Lucas 14
U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs NAA
1 As tul ok veꞌt u Jesús txꞌaꞌon tikabꞌal umaꞌl viqꞌesal unqꞌa fariseo tu u xeem qꞌiieꞌ, as nikat kuxh til bꞌen kaꞌl unqꞌa fariseo tukꞌ kaꞌt unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ chusel tibꞌ tiꞌ unqꞌa tzaqꞌiteꞌ, tiꞌ uvaꞌ kam tuk ibꞌan Aak tu xeem qꞌiieꞌ, tan nik ichꞌoꞌn taama chajnaj tiꞌ Aak.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 As atik ok umaꞌl u naj xoꞌl unqꞌa uxhchileꞌ vatz Aak uvaꞌ sipkꞌinajlik vichiꞌoleꞌ taꞌn umaꞌl u chꞌoꞌm.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 As ech tal veꞌt Aak ileꞌ te unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ chusel tibꞌ tiꞌ unqꞌa tzaqꞌiteꞌ, tukꞌ unqꞌa fariseo: —¿Ma la uch ibꞌaꞌnxisal umaj aachꞌoꞌm tu u xeem qꞌiieꞌ? ¿Pet moj yeꞌle?— tiꞌk Aak.
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 As yeꞌxhebꞌil tiini. As teqꞌo veꞌt tzan Aak u aachꞌoꞌmeꞌ. As ibꞌaꞌnxisa veꞌt Aak naj. As ichaj veꞌt bꞌen Aak naj uvaꞌ la bꞌen naj tikabꞌal.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 As ech tal veꞌt Aak ileꞌ te unqꞌa fariseo tukꞌ unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ chusel tibꞌ tiꞌ unqꞌa tzaqꞌiteꞌ: —Asoj la bꞌen veꞌt umaj vevaakaxheꞌ moj umaj vebꞌureꞌ tu umaj jul, ¿as ma yeꞌ la bꞌen eteqꞌo veꞌt jeꞌ tzan txoo tu u juleꞌ, kꞌuxh tu xeem qꞌii?— tiꞌk Aak.
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 As yeꞌ kat chee veꞌt tiviꞌ chajnaj kam la tal chajnaj te Aak.
6 A isto nada puderam responder.
7 As til veꞌt u Jesús unqꞌa najeꞌ uveꞌ saꞌbꞌelali tiꞌ u bꞌaꞌnla txꞌaꞌoꞌmeꞌ. As tul til veꞌt Aak uvaꞌ nik itxaa chajnaj unqꞌa bꞌaxa xonlebꞌaleꞌ tiꞌ tok vatz u meexhaeꞌ, as ech tal veꞌt Aak ileꞌ tiꞌ umaꞌt u kꞌuchuvatz:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 —Asoj abꞌil la saꞌbꞌelan axh tu umaj nimla qꞌii tiꞌ teqꞌot tibꞌ umaj meꞌal ikꞌaol umaj uxhchil, as yeꞌ la xonebꞌ axh tu u bꞌaxa xonlebꞌaleꞌ, tan jit kuxh nim uvaꞌ la ul umaꞌt naj uvaꞌ nim talchu seeꞌ. As la molol veꞌt ok naj taꞌn u bꞌaal kabꞌaleꞌ.
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 As la ul tal u bꞌaal kabꞌaleꞌ see uvaꞌ la aaqꞌ kan u xonlebꞌaleꞌ. As la kuxh chꞌixvu veꞌt axh vatz unqꞌa uxhchileꞌ, tan tiꞌ uvaꞌ la bꞌen axh xonloj timoxtel u xonlebꞌaleꞌ.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Asoj la saꞌbꞌelal axh, as la xonebꞌ axh timoxtel u xonlebꞌaleꞌ, tan la ibꞌaneꞌ uvaꞌ la ul tal veꞌt u bꞌaal kabꞌaleꞌ see uvaꞌ: «Siꞌu. Xonebꞌen tziꞌlaꞌ tu u bꞌaxa xonlebꞌaleꞌ,» chaj chꞌelel axh. As la ok veꞌt aqꞌii vatz unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ xonleꞌl sakꞌatz vatz u meexhaeꞌ.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 Estiꞌeꞌ tuk val sete uvaꞌ abꞌil uveꞌ la toksa jeꞌ iqꞌii, as la el iqꞌii. Pet abꞌil uveꞌ yeꞌ la toksa jeꞌ iqꞌii as la oksal iqꞌii,— tiꞌk u Jesús.
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ te u najeꞌ uveꞌ saꞌbꞌelan Aak: —Tul la abꞌan umaj bꞌaꞌnla txꞌaꞌoꞌm, as yeꞌ la amolo tzan unqꞌa eetz kꞌultziꞌeꞌ tukꞌ unqꞌa eetzꞌin aatzikeꞌ, as mitaꞌn kuxh unqꞌa abꞌesiinoeꞌ uveꞌ txꞌioliqꞌii, tan la iqꞌaavisa ichꞌexeleꞌ see.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Pet tul la abꞌan umaj bꞌaꞌnla txꞌaꞌoꞌm, as aꞌ unqꞌa meebꞌaꞌeꞌ la amolo, tukꞌ unqꞌa koꞌxeꞌ, tukꞌ unqꞌa kuchꞌeꞌ, as tukꞌ unqꞌa tzoteꞌ.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 As achvebꞌal axh la ibꞌaneꞌ, tan yeꞌl ichꞌexel la aqꞌpu veꞌt see. Pet aꞌ u Tiixheꞌ la aqꞌon ichꞌexel see tu u qꞌiieꞌ uvaꞌ la ul veꞌt taama unqꞌa kamnajeꞌ uvaꞌ txꞌaael veꞌt u taanxelaleꞌ taꞌn Aak,— tiꞌk u Jesús.
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 As tabꞌi veꞌt umaꞌl u naj viyol u Jesús, uvaꞌ xonlik ok vatz u meexha kꞌatz Aak. As ech tal veꞌt naj ileꞌ te Aak: —¡Achvebꞌal chiteꞌ bꞌa unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ la txꞌaꞌn veꞌt kꞌatz u tenameꞌ uvaꞌ at jaqꞌ u tijleꞌm u Tiixheꞌ!— tiꞌk naj.
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ: —Kat ibꞌan umaꞌl u naj tuch umaꞌl u bꞌaꞌnla txꞌaꞌoꞌm. As aꞌ chit mamaꞌla tenameꞌ kat isaꞌbꞌela naj tiꞌ u txꞌaꞌoꞌmeꞌ.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 As tul kat ilej veꞌt u txꞌaꞌoꞌmeꞌ tetz kuꞌ qꞌii, as ech tal veꞌt naj ileꞌ te vikꞌameꞌ tiꞌ bꞌen talat te unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ kat saꞌbꞌelali: «Koꞌnaj txꞌaꞌon, tan il u bꞌaꞌnla echbꞌubꞌal ileꞌ bꞌanel veꞌt tucheꞌ,» tiꞌk u kꞌameꞌ bꞌex tala.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 As junun chit ijajat veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ kuybꞌal te u kꞌameꞌ. As ech tal veꞌt umaꞌl u naj ileꞌ: «La isotzsa aak unpaav, tan in chit yeꞌ la uch unbꞌeneꞌ, tan kat unloqꞌlu unbꞌiil vuntxꞌavaꞌ. As techal tuk bꞌen vileꞌ,» tiꞌk naj.
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 As ech tal veꞌt umaꞌt naj ileꞌ te u kꞌameꞌ: «La isotzsa aak unpaav, tan kat unloqꞌlu oꞌtzumul vunbꞌooyaxh. As maꞌt unchus txoo tiꞌ aqꞌon,» tiꞌk naj.
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 As ech tal umaꞌt naj ileꞌ unpajte: «La isotzsa aak unpaav, tan aꞌn in kat veqꞌo vibꞌ tukꞌ vixqel. Estiꞌeꞌ yeꞌ la uch vooneꞌ,» tiꞌk naj tal te u kꞌameꞌ.
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 As qꞌaav veꞌt u kꞌameꞌ. As bꞌex tal veꞌt u kꞌameꞌ te u najeꞌ uvaꞌ kat bꞌanon tuch u txꞌaꞌoꞌmeꞌ kam uvaꞌ alpu veꞌt ste. As tul tabꞌi veꞌt u najeꞌ uvaꞌ bꞌanon tuch u txꞌaꞌoꞌmeꞌ, as ul veꞌt iviꞌ naj. As ech tal veꞌt naj ileꞌ te vikꞌameꞌ: «¡Oora! ¡Kuxh tu bꞌey, xoꞌlaj kabꞌal! As kuxh molo tzan unqꞌa meebꞌaꞌeꞌ, tukꞌ unqꞌa koꞌxeꞌ, tukꞌ unqꞌa tzoteꞌ, as tukꞌ unqꞌa kuchꞌeꞌ. As uloj txꞌaꞌon tu vunkabꞌaleꞌ,» tiꞌk naj tal te vikꞌameꞌ.
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 As ech tal veꞌt u kꞌam ileꞌ te u najeꞌ: «Pap, kat unbꞌanlaꞌ jankꞌal uvaꞌ kat aal sve. Pet yeꞌ nooj u kabꞌaleꞌ, tan atil atinbꞌal,» tiꞌk u kꞌameꞌ.
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 Ech tal veꞌt u naj ileꞌ te u kꞌameꞌ: «¡Kuxh unpajte! ¡Kuxh xoꞌl unqꞌa vitzeꞌ! As kuxh yaꞌlu tzan unqꞌa uxhchileꞌ tiꞌ tok chꞌuꞌl tu vunkabꞌaleꞌ, tan aꞌ ni valeꞌ uvaꞌ la noo vunkabꞌaleꞌ tiꞌ u txꞌaꞌoꞌmeꞌ,» tiꞌk u najeꞌ tal te u kꞌameꞌ.
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Estiꞌeꞌ ni val sete uvaꞌ yeꞌl umaj ex la txꞌaꞌn ex sunkꞌatz, jankꞌal ex uvaꞌ bꞌaxa kat saꞌbꞌelal ex tiꞌ etxꞌaꞌn sunkꞌatz,— tiꞌk u Jesús.
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 As mamaꞌla tenam xekik tiꞌ u Jesús. As isuchqꞌi veꞌt tibꞌ Aak tiꞌ isajil unqꞌa tenameꞌ. As ech tal veꞌt Aak ileꞌ:
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 —Asoj at umaj uxhchil la xekebꞌ sviꞌ tul yeꞌ nixoꞌni veꞌt in tiꞌ vibꞌaaleꞌ, tukꞌ vitxutxeꞌ, tukꞌ u tixqeleꞌ, tukꞌ unqꞌa meꞌal ikꞌaoleꞌ, tukꞌ unqꞌa titzꞌin tatzikeꞌ, as tukꞌ vitiichajileꞌ unpajte, as yeꞌ la uch veꞌt tok chusulibꞌil sunkꞌatz.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 As abꞌil uvaꞌ yeꞌ la kuyun unqꞌa kꞌaxkꞌoeꞌ tiꞌ ixekebꞌ sviꞌ, as yeꞌ la uch tok veꞌt chusulibꞌil sunkꞌatz.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 As la val sete uvaꞌ ech la ebꞌaneꞌ echeꞌ umaj naj uvaꞌ la tal ilakat ikabꞌal. As tul yeꞌxnaj xeꞌt naj tiꞌ ilakat u kabꞌaleꞌ, as la xonebꞌ naj tiꞌ titzꞌataꞌ ma la tzꞌaj vipuaj najeꞌ tiꞌ ilakat vikabꞌaleꞌ,
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 tan asoj yeꞌ la olebꞌ naj, as la kuxh tzeꞌlel veꞌt naj taꞌn unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ la pal ilon kan u taqꞌon najeꞌ. As tul maꞌt taqꞌat kuꞌ naj u tzꞌajeꞌ tiꞌ ixeꞌt u kabꞌaleꞌ.
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 As ech la alpu veꞌt ileꞌ tiꞌ naj: «Kat kuxh ixeꞌtisa u najeꞌ u kabꞌaleꞌ. As yeꞌ kat itxꞌol veꞌt naj itzojpisaleꞌ,» chaj chꞌelel naj.
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 As ech la ebꞌaneꞌ echeꞌ la ibꞌan umaj ijlenaal uvaꞌ la xeꞌtik tzan umaꞌt ijlenaal stiꞌ, tan bꞌaxeleꞌ tuk ibꞌan jeꞌ naj tiviꞌ ma la olebꞌ laval mil visol najeꞌ tiꞌ viinqil mil visol umaꞌt u ijlenaaleꞌ uvaꞌ la ul bꞌanon chꞌaꞌo stiꞌ.
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Asoj la til u ijlenaaleꞌ uvaꞌ yeꞌ la olebꞌ naj tukꞌ laval mil visoleꞌ, as la ichaj veꞌt bꞌen naj umaꞌl vichaj tiꞌ iyaꞌsat u chꞌaꞌoeꞌ tul uvaꞌ yeꞌxnaj ul unqꞌa soleꞌ tiꞌ ibꞌanat chꞌaꞌo stiꞌ.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Estiꞌeꞌ ni val sete uvaꞌ abꞌiste umaj ex uvaꞌ yeꞌ la etaqꞌ kan unqꞌa etetzeꞌ skajayil sviꞌ, as yeꞌ la uch etok veꞌt chusulibꞌil sunkꞌatz.
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 As chꞌiꞌumaleꞌ u atzꞌameꞌ. Pet asoj la motx veꞌt vipitzꞌpolil u atzꞌameꞌ, as la koj txakon veꞌteꞌ tan la koj uch ichee veꞌt ipitzꞌpolil unpajte.
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 As mitaꞌn la koj txakoni tiꞌ tok siqꞌiꞌaꞌnil u txꞌavaꞌeꞌ. Pet la kuxh makꞌpik veꞌt eleꞌ. As abꞌiste ex uveꞌ nepal tu vunyoleꞌ, as etabꞌitaj uveꞌ ni valeꞌ,— tiꞌk u Jesús.
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.