Atos 28

U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Tul maꞌt kutxꞌolat qel chꞌuꞌl viꞌ u mar, as qabꞌi veꞌt yol uvaꞌ Malta ibꞌii u tal txꞌavaꞌeꞌ uvaꞌ viꞌ u aꞌeꞌ.
1 Uma vez em terra, verificamos que a ilha se chamava Malta.
2 As kat iloch veꞌt oꞌ unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ jejlik tzitziꞌ. As toksa veꞌt xamal, tan nik ikuꞌ veꞌt jabꞌal. As kꞌulpu veꞌt oꞌ tibꞌaꞌnil skukajayil, tan vaꞌlik chit taqꞌbꞌu cheꞌv.
2 Os nativos nos trataram com singular humanidade, porque, acendendo uma fogueira, acolheram a todos nós por causa da chuva que caía e por causa do frio.
3 As bꞌex imol u Pablo kaꞌl unqꞌa tzaji siꞌ. As tul nik taqꞌoꞌk tu u xamal, as aat kuxh til chajnaj tel chꞌuꞌl umaꞌl u txꞌiꞌlatxoo tiꞌ tooj taꞌn u xamaleꞌ. As ichiꞌ veꞌt txoo iqꞌabꞌ u Pablo.
3 Tendo Paulo ajuntado e atirado à fogueira um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, prendeu-se na mão dele.
4 As tul til unqꞌa aa tenameꞌ uvaꞌ ichiꞌ u txꞌiꞌlatxooeꞌ viqꞌabꞌ u Pablo, as ech tal veꞌt ileꞌ svatzaj: —¡As yatzꞌol aamaeꞌ bꞌa u najeꞌ! As kꞌuxh kat itxꞌol naj tel chꞌuꞌl tu u mar, as yeꞌ la itxꞌol naj iqꞌalput tibꞌ vatz u kutiixheꞌ uvaꞌ jik chit vitxumbꞌaleꞌ,— tiꞌk unqꞌa tenameꞌ.
4 Quando os nativos viram a víbora pendurada na mão de Paulo, disseram uns aos outros: — Certamente este homem é assassino, porque, salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 As ipaqꞌ veꞌt bꞌen u Pablo u txꞌiꞌlatxooeꞌ tu u xamaleꞌ. As yeꞌxhkam kat ipalebꞌe taꞌn u txꞌiꞌlatxooeꞌ.
5 Porém ele, sacudindo a víbora no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 As nik kuxh itxꞌebꞌ veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ la sipkꞌu veꞌt viqꞌabꞌ u Pablo. As moj tuk pumeloj ibꞌen tu txꞌavaꞌ tiꞌ ikameꞌ uveꞌ nik tal unqꞌa uxhchileꞌ. As nimal unbꞌiil stuul uvaꞌ nik itxꞌebꞌon unqꞌa uxhchileꞌ tiꞌ uvaꞌ kamal la kam u Pablo nik tal unqꞌa uxhchileꞌ, as til veꞌteꞌ uvaꞌ yeꞌxhkam kuxh nik bꞌanon. As ijalpu veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ itxumbꞌal. As tal veꞌteꞌ uvaꞌ tiixh u Pablo.
6 Mas eles esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente. Depois de muito esperar, vendo que nada de anormal lhe acontecia, mudando de opinião, diziam que ele era um deus.
7 As tu u tal txꞌavaꞌeꞌ as atik itxꞌavaꞌ umaꞌl u naj uvaꞌ nim iyolbꞌeleꞌ. As Publio ibꞌii naj. As naj kat aqꞌon veꞌt kuvatbꞌal. As oxvaꞌl qꞌii kat atin veꞌt oꞌ tikabꞌal naj.
7 Perto daquele lugar havia um sítio que pertencia ao homem principal da ilha, chamado Públio, o qual nos recebeu e hospedou com muita bondade durante três dias.
8 As bꞌex ikꞌulvatzi uvaꞌ koxhlik vibꞌaal u Publio viꞌ chꞌach taꞌn xamal chꞌoꞌm. As kaj chit nik ichukꞌu. As ok veꞌt u Pablo skꞌatz tiꞌ inachat Tiixh. As taqꞌ veꞌt jeꞌ iqꞌabꞌ tiꞌ u aachꞌoꞌmeꞌ. As bꞌaꞌnxiy veꞌteꞌ.
8 Aconteceu que o pai de Públio estava enfermo de disenteria, ardendo em febre. Paulo foi visitá-lo e, orando, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 As tul til veꞌt unqꞌa tenameꞌ uveꞌ atik tu u tal txꞌavaꞌeꞌ, as teqꞌo veꞌt tzan unqꞌa aachꞌoꞌmeꞌ vatz u Pablo. As bꞌaꞌnx veꞌteꞌ.
9 À vista deste acontecimento, os demais enfermos da ilha vieram e foram curados,
10 As taqꞌ veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ unqꞌa qetzeꞌ kam uvaꞌ la txakon sqiꞌ. As tul qal veꞌt qok tu u barco tiꞌ kubꞌeneꞌ, as taqꞌ veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ unqꞌa qetzeꞌ uveꞌ la txakon sqiꞌ tul la bꞌen oꞌ.
10 os quais nos distinguiram com muitas honrarias; e, tendo nós de prosseguir viagem, nos puseram a bordo tudo o que era necessário.
11 As tul maꞌtik ibꞌanat oxvaꞌl ichꞌ qatin tu u tal txꞌavaꞌeꞌ, as ok veꞌt oꞌ tu umaꞌt u barco uvaꞌ tzaanaj tu u Alejandría, tan atik kuxh u barco tzitziꞌ taꞌn u qꞌalaeꞌ. As atik ok ivatzibꞌal unqꞌa tiixheꞌ stiꞌ uvaꞌ Cástor tukꞌ u Pólux.
11 Três meses depois, embarcamos num navio de Alexandria, que tinha passado o inverno na ilha. O navio tinha por emblema os deuses gêmeos Castor e Pólux.
12 As tul oon oꞌ tu u tenam uvaꞌ Siracusa, as atin oꞌ oxvaꞌl qꞌii tzitziꞌ.
12 Chegando a Siracusa, ficamos ali três dias.
13 As el veꞌt oꞌ tzitziꞌ. Ech kupal veꞌt najlich tziꞌ u txꞌavaꞌ uvaꞌ Sicilia. As oon veꞌt oꞌ tu u Regio. As tu veꞌt eꞌtal stuul, as bꞌen veꞌt oꞌ, tan ul veꞌt kajiqꞌ uvaꞌ aalik itzaa tu bꞌenebꞌal kajiqꞌ. As tu veꞌt ikaꞌv qꞌii, as oon veꞌt oꞌ tu u Puteoli.
13 Dali, navegando ao longo da costa, chegamos a Régio. No dia seguinte começou a soprar o vento sul e, em dois dias, chegamos a Putéoli,
14 As kulej kaꞌl unqꞌa qitzꞌin qatzik uvaꞌ ijaj bꞌaꞌnil sqe uvaꞌ la kaa oꞌ vujvaꞌl qꞌii tzitziꞌ. As kaa veꞌt oꞌ. As aꞌn bꞌen veꞌt oꞌ tu u Roma.
14 onde encontramos alguns irmãos que nos pediram que ficássemos com eles sete dias; e foi assim que nos dirigimos a Roma.
15 As tul tabꞌi veꞌt unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ uvaꞌ la oon oꞌ tu u Roma, as ul ikꞌul veꞌt oꞌ tu u tenam uvaꞌ Foro tziꞌ u nimla bꞌey uvaꞌ Apio as tukꞌ tu umaꞌt u tal tenam uvaꞌ Oxvaꞌl Tabernas ibꞌii. As tul til u Pablo unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ, as taqꞌ veꞌt taꞌntiixh te u Tiixheꞌ. As yakꞌin veꞌt taama.
15 Tendo ali os irmãos ouvido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a Praça de Ápio e as Três Vendas. Ao vê-los, Paulo deu graças a Deus e sentiu-se mais animado.
16 As tul oon veꞌt oꞌ tu u Roma, as taqꞌ veꞌt ok viqꞌesal unqꞌa soleꞌ unqꞌa preexhueꞌ te viqꞌesal unqꞌa xeen tetz unqꞌa preexhueꞌ. Pet ech koj u Pablo, tan atin veꞌt sijunal. As umaꞌl kuxh sol kat xeeon veꞌteꞌ.
16 Uma vez em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, tendo em sua companhia o soldado que o guardava.
17 As tul ibꞌan oxvaꞌl qꞌii qooneꞌ, as imolo veꞌt u Pablo viqꞌesal unqꞌa tiaal Israel. Tul molik veꞌt ok tibꞌ, as ech tal veꞌt u Pablo ileꞌ: —Vitzꞌin vatzik, kat oksal ok in tiqꞌabꞌ unqꞌa soleꞌ tu u Jerusalén. As yeꞌl unpaav ati. As yeꞌxhkam nunbꞌan te unqꞌa tenameꞌ as mitaꞌn te unqꞌa itxumbꞌaleꞌ kam uvaꞌ eqꞌomal staꞌn tetz unqꞌa qꞌesla chaj kubꞌaaleꞌ.
17 Três dias depois, ele convocou os principais dos judeus. Quando estavam reunidos, Paulo disse: — Meus irmãos, apesar de nada ter feito contra o povo ou contra os costumes paternos, vim preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos.
18 As kat ichꞌoti unqꞌa soleꞌ untziꞌ. As kat tal chajnaj uvaꞌ la chajpul in, tan tiꞌ uvaꞌ yeꞌl unpaav at vatz chajnaj uvaꞌ la kam in stiꞌ.
18 Estes, depois de me interrogarem, quiseram soltar-me, porque não encontraram em mim nenhum crime passível de morte.
19 As yeꞌ kat isaꞌ unqꞌa iqꞌesal u tenameꞌ uvaꞌ la chajpul in. Estiꞌeꞌ kat unjaj bꞌaꞌnil te u bꞌanol ivatz u ijlenaaleꞌ uvaꞌ la ichaj tzan in tzitzaꞌ tu u Roma tiꞌ ibꞌanax unsuuchil vatz u ijlenaaleꞌ. As yeꞌl in kat ul in tiꞌ ul uncheesat ipaav unqꞌa iqꞌesal u tenameꞌ.
19 Diante da oposição dos judeus, fui obrigado a apelar para César, não tendo eu, porém, nada de que acusar o meu povo.
20 As estiꞌeꞌ kat unmolo ex, tiꞌ qilat qibꞌ as tiꞌ unyolon unbꞌooj setukꞌ, tan tiꞌ kuxh uvaꞌ kꞌujleꞌl unkꞌuꞌl tiꞌ u yoleꞌ uvaꞌ alel kan taꞌn u Tiixheꞌ te unqꞌa qꞌesla kubꞌaaleꞌ. As estiꞌeꞌ uvaꞌ xeemal in taꞌn u soleꞌ cheel,— tiꞌk u Pablo.
20 Foi por isto que pedi para vê-los e para falar com vocês; porque é pela esperança de Israel que estou preso com esta corrente.
21 As ech tal veꞌt unqꞌa iqꞌesal unqꞌa tiaal Israel ileꞌ: —As yeꞌl umaj uꞌuj nu kukꞌuleꞌ uvaꞌ tzꞌibꞌamal tzan seeꞌ taꞌn unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ tu u Judea. As yeꞌl umaj qitzꞌin qatzik kat uli tiꞌ ul ixochat axh tiꞌ uvaꞌ kam apaav kat abꞌana.
21 Então eles lhe disseram: — Nós não recebemos da Judeia nenhuma carta que falasse a respeito de você. Também não veio qualquer dos irmãos que nos anunciasse ou dissesse algo de mau a seu respeito.
22 As nu kusaꞌ uvaꞌ la aal sqe kam neetzꞌa tiꞌ u yoleꞌ uvaꞌ aꞌn xeꞌtnajle, tan ootzimal sqaꞌn uvaꞌ yeꞌ nisaꞌ unqꞌa uxhchileꞌ u akꞌ chusbꞌaleꞌ tulaj unqꞌa tenameꞌ skajayil,— tiꞌk chajnaj.
22 Mas gostaríamos de ouvir o que você pensa, porque sabemos que em todos os lugares essa seita é contestada.
23 As ikꞌujbꞌaꞌ veꞌt chajnaj umaꞌt qꞌii tiꞌ iyolataꞌ. As nimal chit uxhchil ul veꞌt tu u kabꞌaleꞌ uvaꞌ kꞌamik taꞌn u Pablo. As tal veꞌt u Pablo isuuchil te unqꞌa uxhchileꞌ tiꞌ u tenameꞌ uvaꞌ at jaqꞌ u tijleꞌm u Tiixheꞌ. As ijikonsa veꞌteꞌ, tan qꞌalaꞌm chit xeꞌt veꞌt u Pablo tiꞌ talax isuuchil. As techal ikuꞌ qꞌii tiꞌ ichusuneꞌ tiꞌ u Jesús. As tukꞌ unqꞌa yoleꞌ uvaꞌ tzꞌibꞌamal kan taꞌn u Moisés as tukꞌ unqꞌa veeꞌ alel kan taꞌn kaꞌt unqꞌa qꞌajsan tetz viyol u Tiixheꞌ, as ichuk veꞌt u Pablo txumbꞌal tiꞌ tok u yoleꞌ tiviꞌ unqꞌa uxhchileꞌ tiꞌ u Jesús.
23 Tendo eles marcado um dia, foram em grande número ao encontro de Paulo no lugar onde ele residia. Então, desde a manhã até a tarde, lhes fez uma exposição em testemunho do Reino de Deus, procurando persuadi-los a respeito de Jesus, tanto pela Lei de Moisés como pelos Profetas.
24 As at uxhchil kat niman kam uvaꞌ kat tal u Pablo. As at kaꞌt uxhchil yeꞌ kat niman.
24 Houve alguns que ficaram persuadidos pelo que Paulo dizia; outros, porém, continuaram incrédulos.
25 As tul yeꞌxnik ijatx tibꞌ unqꞌa uxhchileꞌ, as til veꞌt u Pablo uvaꞌ jit ikꞌul tibꞌ iyol svatzaj. As ech tal veꞌt u Pablo ileꞌ: —An chiteꞌ uvaꞌ tal kan u Tiixhla Espíritu tiꞌ unqꞌa qꞌesla kubꞌaaleꞌ, tan ech tal kan ileꞌ te u Isaías uvaꞌ nik qꞌajsan viyol u Tiixheꞌ:
25 E, havendo discordância entre eles, começaram a ir embora. Mas, antes que saíssem, Paulo disse estas palavras: — Bem falou o Espírito Santo aos pais de vocês, por meio do profeta Isaías, quando disse:
26 «Kuxh al isuuchil te unqꞌa tenameꞌ. As ech la aal ileꞌ:
26 “Vá a este povo e diga: Ouvindo, vocês ouvirão e de modo nenhum entenderão; vendo, vocês verão e de modo nenhum perceberão.
27 tan yannal u taanxelal unqꞌa tenameꞌ.
27 Porque o coração deste povo está endurecido; ouviram com os ouvidos tapados e fecharam os olhos; para não acontecer que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.”
28 Estiꞌeꞌ uvaꞌ paloj ex stuul, tan antu veꞌt unqꞌa tenameꞌ uveꞌ jit tiaal Israel kat bꞌex alpo ste tiꞌ uvaꞌ la isotzsa veꞌt u Tiixheꞌ ipaav. As antu veꞌt unqꞌa tenameꞌ la niman veꞌt viyol Aakeꞌ,— tiꞌk u Pablo.
28 E Paulo concluiu: — Portanto, fiquem sabendo que esta salvação que Deus oferece foi enviada aos gentios. E eles a ouvirão.
29 As tul kuxh tal u Pablo unqꞌa yoleꞌ, as bꞌen veꞌt unqꞌa tiaal Israel. As nimal yol nik iyol veꞌt chajnaj svatzaj tul sibꞌeneꞌ.
29 [Ditas estas palavras, os judeus foram embora, tendo entre si grande discussão.]
30 As kaꞌvaꞌl yaabꞌ atin veꞌt u Pablo tu umaꞌl u kabꞌal uvaꞌ kꞌamik staꞌn. As tzitziꞌ nik ikꞌulkat unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ nik tex qꞌelun.
30 Durante dois anos, Paulo permaneceu na sua própria casa, que tinha alugado, onde recebia todos os que o procuravam.
31 As nik tal veꞌt u Pablo isuuchil u yoleꞌ tiꞌ u tenameꞌ uvaꞌ at jaqꞌ u tijleꞌm u Tiixheꞌ. As achaꞌvik kuxh ichusun veꞌteꞌ tiꞌ talat isuuchil tiꞌ u Kubꞌaal Jesucristo, tan yeꞌxhebꞌil nik yaaon veꞌteꞌ.
31 Pregava o Reino de Deus, e, com toda a ousadia, ensinava as coisas referentes ao Senhor Jesus Cristo, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.