Atos 22

U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 —Vitzꞌin vatzik tukꞌ ex bꞌaal tenam, etabꞌitaj u yoleꞌ uveꞌ tuk val sete tiꞌ valat isuuchil u yoleꞌ uveꞌ netal sviꞌ,— tiꞌk u Pablo.
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Tul tabꞌi unqꞌa tenameꞌ iyolon u Pablo tu yolbꞌal hebreo, as aal chit yeꞌ tiin veꞌt unqꞌa tenameꞌ. As ech tal veꞌt u Pablo ileꞌ ste:
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 —As jik chit tuk val sete, tan in tiaal Israel echeꞌ ex. As aꞌ itzꞌebꞌnalkat in tu u Tarso uveꞌ tu u Cilicia. As aꞌ kat chꞌiikat in tzitzaꞌ tu u Jerusalén. As kat ichus kan in u Gamaliel tiꞌ unqꞌa chusbꞌaleꞌ uvaꞌ kꞌujlu kan taꞌn unqꞌa qꞌesla kubꞌaaleꞌ. As ayaꞌl chit unkꞌuꞌl kat unnima uveꞌ ni tal viyol u Tiixheꞌ echeꞌ uveꞌ nebꞌan cheel.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 As nik untilu unqꞌa uxhchileꞌ tiꞌ iyatzꞌpeꞌ uveꞌ xekelik tiꞌ u bꞌaꞌnla yoleꞌ. As nikat untxeyeꞌ. As kꞌuxh naj as kꞌuxh ixoj as nik voksa tu u kaarsa.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 As ootzimalik taꞌn viqꞌesal oksan iyol tenam vatz Tiixh as ootzimalik taꞌn unqꞌa bꞌaal tenameꞌ unpajte, tan chajaakeꞌ kat aqꞌon unqꞌa uꞌujeꞌ sve uvaꞌ bꞌex unkꞌuch te unqꞌa kumooleꞌ tu u Damasco. As oon in tu u Damasco tiꞌ untxeyat tzan unqꞌa niman tetz u Jesúseꞌ, aqꞌal uvaꞌ la qꞌospi as la oksal tu u kaarsa.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 As aꞌeꞌ nik unbꞌaneꞌ tul nik unxaan tu bꞌey. As tul uvaꞌ unbꞌiitik kuxh voon tu u Damasco, as chaqꞌaal chit qꞌii. As aat kuxh vil ikuꞌ chꞌuꞌl umaꞌl u saj uvaꞌ xoꞌvebꞌal chittuꞌ tu almikaꞌ, tan vaꞌlik chit ilitzꞌkabꞌaneꞌ. As itxiju veꞌt in.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 As pumel unbꞌen veꞌt tu txꞌavaꞌ. As vabꞌi veꞌt umaꞌl u tuul viꞌ uvaꞌ ech tal ileꞌ sve: «¿Saulo, Saulo, kam qꞌi uveꞌ nu kuxh atilu in?» tiꞌk u yoleꞌ.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 As ech val veꞌt ileꞌ: «¿Abꞌil axh qꞌi, Pap?» chꞌin vala. As ech tal veꞌt ileꞌ: «Ineꞌ in Jesús uvaꞌ aa Nazaret. As ineꞌ uvaꞌ natilu in,» tiꞌke.
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 As jik chit la val sete, tan yak kuxh xoꞌv veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ xekelik sviꞌ, tul til u sajeꞌ. As jit tabꞌi u yoleꞌ uveꞌ alpu sve.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 As ech val veꞌt ileꞌ: «¿Kam qꞌi, Pap, la unbꞌaneꞌ uvaꞌ naaleꞌ?» chꞌin vala. As ech tal veꞌt ileꞌ: «Txakpen. Kuxh tu u Damasco, tan tzitziꞌ la alpukat isuuchil see kam uvaꞌ kꞌujlu kan seeꞌ uvaꞌ la abꞌaneꞌ,» tiꞌk u yoleꞌ tal sve.
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 As ichꞌiji veꞌt bꞌen in unqꞌa unmooleꞌ uvaꞌ xekelik sviꞌ, tan maꞌtik itzotqꞌisat in u sajeꞌ uveꞌ nik ilitzꞌloꞌlaneꞌ. As oon veꞌt oꞌ tu u Damasco.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 As bꞌex til veꞌt in umaꞌl u naj uvaꞌ Ananías. As nik toksa taama tiꞌ inachat Tiixh, as nik inima uvaꞌ tzꞌibꞌamal kan taꞌn u Moisés. As bꞌaꞌnik iyolbꞌel veꞌt naj taꞌn unqꞌa kumooleꞌ uvaꞌ jejlik tzitziꞌ.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 As tul bꞌex til in u Ananías, as ech tal veꞌt ileꞌ sve: «Keche, vitzꞌin vatzik Saulo, tuk bꞌaꞌnxojeꞌ vavatzeꞌ,» tiꞌk sve. As tul kuxh tal u yoleꞌ sve, as yak kuxh ilon veꞌt in unpajte. As unsaji veꞌt u Ananías.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 As ech tal veꞌt ileꞌ sve unpajte: «Txaael veꞌt axh taꞌn u kuTiixheꞌ uvaꞌ nikat inima unqꞌa qꞌesla kubꞌaaleꞌ, aqꞌal uvaꞌ la pal axh stuul kam uvaꞌ ni tal taama Aak. As la eel u jikla Jesús. As la aabꞌi u tuul iviꞌ Aakeꞌ tul la yolon Aak see.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 As axh la bꞌen alon isuuchil te unqꞌa tenameꞌ skajayil tiꞌ uvaꞌ kam la tal Aak see as tukꞌ uvaꞌ kam la ikꞌuch Aak see.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 ¿As kam natxꞌebꞌeꞌ? Pet oora bꞌan oocheꞌ. As kuꞌen xeꞌ u aꞌeꞌ tukꞌ vibꞌii u Tiixheꞌ. As jaj bꞌaꞌnil te u Tiixheꞌ, aqꞌal uvaꞌ la josqꞌil el u paaveꞌ tu u aanxelaleꞌ,» tiꞌk u Ananías tal sve.
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 As qꞌaav veꞌt in tu u Jerusalén. As tul nik unnach Tiixh tu u tostiixheꞌ, as ikꞌuch tibꞌ umaꞌl u vaaꞌ sve echeꞌ vatzikꞌ tunvatz.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 As ech tal ileꞌ sve: «Oora chit el axh tu u Jerusalén, tan yeꞌ la inima unqꞌa uxhchileꞌ u yoleꞌ uveꞌ la aal sviꞌ,» tiꞌk sve.
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Ech val ileꞌ: «Ootzimal in, Pap, taꞌn unqꞌa uxhchileꞌ skajayil uvaꞌ nik vex tulaj unqꞌa atinbꞌaleꞌ tetz nachbꞌal Tiixh tu unqꞌa tenameꞌ tiꞌ unchukat unqꞌa niman eetzeꞌ, as tiꞌ voksat tu u kaarsa, as tiꞌ iqꞌospeꞌ.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 As tootzi veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ antik in tul uvaꞌ aꞌs iyatzꞌpu u Esteban uvaꞌ nik alon isuuchil vayoleꞌ. As bꞌaꞌnik sve uvaꞌ la yatzꞌpu veꞌt u Esteban, tan kat unxee kan u toksaꞌm chajnajeꞌ tul nik iyatzꞌ chajnaj u Esteban,» chꞌin kat val te Aak.
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 As ech tal veꞌt ileꞌ sve: «Kuxh, tan tuk unchaj bꞌen axh xoꞌl unqꞌa tenameꞌ uveꞌ jit tiaal Israel uvaꞌ naach echenkat,» tiꞌk Aak sve,— tiꞌk u Pablo te unqꞌa tenameꞌ.
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 As tul tabꞌi unqꞌa tenameꞌ u yoleꞌ uvaꞌ tal u Pablo tiꞌ uvaꞌ kat ichaj bꞌen u Jesús u Pablo xoꞌl unqꞌa tenameꞌ uvaꞌ jit tiaal Israel, as xeꞌt veꞌt unqꞌa tenameꞌ sikꞌin unpajte. As ech tal ileꞌ: —¡U najeꞌ as yeꞌ la uchi uvaꞌ la isebꞌ naj! ¡Pet sotzoj ivatz naj vatz u txꞌavaꞌeꞌ!— tiꞌk unqꞌa tenameꞌ.
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 As tul til veꞌt viqꞌesal unqꞌa soleꞌ uvaꞌ antelik kuxh isikꞌin unqꞌa tenameꞌ, as nik ichitu u toksaꞌmeꞌ, as nik isuti jeꞌ u pojoeꞌ tu kajiqꞌeꞌ,
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 as tal veꞌt viqꞌesal unqꞌa soleꞌ toksal ok u Pablo tu u tatinbꞌal unqꞌa soleꞌ. As tal veꞌt naj iqꞌospeꞌ tiꞌ uvaꞌ la tal u Pablo uvaꞌ kam stiꞌ nik isikꞌinkat unqꞌa tenameꞌ stiꞌ.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 As tul ikꞌal veꞌt unqꞌa soleꞌ u Pablo tiꞌ iqꞌospeꞌ, as ech tal veꞌt u Pablo ileꞌ te u soleꞌ uvaꞌ atik tijleꞌm: —¿Ma at bꞌa teqꞌabꞌ uvaꞌ la eqꞌos in? Tan in aa Roma. As tul yeꞌxnaj bꞌanchu unsuuchil,— tiꞌk u Pablo.
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 As tul tabꞌi u najeꞌ uvaꞌ atik tijleꞌm, as ech bꞌex tal naj ileꞌ te viqꞌesal unqꞌa soleꞌ: —¿Kam la abꞌan tukꞌ u najeꞌ? Tan aa Roma u najeꞌ,— tiꞌk naj.
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 As bꞌex veꞌt viqꞌesal unqꞌa soleꞌ kꞌatz u Pablo. As ech tal veꞌt naj ileꞌ: —¿Ma an chittuꞌ uvaꞌ axh aa Roma?— tiꞌk naj. —Kanoj, an chiteꞌ,— tiꞌk u Pablo.
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 As ech tal veꞌt viqꞌesal unqꞌa sol ileꞌ: —As mamaꞌla puaj kat unsotzsa, tul kat ok in aa Romail,— tiꞌk naj. Ech tal u Pablo ileꞌ: —Ech koj in, tan in aa Roma, tul kat itzꞌebꞌ in,— tiꞌk u Pablo.
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 As ijetzꞌ veꞌt el tibꞌ unqꞌa soleꞌ kꞌatz u Pablo. As echat ibꞌan veꞌt viqꞌesal unqꞌa soleꞌ, tul tabꞌi naj uvaꞌ aa Roma u Pablo, tan xoꞌv veꞌt naj tiꞌ uvaꞌ kat ikꞌal naj u Pablo. As yeꞌl u Pablo kat qꞌospu veꞌteꞌ.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 As tu veꞌt umaꞌt qꞌii, nik isaꞌ veꞌt viqꞌesal unqꞌa soleꞌ tootzitaꞌ uvaꞌ kam stiꞌ nik ixochonkat unqꞌa tiaal Israel tiꞌ u Pablo. As teesa veꞌt naj unqꞌa kateenaeꞌ tiꞌ u Pablo. As imolo veꞌt naj unqꞌa iqꞌesal oksan iyol tenam vatz Tiixh tukꞌ kaꞌt unqꞌa iqꞌesal unqꞌa tenameꞌ tiꞌ ibꞌanat isuuchil u Pablo. As oksal veꞌt ok u Pablo vatz chajnaj.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.