Atos 21

U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tul qaqꞌ veꞌt unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ, as jeꞌ veꞌt oꞌ tu u barco. As jikik chit kubꞌen tu u tenam uvaꞌ Cos. As tu umaꞌt qꞌii as bꞌen veꞌt oꞌ tu u Rodas. As el oꞌ tzitziꞌ. As oon veꞌt oꞌ tu u Pátara.
1 Depois de nos despedirmos, navegamos em direção à ilha de Cós. No dia seguinte, chegamos a Rodes e, então, a Pátara.
2 Tul bꞌex kulej umaꞌl u barco uveꞌ yakik tu u Sirofenicia. As ok veꞌt oꞌ tu u barco. As bꞌen veꞌt oꞌ.
2 Ali, embarcamos num navio que partia para a Fenícia.
3 As tul pal oꞌ viꞌ u mar, as qil veꞌt bꞌen u tal txꞌavaꞌeꞌ uveꞌ Chipre. As aꞌ kaakat tu kumax. Kukꞌaj veꞌt qibꞌ tu u Siria. As oon veꞌt oꞌ tu u Tiro, tan tiꞌ uvaꞌ kat pal kaaoj u ijatzeꞌ tzitziꞌ.
3 Avistamos a ilha de Chipre, passamos por ela à nossa esquerda e aportamos em Tiro, na Síria, onde o navio deixaria sua carga.
4 As bꞌex kukꞌul qibꞌ tukꞌ unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ uvaꞌ ni niman u Jesús. As vujvaꞌl qꞌii atin oꞌ tzitziꞌ. As tal veꞌt unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ te u Pablo uvaꞌ yeꞌ la bꞌen tu u Jerusalén, tan aꞌ u Tiixhla Espíritu kat alon te unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ.
4 No desembarque, encontramos os discípulos que ali viviam e ficamos com eles por uma semana. Pelo Espírito, eles advertiam Paulo de que não fosse a Jerusalém.
5 Tul pal vujvaꞌl u qꞌiieꞌ, as el veꞌt chꞌuꞌl oꞌ tu u Tiro, tukꞌ unqꞌa ixojeꞌ tukꞌ unqꞌa talaj intxaꞌeꞌ, tan ul iqꞌajsa veꞌt el tzan oꞌ tziꞌ u tenameꞌ uveꞌ tziꞌ u mar. As kuꞌ veꞌt oꞌ qaaloj tiꞌ kunachat Tiixh.
5 Ao fim de nosso tempo ali, voltamos ao navio, e toda a congregação, incluindo mulheres e crianças, saiu da cidade e nos acompanhou até a praia. Ali nos ajoelhamos, oramos
6 As kuqꞌalu veꞌt qibꞌ sukuvatzaj tiꞌ kuqꞌiilat kan unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ. As jeꞌ veꞌt oꞌ tu u barco. As qꞌaav veꞌt unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ tulaj ikabꞌal.
6 e nos despedimos. Então subimos a bordo, e eles voltaram para casa.
7 As tul el veꞌt chꞌuꞌl oꞌ tu u Tiro, as kukꞌaj veꞌt qibꞌ viꞌ u mar unpajte. As oon veꞌt oꞌ tu u Tolemaida. As kuqꞌiila veꞌt qibꞌ tukꞌ unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ. As umaꞌl qꞌii kubꞌan tzitziꞌ.
7 Depois que partimos de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos e passamos um dia.
8 As ech qꞌejal stuul, el veꞌt oꞌ tukꞌ u Pablo. As oon veꞌt oꞌ tu u Cesarea. As bꞌen veꞌt oꞌ tikabꞌal u Piꞌleꞌ uvaꞌ nik paxsan u bꞌaꞌnla yoleꞌ xoꞌl unqꞌa tenameꞌ. As aꞌ kaakat oꞌ tikabꞌal naj, tan naj umaꞌl uveꞌ at xoꞌl vujvaꞌl unqꞌa locholik tetz unqꞌa apóstol.
8 No dia seguinte, prosseguimos para Cesareia e nos hospedamos na casa de Filipe, o evangelista, um dos sete que tinham servido na igreja em Jerusalém.
9 As aꞌ u Piꞌleꞌ vibꞌaal kajvaꞌl unqꞌa ixoj uvaꞌ yeꞌlik itzumel. As nik iqꞌajsa chaꞌma viyol u Tiixheꞌ xoꞌl unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 As tul atin veꞌt oꞌ kaꞌl qꞌii tikabꞌal u Piꞌleꞌ, as bꞌex uloj umaꞌt u qꞌajsan tetz viyol u Tiixheꞌ uvaꞌ tzaa tu u Judea. As Agabo ibꞌii naj.
10 Muitos dias depois, chegou da Judeia um profeta chamado Ágabo.
11 As tul ul veꞌt u Agabo, as itxey veꞌt naj vikꞌalbꞌal u Pablo. As ikꞌal jeꞌ naj iqꞌabꞌ tukꞌ toj. As ech tal naj ileꞌ: —Ech ni tal u Tiixhla Espíritu ileꞌ: «Tan tul la oon vibꞌaal u kꞌalbꞌaleꞌ tu u Jerusalén, as la kꞌalpu taꞌn unqꞌa tiaal Israel uveꞌ yeꞌ ni niman u Jesús. As la aqꞌpik ok tiqꞌabꞌ unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ jit tiaal Israel,»— tiꞌk u Agabo.
11 Ele veio ao nosso encontro, tomou o cinto de Paulo e com ele amarrou os próprios pés e as mãos. Em seguida, disse: “O Espírito Santo declara: ‘Assim o dono deste cinto será amarrado pelos judeus, em Jerusalém, e entregue aos gentios’”.
12 As tul qabꞌi u yoleꞌ uvaꞌ tal u Agabo, oꞌ tukꞌ unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ tu u Cesarea, as kubꞌeya te u Pablo tiꞌ uvaꞌ yeꞌ la bꞌen tu u Jerusalén.
12 Ao ouvir isso, nós e os irmãos dali suplicamos a Paulo que não fosse a Jerusalém.
13 Ech tal u Pablo ileꞌ sqe: —¿Kam qꞌi uvaꞌ nu kuxh etoqꞌeꞌ as netxumunsa in? Tan kꞌujleꞌl chit svaꞌn uvaꞌ jit kuxh tiꞌ uvaꞌ la kꞌalpu veꞌt in, pet kꞌuxh la kam in tu u Jerusalén tiꞌ talpu vibꞌii u Kubꞌaal Jesús,— tiꞌk u Pablo.
13 Ele, porém, disse: “Por que todo esse choro? Assim vocês me partem o coração! Estou pronto não apenas para ser preso em Jerusalém, mas para morrer pelo Senhor Jesus”.
14 As tul jit olebꞌ oꞌ tiꞌ tok u yoleꞌ tiviꞌ, as ech qal veꞌt ileꞌ: —Ibꞌan u Kubꞌaal Jesús kam uvaꞌ ni tal taama seeꞌ,— chꞌoꞌ qal veꞌt ste.
14 Quando ficou evidente que não conseguiríamos fazê-lo mudar de ideia, desistimos e dissemos: “Que seja feita a vontade do Senhor”.
15 As tul pal veꞌt unqꞌa qꞌiieꞌ, as kubꞌan veꞌt qucheꞌ. As bꞌen veꞌt oꞌ tu u Jerusalén.
15 Depois disso, arrumamos nossas coisas e partimos para Jerusalém.
16 As bꞌen veꞌt kaꞌl unqꞌa qitzꞌin qatzik sqiꞌ uveꞌ echen tu u Cesarea. As eqꞌol veꞌt oꞌ tikabꞌal u Mnasón, u aa Chipre, tan naꞌxnik inimat naj viyol u Tiixheꞌ. As naj aqꞌon kuvatbꞌal.
16 Alguns discípulos de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa de Mnasom, nascido em Chipre e um dos primeiros discípulos.
17 Tul oon oꞌ tu u Jerusalén, as chiibꞌ veꞌt unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ tiꞌ ikꞌulat oꞌ.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos deram calorosas boas-vindas.
18 Tu veꞌt umaꞌt qꞌii as bꞌex veꞌt oꞌ tukꞌ u Pablo tiꞌ iqꞌelul u Santiago. As tzitziꞌ kꞌulikkat tibꞌ unqꞌa iqꞌesal unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco a um encontro com Tiago, e todos os presbíteros da igreja de Jerusalém estavam presentes.
19 As tul maꞌtik itiixhin u Pablo, as xeꞌt tal veꞌteꞌ kam chit uvaꞌ kat ibꞌan u Tiixheꞌ xoꞌl unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ jit tiaal Israel. As junun chit talat veꞌt u Pablo ste kam kat ibꞌan taꞌn u Tiixheꞌ.
19 Depois que Paulo os cumprimentou, relatou em detalhes o que Deus havia realizado entre os gentios por meio de seu ministério.
20 As tul tabꞌi veꞌt unqꞌa iqꞌesal unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ viyol u Pablo, as toksa veꞌt iqꞌii u Tiixheꞌ.
20 Quando ouviram isso, louvaram a Deus e disseram: “Você sabe, irmão, quantos milhares de judeus também creram, e todos eles seguem à risca a lei de Moisés.
21 As kat alpiy te chajnaj seeꞌ uvaꞌ naal te unqꞌa kumooleꞌ uvaꞌ tiaal Israel uvaꞌ echen tulaj kaꞌt unqꞌa tenameꞌ tiꞌ uvaꞌ yeꞌ la nimal u tzaqꞌiteꞌ uvaꞌ tzꞌibꞌamal kan taꞌn u Moisés. As naaleꞌ uvaꞌ yeꞌl unbꞌiil vichiꞌol unqꞌa talaj xaakeꞌ la tzokꞌax el. As yeꞌ la xekebꞌ unqꞌa kumooleꞌ tiꞌ joltu unqꞌa txumbꞌaleꞌ.
21 Mas eles foram informados de que você ensina todos os judeus que vivem entre os gentios a abandonarem a lei de Moisés. Ouviram que você os instrui a não circuncidarem os filhos nem seguirem os costumes judaicos.
22 ¿Kam tuk kubꞌaneꞌ? Tan tuk tabꞌi unqꞌa tenameꞌ uvaꞌ kat ulyu veꞌt axh. As tuk imol veꞌt tibꞌ unqꞌa tenameꞌ seeꞌ.
22 Que faremos? Certamente eles saberão que você chegou.
23 Pet aal bꞌaꞌneꞌ uvaꞌ la anima kam uvaꞌ la qal see. Tan at kajvaꞌl u naj uveꞌ at sukuxoꞌl uvaꞌ techal tuk bꞌen itzojpisa viyoleꞌ uvaꞌ alel staꞌn uvaꞌ la ibꞌaneꞌ.
23 “Queremos que você faça o seguinte. Temos aqui quatro homens que cumpriram um voto.
24 As eqꞌo chajnaj seeꞌ tu u tostiixheꞌ. As la bꞌen abꞌan oocheꞌ tukꞌ chajnaj. As la bꞌen achoo unqꞌa oyeꞌ tetz chajnaj aqꞌal uvaꞌ la uch itzokꞌat chajnaj u xiꞌl iviꞌeꞌ. As tzitziꞌ la ilpukat uvaꞌ jitꞌeꞌch u yoleꞌ uvaꞌ ni talpu seeꞌ. Pet axh niman tetz u tzaqꞌiteꞌ uvaꞌ tzꞌibꞌamal kan taꞌn u Moisés.
24 Vá com eles ao templo e participe da cerimônia de purificação. Pague as despesas para realizarem o ritual de raspar a cabeça. Então todos saberão que os rumores são falsos e que você mesmo cumpre as leis judaicas.
25 As unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ jit tiaal Israel uvaꞌ kat niman viyol u Tiixheꞌ, tan kat kutzꞌibꞌal bꞌen ste kam uvaꞌ kat kukꞌujbꞌaꞌ. As yeꞌ la uch techbꞌul unqꞌa chibꞌeꞌ uvaꞌ ni toyal vatz unqꞌa tzꞌaj tiixheꞌ. As mitaꞌn u kajaleꞌ la echbꞌuli. As yeꞌ la echbꞌul vichibꞌil unqꞌa txooeꞌ uveꞌ maꞌt tikꞌat tibꞌ. As yeꞌ la teesa tibꞌ umaj naj tu bꞌey tukꞌ umaꞌtoj ixoj,— tiꞌk unqꞌa iqꞌesal unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ te u Pablo.
25 “Quanto aos convertidos gentios, devem fazer aquilo que pedimos por carta: abster-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados e de praticar a imoralidade sexual”.
26 As teqꞌo veꞌt u Pablo kajvaꞌl u najeꞌ stiꞌ. As tu veꞌt umaꞌt qꞌii as ibꞌan veꞌt chajnaj tucheꞌ. As ok veꞌt chajnaj vatz iqꞌanal u tostiixheꞌ tiꞌ bꞌen talataꞌ uvaꞌ jatu la itzojpisa chajnaj kam uvaꞌ tal chajnaj te u Tiixheꞌ as jatu la bꞌen taqꞌ chajnaj unqꞌa oyeꞌ sijununila.
26 No dia seguinte, Paulo se purificou junto com aqueles homens e entrou no templo. Declarou quando terminariam os dias da purificação e quando seria oferecido o sacrifício em favor deles.
27 As tul bꞌiitik kuxh itzojpu veꞌt vujvaꞌl u qꞌiieꞌ, as ilpu veꞌt u Pablo vatz viqꞌanal u tostiixheꞌ taꞌn kaꞌl unqꞌa tiaal Israel uvaꞌ tzaa tu u Asia. As veqꞌelkabꞌan veꞌt chajnaj tukꞌ unqꞌa tenameꞌ tiꞌ u Pablo. As itxey veꞌt chajnaj u Pablo.
27 Estando os sete dias quase no fim, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo no templo e incitaram a multidão contra ele. Agarraram-no,
28 As sikꞌin veꞌt chajnaj. As ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ: —¡Ex kumool tiaal Israel, elochtaj oꞌ! ¡Tan aꞌ najeꞌ u viꞌlaꞌ uvaꞌ ni xaan tulaj unqꞌa tenameꞌ tiꞌ ichusat umaꞌt txumbꞌal te unqꞌa kumooleꞌ tiꞌ teesal iqꞌii u kutenameꞌ tukꞌ u kutostiixheꞌ as tukꞌ unqꞌa yoleꞌ uvaꞌ tzꞌibꞌamal kan taꞌn u Moisés! ¡As cheel kat teqꞌol ok tzan naj kaꞌt unqꞌa naj uvaꞌ jit kumool qibꞌ stukꞌ tu u kutostiixheꞌ! ¡As ni teesa naj iqꞌii u tiixhla atinbꞌaleꞌ!— tiꞌk unqꞌa najeꞌ tul nik isikꞌineꞌ,
28 gritando: “Homens de Israel, ajudem-nos! Este é o homem que fala contra nosso povo em toda parte e ensina todos a desobedecerem às leis judaicas. Fala contra o templo e até profana este santo lugar, trazendo gentios para dentro dele”.
29 tan maꞌtik tilat chajnaj u Pablo tukꞌ u Trófimo, u aa Éfeso, tu u Jerusalén. As titzꞌa chajnaj uvaꞌ kamal maꞌtik teqꞌot ok u Pablo u Trófimo vatz viqꞌanal u tostiixheꞌ uveꞌ nik tal chajnaj.
29 Antes tinham visto Paulo na cidade com Trófimo, um gentio de Éfeso, e concluíram que Paulo o havia levado para dentro do templo.
30 Estiꞌeꞌ veqꞌelkabꞌan veꞌt unqꞌa tenameꞌ skajayil tu u Jerusalén. As qꞌax toon veꞌt unqꞌa tenameꞌ tiꞌ itxeypu u Pablo. As ijitil veꞌt el tiꞌeꞌl viqꞌanal u tostiixheꞌ. As oora chit ijup veꞌt chajnaj unqꞌa bꞌeyeꞌ uvaꞌ ni tokkat unqꞌa tenameꞌ.
30 Toda a cidade se agitou com essas acusações, e houve grande tumulto. A multidão agarrou Paulo e o arrastou para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 As tul aalik chit iyatzꞌpu veꞌt u Pablo taꞌn unqꞌa tenameꞌ, as bꞌex alpo te viqꞌesal unqꞌa soleꞌ tetz u Roma, tan kajayil chit unqꞌa tenameꞌ tu u Jerusalén nik iveqꞌelkabꞌan veꞌteꞌ.
31 Quando procuravam matar Paulo, chegou ao comandante do regimento romano a notícia de que toda a Jerusalém estava em rebuliço.
32 As imolo veꞌt viqꞌesal unqꞌa soleꞌ visoleꞌ tukꞌ kaꞌt unqꞌa imool uveꞌ atik tijleꞌm. As qꞌax ibꞌen veꞌt chajnaj tu uveꞌ nikat iveqꞌelkabꞌankat unqꞌa tenameꞌ. As tul til unqꞌa tenameꞌ tul viqꞌesal u soleꞌ tukꞌ unqꞌa soleꞌ, as iyaꞌsa veꞌt unqꞌa tenameꞌ iqꞌosat u Pablo.
32 No mesmo instante, ele chamou seus soldados e oficiais e correu para o meio da multidão. Quando viram o comandante e os soldados se aproximarem, pararam de espancar Paulo.
33 As tul oon veꞌt viqꞌesal u soleꞌ tukꞌ unqꞌa isoleꞌ xoꞌl unqꞌa tenameꞌ, as itxey veꞌt naj u Pablo. As tal veꞌt naj uvaꞌ la kꞌalpu u Pablo taꞌn kaꞌvaꞌl kateena. As tul maꞌtik ikꞌalpu u Pablo, as ichꞌoti veꞌt viqꞌesal unqꞌa soleꞌ te u Pablo uvaꞌ kam ibꞌii as kam ipaav uvaꞌ kat ibꞌana.
33 Então o comandante o prendeu e mandou que o amarrassem com duas correntes. Em seguida, perguntou à multidão quem era ele e o que havia feito.
34 As yeꞌ nik ipal veꞌt viqꞌesal u soleꞌ stuul, tan tul nikat iveqꞌelkabꞌan unqꞌa tenam, as vaꞌlen nikat tal unjolol. As vaꞌlen nikat tal unjolte. Estiꞌeꞌ tal veꞌt viqꞌesal unqꞌa soleꞌ teqꞌol u Pablo tu u tatinbꞌal unqꞌa soleꞌ.
34 Uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. Não conseguindo descobrir a verdade no meio de todo o tumulto, ordenou que Paulo fosse levado à fortaleza.
35 As tul oon veꞌt chajnaj tu uveꞌ tankalte tu u tatinbꞌal unqꞌa soleꞌ, as chelel veꞌt jeꞌ u Pablo taꞌn unqꞌa soleꞌ, tan tiꞌ uvaꞌ yeꞌ la itxey veꞌt unqꞌa tenameꞌ u Pablo unpajte,
35 Quando Paulo chegou às escadas, o povo se tornou tão violento que os soldados tiveram de levantá-lo nos ombros para protegê-lo.
36 tan xekelik unqꞌa tenameꞌ stiꞌ. As ech nik tal unqꞌa tenam ileꞌ tul nik isikꞌineꞌ: —¡Yatzꞌpoj naj!— tiꞌk unqꞌa tenameꞌ.
36 E a multidão foi atrás, gritando: “Matem-no! Matem-no!”.
37 As tul aalik toksal veꞌt u Pablo tu u tatinbꞌal unqꞌa soleꞌ, as ech tal veꞌt u Pablo ileꞌ te viqꞌesal unqꞌa soleꞌ: —¿Ma la uch unyolon unbꞌooj seeꞌ?— tiꞌk u Pablo. As ech tal viqꞌesal unqꞌa sol ileꞌ: —¿Ma nayolon bꞌa tu yolbꞌal griego?
37 Quando Paulo estava para ser levado à fortaleza, disse ao comandante: “Posso ter uma palavra com o senhor?”. Surpreso, o comandante perguntou: “Você fala grego?
38 ¿As ma jit axh u aa Egipto uvaꞌ kat imol kaꞌviinqil kꞌalal (4,000) unqꞌa najeꞌ uvaꞌ naꞌytzan tiꞌ ibꞌen tu tzuukin txꞌavaꞌeꞌ tiꞌ ul ibꞌanat chꞌaꞌo?— tiꞌk naj.
38 Não é você o egípcio que liderou uma rebelião algum tempo atrás e levou consigo ao deserto quatro mil assassinos?”.
39 As ech tal veꞌt u Pablo ileꞌ: —Yeꞌle, tan in tiaal Israel. As aꞌ itzꞌebꞌnalkat in tu u Tarso, u tenam uvaꞌ nim iyolbꞌeleꞌ uvaꞌ echen tu u Cilicia. Pet bꞌan bꞌaꞌnil sve uvaꞌ la yolon unbꞌooj in xoꞌl unqꞌa tenameꞌ,— tiꞌk u Pablo.
39 “Não”, respondeu Paulo. “Sou judeu e cidadão de Tarso, cidade importante da Cilícia. Por favor, permita-me falar a esta gente.”
40 As tul tal veꞌt viqꞌesal unqꞌa soleꞌ uvaꞌ la uch iyolon u Pablo, as txakebꞌ veꞌt u Pablo tu uveꞌ tankalte. As kꞌuchun veꞌt tukꞌ iqꞌabꞌ tiꞌ uvaꞌ la yaꞌ veꞌt iveqꞌelkabꞌan unqꞌa tenameꞌ. As tul yaꞌ unqꞌa tenameꞌ, as yolon veꞌt u Pablo tu yolbꞌal hebreo. Ech tal ileꞌ:
40 O comandante concordou, de modo que Paulo ficou em pé na escadaria e fez sinal para o povo se calar. Logo, um silêncio profundo envolveu a multidão, e ele lhes falou em aramaico, o idioma deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.