Atos 28

U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tul maꞌt kutxꞌolat qel chꞌuꞌl viꞌ u mar, as qabꞌi veꞌt yol uvaꞌ Malta ibꞌii u tal txꞌavaꞌeꞌ uvaꞌ viꞌ u aꞌeꞌ.
1 Estando já salvos, soubemos então que a ilha se chamava Malta.
2 As kat iloch veꞌt oꞌ unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ jejlik tzitziꞌ. As toksa veꞌt xamal, tan nik ikuꞌ veꞌt jabꞌal. As kꞌulpu veꞌt oꞌ tibꞌaꞌnil skukajayil, tan vaꞌlik chit taqꞌbꞌu cheꞌv.
2 Os indígenas usaram conosco de não pouca humanidade; pois acenderam uma fogueira e nos recolheram a todos por causa da chuva que caía, e por causa do frio.
3 As bꞌex imol u Pablo kaꞌl unqꞌa tzaji siꞌ. As tul nik taqꞌoꞌk tu u xamal, as aat kuxh til chajnaj tel chꞌuꞌl umaꞌl u txꞌiꞌlatxoo tiꞌ tooj taꞌn u xamaleꞌ. As ichiꞌ veꞌt txoo iqꞌabꞌ u Pablo.
3 Ora havendo Paulo ajuntado e posto sobre o fogo um feixe de gravetos, uma víbora, fugindo do calor, apegou-se-lhe à mão.
4 As tul til unqꞌa aa tenameꞌ uvaꞌ ichiꞌ u txꞌiꞌlatxooeꞌ viqꞌabꞌ u Pablo, as ech tal veꞌt ileꞌ svatzaj: —¡As yatzꞌol aamaeꞌ bꞌa u najeꞌ! As kꞌuxh kat itxꞌol naj tel chꞌuꞌl tu u mar, as yeꞌ la itxꞌol naj iqꞌalput tibꞌ vatz u kutiixheꞌ uvaꞌ jik chit vitxumbꞌaleꞌ,— tiꞌk unqꞌa tenameꞌ.
4 Quando os indígenas viram o réptil pendente da mão dele, diziam uns aos outros: Certamente este homem é homicida, pois, embora salvo do mar, a Justiça não o deixa viver.
5 As ipaqꞌ veꞌt bꞌen u Pablo u txꞌiꞌlatxooeꞌ tu u xamaleꞌ. As yeꞌxhkam kat ipalebꞌe taꞌn u txꞌiꞌlatxooeꞌ.
5 Mas ele, sacudindo o réptil no fogo, não sofreu mal nenhum.
6 As nik kuxh itxꞌebꞌ veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ la sipkꞌu veꞌt viqꞌabꞌ u Pablo. As moj tuk pumeloj ibꞌen tu txꞌavaꞌ tiꞌ ikameꞌ uveꞌ nik tal unqꞌa uxhchileꞌ. As nimal unbꞌiil stuul uvaꞌ nik itxꞌebꞌon unqꞌa uxhchileꞌ tiꞌ uvaꞌ kamal la kam u Pablo nik tal unqꞌa uxhchileꞌ, as til veꞌteꞌ uvaꞌ yeꞌxhkam kuxh nik bꞌanon. As ijalpu veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ itxumbꞌal. As tal veꞌteꞌ uvaꞌ tiixh u Pablo.
6 Eles, porém, esperavam que Paulo viesse a inchar ou a cair morto de repente; mas tendo esperado muito tempo e vendo que nada de anormal lhe sucedia, mudaram de parecer e diziam que era um deus.
7 As tu u tal txꞌavaꞌeꞌ as atik itxꞌavaꞌ umaꞌl u naj uvaꞌ nim iyolbꞌeleꞌ. As Publio ibꞌii naj. As naj kat aqꞌon veꞌt kuvatbꞌal. As oxvaꞌl qꞌii kat atin veꞌt oꞌ tikabꞌal naj.
7 Ora, nos arredores daquele lugar havia umas terras que pertenciam ao homem principal da ilha, por nome Públio, o qual nos recebeu e hospedou bondosamente por três dias.
8 As bꞌex ikꞌulvatzi uvaꞌ koxhlik vibꞌaal u Publio viꞌ chꞌach taꞌn xamal chꞌoꞌm. As kaj chit nik ichukꞌu. As ok veꞌt u Pablo skꞌatz tiꞌ inachat Tiixh. As taqꞌ veꞌt jeꞌ iqꞌabꞌ tiꞌ u aachꞌoꞌmeꞌ. As bꞌaꞌnxiy veꞌteꞌ.
8 Aconteceu estar de cama, enfermo de febre e disenteria, o pai de Públio; Paulo foi visitá-lo, e havendo orado, impôs-lhe as mãos, e o curou.
9 As tul til veꞌt unqꞌa tenameꞌ uveꞌ atik tu u tal txꞌavaꞌeꞌ, as teqꞌo veꞌt tzan unqꞌa aachꞌoꞌmeꞌ vatz u Pablo. As bꞌaꞌnx veꞌteꞌ.
9 Feito isto, vinham também os demais enfermos da ilha, e eram curados;
10 As taqꞌ veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ unqꞌa qetzeꞌ kam uvaꞌ la txakon sqiꞌ. As tul qal veꞌt qok tu u barco tiꞌ kubꞌeneꞌ, as taqꞌ veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ unqꞌa qetzeꞌ uveꞌ la txakon sqiꞌ tul la bꞌen oꞌ.
10 e estes nos distinguiram com muitas honras; e, ao embarcarmos, puseram a bordo as coisas que nos eram necessárias.
11 As tul maꞌtik ibꞌanat oxvaꞌl ichꞌ qatin tu u tal txꞌavaꞌeꞌ, as ok veꞌt oꞌ tu umaꞌt u barco uvaꞌ tzaanaj tu u Alejandría, tan atik kuxh u barco tzitziꞌ taꞌn u qꞌalaeꞌ. As atik ok ivatzibꞌal unqꞌa tiixheꞌ stiꞌ uvaꞌ Cástor tukꞌ u Pólux.
11 Passados três meses, partimos em um navio de Alexandria que invernara na ilha, o qual tinha por insígnia Castor e Pólux.
12 As tul oon oꞌ tu u tenam uvaꞌ Siracusa, as atin oꞌ oxvaꞌl qꞌii tzitziꞌ.
12 E chegando a Siracusa, ficamos ali três dias;
13 As el veꞌt oꞌ tzitziꞌ. Ech kupal veꞌt najlich tziꞌ u txꞌavaꞌ uvaꞌ Sicilia. As oon veꞌt oꞌ tu u Regio. As tu veꞌt eꞌtal stuul, as bꞌen veꞌt oꞌ, tan ul veꞌt kajiqꞌ uvaꞌ aalik itzaa tu bꞌenebꞌal kajiqꞌ. As tu veꞌt ikaꞌv qꞌii, as oon veꞌt oꞌ tu u Puteoli.
13 donde, costeando, viemos a Régio; e, soprando no dia seguinte o vento sul, chegamos em dois dias a Putéoli,
14 As kulej kaꞌl unqꞌa qitzꞌin qatzik uvaꞌ ijaj bꞌaꞌnil sqe uvaꞌ la kaa oꞌ vujvaꞌl qꞌii tzitziꞌ. As kaa veꞌt oꞌ. As aꞌn bꞌen veꞌt oꞌ tu u Roma.
14 onde, achando alguns irmãos, fomos convidados a ficar com eles sete dias; e depois nos dirigimos a Roma.
15 As tul tabꞌi veꞌt unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ uvaꞌ la oon oꞌ tu u Roma, as ul ikꞌul veꞌt oꞌ tu u tenam uvaꞌ Foro tziꞌ u nimla bꞌey uvaꞌ Apio as tukꞌ tu umaꞌt u tal tenam uvaꞌ Oxvaꞌl Tabernas ibꞌii. As tul til u Pablo unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ, as taqꞌ veꞌt taꞌntiixh te u Tiixheꞌ. As yakꞌin veꞌt taama.
15 Ora, os irmãos da lá, havendo recebido notícias nossas, vieram ao nosso encontro até a praça de Ápio e às Três Vendas, e Paulo, quando os viu, deu graças a Deus e cobrou ânimo.
16 As tul oon veꞌt oꞌ tu u Roma, as taqꞌ veꞌt ok viqꞌesal unqꞌa soleꞌ unqꞌa preexhueꞌ te viqꞌesal unqꞌa xeen tetz unqꞌa preexhueꞌ. Pet ech koj u Pablo, tan atin veꞌt sijunal. As umaꞌl kuxh sol kat xeeon veꞌteꞌ.
16 Quando chegamos a Roma, {o centurião entregou os presos ao general do exército, mas,} a Paulo se lhe permitiu morar à parte, com o soldado que o guardava.
17 As tul ibꞌan oxvaꞌl qꞌii qooneꞌ, as imolo veꞌt u Pablo viqꞌesal unqꞌa tiaal Israel. Tul molik veꞌt ok tibꞌ, as ech tal veꞌt u Pablo ileꞌ: —Vitzꞌin vatzik, kat oksal ok in tiqꞌabꞌ unqꞌa soleꞌ tu u Jerusalén. As yeꞌl unpaav ati. As yeꞌxhkam nunbꞌan te unqꞌa tenameꞌ as mitaꞌn te unqꞌa itxumbꞌaleꞌ kam uvaꞌ eqꞌomal staꞌn tetz unqꞌa qꞌesla chaj kubꞌaaleꞌ.
17 Passados três dias, ele convocou os principais dentre os judeus; e reunidos eles, disse-lhes: Varões irmãos, não havendo eu feito nada contra o povo, ou contra os ritos paternos, vim contudo preso desde Jerusalém, entregue nas mãos dos romanos;
18 As kat ichꞌoti unqꞌa soleꞌ untziꞌ. As kat tal chajnaj uvaꞌ la chajpul in, tan tiꞌ uvaꞌ yeꞌl unpaav at vatz chajnaj uvaꞌ la kam in stiꞌ.
18 os quais, havendo-me interrogado, queriam soltar-me, por não haver em mim crime algum que merecesse a morte.
19 As yeꞌ kat isaꞌ unqꞌa iqꞌesal u tenameꞌ uvaꞌ la chajpul in. Estiꞌeꞌ kat unjaj bꞌaꞌnil te u bꞌanol ivatz u ijlenaaleꞌ uvaꞌ la ichaj tzan in tzitzaꞌ tu u Roma tiꞌ ibꞌanax unsuuchil vatz u ijlenaaleꞌ. As yeꞌl in kat ul in tiꞌ ul uncheesat ipaav unqꞌa iqꞌesal u tenameꞌ.
19 Mas opondo-se a isso os judeus, vi-me obrigado a apelar para César, não tendo, contudo, nada de que acusar a minha nação.
20 As estiꞌeꞌ kat unmolo ex, tiꞌ qilat qibꞌ as tiꞌ unyolon unbꞌooj setukꞌ, tan tiꞌ kuxh uvaꞌ kꞌujleꞌl unkꞌuꞌl tiꞌ u yoleꞌ uvaꞌ alel kan taꞌn u Tiixheꞌ te unqꞌa qꞌesla kubꞌaaleꞌ. As estiꞌeꞌ uvaꞌ xeemal in taꞌn u soleꞌ cheel,— tiꞌk u Pablo.
20 Por esta causa, pois, vos convidei, para vos ver e falar; porque pela esperança de Israel estou preso com esta cadeia.
21 As ech tal veꞌt unqꞌa iqꞌesal unqꞌa tiaal Israel ileꞌ: —As yeꞌl umaj uꞌuj nu kukꞌuleꞌ uvaꞌ tzꞌibꞌamal tzan seeꞌ taꞌn unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ tu u Judea. As yeꞌl umaj qitzꞌin qatzik kat uli tiꞌ ul ixochat axh tiꞌ uvaꞌ kam apaav kat abꞌana.
21 Mas eles lhe disseram: Nem recebemos da Judéia cartas a teu respeito, nem veio aqui irmão algum que contasse ou dissesse mal de ti.
22 As nu kusaꞌ uvaꞌ la aal sqe kam neetzꞌa tiꞌ u yoleꞌ uvaꞌ aꞌn xeꞌtnajle, tan ootzimal sqaꞌn uvaꞌ yeꞌ nisaꞌ unqꞌa uxhchileꞌ u akꞌ chusbꞌaleꞌ tulaj unqꞌa tenameꞌ skajayil,— tiꞌk chajnaj.
22 No entanto bem quiséramos ouvir de ti o que pensas; porque, quanto a esta seita, notório nos é que em toda parte é impugnada.
23 As ikꞌujbꞌaꞌ veꞌt chajnaj umaꞌt qꞌii tiꞌ iyolataꞌ. As nimal chit uxhchil ul veꞌt tu u kabꞌaleꞌ uvaꞌ kꞌamik taꞌn u Pablo. As tal veꞌt u Pablo isuuchil te unqꞌa uxhchileꞌ tiꞌ u tenameꞌ uvaꞌ at jaqꞌ u tijleꞌm u Tiixheꞌ. As ijikonsa veꞌteꞌ, tan qꞌalaꞌm chit xeꞌt veꞌt u Pablo tiꞌ talax isuuchil. As techal ikuꞌ qꞌii tiꞌ ichusuneꞌ tiꞌ u Jesús. As tukꞌ unqꞌa yoleꞌ uvaꞌ tzꞌibꞌamal kan taꞌn u Moisés as tukꞌ unqꞌa veeꞌ alel kan taꞌn kaꞌt unqꞌa qꞌajsan tetz viyol u Tiixheꞌ, as ichuk veꞌt u Pablo txumbꞌal tiꞌ tok u yoleꞌ tiviꞌ unqꞌa uxhchileꞌ tiꞌ u Jesús.
23 Havendo-lhe eles marcado um dia, muitos foram ter com ele à sua morada, aos quais desde a manhã até a noite explicava com bom testemunho o reino de Deus e procurava persuadí-los acerca de Jesus, tanto pela lei de Moisés como pelos profetas.
24 As at uxhchil kat niman kam uvaꞌ kat tal u Pablo. As at kaꞌt uxhchil yeꞌ kat niman.
24 Uns criam nas suas palavras, mas outros as rejeitavam.
25 As tul yeꞌxnik ijatx tibꞌ unqꞌa uxhchileꞌ, as til veꞌt u Pablo uvaꞌ jit ikꞌul tibꞌ iyol svatzaj. As ech tal veꞌt u Pablo ileꞌ: —An chiteꞌ uvaꞌ tal kan u Tiixhla Espíritu tiꞌ unqꞌa qꞌesla kubꞌaaleꞌ, tan ech tal kan ileꞌ te u Isaías uvaꞌ nik qꞌajsan viyol u Tiixheꞌ:
25 E estando discordes entre si, retiraram-se, havendo Paulo dito esta palavra: Bem falou o Espírito Santo aos vossos pais pelo profeta Isaías,
26 «Kuxh al isuuchil te unqꞌa tenameꞌ. As ech la aal ileꞌ:
26 dizendo: Vai a este povo e dize: Ouvindo, ouvireis, e de maneira nenhuma entendereis; e vendo, vereis, e de maneira nenhuma percebereis.
27 tan yannal u taanxelal unqꞌa tenameꞌ.
27 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardamente, e fecharam os olhos; para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração nem se convertam e eu os cure.
28 Estiꞌeꞌ uvaꞌ paloj ex stuul, tan antu veꞌt unqꞌa tenameꞌ uveꞌ jit tiaal Israel kat bꞌex alpo ste tiꞌ uvaꞌ la isotzsa veꞌt u Tiixheꞌ ipaav. As antu veꞌt unqꞌa tenameꞌ la niman veꞌt viyol Aakeꞌ,— tiꞌk u Pablo.
28 Seja-vos pois notório que esta salvação de Deus é enviada aos gentios, e eles ouvirão.
29 As tul kuxh tal u Pablo unqꞌa yoleꞌ, as bꞌen veꞌt unqꞌa tiaal Israel. As nimal yol nik iyol veꞌt chajnaj svatzaj tul sibꞌeneꞌ.
29 {E, havendo ele dito isto, partiram os judeus, tendo entre si grande contenda.}
30 As kaꞌvaꞌl yaabꞌ atin veꞌt u Pablo tu umaꞌl u kabꞌal uvaꞌ kꞌamik staꞌn. As tzitziꞌ nik ikꞌulkat unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ nik tex qꞌelun.
30 E morou dois anos inteiros na casa que alugara, e recebia a todos os que o visitavam,
31 As nik tal veꞌt u Pablo isuuchil u yoleꞌ tiꞌ u tenameꞌ uvaꞌ at jaqꞌ u tijleꞌm u Tiixheꞌ. As achaꞌvik kuxh ichusun veꞌteꞌ tiꞌ talat isuuchil tiꞌ u Kubꞌaal Jesucristo, tan yeꞌxhebꞌil nik yaaon veꞌteꞌ.
31 pregando o reino de Deus e ensinando as coisas concernentes ao Senhor Jesus Cristo, com toda a liberdade, sem impedimento algum.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.