João 11
U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs NVT
1 As umaꞌl u naj uvaꞌ Lázaro ibꞌii, as aachꞌoꞌmik naj. As echenik naj tu u tal tenam uvaꞌ Betania tukꞌ unqꞌa tanabꞌeꞌ, u Taaeꞌ tukꞌ u Maꞌleꞌ.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 As u Maꞌleꞌ uvaꞌ tanabꞌ u Lázaro, as ixojeꞌ uvaꞌ kat oksan u txꞌumtxꞌulla tzꞌakabꞌaleꞌ tiꞌ toj u Jesús. As kat itzajsa veꞌt ixoj taꞌn u xiꞌl iviꞌeꞌ.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 As ichaj veꞌt bꞌen unqꞌa tanabꞌ u Lázaro umaꞌl uxhchil kꞌatz u Jesús. As ech bꞌex alpo veꞌt ileꞌ te Aak: —Pap, vixibꞌin u Taaeꞌ tukꞌ u Maꞌleꞌ uvaꞌ xoꞌn chit see, as chꞌoꞌm ni bꞌanon veꞌt naj,— tiꞌk u uxhchileꞌ tal te Aak.
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 As tul tabꞌi veꞌt u Jesús u yoleꞌ uvaꞌ tal bꞌen chaꞌma, as ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —Yeꞌl u chꞌoꞌmeꞌ la koj chit olebꞌ tiꞌ ikam u Lázaro. Pet la oksal veꞌt iqꞌii u Tiixheꞌ tiꞌ uveꞌ tuk ibꞌan u Tiixheꞌ tiꞌ naj. As la ok veꞌt unqꞌii staꞌn, tan ineꞌ viKꞌaol u Tiixheꞌ,— tiꞌk Aak.
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 As kꞌuxh xoꞌn chit u Taaeꞌ tukꞌ u Maꞌleꞌ tukꞌ u Lázaro te Aak,
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 as tul tabꞌi Aak uvaꞌ nikat ichꞌoꞌn u Lázaro, as yeꞌl uvaꞌ yak kuxh koj el chꞌuꞌl Aak. Pet kaꞌvaꞌttel qꞌii atin kan Aak tu uveꞌ atikkat Aak.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 As xamtik stuul, tal veꞌt Aak te unqꞌa ichusulibꞌeꞌ: —Koꞌnaj sviꞌ tu u Judea,— tiꞌk Aak.
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 As ech tal veꞌt unqꞌa ichusulibꞌ Aak ileꞌ: —Chusul, ¿ma naal veꞌt abꞌen tu u Judea unpajte? As tul ni tal unqꞌa iqꞌesal unqꞌa tenameꞌ ayatzꞌpeꞌ taꞌn kꞌubꞌ,— tiꞌk chajnaj.
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 As ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —Ootzimaleꞌ setaꞌn uvaꞌ kabꞌlaval oora tuul u qꞌiieꞌ. As abꞌil uveꞌ ni xaan sqꞌiil, as yeꞌxhkam la itxꞌet toj, tan at veꞌt txijun tetz vatz u txꞌavaꞌeꞌ.
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 Pet abꞌil uvaꞌ ni xaan aqꞌbꞌal, as la itxꞌet toj, tan yeꞌl u txijun tetzeꞌ at skꞌatz,— tiꞌk Aak.
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 As tul maꞌtik talat u Jesús u yoleꞌ, as ech tal veꞌt Aak ileꞌ te unqꞌa ichusulibꞌeꞌ: —Kat vatyu vas qetz kꞌultziꞌeꞌ. Pet bꞌen in tiꞌ unbꞌeyat naj,— tiꞌk Aak tal tiꞌ u Lázaro.
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 As ech tal veꞌt unqꞌa ichusulibꞌ Aak ileꞌ: —Pap, asoj kat vatyu veꞌt naj, as tuk bꞌaꞌnxoj najeꞌ bꞌa,— tiꞌk chajnaj.
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Pet aꞌ uveꞌ tal Aak uvaꞌ maꞌtik ikam veꞌt u Lázaro. As ech koj unqꞌa ichusulibꞌ Aakeꞌ, tan vataꞌm chit veꞌt nik ibꞌan u Lázaro uvaꞌ nik tal jeꞌ chajnaj ste.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 As tal veꞌt Aak isuuchil te chajnaj. As ech tal Aak ileꞌ: —Kat kamyu u Lázaro.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 As nuntxuqꞌtxun stiꞌ uvaꞌ yeꞌl in at in tzitziꞌ, tan setiꞌ la txakonkat tiꞌ uvaꞌ la ekꞌujbꞌaꞌ ekꞌuꞌl sviꞌ. Pet koꞌnaj qila,— tiꞌk Aak.
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 As ech tal veꞌt u Maxh ileꞌ uvaꞌ Dídimo: —Koꞌnaj bꞌa unpajte. Eela kukam tukꞌ Aak,— tiꞌk naj tal te unqꞌa imooleꞌ.
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 As tul oon veꞌt u Jesús najlich u Betania, as tabꞌi veꞌt Aak uvaꞌ kajvaꞌxnik qꞌii imujax veꞌt u Lázaro.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 As pal pokꞌoꞌchil iꞌl ixoꞌl u Betania tukꞌ u Jerusalén.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 As estiꞌeꞌ yeꞌ saach unqꞌa aa Jerusalén ul yakꞌinsan taama u Taaeꞌ tukꞌ u Maꞌleꞌ tiꞌ uvaꞌ kat kam u Lázaro.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 As tul tabꞌi veꞌt u Taaeꞌ uvaꞌ unbꞌiitik kuxh toon veꞌt u Jesús, as qꞌax tel chꞌuꞌl ixoj. Bꞌex ikꞌul veꞌt ixoj u Jesús tu bꞌey. Pet ech koj u Maꞌleꞌ tan kat kaa ixoj tu kabꞌal.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 As ech tal veꞌt u Taa ileꞌ te u Jesús: —Pap, atik koj axh tzitzaꞌ, as yeꞌleꞌxh vunxibꞌineꞌ kat kami.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Pet ootzimal svaꞌn uvaꞌ kam kuxh bꞌaꞌnil la ajaj te u Tiixheꞌ as la taqꞌ Aak see,— tiꞌk u Taaeꞌ.
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 As ech tal Aak ileꞌ: —Tuk uloj taamaeꞌ vaxibꞌineꞌ— tiꞌk Aak.
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 As ech tal veꞌt u Taa ileꞌ: —Kano qꞌi. Ootzimaleꞌ svaꞌn uvaꞌ la chit ul taama vunxibꞌineꞌ tul la ul taama unqꞌa kamnajeꞌ timoxtel qꞌii,— tiꞌk ixoj.
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 As ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —Ineꞌ la ulsan taama unqꞌa kamnajeꞌ. As ineꞌ aqꞌol tetz itiichajil. As jankꞌal unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ la ikꞌujbꞌaꞌ ikꞌuꞌl sviꞌ as at chit itiichajileꞌ, kꞌuxh maꞌt ikameꞌ.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 As jankꞌal unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ isleꞌle as kꞌujleꞌl ikꞌuꞌl sviꞌ, as yeꞌxh jatueꞌ la kam u taanxelaleꞌ vatz u Tiixheꞌ. ¿Ma nanima u yoleꞌ uveꞌ ni val see?— tiꞌk u Jesús.
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 As ech tal u Taa ileꞌ: —Kano, Pap. Kat unnimaleꞌ uvaꞌ axheꞌ u Cristo. As axheꞌ viKꞌaol u Tiixheꞌ uvaꞌ kat ulyu vatz u txꞌavaꞌeꞌ,— tiꞌk ixoj.
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 As tul kuxh tal u Taaeꞌ u yoleꞌ te u Jesús, as qꞌaav veꞌt ixoj tu kabꞌal. Bꞌex ijas veꞌt ok ixoj te u Maꞌleꞌ uvaꞌ: —Il u Chusul kat ulya. As nimolo axh Aak,— tiꞌk u Taaeꞌ.
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 As tul tabꞌi veꞌt u Maꞌleꞌ u yoleꞌ uvaꞌ tal u Taaeꞌ ste, as qꞌax tel veꞌt chꞌuꞌl ixoj tiꞌ bꞌen tilat u Jesús,
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 tan yeꞌxnik oon Aak tu u tal tenameꞌ. Pet atiliktel Aak tu uveꞌ ikꞌulkat tibꞌ Aak tukꞌ u Taaeꞌ.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 As tul til unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ atik tikabꞌal chaꞌma tiꞌ iyakꞌinsal taama chaꞌma vatz u txumuꞌmeꞌ, uvaꞌ qꞌax tel chꞌuꞌl u Maꞌleꞌ, as xekebꞌ veꞌt el tzan unqꞌa uxhchileꞌ tiꞌ ixoj, tan kamal yakik ixoj tu uveꞌ mujlukat u Lázaro tiꞌ toqꞌ sijunal uveꞌ nikat tal unqꞌa uxhchileꞌ.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 As tul oon veꞌt u Maꞌleꞌ kꞌatz u Jesús tu uveꞌ atikkat Aak, as kuꞌ veꞌt ixoj qaaloj vatz Aak. As ech tal veꞌt ixoj ileꞌ: —Pap, atik koj axh taꞌ tzitzaꞌ, as yeꞌleꞌxh vunxibꞌineꞌ kat kami,— tiꞌk ixoj.
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 As til veꞌt u Jesús uvaꞌ nik toqꞌ u Maꞌleꞌ tukꞌ unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ xekik tiꞌ ixoj. As ok veꞌt umaꞌl u mam txumuꞌm tu u taanxelal Aak tiꞌ uvaꞌ kat kam u Lázaro taꞌn u chꞌoꞌmeꞌ.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 As ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —¿Katil qꞌi kat emujkat u Lázaro?— tiꞌk Aak. Ech tal veꞌt unqꞌa uxhchil ileꞌ: —Siꞌu, Pap. Koꞌ qileꞌ,— tiꞌk unqꞌa uxhchileꞌ.
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 As oqꞌ veꞌt u Jesús.
35 Jesus chorou.
36 As ech tal veꞌt unqꞌa uxhchil ileꞌ: —Xoꞌnik chit najeꞌ te Aak,— tiꞌk unqꞌa uxhchileꞌ.
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Pet ech tal veꞌt kaꞌt unqꞌa uxhchil ileꞌ: —Kat ibꞌaꞌnxisa naj ivatz u tzoteꞌ. ¿As kam qꞌi uvaꞌ yeꞌ kat olebꞌ naj tiꞌ uvaꞌ yeꞌ koj kat kam u Lázaro?— tiꞌk unqꞌa uxhchileꞌ.
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Aal chit kat txumun veꞌt u Jesús. As jetzꞌen veꞌt ok Aak tziꞌ u juleꞌ uvaꞌ mujlukat u Lázaro. As jupik itziꞌ u juleꞌ taꞌn umaꞌl u nimla kꞌubꞌ, tan kꞌotik ok u juleꞌ vatz umaꞌl u piꞌun.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ: —Eteesataj el u kꞌubꞌeꞌ tziꞌ u juleꞌ,— tiꞌk Aak tal te unqꞌa uxhchileꞌ. As ech tal veꞌt u Taa ileꞌ te u tanabꞌ u Lázaro: —As xev veꞌteꞌ, Pap, tan kajvaꞌx qꞌii imujlu veꞌt naj,— tiꞌk ixoj.
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ: —¿Ma yeꞌ kat val bꞌa see uvaꞌ asoj la akꞌujbꞌaꞌ akꞌuꞌl sviꞌ as la chit eeleꞌ uvaꞌ nim chit talcheꞌ u Tiixheꞌ?— tiꞌk Aak.
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 As teesa veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ u kꞌubꞌeꞌ tziꞌ u juleꞌ. As sajin veꞌt jeꞌ u Jesús tu almikaꞌ. As ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —Taꞌntiixh see, unBꞌaal, tan kat aabꞌil vunyoleꞌ.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 As ootzimal svaꞌn uvaꞌ naabꞌi vunyoleꞌ bꞌenameen. Pet tiꞌ kuxh veꞌt unqꞌa tenameꞌ uveꞌ at sunkꞌatz as ni val see, aqꞌal uvaꞌ la inima unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ axh kat chajon tzan in,— tiꞌk Aak.
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 As tul tzojpu veꞌt inachat Aak Tiixh, as taqꞌ veꞌt jeꞌ Aak tuul iviꞌ. As sikꞌin veꞌt Aak. Ech tal Aak ileꞌ: —¡Lázaro, elen chꞌuꞌl tu u juleꞌ!— tiꞌk Aak.
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 As el veꞌt chꞌuꞌl u Lázaro tu u juleꞌ. As ech tal veꞌt Aak ileꞌ te unqꞌa uxhchileꞌ: —Esaaputaj naj, aqꞌal uvaꞌ la xaan veꞌt naj,— tiꞌk Aak, tan bꞌochelik naj tu u maantaeꞌ tukꞌ iqꞌabꞌ tukꞌ toj. As jupik ivatz naj taꞌn suꞌt unpajte.
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 As tul til veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ xekik tiꞌ u Maꞌleꞌ u nimla bꞌaꞌnileꞌ uveꞌ ibꞌan u Jesús, as yeꞌ saach unqꞌa uxhchileꞌ ikꞌujbꞌaꞌ veꞌt ikꞌuꞌl tiꞌ Aak.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Pet ech koj kaꞌt unqꞌa uxhchileꞌ, tan bꞌex tal veꞌt te unqꞌa fariseo kam uveꞌ ibꞌan u Jesús.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 As imol veꞌt tibꞌ unqꞌa iqꞌesal oksan iyol tenam vatz Tiixh tukꞌ unqꞌa fariseo tiꞌ ibꞌanat inukꞌu. As ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ: —¿Kam tuk kubꞌaneꞌ? Tan mamaꞌla kꞌuchbꞌal tetz u tijleꞌm najeꞌ nikꞌuch vatz unqꞌa tenameꞌ.
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Asoj yeꞌxhkam kuxh tuk kubꞌaneꞌ, as tuk mox inima unqꞌa tenameꞌ viyol najeꞌ. As tuk uloj unqꞌa isol u ijlenaaleꞌ tu u Roma. As tuk teꞌpu chajnaj u kutostiixheꞌ. As la sotzsal u kutenameꞌ skajayil,— tiꞌk chajnaj svatzaj.
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 As yolon veꞌt umaꞌl u naj xoꞌl chajnaj uvaꞌ Caifás ibꞌii uvaꞌ atik ok siqꞌesalil oksan iyol tenam vatz Tiixh tu u yaabꞌeꞌ. As ech tal naj ileꞌ: —¡Yeꞌ etootza uvaꞌ nim talcheꞌ u yoleꞌ!
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 ¿As ma yeꞌ nepal stuul uvaꞌ aal bꞌaꞌneꞌ uvaꞌ la kam umaj naj tiꞌ u kutenameꞌ, aqꞌal uvaꞌ yeꞌl u tenameꞌ la sotzi?— tiꞌk u Caifás.
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Echeꞌ tal kuxh koj u Caifás u yoleꞌ tukꞌ itxumbꞌal. Pet tiꞌ uveꞌ naj iqꞌesal oksan iyol tenam vatz Tiixh tu u yaabꞌeꞌ, estiꞌeꞌ kat tal veꞌt naj u yoleꞌ taꞌn u Tiixheꞌ uvaꞌ la chit kam u Jesús tiꞌ unqꞌa tenameꞌ skajayil.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 As jit kuxh tiꞌ unqꞌa tiaal Israel la kamkat u Jesús. Pet tiꞌ uvaꞌ yeꞌl ixoꞌl unqꞌa tenameꞌ la ibꞌaneꞌ taꞌn u Jesús, aqꞌal uvaꞌ unvatzul kuxh veꞌt unqꞌa tenameꞌ la ibꞌan vatz u Tiixheꞌ, kꞌuxh paxin tibꞌ unqꞌa tenameꞌ vatz u txꞌavaꞌeꞌ.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Estiꞌeꞌ ikꞌujbꞌaꞌ veꞌt unqꞌa iqꞌesal unqꞌa tenameꞌ uvaꞌ la kam u Jesús.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 As yeꞌ nikat ikꞌuch veꞌt tibꞌ u Jesús xoꞌl unqꞌa tenameꞌ. Pet el veꞌt chꞌuꞌl Aak tu u Betania. As bꞌen veꞌt Aak tu umaꞌt u tenam uvaꞌ Efraín, najlich veꞌt u tzuukin txꞌavaꞌeꞌ. As tzitziꞌ atinkat veꞌt Aak tukꞌ unqꞌa ichusulibꞌeꞌ.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 As unbꞌiitik kuxh ilejat veꞌt u nimla qꞌiieꞌ uvaꞌ pascua, uvaꞌ nikat inima unqꞌa tiaal Israel. As yeꞌ saach unqꞌa uxhchileꞌ tzaa tulaj itenam tiꞌ tul tu u Jerusalén tiꞌ teesat el u vaꞌlexheꞌ stiꞌ vatz u Tiixheꞌ jaqꞌ u nimla qꞌiieꞌ.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 As nikat ichuk unqꞌa uxhchileꞌ u Jesús xoꞌl unqꞌa tenameꞌ tu u tostiixheꞌ. As ech nikat tal ileꞌ svatzaj: —¿Kam ni tal etaama? ¿Ma tul u Jesús tu u nimla qꞌiieꞌ moj yeꞌle?— tiꞌk unqꞌa uxhchileꞌ,
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 tan maꞌtik talax el tzan te unqꞌa tenameꞌ skajayil taꞌn unqꞌa iqꞌesal oksan iyol tenam vatz Tiixh tukꞌ unqꞌa fariseo, uvaꞌ: —Asoj at umaj ex ootzin tetz uvaꞌ kat atkat u Jesús, as la etal sqe, aqꞌal uvaꞌ jik kuxh qooneꞌ tiꞌ kutxeyat naj,— tiꞌk chajnaj.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.