Atos 25
U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs NAA
1 As tul oon veꞌt u Festo tu u tenameꞌ uvaꞌ Cesarea tiꞌ ikꞌulat u tijleꞌmeꞌ, as oxvaꞌl qꞌii stuul as bꞌex veꞌt naj tu u Jerusalén.
1 Três dias depois de ter assumido o governo da província, Festo saiu de Cesareia e foi para Jerusalém.
2 As unqꞌa iqꞌesal oksan iyol tenam vatz Tiixh tukꞌ kaꞌt unqꞌa tiaal Israel uveꞌ atik tijleꞌm, as ul veꞌt chajnaj vatz u Festo tiꞌ ixochat u Pablo.
2 E, logo, os principais sacerdotes e os maiorais dos judeus lhe apresentaram queixa a respeito de Paulo.
3 As ul ijaj veꞌt chajnaj bꞌaꞌnil te u Festo uvaꞌ la tal naj teqꞌol tzan u Pablo tu u Jerusalén, tan aꞌ tal chajnaj uvaꞌ la ichaj bꞌen chajnaj kaꞌt unqꞌa naj tiꞌ iyatzꞌpu u Pablo tu bꞌey.
3 Contra ele, pediram a Festo o favor de mandar que ele fosse trazido a Jerusalém. É que eles tinham armado uma emboscada para matar Paulo no caminho.
4 As ech tal u Festo ileꞌ: —At veꞌt ok u Pablo tu u kaarsaeꞌ tu u Cesarea. As tul yeꞌ kuxh jatvaꞌt qꞌii tuk qꞌaavoj in tzitziꞌ.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo continuaria preso em Cesareia e que ele mesmo, muito em breve, partiria para lá.
5 As la uch ibꞌen kaꞌvoꞌj ex sviꞌ, ex iqꞌesal unqꞌa tenameꞌ. Asoj at umaj ipaav u najeꞌ kat ibꞌana, as tzitziꞌ la exochkat naj sve,— tiꞌk u Festo.
5 E concluiu: — Aqueles de vocês que estiverem habilitados me acompanhem; e, havendo contra este homem qualquer crime, acusem-no.
6 As kaa veꞌt u Festo vaaxit qꞌii moj lavat qꞌii. As aꞌn qꞌaav veꞌt naj tu u Cesarea. As tu umaꞌt qꞌii stuul tul maꞌtik toon naj tu u Cesarea, as xonebꞌ veꞌt naj tu vixonlebꞌaleꞌ tu u abꞌibꞌaleꞌ. As tal veꞌt naj teqꞌol tzan u Pablo.
6 E, não se demorando entre eles mais de oito ou dez dias, foi para Cesareia. No dia seguinte, assentando-se no tribunal, ordenou que Paulo fosse trazido.
7 Tul ok veꞌt u Pablo, as imol veꞌt ok tibꞌ unqꞌa tiaal Israel tiꞌ u Pablo uvaꞌ tzaa tu u Jerusalén. As mamaꞌla chit ipaav u Pablo uvaꞌ kꞌaxkꞌo talcheꞌ kat icheesa chajnaj. As jit kuxh ivatz u yoleꞌ uveꞌ nik tal chajnaj.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele, fazendo muitas e graves acusações contra ele, as quais, entretanto, não podiam provar.
8 As ech tal u Pablo ileꞌ tiꞌ iqꞌalat tibꞌ: —Yeꞌl unpaav ati tiꞌ viley unqꞌa tiaal Israeleꞌ. As mitaꞌn tiꞌ teesal iqꞌii u tostiixheꞌ. As mitaꞌn vatz u ijlenaaleꞌ uvaꞌ César nunpaavinkat,— tiꞌk u Pablo.
8 Então Paulo, defendendo-se, disse: — Nenhum pecado cometi contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César.
9 As ech tal veꞌt u Festo ileꞌ: —¿Ma la asaꞌ uvaꞌ la bꞌen axh sviꞌ tu u Jerusalén tiꞌ ibꞌanchu asuuchil sunvatz tzitziꞌ tiꞌ unqꞌa yoleꞌ uveꞌ ni talpu seeꞌ?— tiꞌk u Festo, tan aꞌ nik isaꞌ naj uvaꞌ la oksal iqꞌii naj taꞌn unqꞌa iqꞌesal unqꞌa tenameꞌ uvaꞌ tiaal Israel.
9 Então Festo, querendo assegurar o apoio dos judeus, perguntou a Paulo: — Você gostaria de ir a Jerusalém e ser ali julgado por mim a respeito destas coisas?
10 Ech tal veꞌt u Pablo ileꞌ: —Il oꞌ at oꞌ tzitzaꞌ tu umaꞌl u abꞌibꞌal uvaꞌ kꞌujlu kan taꞌn u ijlenaal tu u Roma uvaꞌ César. As la uchi uvaꞌ tzitzaꞌ la bꞌanchukat unsuuchil. As ootzimal chiteꞌ aꞌn uvaꞌ yeꞌl umaj vaꞌlexh nunbꞌan vatz unqꞌa iqꞌesal unqꞌa tenameꞌ.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal de César, onde convém que eu seja julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Tan asoj at unpaav uvaꞌ ni tal u leyeꞌ uvaꞌ la kam in stiꞌ, as kamojnu veꞌt in, tan yeꞌ la unpiꞌu vibꞌ tiꞌ unkameꞌ. Pet asoj yeꞌl unpaav ati tiꞌ uveꞌ ni tal chajnaj sviꞌ, as yeꞌ la uchi uvaꞌ la oksal ok in tiqꞌabꞌ chajnaj. Pet aꞌ u ijlenaaleꞌ tu u Roma la bꞌanon unsuuchil,— tiꞌk u Pablo.
11 Se de fato pratiquei algum mal ou crime digno de morte, estou pronto para morrer. Se, pelo contrário, não são verdadeiras as coisas de que me acusam, ninguém pode me entregar a eles. Apelo para César.
12 As tul maꞌtik ichꞌotit u Festo te unqꞌa najeꞌ uvaꞌ nik aqꞌon itxumbꞌal u Festo, as ech tal veꞌt naj ileꞌ te u Pablo: —Tan tiꞌ uvaꞌ kat aal abꞌen vatz u ijlenaaleꞌ tu u Roma, as tzitziꞌ la bꞌanchukat asuuchil,— tiꞌk naj.
12 Então Festo, tendo falado com o conselho, respondeu: — Já que apelou para César, para César você irá.
13 As tul pal veꞌt kaꞌl unqꞌa qꞌii, as ul veꞌt umaꞌt u bꞌanol ivatz u ijlenaaleꞌ uvaꞌ Agripa tukꞌ u tixqeleꞌ uvaꞌ Berenice tiꞌ ul iqꞌelut u Festo tu u Cesarea.
13 Passados alguns dias, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesareia a fim de saudar Festo.
14 As nimal chit qꞌii atin u Agripa tukꞌ u tixqeleꞌ tu u Cesarea. As tal veꞌt ok u Festo isuuchil u yoleꞌ tiꞌ u Pablo te u Agripa. As ech tal naj ileꞌ: —At umaꞌl u naj uvaꞌ kaaik kan tu u kaarsa taꞌn u Félix.
14 Como se demorassem ali alguns dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo, dizendo: — Félix deixou aqui preso certo homem,
15 As tul kat bꞌex in tu u Jerusalén, as oon veꞌt unqꞌa iqꞌesal oksan iyol tenam vatz Tiixh tukꞌ kaꞌt unqꞌa iqꞌesal unqꞌa tiaal Israel. As ijaj chajnaj sve uvaꞌ la vaqꞌ unyol tiꞌ iyatzꞌpu u Pablo.
15 a respeito de quem os principais sacerdotes e os anciãos dos judeus apresentaram queixa, quando eu estive em Jerusalém, pedindo que o condenasse.
16 As kat val te chajnaj uvaꞌ yeꞌ la uchi uvaꞌ la qal iyatzꞌpu umaj uxhchil, as tul yeꞌxnaj ul unqꞌa xochonaaleꞌ svatz tiꞌ talpu vipaaveꞌ ste. As lanal yolon u aapaaveꞌ tiꞌ iqꞌalat tibꞌ unpajte.
16 Eu lhes disse que não é costume dos romanos condenar quem quer que seja, sem que o acusado tenha presentes os seus acusadores e possa defender-se da acusação.
17 As tu umaꞌt qꞌii tul kat ul unqꞌa najeꞌ tzitzaꞌ, as yeꞌ kat unbꞌal vibꞌ tiꞌ unbꞌanat isuuchil. Pet kat xonebꞌ veꞌt in tu u abꞌibꞌaleꞌ. As kat val teqꞌol tzan u najeꞌ.
17 Assim, quando eles vieram para cá, sem nenhuma demora, no dia seguinte, assentando-me no tribunal, determinei que o homem fosse trazido.
18 As tul ul veꞌt unqꞌa najeꞌ uveꞌ nik ixoch naj, as yeꞌl umaj ipaav naj kat tal chajnaj echeꞌ uvaꞌ nik vitzꞌa.
18 Levantando-se os acusadores, não mencionaram nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Pet aꞌ kuxh unqꞌa yoleꞌ ul tal chajnaj sve tiꞌ unqꞌa txumbꞌaleꞌ tiꞌ uvaꞌ kam inachat chajnaj Tiixh as tiꞌ umaꞌt u naj uvaꞌ Jesús uvaꞌ kamyu veꞌteꞌ. Pet aꞌ ni tal u Pablo uvaꞌ isleꞌltel u Jesús.
19 Traziam contra ele algumas questões referentes à sua própria religião e particularmente a certo morto, chamado Jesus, que Paulo afirma estar vivo.
20 As kat kaꞌkabꞌin vaama tiꞌ uveꞌ kam la unbꞌaneꞌ. As kat unchꞌoti veꞌt te naj tiꞌ uvaꞌ ma la isaꞌ naj ibꞌen tu u Jerusalén tiꞌ ibꞌanchu isuuchil naj.
20 Estando eu perplexo quanto ao modo de investigar estas coisas, perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém para ali ser julgado a respeito disso.
21 As an chit u najeꞌ kat jajon uvaꞌ aꞌ u César uvaꞌ Augusto la bꞌanon isuuchil naj. As kat vala uvaꞌ la kaaik kan naj tu u kaarsaeꞌ. As la val ibꞌen naj vatz u César,— tiꞌk u Festo.
21 Mas, havendo Paulo apelado para que ficasse em custódia para o julgamento de César, ordenei que o acusado continuasse detido até que eu o enviasse a César.
22 As ech tal veꞌt u Agripa ileꞌ: —Aꞌ ni valeꞌ uvaꞌ la vabꞌi kam la tal u najeꞌ,— tiꞌk u Agripa. Ech tal veꞌt u Festo ileꞌ: —Qꞌejal la aabꞌi kam la tal naj,— tiꞌk naj.
22 Então Agripa disse a Festo: — Eu também gostaria de ouvir este homem. Festo respondeu: — Amanhã você poderá ouvi-lo.
23 As tu veꞌt umaꞌt qꞌii as toksa veꞌt u Agripa u bꞌaꞌnla oksaꞌmeꞌ tukꞌ u tixqeleꞌ uvaꞌ Berenice. As ok veꞌt naj tukꞌ u tixqeleꞌ tu u abꞌibꞌaleꞌ uvaꞌ molikkat tibꞌ unqꞌa iqꞌesal unqꞌa soleꞌ tukꞌ unqꞌa najeꞌ uveꞌ nim iyolbꞌeleꞌ. As tal veꞌt u Festo teqꞌol tzan u Pablo tu u abꞌibꞌaleꞌ.
23 De fato, no dia seguinte, vindo Agripa e Berenice, com grande pompa, tendo eles entrado na sala de audiência juntamente com oficiais superiores e homens eminentes da cidade, Paulo foi trazido por ordem de Festo.
24 As tul maꞌtik toon u Pablo, as ech tal veꞌt u Festo ileꞌ: —Agripa, bꞌanol ivatz ijlenaal, tukꞌ ex uvaꞌ at ex tzitzaꞌ, as u najeꞌ, u viꞌleꞌ, as aꞌ najeꞌ uvaꞌ xochpu sve taꞌn unqꞌa tiaal Israel, tul atik in tu u Jerusalén. As tul kat ul chajnaj tzitzaꞌ tu u Cesarea, as yeꞌ niyaꞌ chajnaj tiꞌ ijajat sve tukꞌ mamaꞌla sikꞌiꞌm tiꞌ uvaꞌ la kam u najeꞌ.
24 Então Festo disse: — Rei Agripa e todos os senhores aqui presentes, vejam este homem, por causa de quem toda a multidão dos judeus recorreu a mim tanto em Jerusalém como aqui, clamando que não convinha que ele vivesse mais.
25 As tul kat vila uvaꞌ yeꞌl ipaav naj ati uvaꞌ la yatzꞌpu naj stiꞌ, as an chit naj ni alon uvaꞌ aꞌ la bꞌanchukat isuuchil naj vatz u ijlenaaleꞌ uvaꞌ tu u Roma, uveꞌ ni taleꞌ. Estiꞌeꞌ kat unkꞌujbꞌaꞌ veꞌteꞌ uvaꞌ la bꞌen oksal ok naj vatz u ijlenaaleꞌ tu u Roma.
25 Porém eu achei que ele não tinha feito nada que fosse passível de morte; entretanto, tendo ele apelado para o imperador, resolvi mandá-lo para lá.
26 As yeꞌl umaj unyol ati uvaꞌ la untzꞌibꞌa bꞌen te u ijlenaaleꞌ uvaꞌ tu u Roma. As estiꞌeꞌ kat veqꞌo tzan naj savatz, Agripa tukꞌ ex uvaꞌ at ex tzitzaꞌ, aqꞌal uvaꞌ la echꞌoti te naj, as la chee umaj yol uvaꞌ la untzꞌibꞌa bꞌen te u ijlenaaleꞌ tu u Roma,
26 No entanto, a respeito dele, nada tenho de mais concreto que possa escrever ao imperador. Por isso, eu o trouxe à presença dos senhores e, especialmente, à sua presença, ó rei Agripa, para que, feita a arguição, eu tenha alguma coisa que escrever.
27 tan ootzimal svaꞌn uvaꞌ vaꞌlexh kuxheꞌ uvaꞌ la vaqꞌ bꞌen umaj preexhu te u ijlenaaleꞌ. As tul yeꞌ la val bꞌen uvaꞌ kam stiꞌ preexhukat naj,— tiꞌk u Festo.
27 Porque não me parece razoável enviar um preso sem mencionar, ao mesmo tempo, as acusações que existem contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.