Atos 25
U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs VC
1 As tul oon veꞌt u Festo tu u tenameꞌ uvaꞌ Cesarea tiꞌ ikꞌulat u tijleꞌmeꞌ, as oxvaꞌl qꞌii stuul as bꞌex veꞌt naj tu u Jerusalén.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 As unqꞌa iqꞌesal oksan iyol tenam vatz Tiixh tukꞌ kaꞌt unqꞌa tiaal Israel uveꞌ atik tijleꞌm, as ul veꞌt chajnaj vatz u Festo tiꞌ ixochat u Pablo.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 As ul ijaj veꞌt chajnaj bꞌaꞌnil te u Festo uvaꞌ la tal naj teqꞌol tzan u Pablo tu u Jerusalén, tan aꞌ tal chajnaj uvaꞌ la ichaj bꞌen chajnaj kaꞌt unqꞌa naj tiꞌ iyatzꞌpu u Pablo tu bꞌey.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 As ech tal u Festo ileꞌ: —At veꞌt ok u Pablo tu u kaarsaeꞌ tu u Cesarea. As tul yeꞌ kuxh jatvaꞌt qꞌii tuk qꞌaavoj in tzitziꞌ.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 As la uch ibꞌen kaꞌvoꞌj ex sviꞌ, ex iqꞌesal unqꞌa tenameꞌ. Asoj at umaj ipaav u najeꞌ kat ibꞌana, as tzitziꞌ la exochkat naj sve,— tiꞌk u Festo.
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 As kaa veꞌt u Festo vaaxit qꞌii moj lavat qꞌii. As aꞌn qꞌaav veꞌt naj tu u Cesarea. As tu umaꞌt qꞌii stuul tul maꞌtik toon naj tu u Cesarea, as xonebꞌ veꞌt naj tu vixonlebꞌaleꞌ tu u abꞌibꞌaleꞌ. As tal veꞌt naj teqꞌol tzan u Pablo.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Tul ok veꞌt u Pablo, as imol veꞌt ok tibꞌ unqꞌa tiaal Israel tiꞌ u Pablo uvaꞌ tzaa tu u Jerusalén. As mamaꞌla chit ipaav u Pablo uvaꞌ kꞌaxkꞌo talcheꞌ kat icheesa chajnaj. As jit kuxh ivatz u yoleꞌ uveꞌ nik tal chajnaj.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 As ech tal u Pablo ileꞌ tiꞌ iqꞌalat tibꞌ: —Yeꞌl unpaav ati tiꞌ viley unqꞌa tiaal Israeleꞌ. As mitaꞌn tiꞌ teesal iqꞌii u tostiixheꞌ. As mitaꞌn vatz u ijlenaaleꞌ uvaꞌ César nunpaavinkat,— tiꞌk u Pablo.
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 As ech tal veꞌt u Festo ileꞌ: —¿Ma la asaꞌ uvaꞌ la bꞌen axh sviꞌ tu u Jerusalén tiꞌ ibꞌanchu asuuchil sunvatz tzitziꞌ tiꞌ unqꞌa yoleꞌ uveꞌ ni talpu seeꞌ?— tiꞌk u Festo, tan aꞌ nik isaꞌ naj uvaꞌ la oksal iqꞌii naj taꞌn unqꞌa iqꞌesal unqꞌa tenameꞌ uvaꞌ tiaal Israel.
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 Ech tal veꞌt u Pablo ileꞌ: —Il oꞌ at oꞌ tzitzaꞌ tu umaꞌl u abꞌibꞌal uvaꞌ kꞌujlu kan taꞌn u ijlenaal tu u Roma uvaꞌ César. As la uchi uvaꞌ tzitzaꞌ la bꞌanchukat unsuuchil. As ootzimal chiteꞌ aꞌn uvaꞌ yeꞌl umaj vaꞌlexh nunbꞌan vatz unqꞌa iqꞌesal unqꞌa tenameꞌ.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Tan asoj at unpaav uvaꞌ ni tal u leyeꞌ uvaꞌ la kam in stiꞌ, as kamojnu veꞌt in, tan yeꞌ la unpiꞌu vibꞌ tiꞌ unkameꞌ. Pet asoj yeꞌl unpaav ati tiꞌ uveꞌ ni tal chajnaj sviꞌ, as yeꞌ la uchi uvaꞌ la oksal ok in tiqꞌabꞌ chajnaj. Pet aꞌ u ijlenaaleꞌ tu u Roma la bꞌanon unsuuchil,— tiꞌk u Pablo.
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 As tul maꞌtik ichꞌotit u Festo te unqꞌa najeꞌ uvaꞌ nik aqꞌon itxumbꞌal u Festo, as ech tal veꞌt naj ileꞌ te u Pablo: —Tan tiꞌ uvaꞌ kat aal abꞌen vatz u ijlenaaleꞌ tu u Roma, as tzitziꞌ la bꞌanchukat asuuchil,— tiꞌk naj.
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 As tul pal veꞌt kaꞌl unqꞌa qꞌii, as ul veꞌt umaꞌt u bꞌanol ivatz u ijlenaaleꞌ uvaꞌ Agripa tukꞌ u tixqeleꞌ uvaꞌ Berenice tiꞌ ul iqꞌelut u Festo tu u Cesarea.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 As nimal chit qꞌii atin u Agripa tukꞌ u tixqeleꞌ tu u Cesarea. As tal veꞌt ok u Festo isuuchil u yoleꞌ tiꞌ u Pablo te u Agripa. As ech tal naj ileꞌ: —At umaꞌl u naj uvaꞌ kaaik kan tu u kaarsa taꞌn u Félix.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 As tul kat bꞌex in tu u Jerusalén, as oon veꞌt unqꞌa iqꞌesal oksan iyol tenam vatz Tiixh tukꞌ kaꞌt unqꞌa iqꞌesal unqꞌa tiaal Israel. As ijaj chajnaj sve uvaꞌ la vaqꞌ unyol tiꞌ iyatzꞌpu u Pablo.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 As kat val te chajnaj uvaꞌ yeꞌ la uchi uvaꞌ la qal iyatzꞌpu umaj uxhchil, as tul yeꞌxnaj ul unqꞌa xochonaaleꞌ svatz tiꞌ talpu vipaaveꞌ ste. As lanal yolon u aapaaveꞌ tiꞌ iqꞌalat tibꞌ unpajte.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 As tu umaꞌt qꞌii tul kat ul unqꞌa najeꞌ tzitzaꞌ, as yeꞌ kat unbꞌal vibꞌ tiꞌ unbꞌanat isuuchil. Pet kat xonebꞌ veꞌt in tu u abꞌibꞌaleꞌ. As kat val teqꞌol tzan u najeꞌ.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 As tul ul veꞌt unqꞌa najeꞌ uveꞌ nik ixoch naj, as yeꞌl umaj ipaav naj kat tal chajnaj echeꞌ uvaꞌ nik vitzꞌa.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Pet aꞌ kuxh unqꞌa yoleꞌ ul tal chajnaj sve tiꞌ unqꞌa txumbꞌaleꞌ tiꞌ uvaꞌ kam inachat chajnaj Tiixh as tiꞌ umaꞌt u naj uvaꞌ Jesús uvaꞌ kamyu veꞌteꞌ. Pet aꞌ ni tal u Pablo uvaꞌ isleꞌltel u Jesús.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 As kat kaꞌkabꞌin vaama tiꞌ uveꞌ kam la unbꞌaneꞌ. As kat unchꞌoti veꞌt te naj tiꞌ uvaꞌ ma la isaꞌ naj ibꞌen tu u Jerusalén tiꞌ ibꞌanchu isuuchil naj.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 As an chit u najeꞌ kat jajon uvaꞌ aꞌ u César uvaꞌ Augusto la bꞌanon isuuchil naj. As kat vala uvaꞌ la kaaik kan naj tu u kaarsaeꞌ. As la val ibꞌen naj vatz u César,— tiꞌk u Festo.
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 As ech tal veꞌt u Agripa ileꞌ: —Aꞌ ni valeꞌ uvaꞌ la vabꞌi kam la tal u najeꞌ,— tiꞌk u Agripa. Ech tal veꞌt u Festo ileꞌ: —Qꞌejal la aabꞌi kam la tal naj,— tiꞌk naj.
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 As tu veꞌt umaꞌt qꞌii as toksa veꞌt u Agripa u bꞌaꞌnla oksaꞌmeꞌ tukꞌ u tixqeleꞌ uvaꞌ Berenice. As ok veꞌt naj tukꞌ u tixqeleꞌ tu u abꞌibꞌaleꞌ uvaꞌ molikkat tibꞌ unqꞌa iqꞌesal unqꞌa soleꞌ tukꞌ unqꞌa najeꞌ uveꞌ nim iyolbꞌeleꞌ. As tal veꞌt u Festo teqꞌol tzan u Pablo tu u abꞌibꞌaleꞌ.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 As tul maꞌtik toon u Pablo, as ech tal veꞌt u Festo ileꞌ: —Agripa, bꞌanol ivatz ijlenaal, tukꞌ ex uvaꞌ at ex tzitzaꞌ, as u najeꞌ, u viꞌleꞌ, as aꞌ najeꞌ uvaꞌ xochpu sve taꞌn unqꞌa tiaal Israel, tul atik in tu u Jerusalén. As tul kat ul chajnaj tzitzaꞌ tu u Cesarea, as yeꞌ niyaꞌ chajnaj tiꞌ ijajat sve tukꞌ mamaꞌla sikꞌiꞌm tiꞌ uvaꞌ la kam u najeꞌ.
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 As tul kat vila uvaꞌ yeꞌl ipaav naj ati uvaꞌ la yatzꞌpu naj stiꞌ, as an chit naj ni alon uvaꞌ aꞌ la bꞌanchukat isuuchil naj vatz u ijlenaaleꞌ uvaꞌ tu u Roma, uveꞌ ni taleꞌ. Estiꞌeꞌ kat unkꞌujbꞌaꞌ veꞌteꞌ uvaꞌ la bꞌen oksal ok naj vatz u ijlenaaleꞌ tu u Roma.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 As yeꞌl umaj unyol ati uvaꞌ la untzꞌibꞌa bꞌen te u ijlenaaleꞌ uvaꞌ tu u Roma. As estiꞌeꞌ kat veqꞌo tzan naj savatz, Agripa tukꞌ ex uvaꞌ at ex tzitzaꞌ, aqꞌal uvaꞌ la echꞌoti te naj, as la chee umaj yol uvaꞌ la untzꞌibꞌa bꞌen te u ijlenaaleꞌ tu u Roma,
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 tan ootzimal svaꞌn uvaꞌ vaꞌlexh kuxheꞌ uvaꞌ la vaqꞌ bꞌen umaj preexhu te u ijlenaaleꞌ. As tul yeꞌ la val bꞌen uvaꞌ kam stiꞌ preexhukat naj,— tiꞌk u Festo.
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.