João 11
U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs ARA
1 As umaꞌl u naj uvaꞌ Lázaro ibꞌii, as aachꞌoꞌmik naj. As echenik naj tu u tal tenam uvaꞌ Betania tukꞌ unqꞌa tanabꞌeꞌ, u Taaeꞌ tukꞌ u Maꞌleꞌ.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 As u Maꞌleꞌ uvaꞌ tanabꞌ u Lázaro, as ixojeꞌ uvaꞌ kat oksan u txꞌumtxꞌulla tzꞌakabꞌaleꞌ tiꞌ toj u Jesús. As kat itzajsa veꞌt ixoj taꞌn u xiꞌl iviꞌeꞌ.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 As ichaj veꞌt bꞌen unqꞌa tanabꞌ u Lázaro umaꞌl uxhchil kꞌatz u Jesús. As ech bꞌex alpo veꞌt ileꞌ te Aak: —Pap, vixibꞌin u Taaeꞌ tukꞌ u Maꞌleꞌ uvaꞌ xoꞌn chit see, as chꞌoꞌm ni bꞌanon veꞌt naj,— tiꞌk u uxhchileꞌ tal te Aak.
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 As tul tabꞌi veꞌt u Jesús u yoleꞌ uvaꞌ tal bꞌen chaꞌma, as ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —Yeꞌl u chꞌoꞌmeꞌ la koj chit olebꞌ tiꞌ ikam u Lázaro. Pet la oksal veꞌt iqꞌii u Tiixheꞌ tiꞌ uveꞌ tuk ibꞌan u Tiixheꞌ tiꞌ naj. As la ok veꞌt unqꞌii staꞌn, tan ineꞌ viKꞌaol u Tiixheꞌ,— tiꞌk Aak.
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 As kꞌuxh xoꞌn chit u Taaeꞌ tukꞌ u Maꞌleꞌ tukꞌ u Lázaro te Aak,
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 as tul tabꞌi Aak uvaꞌ nikat ichꞌoꞌn u Lázaro, as yeꞌl uvaꞌ yak kuxh koj el chꞌuꞌl Aak. Pet kaꞌvaꞌttel qꞌii atin kan Aak tu uveꞌ atikkat Aak.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 As xamtik stuul, tal veꞌt Aak te unqꞌa ichusulibꞌeꞌ: —Koꞌnaj sviꞌ tu u Judea,— tiꞌk Aak.
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 As ech tal veꞌt unqꞌa ichusulibꞌ Aak ileꞌ: —Chusul, ¿ma naal veꞌt abꞌen tu u Judea unpajte? As tul ni tal unqꞌa iqꞌesal unqꞌa tenameꞌ ayatzꞌpeꞌ taꞌn kꞌubꞌ,— tiꞌk chajnaj.
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 As ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —Ootzimaleꞌ setaꞌn uvaꞌ kabꞌlaval oora tuul u qꞌiieꞌ. As abꞌil uveꞌ ni xaan sqꞌiil, as yeꞌxhkam la itxꞌet toj, tan at veꞌt txijun tetz vatz u txꞌavaꞌeꞌ.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Pet abꞌil uvaꞌ ni xaan aqꞌbꞌal, as la itxꞌet toj, tan yeꞌl u txijun tetzeꞌ at skꞌatz,— tiꞌk Aak.
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 As tul maꞌtik talat u Jesús u yoleꞌ, as ech tal veꞌt Aak ileꞌ te unqꞌa ichusulibꞌeꞌ: —Kat vatyu vas qetz kꞌultziꞌeꞌ. Pet bꞌen in tiꞌ unbꞌeyat naj,— tiꞌk Aak tal tiꞌ u Lázaro.
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 As ech tal veꞌt unqꞌa ichusulibꞌ Aak ileꞌ: —Pap, asoj kat vatyu veꞌt naj, as tuk bꞌaꞌnxoj najeꞌ bꞌa,— tiꞌk chajnaj.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Pet aꞌ uveꞌ tal Aak uvaꞌ maꞌtik ikam veꞌt u Lázaro. As ech koj unqꞌa ichusulibꞌ Aakeꞌ, tan vataꞌm chit veꞌt nik ibꞌan u Lázaro uvaꞌ nik tal jeꞌ chajnaj ste.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 As tal veꞌt Aak isuuchil te chajnaj. As ech tal Aak ileꞌ: —Kat kamyu u Lázaro.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 As nuntxuqꞌtxun stiꞌ uvaꞌ yeꞌl in at in tzitziꞌ, tan setiꞌ la txakonkat tiꞌ uvaꞌ la ekꞌujbꞌaꞌ ekꞌuꞌl sviꞌ. Pet koꞌnaj qila,— tiꞌk Aak.
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 As ech tal veꞌt u Maxh ileꞌ uvaꞌ Dídimo: —Koꞌnaj bꞌa unpajte. Eela kukam tukꞌ Aak,— tiꞌk naj tal te unqꞌa imooleꞌ.
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 As tul oon veꞌt u Jesús najlich u Betania, as tabꞌi veꞌt Aak uvaꞌ kajvaꞌxnik qꞌii imujax veꞌt u Lázaro.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 As pal pokꞌoꞌchil iꞌl ixoꞌl u Betania tukꞌ u Jerusalén.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 As estiꞌeꞌ yeꞌ saach unqꞌa aa Jerusalén ul yakꞌinsan taama u Taaeꞌ tukꞌ u Maꞌleꞌ tiꞌ uvaꞌ kat kam u Lázaro.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 As tul tabꞌi veꞌt u Taaeꞌ uvaꞌ unbꞌiitik kuxh toon veꞌt u Jesús, as qꞌax tel chꞌuꞌl ixoj. Bꞌex ikꞌul veꞌt ixoj u Jesús tu bꞌey. Pet ech koj u Maꞌleꞌ tan kat kaa ixoj tu kabꞌal.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 As ech tal veꞌt u Taa ileꞌ te u Jesús: —Pap, atik koj axh tzitzaꞌ, as yeꞌleꞌxh vunxibꞌineꞌ kat kami.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Pet ootzimal svaꞌn uvaꞌ kam kuxh bꞌaꞌnil la ajaj te u Tiixheꞌ as la taqꞌ Aak see,— tiꞌk u Taaeꞌ.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 As ech tal Aak ileꞌ: —Tuk uloj taamaeꞌ vaxibꞌineꞌ— tiꞌk Aak.
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 As ech tal veꞌt u Taa ileꞌ: —Kano qꞌi. Ootzimaleꞌ svaꞌn uvaꞌ la chit ul taama vunxibꞌineꞌ tul la ul taama unqꞌa kamnajeꞌ timoxtel qꞌii,— tiꞌk ixoj.
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 As ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —Ineꞌ la ulsan taama unqꞌa kamnajeꞌ. As ineꞌ aqꞌol tetz itiichajil. As jankꞌal unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ la ikꞌujbꞌaꞌ ikꞌuꞌl sviꞌ as at chit itiichajileꞌ, kꞌuxh maꞌt ikameꞌ.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 As jankꞌal unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ isleꞌle as kꞌujleꞌl ikꞌuꞌl sviꞌ, as yeꞌxh jatueꞌ la kam u taanxelaleꞌ vatz u Tiixheꞌ. ¿Ma nanima u yoleꞌ uveꞌ ni val see?— tiꞌk u Jesús.
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 As ech tal u Taa ileꞌ: —Kano, Pap. Kat unnimaleꞌ uvaꞌ axheꞌ u Cristo. As axheꞌ viKꞌaol u Tiixheꞌ uvaꞌ kat ulyu vatz u txꞌavaꞌeꞌ,— tiꞌk ixoj.
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 As tul kuxh tal u Taaeꞌ u yoleꞌ te u Jesús, as qꞌaav veꞌt ixoj tu kabꞌal. Bꞌex ijas veꞌt ok ixoj te u Maꞌleꞌ uvaꞌ: —Il u Chusul kat ulya. As nimolo axh Aak,— tiꞌk u Taaeꞌ.
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 As tul tabꞌi veꞌt u Maꞌleꞌ u yoleꞌ uvaꞌ tal u Taaeꞌ ste, as qꞌax tel veꞌt chꞌuꞌl ixoj tiꞌ bꞌen tilat u Jesús,
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 tan yeꞌxnik oon Aak tu u tal tenameꞌ. Pet atiliktel Aak tu uveꞌ ikꞌulkat tibꞌ Aak tukꞌ u Taaeꞌ.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 As tul til unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ atik tikabꞌal chaꞌma tiꞌ iyakꞌinsal taama chaꞌma vatz u txumuꞌmeꞌ, uvaꞌ qꞌax tel chꞌuꞌl u Maꞌleꞌ, as xekebꞌ veꞌt el tzan unqꞌa uxhchileꞌ tiꞌ ixoj, tan kamal yakik ixoj tu uveꞌ mujlukat u Lázaro tiꞌ toqꞌ sijunal uveꞌ nikat tal unqꞌa uxhchileꞌ.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 As tul oon veꞌt u Maꞌleꞌ kꞌatz u Jesús tu uveꞌ atikkat Aak, as kuꞌ veꞌt ixoj qaaloj vatz Aak. As ech tal veꞌt ixoj ileꞌ: —Pap, atik koj axh taꞌ tzitzaꞌ, as yeꞌleꞌxh vunxibꞌineꞌ kat kami,— tiꞌk ixoj.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 As til veꞌt u Jesús uvaꞌ nik toqꞌ u Maꞌleꞌ tukꞌ unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ xekik tiꞌ ixoj. As ok veꞌt umaꞌl u mam txumuꞌm tu u taanxelal Aak tiꞌ uvaꞌ kat kam u Lázaro taꞌn u chꞌoꞌmeꞌ.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 As ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —¿Katil qꞌi kat emujkat u Lázaro?— tiꞌk Aak. Ech tal veꞌt unqꞌa uxhchil ileꞌ: —Siꞌu, Pap. Koꞌ qileꞌ,— tiꞌk unqꞌa uxhchileꞌ.
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 As oqꞌ veꞌt u Jesús.
35 Jesus chorou.
36 As ech tal veꞌt unqꞌa uxhchil ileꞌ: —Xoꞌnik chit najeꞌ te Aak,— tiꞌk unqꞌa uxhchileꞌ.
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Pet ech tal veꞌt kaꞌt unqꞌa uxhchil ileꞌ: —Kat ibꞌaꞌnxisa naj ivatz u tzoteꞌ. ¿As kam qꞌi uvaꞌ yeꞌ kat olebꞌ naj tiꞌ uvaꞌ yeꞌ koj kat kam u Lázaro?— tiꞌk unqꞌa uxhchileꞌ.
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Aal chit kat txumun veꞌt u Jesús. As jetzꞌen veꞌt ok Aak tziꞌ u juleꞌ uvaꞌ mujlukat u Lázaro. As jupik itziꞌ u juleꞌ taꞌn umaꞌl u nimla kꞌubꞌ, tan kꞌotik ok u juleꞌ vatz umaꞌl u piꞌun.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ: —Eteesataj el u kꞌubꞌeꞌ tziꞌ u juleꞌ,— tiꞌk Aak tal te unqꞌa uxhchileꞌ. As ech tal veꞌt u Taa ileꞌ te u tanabꞌ u Lázaro: —As xev veꞌteꞌ, Pap, tan kajvaꞌx qꞌii imujlu veꞌt naj,— tiꞌk ixoj.
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ: —¿Ma yeꞌ kat val bꞌa see uvaꞌ asoj la akꞌujbꞌaꞌ akꞌuꞌl sviꞌ as la chit eeleꞌ uvaꞌ nim chit talcheꞌ u Tiixheꞌ?— tiꞌk Aak.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 As teesa veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ u kꞌubꞌeꞌ tziꞌ u juleꞌ. As sajin veꞌt jeꞌ u Jesús tu almikaꞌ. As ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —Taꞌntiixh see, unBꞌaal, tan kat aabꞌil vunyoleꞌ.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 As ootzimal svaꞌn uvaꞌ naabꞌi vunyoleꞌ bꞌenameen. Pet tiꞌ kuxh veꞌt unqꞌa tenameꞌ uveꞌ at sunkꞌatz as ni val see, aqꞌal uvaꞌ la inima unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ axh kat chajon tzan in,— tiꞌk Aak.
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 As tul tzojpu veꞌt inachat Aak Tiixh, as taqꞌ veꞌt jeꞌ Aak tuul iviꞌ. As sikꞌin veꞌt Aak. Ech tal Aak ileꞌ: —¡Lázaro, elen chꞌuꞌl tu u juleꞌ!— tiꞌk Aak.
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 As el veꞌt chꞌuꞌl u Lázaro tu u juleꞌ. As ech tal veꞌt Aak ileꞌ te unqꞌa uxhchileꞌ: —Esaaputaj naj, aqꞌal uvaꞌ la xaan veꞌt naj,— tiꞌk Aak, tan bꞌochelik naj tu u maantaeꞌ tukꞌ iqꞌabꞌ tukꞌ toj. As jupik ivatz naj taꞌn suꞌt unpajte.
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 As tul til veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ xekik tiꞌ u Maꞌleꞌ u nimla bꞌaꞌnileꞌ uveꞌ ibꞌan u Jesús, as yeꞌ saach unqꞌa uxhchileꞌ ikꞌujbꞌaꞌ veꞌt ikꞌuꞌl tiꞌ Aak.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Pet ech koj kaꞌt unqꞌa uxhchileꞌ, tan bꞌex tal veꞌt te unqꞌa fariseo kam uveꞌ ibꞌan u Jesús.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 As imol veꞌt tibꞌ unqꞌa iqꞌesal oksan iyol tenam vatz Tiixh tukꞌ unqꞌa fariseo tiꞌ ibꞌanat inukꞌu. As ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ: —¿Kam tuk kubꞌaneꞌ? Tan mamaꞌla kꞌuchbꞌal tetz u tijleꞌm najeꞌ nikꞌuch vatz unqꞌa tenameꞌ.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Asoj yeꞌxhkam kuxh tuk kubꞌaneꞌ, as tuk mox inima unqꞌa tenameꞌ viyol najeꞌ. As tuk uloj unqꞌa isol u ijlenaaleꞌ tu u Roma. As tuk teꞌpu chajnaj u kutostiixheꞌ. As la sotzsal u kutenameꞌ skajayil,— tiꞌk chajnaj svatzaj.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 As yolon veꞌt umaꞌl u naj xoꞌl chajnaj uvaꞌ Caifás ibꞌii uvaꞌ atik ok siqꞌesalil oksan iyol tenam vatz Tiixh tu u yaabꞌeꞌ. As ech tal naj ileꞌ: —¡Yeꞌ etootza uvaꞌ nim talcheꞌ u yoleꞌ!
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 ¿As ma yeꞌ nepal stuul uvaꞌ aal bꞌaꞌneꞌ uvaꞌ la kam umaj naj tiꞌ u kutenameꞌ, aqꞌal uvaꞌ yeꞌl u tenameꞌ la sotzi?— tiꞌk u Caifás.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Echeꞌ tal kuxh koj u Caifás u yoleꞌ tukꞌ itxumbꞌal. Pet tiꞌ uveꞌ naj iqꞌesal oksan iyol tenam vatz Tiixh tu u yaabꞌeꞌ, estiꞌeꞌ kat tal veꞌt naj u yoleꞌ taꞌn u Tiixheꞌ uvaꞌ la chit kam u Jesús tiꞌ unqꞌa tenameꞌ skajayil.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 As jit kuxh tiꞌ unqꞌa tiaal Israel la kamkat u Jesús. Pet tiꞌ uvaꞌ yeꞌl ixoꞌl unqꞌa tenameꞌ la ibꞌaneꞌ taꞌn u Jesús, aqꞌal uvaꞌ unvatzul kuxh veꞌt unqꞌa tenameꞌ la ibꞌan vatz u Tiixheꞌ, kꞌuxh paxin tibꞌ unqꞌa tenameꞌ vatz u txꞌavaꞌeꞌ.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Estiꞌeꞌ ikꞌujbꞌaꞌ veꞌt unqꞌa iqꞌesal unqꞌa tenameꞌ uvaꞌ la kam u Jesús.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 As yeꞌ nikat ikꞌuch veꞌt tibꞌ u Jesús xoꞌl unqꞌa tenameꞌ. Pet el veꞌt chꞌuꞌl Aak tu u Betania. As bꞌen veꞌt Aak tu umaꞌt u tenam uvaꞌ Efraín, najlich veꞌt u tzuukin txꞌavaꞌeꞌ. As tzitziꞌ atinkat veꞌt Aak tukꞌ unqꞌa ichusulibꞌeꞌ.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 As unbꞌiitik kuxh ilejat veꞌt u nimla qꞌiieꞌ uvaꞌ pascua, uvaꞌ nikat inima unqꞌa tiaal Israel. As yeꞌ saach unqꞌa uxhchileꞌ tzaa tulaj itenam tiꞌ tul tu u Jerusalén tiꞌ teesat el u vaꞌlexheꞌ stiꞌ vatz u Tiixheꞌ jaqꞌ u nimla qꞌiieꞌ.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 As nikat ichuk unqꞌa uxhchileꞌ u Jesús xoꞌl unqꞌa tenameꞌ tu u tostiixheꞌ. As ech nikat tal ileꞌ svatzaj: —¿Kam ni tal etaama? ¿Ma tul u Jesús tu u nimla qꞌiieꞌ moj yeꞌle?— tiꞌk unqꞌa uxhchileꞌ,
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 tan maꞌtik talax el tzan te unqꞌa tenameꞌ skajayil taꞌn unqꞌa iqꞌesal oksan iyol tenam vatz Tiixh tukꞌ unqꞌa fariseo, uvaꞌ: —Asoj at umaj ex ootzin tetz uvaꞌ kat atkat u Jesús, as la etal sqe, aqꞌal uvaꞌ jik kuxh qooneꞌ tiꞌ kutxeyat naj,— tiꞌk chajnaj.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.