Atos 23

U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 As isaji veꞌt u Pablo unqꞌa iqꞌesal unqꞌa tenameꞌ uveꞌ molik tibꞌ. As ech tal veꞌt u Pablo ileꞌ: —Vitzꞌin vatzik, jik chit nunbꞌan vatz u Tiixheꞌ, tul kat chꞌii in. As echat nunbꞌan cheel,— tiꞌk u Pablo.
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 As tal veꞌt bꞌen u Ananías, viqꞌesal unqꞌa oksan iyol tenam vatz Tiixh, te unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ at kꞌatz u Pablo uvaꞌ la tzꞌichon ok qꞌabꞌ viꞌ itziꞌ u Pablo.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 As tul maꞌtik itzꞌichpu ivatz u Pablo, as ech tal veꞌt ileꞌ: —¡U Tiixheꞌ la bꞌanon ichꞌexel see kam uvaꞌ noolbꞌe in! Tan axh kuxh kaꞌvatz, tan il axh xonleꞌl axh tzitzaꞌ tiꞌ abꞌanat unsuuchil echeꞌ uvaꞌ ni tal u kuleyeꞌ. As yeꞌ nabꞌaneꞌ kam uvaꞌ ni tal u kuleyeꞌ, tan kat aal unqꞌospeꞌ,— tiꞌk u Pablo.
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 As ech tal veꞌt unqꞌa uxhchil ileꞌ uveꞌ atik kꞌatz u Pablo: —¿Ma yeꞌ naxoꞌveꞌ tiꞌ atzaqꞌbꞌet viqꞌesal unqꞌa oksan iyol tenam vatz Tiixh?— tiꞌk chajnaj.
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Ech tal veꞌt u Pablo ileꞌ: —Vitzꞌin vatzik, esotzsataj unpaav, tan yeꞌ vootzaj asoj aak viqꞌesal unqꞌa oksan iyol tenam vatz Tiixh, tan ech ni tal umaꞌl u yol ileꞌ uvaꞌ tzꞌibꞌamal kan: «Atzaqꞌbꞌek umaj u bꞌaal tenameꞌ,» tiꞌk u yoleꞌ.
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 As tul til veꞌt u Pablo uvaꞌ at uxhchil uvaꞌ saduceo as at uxhchil uvaꞌ fariseo, as taqꞌ veꞌt jeꞌ tuul iviꞌ. Ech tal veꞌt ileꞌ: «¡Vitzꞌin vatzik, tiꞌ uvaꞌ nunnima uvaꞌ la ul taama unqꞌa kamnajeꞌ unpajte as kꞌujleꞌl unkꞌuꞌl stiꞌ, as estiꞌeꞌ nebꞌankat unsuuchil, tan in fariseo, tan fariseo vunbꞌaaleꞌ!» tiꞌk u Pablo.
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 As tul tal u Pablo u yoleꞌ, as xeꞌt iyaa veꞌt tibꞌ unqꞌa fariseo tukꞌ unqꞌa saduceo. As ok veꞌt ixoꞌl unqꞌa tenameꞌ uvaꞌ molik tibꞌ,
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 tan ni tal unqꞌa saduceo uvaꞌ yeꞌl unqꞌa kamnajeꞌ la ul taama unpajte. As yeꞌl ángel ati, mitaꞌn espíritu. Pet ech koj unqꞌa fariseo, tan ninima chajnaj uvaꞌ at unqꞌa ángel tukꞌ unqꞌa espíritu. As la ul taama unqꞌa kamnajeꞌ unpajte uvaꞌ ni tal chajnaj.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 As mamaꞌla sikꞌiꞌm uchi. As txakpu veꞌt kaꞌl unqꞌa uxhchil uvaꞌ fariseo uvaꞌ chusel tibꞌ tiꞌ unqꞌa tzaqꞌiteꞌ. Ech tal chajnaj ileꞌ: —As yeꞌl umaj vaꞌlexh nibꞌan u najeꞌ ni qileꞌ. As yeꞌxhkam kuxh kubꞌan vatz u Tiixheꞌ, tan kamal umaj ángel kat yolon te naj. As moj umaj espíritu,— tiꞌk chajnaj.
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Tul til veꞌt viqꞌesal unqꞌa soleꞌ uvaꞌ aal chit niyaa veꞌt tibꞌ unqꞌa tenameꞌ svatzaj, as xoꞌv veꞌt naj, tan titzꞌa veꞌt naj uvaꞌ kamal la iyatzꞌ veꞌt unqꞌa tenameꞌ u Pablo uveꞌ nik tal naj. As imolo veꞌt naj kaꞌl unqꞌa sol tiꞌ bꞌen teqꞌol el tzan u Pablo xoꞌl unqꞌa tenameꞌ as tiꞌ toksal ok tu u tatinbꞌal unqꞌa soleꞌ unpajte.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Tu veꞌt umaꞌt aqꞌbꞌal, as ikꞌuch veꞌt tibꞌ u Kubꞌaal Jesús te u Pablo. As ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —Bꞌan atiaal, Pablo, tan kam chit uvaꞌ naal te unqꞌa tenameꞌ sviꞌ tzitzaꞌ tu u Jerusalén, as echat tuk abꞌan tu u Roma,— tiꞌk Aak.
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 As tu veꞌt umaꞌt qꞌii, as ikꞌul veꞌt tibꞌ iyol kaꞌl unqꞌa tiaal Israel tiꞌ iyatzꞌat u Pablo. As taltziꞌ veꞌt tibꞌ chajnaj uvaꞌ techal la ul umaj kꞌaxkꞌo tiꞌ chajnaj asoj la txꞌaꞌn chajnaj as la ukꞌaꞌ chajnaj as tul yeꞌxnaj kam u Pablo uveꞌ tal chajnaj.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 As pal tachul tiꞌ kaꞌviinqil unqꞌa najeꞌ uveꞌ ikꞌul tibꞌ viyoleꞌ tiꞌ uvaꞌ la iyatzꞌ chajnaj u Pablo.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 As bꞌex veꞌt chajnaj vatz unqꞌa iqꞌesal oksan iyol tenam vatz Tiixh tukꞌ vatz unqꞌa bꞌaal tenameꞌ. As ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ: —Kat qaltziꞌl veꞌt qibꞌ tiꞌ uvaꞌ techal tul umaj kꞌaxkꞌo sqiꞌ asoj la txꞌaꞌn oꞌ as la ukꞌaꞌ oꞌ, as tul yeꞌxnaj kuyatzꞌ u Pablo, uvaꞌ ni qaleꞌ.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Pet kulochtaj qibꞌ cheel. As ex tukꞌ unjoltu unqꞌa iqꞌesal unqꞌa tenameꞌ la alon te viqꞌesal unqꞌa soleꞌ uvaꞌ la oksal ok u Pablo unpajte sevatz qꞌejal sqꞌalaꞌm. As la etaleꞌ uvaꞌ la echꞌoti kaꞌtoj yol te naj tiꞌ uvaꞌ kam nibꞌan naj. As tul il oꞌ nu kutxꞌebꞌon tu bꞌey tiꞌ kuyatzꞌat naj,— tiꞌk chajnaj.
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 As nik tabꞌi ok u tal u tanabꞌ u Pablo u yoleꞌ uveꞌ nik tal unqꞌa najeꞌ. As bꞌex tal veꞌt naj te u Pablo tu u tatinbꞌal unqꞌa soleꞌ.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 As imolo veꞌt u Pablo umaꞌl u sol uvaꞌ at tijleꞌm. Ech tal ileꞌ: —Bꞌan bꞌaꞌnil. Eqꞌo u chelem najeꞌ vatz vaqꞌesaleꞌ, tan at umaꞌl u yol la bꞌen tal naj ste,— tiꞌk u Pablo.
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 As teqꞌo veꞌt ok u soleꞌ uvaꞌ at tijleꞌm u chelem najeꞌ vatz viqꞌesaleꞌ. Ech tal naj ileꞌ: —Kat imolo in u preexhueꞌ uvaꞌ Pablo. As kat ijaj bꞌaꞌnil sve uvaꞌ la veqꞌo tzan u chelem najeꞌ savatz, tan at umaꞌl u yol tuk tal naj see,— tiꞌk u soleꞌ tala.
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 As itxey veꞌt viqꞌesal unqꞌa soleꞌ iqꞌabꞌ u chelem najeꞌ. As eqꞌol veꞌt ok naj sijunal. As ech tal viqꞌesal unqꞌa sol ileꞌ: —¿Kam qꞌi tuk aal sve?— tiꞌk naj.
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Ech tal veꞌt u chelem naj ileꞌ: —Kat ikꞌullu tibꞌ iyol kaꞌl unqꞌa naj uvaꞌ an kuxh tiaal Israel tiꞌ ijajpu see uvaꞌ qꞌejal qꞌalaꞌm la eqꞌol bꞌen u Pablo vatz unqꞌa iqꞌesal unqꞌa tenameꞌ unpajte tiꞌ ichꞌotil kaꞌtoj yol te u Pablo tiꞌ uvaꞌ kam nibꞌaneꞌ.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 As animak u yoleꞌ uveꞌ la ul alpu see, tan pal tachul chajnaj tiꞌ kaꞌviinqil uveꞌ tuk txꞌebꞌon u Pablo tu bꞌey. As kat taltziꞌl tibꞌ chajnaj tiꞌ uvaꞌ techal tul umaj kꞌaxkꞌo tiꞌ chajnaj asoj la txꞌaꞌn chajnaj as la ukꞌaꞌ chajnaj as tul yeꞌxnaj iyatzꞌ chajnaj u Pablo uveꞌ ni taleꞌ. As nitxꞌebꞌon chajnaj tiꞌ uvaꞌ kam qal aaleꞌ,— tiꞌk u chelem najeꞌ.
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 As tul ichajpu veꞌt el tzan viqꞌesal unqꞌa soleꞌ u chelem najeꞌ, as tal veꞌt naj te u chelem najeꞌ uvaꞌ yeꞌxhebꞌil la tal naj ste kam uvaꞌ at skꞌuꞌl naj.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 As imolo veꞌt viqꞌesal unqꞌa soleꞌ kaꞌvaꞌt unqꞌa soleꞌ uvaꞌ at tijleꞌm. As tal veꞌt naj te chajnaj uvaꞌ la bꞌanchu tuch laakꞌalal (200) sol uvaꞌ la bꞌen stoj, as lavat imutxꞌ (70) u soleꞌ uvaꞌ la bꞌen tiꞌ kaay, tukꞌ laakꞌalat (200) sol uvaꞌ la bꞌen tukꞌ chꞌichꞌ. As la bꞌen tu u Cesarea tu bꞌeluval oora aqꞌbꞌal.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 As tal veꞌt viqꞌesal unqꞌa soleꞌ uvaꞌ la bꞌanchu veꞌt tuch kaꞌt unqꞌa kaay unpajte uvaꞌ la jeꞌ u Pablo stiꞌ, tan aꞌ tal naj uvaꞌ tiichal kuxh toon u Pablo, tul la oon vatz u Félix uvaꞌ bꞌanol ivatz u ijlenaaleꞌ.
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 As itzꞌibꞌa bꞌen viqꞌesal unqꞌa soleꞌ umaꞌl u yol tu uꞌujeꞌ uveꞌ ech tal ileꞌ:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 «As ineꞌ in Claudio Lisias, as ni vaqꞌ bꞌen untzii see. As tuk untzꞌibꞌa bꞌen umaꞌl u uꞌuj see, pap Félix, tan nim ayolbꞌeleꞌ, tan axh bꞌanol ivatz u ijlenaaleꞌ.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 As tuk vaqꞌ bꞌen umaꞌl u naj see uvaꞌ kat itxey unqꞌa tiaal Israel, tan aal iyatzꞌat veꞌt chajnaj u najeꞌ. As tul kat vabꞌi uvaꞌ aa Roma u najeꞌ, as kat bꞌex veesa el tzan naj xoꞌl unqꞌa tenameꞌ tukꞌ unqꞌa unsoleꞌ.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 As kat voksa ok naj xoꞌl unqꞌa iqꞌesal unqꞌa tenameꞌ tiꞌ ibꞌanax isuuchil naj, tan nik unsaꞌ uvaꞌ la vootzi kam stiꞌ nixochpukat naj taꞌn chajnaj.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 As kat pal veꞌt in stuul uvaꞌ tiꞌ kuxh viley chajnajeꞌ vil nibꞌankat. As yeꞌl umaj ipaav u najeꞌ uvaꞌ la kam naj stiꞌ as mitaꞌn uvaꞌ la oksal naj tu u kaarsa.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 As tul kat alpu umaꞌl u yol sve uvaꞌ nichuk unqꞌa tiaal Israel txumbꞌal tiꞌ iyatzꞌpu naj, as yak kuxh ni vaqꞌ bꞌen naj see. As kat vallu te unqꞌa najeꞌ uveꞌ ni cheesan ipaav naj uvaꞌ la bꞌen tal chajnaj see uvaꞌ kam ipaav naj,» tiꞌk u uꞌujeꞌ uvaꞌ itzꞌibꞌa bꞌen viqꞌesal unqꞌa soleꞌ.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 As ibꞌan unqꞌa soleꞌ kam uvaꞌ alpu te chajnaj. As teqꞌo veꞌt chajnaj u Pablo aqꞌbꞌal. As oon veꞌt chajnaj tu u Antípatris.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 As tul sajbꞌu veꞌteꞌ, as qꞌaav veꞌt unqꞌa soleꞌ uvaꞌ nik ixaan stoj tu u tatinbꞌal unqꞌa soleꞌ tu u Jerusalén. Ech koj unqꞌa soleꞌ uvaꞌ atik jeꞌ tiꞌ kaay, tan ikꞌaj veꞌt tibꞌ chajnaj tu u Cesarea tukꞌ u Pablo.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Tul oon veꞌt unqꞌa soleꞌ tu u Cesarea, as taqꞌ veꞌt ok chajnaj u uꞌujeꞌ te u bꞌanol ivatz u ijlenaaleꞌ. As taqꞌ veꞌt ok chajnaj u Pablo unpajte.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 As tul maꞌtik isikꞌlet u bꞌanol ivatz u ijlenaaleꞌ u uꞌujeꞌ, as ichꞌoti veꞌt naj uvaꞌ abꞌiste tenam tzaanajkat u Pablo. As tul tootzi veꞌt naj uvaꞌ aꞌ tzaanajkat u Pablo tu u Cilicia,
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 as ech tal veꞌt naj ileꞌ: —La vabꞌi vayoleꞌ tul uvaꞌ tuk uloj unqꞌa xochol eetzeꞌ,— tiꞌk naj. As tal veꞌt naj uvaꞌ la xeep u Pablo tu umaꞌl u kaarsa uvaꞌ atik tu vikabꞌal u Herodes.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.