Atos 28

U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tul maꞌt kutxꞌolat qel chꞌuꞌl viꞌ u mar, as qabꞌi veꞌt yol uvaꞌ Malta ibꞌii u tal txꞌavaꞌeꞌ uvaꞌ viꞌ u aꞌeꞌ.
1 Uma vez a salvo em terra, descobrimos que estávamos na ilha de Malta.
2 As kat iloch veꞌt oꞌ unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ jejlik tzitziꞌ. As toksa veꞌt xamal, tan nik ikuꞌ veꞌt jabꞌal. As kꞌulpu veꞌt oꞌ tibꞌaꞌnil skukajayil, tan vaꞌlik chit taqꞌbꞌu cheꞌv.
2 O povo de lá nos tratou com muita bondade. Por ser um dia frio e chuvoso, fizeram uma fogueira na praia para nos receber.
3 As bꞌex imol u Pablo kaꞌl unqꞌa tzaji siꞌ. As tul nik taqꞌoꞌk tu u xamal, as aat kuxh til chajnaj tel chꞌuꞌl umaꞌl u txꞌiꞌlatxoo tiꞌ tooj taꞌn u xamaleꞌ. As ichiꞌ veꞌt txoo iqꞌabꞌ u Pablo.
3 Enquanto Paulo juntava um monte de gravetos e os colocava no fogo, uma cobra venenosa que fugia do calor mordeu sua mão.
4 As tul til unqꞌa aa tenameꞌ uvaꞌ ichiꞌ u txꞌiꞌlatxooeꞌ viqꞌabꞌ u Pablo, as ech tal veꞌt ileꞌ svatzaj: —¡As yatzꞌol aamaeꞌ bꞌa u najeꞌ! As kꞌuxh kat itxꞌol naj tel chꞌuꞌl tu u mar, as yeꞌ la itxꞌol naj iqꞌalput tibꞌ vatz u kutiixheꞌ uvaꞌ jik chit vitxumbꞌaleꞌ,— tiꞌk unqꞌa tenameꞌ.
4 Quando os habitantes da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: “Sem dúvida ele é um assassino! Embora tenha escapado do mar, a justiça não lhe permitiu viver”.
5 As ipaqꞌ veꞌt bꞌen u Pablo u txꞌiꞌlatxooeꞌ tu u xamaleꞌ. As yeꞌxhkam kat ipalebꞌe taꞌn u txꞌiꞌlatxooeꞌ.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra no fogo e não sofreu nenhum mal.
6 As nik kuxh itxꞌebꞌ veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ la sipkꞌu veꞌt viqꞌabꞌ u Pablo. As moj tuk pumeloj ibꞌen tu txꞌavaꞌ tiꞌ ikameꞌ uveꞌ nik tal unqꞌa uxhchileꞌ. As nimal unbꞌiil stuul uvaꞌ nik itxꞌebꞌon unqꞌa uxhchileꞌ tiꞌ uvaꞌ kamal la kam u Pablo nik tal unqꞌa uxhchileꞌ, as til veꞌteꞌ uvaꞌ yeꞌxhkam kuxh nik bꞌanon. As ijalpu veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ itxumbꞌal. As tal veꞌteꞌ uvaꞌ tiixh u Pablo.
6 O povo esperava que ele inchasse ou caísse morto de repente. No entanto, depois de esperarem muito tempo e verem que nada havia acontecido, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 As tu u tal txꞌavaꞌeꞌ as atik itxꞌavaꞌ umaꞌl u naj uvaꞌ nim iyolbꞌeleꞌ. As Publio ibꞌii naj. As naj kat aqꞌon veꞌt kuvatbꞌal. As oxvaꞌl qꞌii kat atin veꞌt oꞌ tikabꞌal naj.
7 Perto da praia, havia uma propriedade pertencente a Públio, a principal autoridade da ilha. Por três dias, ele nos hospedou e nos tratou com bondade.
8 As bꞌex ikꞌulvatzi uvaꞌ koxhlik vibꞌaal u Publio viꞌ chꞌach taꞌn xamal chꞌoꞌm. As kaj chit nik ichukꞌu. As ok veꞌt u Pablo skꞌatz tiꞌ inachat Tiixh. As taqꞌ veꞌt jeꞌ iqꞌabꞌ tiꞌ u aachꞌoꞌmeꞌ. As bꞌaꞌnxiy veꞌteꞌ.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava doente, com febre e disenteria. Paulo entrou, orou por ele e, impondo as mãos sobre sua cabeça, o curou.
9 As tul til veꞌt unqꞌa tenameꞌ uveꞌ atik tu u tal txꞌavaꞌeꞌ, as teqꞌo veꞌt tzan unqꞌa aachꞌoꞌmeꞌ vatz u Pablo. As bꞌaꞌnx veꞌteꞌ.
9 Então os demais enfermos da ilha vieram e foram curados.
10 As taqꞌ veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ unqꞌa qetzeꞌ kam uvaꞌ la txakon sqiꞌ. As tul qal veꞌt qok tu u barco tiꞌ kubꞌeneꞌ, as taqꞌ veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ unqꞌa qetzeꞌ uveꞌ la txakon sqiꞌ tul la bꞌen oꞌ.
10 Como resultado, fomos cobertos de presentes e honras e, chegada a hora de partirmos, o povo nos forneceu todos os suprimentos necessários à viagem.
11 As tul maꞌtik ibꞌanat oxvaꞌl ichꞌ qatin tu u tal txꞌavaꞌeꞌ, as ok veꞌt oꞌ tu umaꞌt u barco uvaꞌ tzaanaj tu u Alejandría, tan atik kuxh u barco tzitziꞌ taꞌn u qꞌalaeꞌ. As atik ok ivatzibꞌal unqꞌa tiixheꞌ stiꞌ uvaꞌ Cástor tukꞌ u Pólux.
11 Três meses depois do naufrágio, embarcamos em outro navio, que havia passado o inverno na ilha. Era um navio alexandrino, que tinha na parte da frente a figura dos deuses gêmeos.
12 As tul oon oꞌ tu u tenam uvaꞌ Siracusa, as atin oꞌ oxvaꞌl qꞌii tzitziꞌ.
12 Aportamos em Siracusa, onde ficamos três dias.
13 As el veꞌt oꞌ tzitziꞌ. Ech kupal veꞌt najlich tziꞌ u txꞌavaꞌ uvaꞌ Sicilia. As oon veꞌt oꞌ tu u Regio. As tu veꞌt eꞌtal stuul, as bꞌen veꞌt oꞌ, tan ul veꞌt kajiqꞌ uvaꞌ aalik itzaa tu bꞌenebꞌal kajiqꞌ. As tu veꞌt ikaꞌv qꞌii, as oon veꞌt oꞌ tu u Puteoli.
13 Dali navegamos até Régio. Um dia depois, um vento sul começou a soprar, de modo que no dia seguinte prosseguimos até Potéoli.
14 As kulej kaꞌl unqꞌa qitzꞌin qatzik uvaꞌ ijaj bꞌaꞌnil sqe uvaꞌ la kaa oꞌ vujvaꞌl qꞌii tzitziꞌ. As kaa veꞌt oꞌ. As aꞌn bꞌen veꞌt oꞌ tu u Roma.
14 Ali encontramos alguns irmãos que nos convidaram a passar uma semana com eles. Depois fomos para Roma.
15 As tul tabꞌi veꞌt unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ uvaꞌ la oon oꞌ tu u Roma, as ul ikꞌul veꞌt oꞌ tu u tenam uvaꞌ Foro tziꞌ u nimla bꞌey uvaꞌ Apio as tukꞌ tu umaꞌt u tal tenam uvaꞌ Oxvaꞌl Tabernas ibꞌii. As tul til u Pablo unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ, as taqꞌ veꞌt taꞌntiixh te u Tiixheꞌ. As yakꞌin veꞌt taama.
15 Os irmãos em Roma souberam que estávamos chegando e vieram ao nosso encontro no Fórum da Via Ápia. Outros se juntaram a nós nas Três Vendas. Ao vê-los, Paulo se animou e agradeceu a Deus.
16 As tul oon veꞌt oꞌ tu u Roma, as taqꞌ veꞌt ok viqꞌesal unqꞌa soleꞌ unqꞌa preexhueꞌ te viqꞌesal unqꞌa xeen tetz unqꞌa preexhueꞌ. Pet ech koj u Pablo, tan atin veꞌt sijunal. As umaꞌl kuxh sol kat xeeon veꞌteꞌ.
16 Quando chegamos a Roma, Paulo recebeu permissão de ter sua própria moradia, sob a guarda de um soldado.
17 As tul ibꞌan oxvaꞌl qꞌii qooneꞌ, as imolo veꞌt u Pablo viqꞌesal unqꞌa tiaal Israel. Tul molik veꞌt ok tibꞌ, as ech tal veꞌt u Pablo ileꞌ: —Vitzꞌin vatzik, kat oksal ok in tiqꞌabꞌ unqꞌa soleꞌ tu u Jerusalén. As yeꞌl unpaav ati. As yeꞌxhkam nunbꞌan te unqꞌa tenameꞌ as mitaꞌn te unqꞌa itxumbꞌaleꞌ kam uvaꞌ eqꞌomal staꞌn tetz unqꞌa qꞌesla chaj kubꞌaaleꞌ.
17 Três dias depois de chegar, Paulo convocou os líderes judeus locais e lhes disse: “Irmãos, embora eu não tenha feito nada contra nosso povo nem contra os costumes de nossos antepassados, fui preso em Jerusalém e entregue ao governo romano.
18 As kat ichꞌoti unqꞌa soleꞌ untziꞌ. As kat tal chajnaj uvaꞌ la chajpul in, tan tiꞌ uvaꞌ yeꞌl unpaav at vatz chajnaj uvaꞌ la kam in stiꞌ.
18 Os romanos me interrogaram e queriam me soltar, pois não encontraram motivo para me condenar à morte.
19 As yeꞌ kat isaꞌ unqꞌa iqꞌesal u tenameꞌ uvaꞌ la chajpul in. Estiꞌeꞌ kat unjaj bꞌaꞌnil te u bꞌanol ivatz u ijlenaaleꞌ uvaꞌ la ichaj tzan in tzitzaꞌ tu u Roma tiꞌ ibꞌanax unsuuchil vatz u ijlenaaleꞌ. As yeꞌl in kat ul in tiꞌ ul uncheesat ipaav unqꞌa iqꞌesal u tenameꞌ.
19 Mas, quando os líderes judeus protestaram contra a decisão, considerei necessário apelar a César, embora não tivesse acusação alguma contra meu próprio povo.
20 As estiꞌeꞌ kat unmolo ex, tiꞌ qilat qibꞌ as tiꞌ unyolon unbꞌooj setukꞌ, tan tiꞌ kuxh uvaꞌ kꞌujleꞌl unkꞌuꞌl tiꞌ u yoleꞌ uvaꞌ alel kan taꞌn u Tiixheꞌ te unqꞌa qꞌesla kubꞌaaleꞌ. As estiꞌeꞌ uvaꞌ xeemal in taꞌn u soleꞌ cheel,— tiꞌk u Pablo.
20 Por isso pedi a vocês que viessem aqui hoje para que nos conhecêssemos, e também para que eu pudesse explicar que estou preso com estas correntes porque creio na esperança de Israel”.
21 As ech tal veꞌt unqꞌa iqꞌesal unqꞌa tiaal Israel ileꞌ: —As yeꞌl umaj uꞌuj nu kukꞌuleꞌ uvaꞌ tzꞌibꞌamal tzan seeꞌ taꞌn unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ tu u Judea. As yeꞌl umaj qitzꞌin qatzik kat uli tiꞌ ul ixochat axh tiꞌ uvaꞌ kam apaav kat abꞌana.
21 Eles responderam: “Não recebemos nenhuma carta da Judeia, e ninguém que veio de lá nos informou alguma coisa contra você.
22 As nu kusaꞌ uvaꞌ la aal sqe kam neetzꞌa tiꞌ u yoleꞌ uvaꞌ aꞌn xeꞌtnajle, tan ootzimal sqaꞌn uvaꞌ yeꞌ nisaꞌ unqꞌa uxhchileꞌ u akꞌ chusbꞌaleꞌ tulaj unqꞌa tenameꞌ skajayil,— tiꞌk chajnaj.
22 Contudo, queremos ouvir o que você pensa, pois o que sabemos a respeito desse movimento é que ele é contestado em toda parte”.
23 As ikꞌujbꞌaꞌ veꞌt chajnaj umaꞌt qꞌii tiꞌ iyolataꞌ. As nimal chit uxhchil ul veꞌt tu u kabꞌaleꞌ uvaꞌ kꞌamik taꞌn u Pablo. As tal veꞌt u Pablo isuuchil te unqꞌa uxhchileꞌ tiꞌ u tenameꞌ uvaꞌ at jaqꞌ u tijleꞌm u Tiixheꞌ. As ijikonsa veꞌteꞌ, tan qꞌalaꞌm chit xeꞌt veꞌt u Pablo tiꞌ talax isuuchil. As techal ikuꞌ qꞌii tiꞌ ichusuneꞌ tiꞌ u Jesús. As tukꞌ unqꞌa yoleꞌ uvaꞌ tzꞌibꞌamal kan taꞌn u Moisés as tukꞌ unqꞌa veeꞌ alel kan taꞌn kaꞌt unqꞌa qꞌajsan tetz viyol u Tiixheꞌ, as ichuk veꞌt u Pablo txumbꞌal tiꞌ tok u yoleꞌ tiviꞌ unqꞌa uxhchileꞌ tiꞌ u Jesús.
23 Então marcaram uma data e, nesse dia, muita gente foi à casa de Paulo. Ele explicou e testemunhou sobre o reino de Deus e, desde cedo até a noite, procurou convencê-los acerca de Jesus com base na lei de Moisés e nos livros dos profetas.
24 As at uxhchil kat niman kam uvaꞌ kat tal u Pablo. As at kaꞌt uxhchil yeꞌ kat niman.
24 Alguns foram convencidos pelas coisas que ele disse, mas outros não creram.
25 As tul yeꞌxnik ijatx tibꞌ unqꞌa uxhchileꞌ, as til veꞌt u Pablo uvaꞌ jit ikꞌul tibꞌ iyol svatzaj. As ech tal veꞌt u Pablo ileꞌ: —An chiteꞌ uvaꞌ tal kan u Tiixhla Espíritu tiꞌ unqꞌa qꞌesla kubꞌaaleꞌ, tan ech tal kan ileꞌ te u Isaías uvaꞌ nik qꞌajsan viyol u Tiixheꞌ:
25 E, depois de discutirem entre si, foram embora com estas palavras finais de Paulo: “O Espírito Santo estava certo quando disse a nossos antepassados por meio do profeta Isaías:
26 «Kuxh al isuuchil te unqꞌa tenameꞌ. As ech la aal ileꞌ:
26 ‘Vá e diga a este povo: Quando ouvirem o que digo, não entenderão. Quando virem o que faço, não compreenderão.
27 tan yannal u taanxelal unqꞌa tenameꞌ.
27 Pois o coração deste povo está endurecido; ouvem com dificuldade e têm os olhos fechados, de modo que seus olhos não veem, e seus ouvidos não ouvem, e seu coração não entende, e não se voltam para mim, nem permitem que eu os cure’.
28 Estiꞌeꞌ uvaꞌ paloj ex stuul, tan antu veꞌt unqꞌa tenameꞌ uveꞌ jit tiaal Israel kat bꞌex alpo ste tiꞌ uvaꞌ la isotzsa veꞌt u Tiixheꞌ ipaav. As antu veꞌt unqꞌa tenameꞌ la niman veꞌt viyol Aakeꞌ,— tiꞌk u Pablo.
28 Portanto, quero que saibam que esta salvação vinda de Deus também foi oferecida aos gentios, e eles a aceitarão”.
29 As tul kuxh tal u Pablo unqꞌa yoleꞌ, as bꞌen veꞌt unqꞌa tiaal Israel. As nimal yol nik iyol veꞌt chajnaj svatzaj tul sibꞌeneꞌ.
29 Depois de ele ter dito essas palavras, os judeus partiram, em grande desacordo uns com os outros.
30 As kaꞌvaꞌl yaabꞌ atin veꞌt u Pablo tu umaꞌl u kabꞌal uvaꞌ kꞌamik staꞌn. As tzitziꞌ nik ikꞌulkat unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ nik tex qꞌelun.
30 Durante os dois anos seguintes, Paulo morou em Roma, às próprias custas. A todos que o visitavam ele recebia,
31 As nik tal veꞌt u Pablo isuuchil u yoleꞌ tiꞌ u tenameꞌ uvaꞌ at jaqꞌ u tijleꞌm u Tiixheꞌ. As achaꞌvik kuxh ichusun veꞌteꞌ tiꞌ talat isuuchil tiꞌ u Kubꞌaal Jesucristo, tan yeꞌxhebꞌil nik yaaon veꞌteꞌ.
31 proclamando corajosamente o reino de Deus e ensinando a respeito do Senhor Jesus Cristo sem restrição alguma.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.