Hebreus 11

U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 As aꞌ isuuchil u kꞌujlebꞌal kꞌuꞌleꞌ uvaꞌ techal la bꞌanchu u bꞌaꞌnileꞌ uvaꞌ nu kutxꞌebꞌeꞌ. As kꞌuxh yeꞌ naꞌl sukuvatz cheel, as ootzimal sqaꞌn uvaꞌ nitxꞌebꞌon veꞌt sqiꞌ.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 As echeꞌ uvaꞌ kat ibꞌan unqꞌa qꞌesla chaj txutx bꞌaalaeꞌ, tan tiꞌ uvaꞌ kꞌujlik chit ikꞌuꞌl chajaak tiꞌ u Tiixheꞌ, as bꞌaꞌn veꞌt iyolbꞌel chajaak taꞌn u Tiixheꞌ.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 As tiꞌ uvaꞌ kꞌujleꞌl chit kukꞌuꞌl tiꞌ u Tiixheꞌ, as ni qootzi veꞌteꞌ uvaꞌ tukꞌ kuxh viyol Aakeꞌ as kat chee u almikaꞌeꞌ tukꞌ u vatz txꞌavaꞌeꞌ skajayil. As jankꞌal unqꞌa veeꞌ uvaꞌ ni qileꞌ, as aꞌ kat tzaakat xoꞌl unqꞌa veeꞌ uvaꞌ yeꞌ naꞌlike.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 As echeꞌ uvaꞌ kat ibꞌan u Abel tan kꞌujlik chit ikꞌuꞌl tiꞌ u Tiixheꞌ, as kat toksa u oyeꞌ uvaꞌ nim talcheꞌ tiꞌ u tetz u Caíneꞌ vatz u Tiixheꞌ. As bꞌaꞌn veꞌt iyolbꞌel u Abeleꞌ taꞌn Aak, tan kat ikꞌul Aak u oyeꞌ uvaꞌ kat toksa u Abeleꞌ vatz Aak. As kꞌuxh kamnal veꞌt u Abel, as nitel ichus oꞌ cheel tiꞌ kukꞌujbꞌaꞌt kukꞌuꞌl tiꞌ u Tiixheꞌ.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 As echat kat ibꞌan u Enoc, tan tiꞌ uvaꞌ kꞌujleꞌl ikꞌuꞌl tiꞌ u Tiixheꞌ, as yeꞌ kat pal tu u kamchileꞌ. As yeꞌxhebꞌil kat ilon veꞌteꞌ, tan maꞌtik teqꞌol veꞌt taꞌn u Tiixheꞌ. As tul yeꞌxnik eqꞌol u Enoc, as bꞌaꞌnik veꞌt iyolbꞌeleꞌ taꞌn Aak.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Asoj yeꞌ la ikꞌujbꞌaꞌ umaj uxhchil ikꞌuꞌl tiꞌ u Tiixheꞌ, as yeꞌl Aak la txuqꞌtxun stiꞌ. Tan abꞌil uvaꞌ la isaꞌ toksat tibꞌ kꞌatz Aak, as techal la inima uvaꞌ at Tiixh as la taqꞌ Aakeꞌ itxꞌajaꞌm u uxhchileꞌ uveꞌ la toksa taama tiꞌ Aak.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 As tiꞌ uvaꞌ kꞌujleꞌl ikꞌuꞌl u Noé tiꞌ u Tiixheꞌ, as kat ibꞌan veꞌt umaꞌl u arca tiꞌ ikolat tibꞌ vatz u kꞌaxkꞌoeꞌ tukꞌ unqꞌa tatineꞌ. As tul kat tal veꞌt u Tiixheꞌ ste kam uvaꞌ la uli, as kat ixoꞌva veꞌt u Noé u Tiixheꞌ. As kꞌuxh yeꞌ atixoj til u Noé kam uvaꞌ tal u Tiixheꞌ ste uvaꞌ la uli, as kat inima veꞌt u Noé. As kat ok veꞌt jikla aamail taꞌn u Tiixheꞌ. As tukꞌ u kꞌujlebꞌal ikꞌuꞌl u Noé, as kat tal veꞌt isuuchil te unqꞌa tenameꞌ uvaꞌ techal la ul u kꞌaxkꞌoeꞌ tiꞌ unqꞌa tenameꞌ uvaꞌ yeꞌ ni niman u Tiixheꞌ.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 As tiꞌ uvaꞌ kꞌujlik chit ikꞌuꞌl u Abraham tiꞌ u Tiixheꞌ, as kat inima veꞌt yol tul uvaꞌ kat imolo veꞌt u Tiixheꞌ u Abrahameꞌ tiꞌ tel chꞌuꞌl tu u tenameꞌ uvaꞌ atikkat. As kꞌuxh yeꞌ tootzaj u Abraham u txꞌavaꞌeꞌ uvaꞌ la oonkat, as kat bꞌen veꞌteꞌ tiꞌ uvaꞌ la tetzi veꞌt u txꞌavaꞌeꞌ taꞌn u Tiixheꞌ.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 As tiꞌ uvaꞌ kꞌujlik ikꞌuꞌl u Abrahameꞌ, as kat bꞌex jejebꞌoj tu u txꞌavaꞌeꞌ uvaꞌ kat taltziꞌ u Tiixheꞌ ste. As kat atin tu unqꞌa lakich pacheꞌ, texhlal tetz uvaꞌ ech veꞌteꞌ echeꞌ umaj ulnaj tzaanaj kat bꞌex ibꞌana. As echat kat ibꞌan u Isaac tukꞌ u Jacob, tan echat kuxh u yoleꞌ kat tal Aak ste.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 As aꞌ nik itxꞌebꞌ u Abrahameꞌ ikꞌujbꞌaꞌl u bꞌaꞌnla tenameꞌ uvaꞌ yeꞌ la eꞌpi, echeꞌ umaj kabꞌal uvaꞌ chabꞌamal ikꞌujebꞌeꞌ viꞌ u tzꞌajeꞌ, tan aꞌ u Tiixheꞌ la kꞌujbꞌaꞌn, tan Aakeꞌ cheesan tetz.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 As tiꞌ uvaꞌ kꞌujlik chit ikꞌuꞌl u Sara tiꞌ u Tiixheꞌ, as kꞌuxh maꞌtik iqꞌesbꞌu veꞌteꞌ as kꞌuxh yeꞌ nik talaneꞌ, poro kat yakꞌin veꞌt vichiꞌoleꞌ taꞌn u Tiixheꞌ. As kat itzꞌebꞌ veꞌt umaꞌl u tal u Sara, tan nik inima u Sara tukꞌ u Abraham uvaꞌ la chit ibꞌan u Tiixheꞌ kam uvaꞌ altziꞌmal kan ste taꞌn Aak.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 As tul bꞌiitik kuxh ikam veꞌt u Abrahameꞌ, as tukꞌ u kꞌujlebꞌal ikꞌuꞌleꞌ as kat nitxaꞌin veꞌteꞌ. As ech veꞌt tachul unqꞌa tiaaleꞌ echeꞌ tachul unqꞌa txꞌumileꞌ uvaꞌ at tu almikaꞌ as tukꞌ unqꞌa sanabꞌeꞌ uveꞌ at tziꞌ u mar uvaꞌ yeꞌxhebꞌil la olebꞌ tiꞌ tachpeꞌ.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 As jankꞌal unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ kat kuyolbꞌelaꞌ, as kꞌujlik chit ikꞌuꞌl tiꞌ u Tiixheꞌ. As kat kami. As ech kat tal veꞌt ileꞌ: «Ulnaj tzaanaj kuxh oꞌeꞌ vatz u txꞌavaꞌeꞌ,» tiꞌke, tan jit ikꞌul u nimla bꞌaꞌnileꞌ uvaꞌ altziꞌmal kan taꞌn u Tiixheꞌ. As ech veꞌt unqꞌa nimla bꞌaꞌnileꞌ vatz unqꞌa uxhchileꞌ echeꞌ umaj kam uvaꞌ naach kuxh ni tilkat bꞌen. As nitxuqꞌtxun veꞌt stiꞌ.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 As tul uvaꞌ kat tal unqꞌa uxhchileꞌ echeꞌ u veeꞌ, as ni tal isuuchil sqe uvaꞌ nik ichuk umaꞌl u tatinbꞌal uvaꞌ la atinkat.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 As kat koj titzꞌa iqꞌaavik bꞌen tu vitxꞌavaꞌeꞌ uveꞌ elkat chꞌuꞌl, as la uch iqꞌaavik bꞌeneꞌ tu vitxꞌavaꞌeꞌ.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Pet jitꞌeꞌch kat ibꞌana, tan aꞌ nik isaꞌ uvaꞌ la bꞌen jejebꞌoj tu umaꞌt u atinbꞌal uvaꞌ nim talcheꞌ tiꞌ uvaꞌ atikkat. As bꞌaꞌnik vatz u Tiixheꞌ tiꞌ uvaꞌ la tal unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ Tiixh Aak. As kat ibꞌan veꞌt Aak tuch tatinbꞌal unqꞌa uxhchileꞌ.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 As tiꞌ uvaꞌ kꞌujlik ikꞌuꞌl u Abraham tiꞌ u Tiixheꞌ, as kat inima tul uvaꞌ kat tal u Tiixheꞌ ste uvaꞌ la toksa ok vikꞌaoleꞌ vatz Aak, kꞌuxh taꞌn chiteꞌ unchꞌiꞌtil. As aalik chit iyatzꞌat veꞌt u Abraham vikꞌaoleꞌ, kꞌuxh maꞌtik ichiibꞌ u Abraham tiꞌ unchꞌiꞌtil vikꞌaoleꞌ uvaꞌ Isaac ibꞌii.
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 As kꞌuxh ech maꞌtik talat u Tiixh ileꞌ te u Abrahameꞌ: «Kꞌatz vakꞌaoleꞌ uvaꞌ Isaac la elkat chꞌuꞌl unqꞌa aviaaleꞌ,» tiꞌk Aak ste, as inima u Abraham viyol Aakeꞌ,
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 tan kat titzꞌa veꞌt u Abraham uvaꞌ kꞌuxh laik iyatzꞌ vikꞌaoleꞌ vatz u Tiixheꞌ, as at iyakꞌil u Tiixheꞌ tiꞌ tulsat taama vikꞌaoleꞌ unpajte. As vatz u Abraham as eela kuxh stukꞌ uvaꞌ kat kam vikꞌaoleꞌ as kat ul taama unpajte.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 As tiꞌ uvaꞌ kꞌujlik chit ikꞌuꞌl u Isaac tiꞌ u Tiixheꞌ, as taqꞌ veꞌt kan u Isaac u bꞌaꞌnileꞌ tiꞌ unqꞌa ikꞌaoleꞌ, u Jacob tukꞌ u Esaú. As kat tal veꞌt u Isaac isuuchil te chajnaj tiꞌ uvaꞌ kam la til chajnaj uvaꞌ xamtel.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 As tiꞌ uvaꞌ kꞌujlik chit ikꞌuꞌl u Jacob tiꞌ u Tiixheꞌ, as tul unbꞌiitik kuxh ikam veꞌteꞌ, as taqꞌ veꞌt kan u Jacob vibꞌaꞌnileꞌ tiꞌ junun vikꞌaol u Xhuꞌleꞌ. As tul bꞌaꞌnxi, as ixiꞌa veꞌt tibꞌ tiꞌ vikarooteeꞌ. As toksa veꞌt iqꞌii u Tiixheꞌ.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 As tiꞌ uvaꞌ kꞌujlik chit ikꞌuꞌl u Xhuꞌleꞌ tiꞌ u Tiixheꞌ, as tul unbꞌiitik kuxh ikam veꞌteꞌ, as tal veꞌt kan te unqꞌa titzꞌin tatzikeꞌ uvaꞌ la chit ilej umaꞌl u qꞌii uvaꞌ la el veꞌt chꞌuꞌl unqꞌa tiaaleꞌ tu u Egipto. As tal veꞌt kan u Xhuꞌleꞌ unpajte uvaꞌ la eqꞌol el vibꞌajileꞌ tu u Egipto.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 As tiꞌ uvaꞌ kꞌujlik chit ikꞌuꞌl u txutx ibꞌaal u Moisés tiꞌ u Tiixheꞌ, as oxvaꞌl ichꞌ uvaꞌ imuj veꞌt chajaak u Moisés tul neꞌnalike, tan til chajaak uvaꞌ achaꞌvik chit u Moisés tul itzꞌebꞌi. As yeꞌ kat xoꞌv chajaak tiꞌ u yoleꞌ uvaꞌ alel taꞌn u ijlenaaleꞌ tiꞌ uvaꞌ la mox yatzꞌax unqꞌa neꞌeꞌ.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 As tul ok veꞌt u Moisés najil, as kꞌujlik chit ikꞌuꞌl tiꞌ u Tiixheꞌ. As yeꞌ nik isaꞌ uvaꞌ la tal unqꞌa tenameꞌ stiꞌ uvaꞌ itxutx u Moisés vimeꞌal u ijlenaaleꞌ.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 Pet aꞌ nik isaꞌ u Moisés uvaꞌ eela tixvaleꞌ tukꞌ unqꞌa imooleꞌ uvaꞌ tiaal Israel uvaꞌ itenam Tiixh. As yeꞌ nik isaꞌ u Moisés ipaavineꞌ tiꞌ tatin kꞌatz u ijlenaaleꞌ tu u Egipto tiꞌ u chiibꞌichileꞌ uvaꞌ palchil kuxhtuꞌ,
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 tan aꞌik u txꞌajaꞌmeꞌ uveꞌ la taqꞌ u Tiixheꞌ ste, as aꞌeꞌ uvaꞌ nik titzꞌa u Moisés. Estiꞌeꞌ uvaꞌ kat tixva veꞌt kan unqꞌa nimla txꞌiibꞌal qꞌiieꞌ uvaꞌ laik tetzi tu u Egiptoeꞌ. As aal bꞌaꞌnik ste uvaꞌ la ipalebꞌe u kꞌaxkꞌoeꞌ tukꞌ unqꞌa imooleꞌ, tan atik skꞌuꞌl uvaꞌ la ul u Jesús uvaꞌ alel kan u tulebꞌaleꞌ taꞌn u Tiixheꞌ.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 As tiꞌ uvaꞌ kꞌujlik chit ikꞌuꞌl u Moisés tiꞌ u Tiixheꞌ, as kat taqꞌ veꞌt kan u Moisés u Egipto. As yeꞌ kat xoꞌv veꞌteꞌ tul kat ul iviꞌ u ijlenaaleꞌ stiꞌ. As yeꞌ kat kaꞌkabꞌin taama, tan eela kuxh stukꞌ uvaꞌ nik til u Moisés u Tiixheꞌ, kꞌuxh yeꞌ naꞌlik Aak svatz.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 As tiꞌ uvaꞌ kꞌujlik chit ikꞌuꞌl u Moisés tiꞌ u Tiixheꞌ, as kat inima veꞌt u Moiséseꞌ u yoleꞌ tiꞌ uvaꞌ la kolax vitenam u Tiixheꞌ vatz u kamchileꞌ tul kat tzikul ok vikajal unqꞌa avaneꞌ tziꞌaj vikabꞌaleꞌ, aqꞌal uvaꞌ yeꞌ la kam unqꞌa bꞌaxa ikꞌaol unqꞌa itenam u Tiixheꞌ taꞌn u yatzꞌol aamaeꞌ.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 As tiꞌ uvaꞌ kꞌujlik chit ikꞌuꞌl unqꞌa itenam u Tiixheꞌ, as kat icheesa Aak bꞌey tu u mar tul kat pal veꞌt unqꞌa tenameꞌ tu u mar uvaꞌ Kaj Mar ibꞌii. Pet ech koj unqꞌa aa Egipto, tan tul kat tal ipal tu u mar, as kat ijup veꞌt tibꞌ u mar stiꞌ. As kat kam veꞌteꞌ.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 As tiꞌ uvaꞌ kꞌujlik chit ikꞌuꞌl unqꞌa itenam u Tiixheꞌ, as vujvaꞌl qꞌii isuturit tibꞌ tiꞌ u tenameꞌ uvaꞌ Jericó. As kat eꞌp veꞌt unqꞌa tzꞌajeꞌ uvaꞌ atik veꞌt ok tiꞌ u tenameꞌ.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 As u yanaꞌsla ixoj uvaꞌ Rahab, as ikꞌujbꞌaꞌ veꞌt ixoj ikꞌuꞌl tiꞌ u Tiixheꞌ, as yeꞌ kat kam veꞌteꞌ tul uvaꞌ kat kam unqꞌa paasan tziieꞌ uveꞌ atik tu u Jericó, tan tiꞌ uvaꞌ kat ibꞌan ixoj bꞌaꞌnil te unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ kat bꞌex ilon kam bꞌan taꞌn u tenameꞌ uvaꞌ Jericó.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 As bꞌiit kuxh u yoleꞌ la val sete tiꞌ kaꞌt unqꞌa uxhchileꞌ, tan nimatel kuxh la teqꞌo tiꞌ valat isuuchil u yoleꞌ tiꞌ uvaꞌ kam kat ibꞌan u Gedeón, tukꞌ u Barac, tukꞌ u Sansón, tukꞌ u Jefté, tukꞌ u David, tukꞌ u Samuel, as tukꞌ unjoltu unqꞌa qꞌajsan tetz viyol u Tiixheꞌ.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 As tiꞌ uvaꞌ kꞌujlik chit ikꞌuꞌl vitenam u Tiixheꞌ uvaꞌ naꞌytzan, as ati kat txꞌakoni tiꞌ kaꞌt unqꞌa tenameꞌ tu u chꞌaꞌoeꞌ; as ati uvaꞌ jik chit itxumbꞌal kat ibꞌana tul atik jaqꞌ u tijleꞌm u Tiixheꞌ. As kat tetzi veꞌt uvaꞌ alel kan taꞌn u Tiixheꞌ. As at uxhchil uvaꞌ tul kat oksal xoꞌl unqꞌa bꞌalameꞌ, as kat juplu veꞌt itziꞌ txoo taꞌn u Tiixheꞌ, aqꞌal uvaꞌ yeꞌl txoo la chiꞌon veꞌteꞌ.
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 As ati uvaꞌ kat oksal veꞌt tu mam xamal. As yeꞌ kat tzꞌeꞌi. As ati uvaꞌ kat alax iyatzꞌpeꞌ taꞌn chꞌichꞌ. As yeꞌ kat olebꞌ unqꞌa uxhchileꞌ tiꞌ iyatzꞌpeꞌ. As ati uvaꞌ unbꞌiil kuxh iyakꞌil vichiꞌoleꞌ kat ibꞌana. As kat yakꞌinsal veꞌteꞌ taꞌn u Tiixheꞌ. As at unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ atik veꞌt iyakꞌil taꞌn Aak tul kat ibꞌan chꞌaꞌo tiꞌ umaꞌt tenam. As ati uvaꞌ kat olebꞌ tiꞌ itilut el visol unjoltu unqꞌa tenameꞌ uvaꞌ nik ibꞌan chꞌaꞌo stukꞌ.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 As at ixoj uvaꞌ kat kam unqꞌa tatineꞌ. As kat ul taama unpajte taꞌn u Tiixheꞌ.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 As at uxhchil uvaꞌ mamaꞌla yoqꞌoꞌm kat alpu ste; as ati kat qꞌospi taꞌn tzꞌuꞌm; as ati kat kꞌalpi taꞌn kateena; as ati kat oksal tu u kaarsa;
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 as ati uvaꞌ kat yatzꞌpu veꞌt taꞌn kꞌubꞌ; as ati kat quxpi taꞌn chꞌichꞌ. As kaꞌvaꞌl kat el stuul. As nik ichukax txumbꞌal stiꞌ tiꞌ uvaꞌ la iyaꞌsa inimat u Tiixheꞌ, tan ati kat yatzꞌpu taꞌn chꞌichꞌ. As ati uvaꞌ katil kuxh kat vatkat veꞌteꞌ. As ati uvaꞌ visaleꞌyil unqꞌa kaneeroꞌeꞌ tukꞌ visaleꞌyil unqꞌa sikꞌeꞌ nik toksa tan meebꞌaꞌik chittuꞌ. As nik ipalebꞌe kꞌaxkꞌo, tan nik itiluleꞌ. As nik ikꞌaxbꞌisaleꞌ.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 As ati uvaꞌ kat kuxh xaan veꞌteꞌ tulaj kaanaj txꞌavaꞌ, as tulaj txꞌakabꞌeꞌn, as tulaj jul, as xoꞌlaj vitz uvaꞌ kꞌaxkꞌo chit tatineꞌ, tan aꞌ nik tal unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ ni ixvan u Tiixheꞌ uvaꞌ yeꞌ la uch tatin unqꞌa niman tetz u Tiixheꞌ xoꞌl chajnaj. As tul nim talcheꞌ unqꞌa niman tetz u Tiixheꞌ tiꞌ unqꞌa uxhchileꞌ.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 As kꞌuxh kꞌujlik chit ikꞌuꞌl tiꞌ u Tiixheꞌ, as yeꞌ kat ikꞌul chajaak u nimla bꞌaꞌnileꞌ uvaꞌ altziꞌmal kan taꞌn u Tiixheꞌ.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 As aꞌ u bꞌaꞌneꞌ nisaꞌ u Tiixheꞌ sqiꞌ, tan Tiixh kat bꞌanon uvaꞌ at veꞌt u bꞌaꞌnileꞌ sqiꞌ tukꞌ tiꞌ unqꞌa qꞌesla kubꞌaaleꞌ, aqꞌal uvaꞌ eela kukꞌulat veꞌt u bꞌaꞌnileꞌ tukꞌ chajaak.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.