Atos 28

U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Tul maꞌt kutxꞌolat qel chꞌuꞌl viꞌ u mar, as qabꞌi veꞌt yol uvaꞌ Malta ibꞌii u tal txꞌavaꞌeꞌ uvaꞌ viꞌ u aꞌeꞌ.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 As kat iloch veꞌt oꞌ unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ jejlik tzitziꞌ. As toksa veꞌt xamal, tan nik ikuꞌ veꞌt jabꞌal. As kꞌulpu veꞌt oꞌ tibꞌaꞌnil skukajayil, tan vaꞌlik chit taqꞌbꞌu cheꞌv.
2 Os indígenas trataram-nos com extraordinária benevolência. Acenderam uma grande fogueira e em torno dela nos recolheram, em vista da chuva que caía e do frio que fazia.
3 As bꞌex imol u Pablo kaꞌl unqꞌa tzaji siꞌ. As tul nik taqꞌoꞌk tu u xamal, as aat kuxh til chajnaj tel chꞌuꞌl umaꞌl u txꞌiꞌlatxoo tiꞌ tooj taꞌn u xamaleꞌ. As ichiꞌ veꞌt txoo iqꞌabꞌ u Pablo.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e o pôs na fogueira. Nisto uma víbora, que fugira ao fogo, mordeu-lhe a mão.
4 As tul til unqꞌa aa tenameꞌ uvaꞌ ichiꞌ u txꞌiꞌlatxooeꞌ viqꞌabꞌ u Pablo, as ech tal veꞌt ileꞌ svatzaj: —¡As yatzꞌol aamaeꞌ bꞌa u najeꞌ! As kꞌuxh kat itxꞌol naj tel chꞌuꞌl tu u mar, as yeꞌ la itxꞌol naj iqꞌalput tibꞌ vatz u kutiixheꞌ uvaꞌ jik chit vitxumbꞌaleꞌ,— tiꞌk unqꞌa tenameꞌ.
4 Quando os indígenas viram a serpente pendendo da sua mão, diziam uns aos outros: Sem dúvida, este homem é homicida, pois, tendo escapado ao mar, a justiça não o deixa viver.
5 As ipaqꞌ veꞌt bꞌen u Pablo u txꞌiꞌlatxooeꞌ tu u xamaleꞌ. As yeꞌxhkam kat ipalebꞌe taꞌn u txꞌiꞌlatxooeꞌ.
5 Ele, porém, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal algum.
6 As nik kuxh itxꞌebꞌ veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ la sipkꞌu veꞌt viqꞌabꞌ u Pablo. As moj tuk pumeloj ibꞌen tu txꞌavaꞌ tiꞌ ikameꞌ uveꞌ nik tal unqꞌa uxhchileꞌ. As nimal unbꞌiil stuul uvaꞌ nik itxꞌebꞌon unqꞌa uxhchileꞌ tiꞌ uvaꞌ kamal la kam u Pablo nik tal unqꞌa uxhchileꞌ, as til veꞌteꞌ uvaꞌ yeꞌxhkam kuxh nik bꞌanon. As ijalpu veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ itxumbꞌal. As tal veꞌteꞌ uvaꞌ tiixh u Pablo.
6 Julgavam os indígenas que ele viesse a inchar, e que subitamente caísse morto. Mas, depois de esperarem muito tempo, vendo que não lhe acontecia mal nenhum, mudaram de parecer e disseram: Ele é um deus.
7 As tu u tal txꞌavaꞌeꞌ as atik itxꞌavaꞌ umaꞌl u naj uvaꞌ nim iyolbꞌeleꞌ. As Publio ibꞌii naj. As naj kat aqꞌon veꞌt kuvatbꞌal. As oxvaꞌl qꞌii kat atin veꞌt oꞌ tikabꞌal naj.
7 Havia na vizinhança sítios pertencentes ao principal da ilha, chamado Públio. Este homem nos hospedou por três dias em sua casa, tratando-nos bem.
8 As bꞌex ikꞌulvatzi uvaꞌ koxhlik vibꞌaal u Publio viꞌ chꞌach taꞌn xamal chꞌoꞌm. As kaj chit nik ichukꞌu. As ok veꞌt u Pablo skꞌatz tiꞌ inachat Tiixh. As taqꞌ veꞌt jeꞌ iqꞌabꞌ tiꞌ u aachꞌoꞌmeꞌ. As bꞌaꞌnxiy veꞌteꞌ.
8 Ora, o pai desse Públio achava-se acamado com febre e sofrendo de disenteria. Paulo foi visitá-lo e, orando e impondo-lhe as mãos, sarou-o.
9 As tul til veꞌt unqꞌa tenameꞌ uveꞌ atik tu u tal txꞌavaꞌeꞌ, as teqꞌo veꞌt tzan unqꞌa aachꞌoꞌmeꞌ vatz u Pablo. As bꞌaꞌnx veꞌteꞌ.
9 Depois desse fato, vieram ter com ele todos os habitantes da ilha que se achavam doentes, e foram curados. Tiveram assim conosco toda sorte de considerações e,
10 As taqꞌ veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ unqꞌa qetzeꞌ kam uvaꞌ la txakon sqiꞌ. As tul qal veꞌt qok tu u barco tiꞌ kubꞌeneꞌ, as taqꞌ veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ unqꞌa qetzeꞌ uveꞌ la txakon sqiꞌ tul la bꞌen oꞌ.
10 quando estávamos para navegar, proveram-nos do que era necessário.
11 As tul maꞌtik ibꞌanat oxvaꞌl ichꞌ qatin tu u tal txꞌavaꞌeꞌ, as ok veꞌt oꞌ tu umaꞌt u barco uvaꞌ tzaanaj tu u Alejandría, tan atik kuxh u barco tzitziꞌ taꞌn u qꞌalaeꞌ. As atik ok ivatzibꞌal unqꞌa tiixheꞌ stiꞌ uvaꞌ Cástor tukꞌ u Pólux.
11 Ao termo de três meses, embarcamos num navio de Alexandria, que havia passado o inverno na ilha. Este navio levava por insígnias os Dióscuros.
12 As tul oon oꞌ tu u tenam uvaꞌ Siracusa, as atin oꞌ oxvaꞌl qꞌii tzitziꞌ.
12 Fizemos escala em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 As el veꞌt oꞌ tzitziꞌ. Ech kupal veꞌt najlich tziꞌ u txꞌavaꞌ uvaꞌ Sicilia. As oon veꞌt oꞌ tu u Regio. As tu veꞌt eꞌtal stuul, as bꞌen veꞌt oꞌ, tan ul veꞌt kajiqꞌ uvaꞌ aalik itzaa tu bꞌenebꞌal kajiqꞌ. As tu veꞌt ikaꞌv qꞌii, as oon veꞌt oꞌ tu u Puteoli.
13 De lá, seguindo a costa, atingimos Régio. No dia seguinte, soprava o vento sul e chegamos em dois dias a Pozzuoli.
14 As kulej kaꞌl unqꞌa qitzꞌin qatzik uvaꞌ ijaj bꞌaꞌnil sqe uvaꞌ la kaa oꞌ vujvaꞌl qꞌii tzitziꞌ. As kaa veꞌt oꞌ. As aꞌn bꞌen veꞌt oꞌ tu u Roma.
14 Ali encontramos irmãos que nos rogaram que ficássemos na sua companhia sete dias. Em seguida, nos dirigimos a Roma.
15 As tul tabꞌi veꞌt unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ uvaꞌ la oon oꞌ tu u Roma, as ul ikꞌul veꞌt oꞌ tu u tenam uvaꞌ Foro tziꞌ u nimla bꞌey uvaꞌ Apio as tukꞌ tu umaꞌt u tal tenam uvaꞌ Oxvaꞌl Tabernas ibꞌii. As tul til u Pablo unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ, as taqꞌ veꞌt taꞌntiixh te u Tiixheꞌ. As yakꞌin veꞌt taama.
15 Os irmãos de Roma foram informados de nossa chegada e vieram ao nosso encontro até o Foro de Ápio e as Três Tavernas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e se sentiu animado.
16 As tul oon veꞌt oꞌ tu u Roma, as taqꞌ veꞌt ok viqꞌesal unqꞌa soleꞌ unqꞌa preexhueꞌ te viqꞌesal unqꞌa xeen tetz unqꞌa preexhueꞌ. Pet ech koj u Pablo, tan atin veꞌt sijunal. As umaꞌl kuxh sol kat xeeon veꞌteꞌ.
16 Chegados que fomos a Roma, foi concedida licença a Paulo para que ficasse em casa própria com um soldado que o guardava.
17 As tul ibꞌan oxvaꞌl qꞌii qooneꞌ, as imolo veꞌt u Pablo viqꞌesal unqꞌa tiaal Israel. Tul molik veꞌt ok tibꞌ, as ech tal veꞌt u Pablo ileꞌ: —Vitzꞌin vatzik, kat oksal ok in tiqꞌabꞌ unqꞌa soleꞌ tu u Jerusalén. As yeꞌl unpaav ati. As yeꞌxhkam nunbꞌan te unqꞌa tenameꞌ as mitaꞌn te unqꞌa itxumbꞌaleꞌ kam uvaꞌ eqꞌomal staꞌn tetz unqꞌa qꞌesla chaj kubꞌaaleꞌ.
17 Três dias depois, Paulo convocou os judeus mais notáveis. Estando reunidos, disse-lhes: Irmãos, sem cometer nada contra o povo nem contra os costumes de nossos pais, fui preso em Jerusalém e entregue nas mãos dos romanos.
18 As kat ichꞌoti unqꞌa soleꞌ untziꞌ. As kat tal chajnaj uvaꞌ la chajpul in, tan tiꞌ uvaꞌ yeꞌl unpaav at vatz chajnaj uvaꞌ la kam in stiꞌ.
18 Estes, depois de terem instruído o meu processo, quiseram soltar-me, visto não achar em mim crime algum que merecesse morte.
19 As yeꞌ kat isaꞌ unqꞌa iqꞌesal u tenameꞌ uvaꞌ la chajpul in. Estiꞌeꞌ kat unjaj bꞌaꞌnil te u bꞌanol ivatz u ijlenaaleꞌ uvaꞌ la ichaj tzan in tzitzaꞌ tu u Roma tiꞌ ibꞌanax unsuuchil vatz u ijlenaaleꞌ. As yeꞌl in kat ul in tiꞌ ul uncheesat ipaav unqꞌa iqꞌesal u tenameꞌ.
19 Mas, opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, sem intentar contudo acusar de alguma coisa a minha nação.
20 As estiꞌeꞌ kat unmolo ex, tiꞌ qilat qibꞌ as tiꞌ unyolon unbꞌooj setukꞌ, tan tiꞌ kuxh uvaꞌ kꞌujleꞌl unkꞌuꞌl tiꞌ u yoleꞌ uvaꞌ alel kan taꞌn u Tiixheꞌ te unqꞌa qꞌesla kubꞌaaleꞌ. As estiꞌeꞌ uvaꞌ xeemal in taꞌn u soleꞌ cheel,— tiꞌk u Pablo.
20 Por esse motivo, mandei chamar-vos, para vos ver e falar convosco. Porquanto, pela esperança de Israel, é que estou preso com esta corrente.
21 As ech tal veꞌt unqꞌa iqꞌesal unqꞌa tiaal Israel ileꞌ: —As yeꞌl umaj uꞌuj nu kukꞌuleꞌ uvaꞌ tzꞌibꞌamal tzan seeꞌ taꞌn unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ tu u Judea. As yeꞌl umaj qitzꞌin qatzik kat uli tiꞌ ul ixochat axh tiꞌ uvaꞌ kam apaav kat abꞌana.
21 Responderam-lhe eles: Não temos recebido carta alguma da Judéia, que fale em ti, nem de lá tem vindo irmão algum que nos dissesse ou falasse mal de ti.
22 As nu kusaꞌ uvaꞌ la aal sqe kam neetzꞌa tiꞌ u yoleꞌ uvaꞌ aꞌn xeꞌtnajle, tan ootzimal sqaꞌn uvaꞌ yeꞌ nisaꞌ unqꞌa uxhchileꞌ u akꞌ chusbꞌaleꞌ tulaj unqꞌa tenameꞌ skajayil,— tiꞌk chajnaj.
22 Quiséramos, porém, que tu mesmo nos dissesses o que pensas, pois o que nós sabemos dessa seita é que em toda parte lhe fazem oposição.
23 As ikꞌujbꞌaꞌ veꞌt chajnaj umaꞌt qꞌii tiꞌ iyolataꞌ. As nimal chit uxhchil ul veꞌt tu u kabꞌaleꞌ uvaꞌ kꞌamik taꞌn u Pablo. As tal veꞌt u Pablo isuuchil te unqꞌa uxhchileꞌ tiꞌ u tenameꞌ uvaꞌ at jaqꞌ u tijleꞌm u Tiixheꞌ. As ijikonsa veꞌteꞌ, tan qꞌalaꞌm chit xeꞌt veꞌt u Pablo tiꞌ talax isuuchil. As techal ikuꞌ qꞌii tiꞌ ichusuneꞌ tiꞌ u Jesús. As tukꞌ unqꞌa yoleꞌ uvaꞌ tzꞌibꞌamal kan taꞌn u Moisés as tukꞌ unqꞌa veeꞌ alel kan taꞌn kaꞌt unqꞌa qꞌajsan tetz viyol u Tiixheꞌ, as ichuk veꞌt u Pablo txumbꞌal tiꞌ tok u yoleꞌ tiviꞌ unqꞌa uxhchileꞌ tiꞌ u Jesús.
23 Marcaram um dia e muitos foram procurá-lo no albergue onde se achava hospedado. A entrevista durou desde a manhã até a tarde. Paulo expôs-lhes o Reino de Deus e apresentou, sempre de novo, testemunhos destinados a convencê-los a respeito de Jesus, baseando-se na Lei de Moisés e nos profetas.
24 As at uxhchil kat niman kam uvaꞌ kat tal u Pablo. As at kaꞌt uxhchil yeꞌ kat niman.
24 Alguns se persuadiram pelas suas palavras, outros não acreditaram.
25 As tul yeꞌxnik ijatx tibꞌ unqꞌa uxhchileꞌ, as til veꞌt u Pablo uvaꞌ jit ikꞌul tibꞌ iyol svatzaj. As ech tal veꞌt u Pablo ileꞌ: —An chiteꞌ uvaꞌ tal kan u Tiixhla Espíritu tiꞌ unqꞌa qꞌesla kubꞌaaleꞌ, tan ech tal kan ileꞌ te u Isaías uvaꞌ nik qꞌajsan viyol u Tiixheꞌ:
25 Não estando concordes entre si, retiraram-se, enquanto Paulo lhes fazia esta reflexão: Bem falou o Espírito Santo pelo profeta Isaías a vossos pais, dizendo:
26 «Kuxh al isuuchil te unqꞌa tenameꞌ. As ech la aal ileꞌ:
26 Vai a este povo e dize-lhes: Com vossos ouvidos ouvireis, sem compreender. Com vossos olhos olhareis, sem enxergar.
27 tan yannal u taanxelal unqꞌa tenameꞌ.
27 Coração obstinado o deste povo, ouvido duro, olhos fechados, para não verem com a vista, nem ouvirem com o ouvido, nem entenderem com o coração, e se converterem e eu os curar {Is 6,9s.}.
28 Estiꞌeꞌ uvaꞌ paloj ex stuul, tan antu veꞌt unqꞌa tenameꞌ uveꞌ jit tiaal Israel kat bꞌex alpo ste tiꞌ uvaꞌ la isotzsa veꞌt u Tiixheꞌ ipaav. As antu veꞌt unqꞌa tenameꞌ la niman veꞌt viyol Aakeꞌ,— tiꞌk u Pablo.
28 Ficai, pois, sabendo que aos gentios é enviada agora esta salvação de Deus; e eles a ouvirão.
29 As tul kuxh tal u Pablo unqꞌa yoleꞌ, as bꞌen veꞌt unqꞌa tiaal Israel. As nimal yol nik iyol veꞌt chajnaj svatzaj tul sibꞌeneꞌ.
29 {Havendo dito isso, saíram dali os judeus, discutindo animosamente entre si.}
30 As kaꞌvaꞌl yaabꞌ atin veꞌt u Pablo tu umaꞌl u kabꞌal uvaꞌ kꞌamik staꞌn. As tzitziꞌ nik ikꞌulkat unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ nik tex qꞌelun.
30 Paulo permaneceu por dois anos inteiros no aposento alugado, e recebia a todos os que vinham procurá-lo.
31 As nik tal veꞌt u Pablo isuuchil u yoleꞌ tiꞌ u tenameꞌ uvaꞌ at jaqꞌ u tijleꞌm u Tiixheꞌ. As achaꞌvik kuxh ichusun veꞌteꞌ tiꞌ talat isuuchil tiꞌ u Kubꞌaal Jesucristo, tan yeꞌxhebꞌil nik yaaon veꞌteꞌ.
31 Pregava o Reino de Deus e ensinava as coisas a respeito do Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade e sem proibição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.