vibꞌaaleꞌ.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 As ech tal veꞌt naj ileꞌ te vibꞌaaleꞌ: «Pap, kat paavinyu veꞌt in vatz u Tiixheꞌ; as kat paavinyu veꞌt in savatz. As jit veꞌt vetzeꞌ uvaꞌ in akꞌaol,» tiꞌk naj.
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Pet ech tal veꞌt aak ileꞌ te unqꞌa ikꞌameꞌ: «Bꞌen eteqꞌotaj el tzan unqꞌa bꞌaꞌnla oksaꞌmeꞌ. As etoksataj tiꞌ vunkꞌaoleꞌ. As etaqꞌtaj kuꞌ u ixkolqꞌabꞌeꞌ viꞌ iqꞌabꞌ naj. As etoksataj ixaꞌp naj tu toj.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 As bꞌenoj eteqꞌotaj tzan u tzaqꞌal vaakaxheꞌ. As eyatzꞌtaj, tan la txꞌaꞌn oꞌ. As la kubꞌan umaꞌl u nimla qꞌii,
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 tan kamyeꞌ vunkꞌaoleꞌ ni valeꞌ. As tul isleꞌl najeꞌ vil. As tzꞌejxiy najeꞌ ni valeꞌ. As il naj ileꞌ kat ulya,» tiꞌk vibꞌaal najeꞌ tala. As xeꞌt veꞌt u nimla qꞌiieꞌ.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 As atik bꞌen u atzikaeꞌ tu aqꞌon. As tul ul veꞌt naj najlich u kabꞌaleꞌ, as tabꞌi veꞌt naj toqꞌ unqꞌa qꞌoobꞌeꞌtzeꞌ, tan vaꞌl chit ichiibꞌ veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ tu u nimla qꞌiieꞌ.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 As imolo veꞌt naj umaꞌl u kꞌameꞌ. As ichꞌoti veꞌt naj: «¿Kam uveꞌ ni tucheꞌ?» tiꞌk naj.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 As ech tal veꞌt u kꞌam ileꞌ te naj: «¡Aꞌ veetzꞌineꞌ kat ulya! As kat tal aak abꞌaaleꞌ iyatzꞌpu u tzaqꞌal vaakaxheꞌ tiꞌ ibꞌanat u nimla qꞌiieꞌ, tan tiꞌ uvaꞌ bꞌaꞌn kuxh tul veetzꞌineꞌ kat uli,» tiꞌk u kꞌameꞌ.
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 As ul veꞌt iviꞌ u atzikaeꞌ. As yeꞌ nikat isaꞌ veꞌt naj tok tu kabꞌal. As el veꞌt chꞌuꞌl vibꞌaal najeꞌ tiꞌ imutxbꞌet ok aak naj tu kabꞌal.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Pet ech tal veꞌt u atzika ileꞌ: «Nimax veꞌt yaabꞌ vaqꞌonvu sakꞌatz. As yeꞌ atixoj vixva kan axh. Pet nimamal axh taꞌ svaꞌn. As yeꞌ atixoj chit ooya umaj tal unsikꞌ tiꞌ unbꞌanat umaj unnimla qꞌii tukꞌ unqꞌa vetz kꞌultziꞌeꞌ.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Pet ech koj vakꞌaoleꞌ uveꞌ kat teesa tibꞌ tu bꞌey tukꞌ unqꞌa ixojeꞌ uvaꞌ yanaꞌs. As tul kat qꞌaavik tzan naj, as kat aal iyatzꞌpu veꞌt u tzaqꞌal vaakaxheꞌ tiꞌ akꞌulat naj,» tiꞌk u atzikaeꞌ.
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 As ech tal veꞌt u bꞌaala ileꞌ: «Unkꞌaol, at chit axheꞌ taꞌ sunkꞌatz bꞌenameen. As jankꞌal chit unqꞌa vetzeꞌ uveꞌ ati as eetz chiteꞌ skajayil.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Pet bꞌaꞌneꞌ taꞌ uvaꞌ la txuqꞌtxun oꞌ, tan kamnajlu veꞌteꞌ u eetzꞌineꞌ nikat valeꞌ. As il naj ileꞌ vil isleꞌle. As tzꞌejxinal najeꞌ sunvatz. ¡As il naj ileꞌ ati!» tiꞌk u bꞌaalaeꞌ tal te u atzikaeꞌ,— tiꞌk u Jesús.
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.