Atos 17

U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 As pal veꞌt u Pablo tukꞌ u Silas tu u tenam uvaꞌ Anfípolis tukꞌ tu u Apolonia. As oon veꞌt chajnaj tu u Tesalónica uvaꞌ atikkat umaꞌl u atinbꞌaleꞌ tetz nachbꞌal Tiixh taꞌn unqꞌa tiaal Israel.
1 Tendo passado por Anfípolis e Apolônia, chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga dos judeus.
2 As tu xeem qꞌii, as bꞌex veꞌt u Pablo tu u atinbꞌaleꞌ tetz nachbꞌal Tiixh, tan chiannalik chit ste uvaꞌ la bꞌen iyolbꞌe viyol u Tiixheꞌ te unqꞌa imooleꞌ uvaꞌ tiaal Israel uvaꞌ nik imol tibꞌ tzitziꞌ. As ech kat ibꞌan u Pabloeꞌ tu jun xeem qꞌii tu oxvaꞌl xhemaana,
2 Ora, Paulo, segundo o seu costume, foi ter com eles; e por três sábados discutiu com eles as Escrituras,
3 tan nikat tal u Pablo isuuchil tiꞌ unqꞌa yoleꞌ uvaꞌ tzꞌibꞌamal kan tiꞌ uvaꞌ la chit kam u Cristo. As la chit ul taama unpajte. As ech nik tal u Pablo ileꞌ: —An chit u Jesús u Cristo uvaꞌ ni val u yoleꞌ stiꞌ,— tiꞌk naj.
3 expondo e demonstrando que era necessário que o Cristo padecesse e ressuscitasse dentre os mortos; este Jesus que eu vos anuncio, dizia ele, é o Cristo.
4 As at kaꞌl unqꞌa tiaal Israel uvaꞌ kat niman veꞌt u yoleꞌ uvaꞌ kat tal u Pablo. As nimal unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ niman tetz u Tiixheꞌ kꞌuxh jit tiaal Israel, as nik toksa taama tiꞌ inachat Tiixh, as tukꞌ unqꞌa ixojeꞌ uvaꞌ nim iyolbꞌeleꞌ. As kat imolo veꞌt tibꞌ tukꞌ u Pablo tukꞌ u Silas.
4 E alguns deles ficaram persuadidos e aderiram a Paulo e Silas, bem como grande multidão de gregos devotos e não poucas mulheres de posição.
5 Pet ech koj kaꞌt unqꞌa tiaal Israel uvaꞌ yeꞌ nik niman, as chꞌoꞌn veꞌt taama chajnaj. As imolo veꞌt chajnaj kaꞌt unqꞌa uxhchil uveꞌ txꞌiꞌla aama chittuꞌ uveꞌ nu kuxh ixaan tu bꞌey tukꞌ kaꞌt unqꞌa tenameꞌ. As veqꞌelkabꞌan veꞌteꞌ. As ok veꞌt kaꞌl chajnaj tu vikabꞌal u Jasóneꞌ, tan aꞌ nik tal chajnaj uvaꞌ la itxey el tzan chajnaj u Pablo tukꞌ u Silas tiꞌ tel chꞌuꞌl vatz unqꞌa tenameꞌ.
5 Mas os judeus, movidos de inveja, tomando consigo alguns homens maus dentre os vadios e ajuntando o povo, alvoroçavam a cidade e, assaltando a casa de Jáson, os procuravam para entregá-los ao povo.
6 Pet jit ilej chajnaj u Pablo tukꞌ u Silas. As ijiti veꞌt el tzan chajnaj u Jasóneꞌ tukꞌ kaꞌt unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ. As bꞌex taqꞌ veꞌt chajnaj u Jasóneꞌ tukꞌ kaꞌt unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ vatz unqꞌa bꞌaal tenameꞌ. As sikꞌiꞌm veꞌt unqꞌa tenameꞌ tiꞌ iveqꞌelkabꞌaneꞌ. As ech tal ileꞌ: —¡Aꞌ unqꞌa najeꞌ uvaꞌ ni yansan unqꞌa tenameꞌ skajayil vatz u txꞌavaꞌeꞌ, as il chajnaj kat ulyu tzitzaꞌ tiꞌ iyansal u kutenameꞌ!
6 Porém, não os achando, arrastaram Jáson e alguns irmãos à presença dos magistrados da cidade, clamando: Estes que têm transtornado o mundo chegaram também aqui,
7 ¡As aꞌ u Jasóneꞌ ni kꞌulun chajnaj tikabꞌal! ¡As ni teesa chajnaj iqꞌii viley u qijlenaaleꞌ uvaꞌ César, tan ni tal chajnaj uvaꞌ at umaꞌt ijlenaal uvaꞌ Jesús ibꞌii!— tiꞌk unqꞌa tenameꞌ.
7 os quais Jáson acolheu; e todos eles procedem contra os decretos de César, dizendo haver outro rei, que é Jesus.
8 As tul tabꞌi veꞌt unqꞌa bꞌaal tenameꞌ u yoleꞌ, as txakpu veꞌt iviꞌ tukꞌ unqꞌa tenameꞌ skajayil.
8 Assim alvoroçaram a multidão e os magistrados da cidade, que ouviram estas coisas.
9 As ijaj veꞌt unqꞌa bꞌaal tenameꞌ puaj te u Jasóneꞌ tukꞌ te unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ tiꞌ tel chꞌuꞌl. As tul ichoo veꞌteꞌ, as chajpul veꞌt chajnaj.
9 Tendo, porém, recebido fiança de Jáson e dos demais, soltaram-nos.
10 As an chit tu u aqꞌbꞌaleꞌ, as ichaj veꞌt bꞌen unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ u Pablo tukꞌ u Silas tiꞌ ibꞌen tu u Berea. As tul oon u Pablo tukꞌ u Silas, as bꞌen veꞌt chajnaj tu u atinbꞌaleꞌ tetz nachbꞌal Tiixh taꞌn unqꞌa tiaal Israel.
10 E logo, de noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia; tendo eles ali chegado, foram à sinagoga dos judeus.
11 As chꞌiꞌumalik chit itxumbꞌal unqꞌa tiaal Israel nik ibꞌan tzitziꞌ tiꞌ unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ tu u Tesalónica, tan ayaꞌlik chit ikꞌuꞌl kat ikꞌul viyol u Tiixheꞌ. As jun qꞌii nikat ichus viyol u Tiixheꞌ tiꞌ uvaꞌ ma an chit u yoleꞌ uvaꞌ nik tal u Pablo ste, tukꞌ u Silas.
11 Ora, estes eram mais nobres do que os de Tessalônica, porque receberam a palavra com toda avidez, examinando diariamente as Escrituras para ver se estas coisas eram assim.
12 As nimal chit unqꞌa tiaal Israel kat niman u yoleꞌ, tukꞌ unqꞌa ixojeꞌ uveꞌ jit tiaal Israel uvaꞌ nim talcheꞌ. As echat unqꞌa najeꞌ, tan nimal chajnaj kat niman u yoleꞌ unpajte.
12 De sorte que muitos deles creram, bem como bom número de mulheres gregas de alta posição e não poucos homens.
13 As tabꞌi veꞌt unqꞌa tiaal Israel uveꞌ echen tu u Tesalónica uvaꞌ nik tal u Pablo viyol u Tiixheꞌ xoꞌl unqꞌa imooleꞌ uvaꞌ echen tu u Berea. As ul veꞌt chajnaj tu u Berea tiꞌ toksat yol tiviꞌ unqꞌa imooleꞌ tiꞌ uvaꞌ yeꞌ la ikꞌul chajnaj u Pablo tukꞌ u Silas. As veqꞌelkabꞌan veꞌt unqꞌa tenameꞌ tu u Berea tiꞌ unqꞌa yoleꞌ uvaꞌ ul tal chajnaj ste.
13 Mas, logo que os judeus de Tessalônica souberam que também em Beréia era anunciada por Paulo a palavra de Deus, foram lá agitar e sublevar as multidões.
14 As oora chit tal veꞌt unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ te u Pablo uvaꞌ la bꞌen tu u tzꞌaꞌla vitzeꞌ uvaꞌ tziꞌ u mar. Pet ech koj u Silas tukꞌ u Timoteo, tan kaa veꞌt chajnaj tu u Berea.
14 Imediatamente os irmãos fizeram sair a Paulo para que fosse até o mar; mas Silas e Timóteo ficaram ali.
15 As tul el veꞌt chꞌuꞌl u Pablo tu u Berea, as xekelik kaꞌl unqꞌa qitzꞌin qatzik stiꞌ. As bꞌex iqꞌajsa kan chajnaj u Pablo tu u tenam uvaꞌ Atenas. As qꞌaav veꞌt chajnaj tiꞌ bꞌen talat umaꞌl u yol uvaꞌ tal tzan u Pablo tiꞌ chajnaj, tan aꞌ tal u Pablo uvaꞌ la toojela tibꞌ u Silas tukꞌ u Timoteo tiꞌ ul ilejat chajnaj u Pablo tu u Atenas.
15 E os que acompanhavam a Paulo levaram-no até Atenas e, tendo recebido ordem para Silas e Timóteo a fim de que estes fossem ter com ele o mais depressa possível, partiram.
16 As tul nikat itxꞌebꞌon u Pablo tiꞌ tul u Silas tukꞌ u Timoteo tu u Atenas, as til veꞌteꞌ uvaꞌ aꞌ kuxh unqꞌa tzeꞌ tiixheꞌ nik toksa unqꞌa tenameꞌ iqꞌii. As chꞌoꞌn veꞌt te u Pablo tul tila uvaꞌ nik ibꞌan unqꞌa tenameꞌ.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, revoltava-se nele o seu espírito, vendo a cidade cheia de ídolos.
17 As nik tal veꞌt u Pablo isuuchil viyol u Tiixheꞌ te unqꞌa imooleꞌ uvaꞌ tiaal Israel as tukꞌ te kaꞌt unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ nik toksa taama tiꞌ inachat Tiixh uvaꞌ jit tiaal Israel uvaꞌ nik ikꞌul tibꞌ tu u atinbꞌaleꞌ tetz nachbꞌal Tiixh. As echat nik ibꞌan jun qꞌii xoꞌl unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ nik ikꞌul tibꞌ tu u kꞌayibꞌaleꞌ.
17 Argumentava, portanto, na sinagoga com os judeus e os gregos devotos, e na praça todos os dias com os que se encontravam ali.
18 Pet nik iyaa veꞌt tibꞌ kaꞌl unqꞌa naj tukꞌ u Pablo, tan chuselik tibꞌ unqꞌa najeꞌ tiꞌ unqꞌa u txumbꞌal uvaꞌ nik ichus unqꞌa epicúreo as tukꞌ kaꞌt unqꞌa estoico. As ech nik tal kaꞌl chajnaj ileꞌ svatzaj: —¿Kam ni tokkat u mamaꞌla yoleꞌ uveꞌ ni tal u najeꞌ?— tiꞌk chajnaj. Pet kaꞌt chajnaj ech nik tal ileꞌ: —Pet texh alol tetz iyol unjoltu tiixh naj uvaꞌ tetz umaꞌt tenam,— tiꞌk chajnaj, tan tiꞌ uvaꞌ nik tal u Pablo u bꞌaꞌnla yoleꞌ tiꞌ u Jesús, as tiꞌ u tulebꞌal taama u Jesús unpajte.
18 Ora, alguns filósofos epicureus e estóicos disputavam com ele. Uns diziam: Que quer dizer este paroleiro? E outros: Parece ser pregador de deuses estranhos; pois anunciava a boa nova de Jesus e a ressurreição.
19 As itxey veꞌt chajnaj u Pablo. As toksa veꞌt ok chajnaj u Pablo vatz unqꞌa bꞌaal tenameꞌ viꞌ u umaꞌl u tal vitz uvaꞌ Areópago ibꞌii uvaꞌ at pokꞌoꞌch u tenameꞌ. As ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ: —Al sqe kam chusbꞌalil uveꞌ eqꞌomal tzan aꞌn, tan nu kusaꞌ qootzitaꞌ,
19 E, tomando-o, o levaram ao Areópago, dizendo: Poderemos nós saber que nova doutrina é essa de que falas?
20 tan vaꞌlen kuxh u yoleꞌ uveꞌ naal ok tzan sqe uveꞌ ni qabꞌi. As nu kusaꞌ la aal isuuchil sqe kam ni tokkat u yoleꞌ uveꞌ naaleꞌ,— tiꞌk chajnaj.
20 Pois tu nos trazes aos ouvidos coisas estranhas; portanto queremos saber o que vem a ser isto.
21 (Tan jankꞌal unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ aa Atenas as tukꞌ unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ vaꞌlen tenam tzaanalkat uvaꞌ jejlik tu u Atenas unpajte, as chiannallu kuxh ste uvaꞌ aꞌ kuxh umaꞌl u akꞌ txumbꞌal la iyoleꞌ as la tabꞌi, uvaꞌ aꞌn cheenajle.)
21 Ora, todos os atenienses, como também os estrangeiros que ali residiam, de nenhuma outra coisa se ocupavam senão de contar ou de ouvir a última novidade.
22 As txaklik veꞌt u Pablo xoꞌl unqꞌa bꞌaal tenameꞌ viꞌ u vitzeꞌ uvaꞌ Areópago. As ech tal veꞌt ileꞌ: —Ex aa Atenas, as ni vileꞌ uvaꞌ atoꞌk chit etaama tiꞌ unqꞌa uqꞌiibꞌaleꞌ,
22 Então Paulo, estando de pé no meio do Areópago, disse: Varões atenienses, em tudo vejo que sois excepcionalmente religiosos;
23 tan tul kat pal in tu unqꞌa atinbꞌaleꞌ uveꞌ nenachkat unqꞌa etiixheꞌ, as kat vil umaꞌl u atinbꞌal uvaꞌ tzꞌibꞌamalkat umaꞌl u tzꞌibꞌ uvaꞌ ech ni tal ileꞌ: «U atinbꞌaleꞌ u vaaꞌ, tan tetz u Tiixheꞌ uvaꞌ yeꞌ ootzimal sqaꞌn» tiꞌk u tzꞌibꞌeꞌ. As an kuxh u Tiixheꞌ uvaꞌ nenacheꞌ kꞌuxh yeꞌ ootzimal setaꞌn, aꞌeꞌ tuk val isuuchil sete.
23 porque, passando eu e observando os objetos do vosso culto, encontrei também um altar em que estava escrito: AO DEUS DESCONHECIDO. Esse, pois, que vós honrais sem o conhecer, é o que vos anuncio.
24 As aꞌ u Tiixh uvaꞌ cheesan tetz u vatz txꞌavaꞌeꞌ tukꞌ unqꞌa uveꞌ at vatz u txꞌavaꞌeꞌ skajayil, as Aakeꞌ nibꞌooqꞌolin jankꞌal uvaꞌ at tu almikaꞌ as tukꞌ u vatz txꞌavaꞌeꞌ. Pet jit eyen Aakeꞌ tu umaj kabꞌal uvaꞌ bꞌanel taꞌn umaj uxhchil.
24 O Deus que fez o mundo e tudo o que nele há, sendo ele Senhor do céu e da terra, não habita em templos feitos por mãos de homens;
25 As jit tzꞌajinal la lochpu Aak taꞌn umaj uxhchil. As yeꞌxhkam nisaꞌvit tiꞌ Aak, tan Aakeꞌ ni aqꞌon u kutiichajileꞌ tukꞌ u kajiqꞌeꞌ as tukꞌ unqꞌa veeꞌ skajayil.
25 nem tampouco é servido por mãos humanas, como se necessitasse de alguma coisa; pois ele mesmo é quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas;
26 As icheesa kan Aak umaꞌl u naj vatz u txꞌavaꞌeꞌ sbꞌaxa. As tiꞌ naj kat cheekat unqꞌa tenameꞌ, aqꞌal uvaꞌ la atin vatz u txꞌavaꞌeꞌ skajayil. As an kuxh Aak kat kꞌujbꞌaꞌn kan uvaꞌ jatvaꞌl qꞌii la ibꞌan junun ijlenaal vatz u txꞌavaꞌeꞌ tukꞌ vitenameꞌ as jankꞌal txꞌavaꞌ la tetzi unpajte.
26 e de um só fez todas as raças dos homens, para habitarem sobre toda a face da terra, determinando-lhes os tempos já dantes ordenados e os limites da sua habitação;
27 As ech ibꞌan Aakeꞌ, aqꞌal uvaꞌ la toksa unqꞌa tenameꞌ taama tiꞌ Aak, kꞌuxh ech Aakeꞌ vatz unqꞌa tenameꞌ echeꞌ umaj kam uvaꞌ la ichuk umaj tzot tukꞌ iqꞌabꞌ. As najli kuxh Aakeꞌ sukukꞌatz,
27 para que buscassem a Deus, se porventura, tateando, o pudessem achar, o qual, todavia, não está longe de cada um de nós;
28 tan ibꞌaꞌnil kuxh Aakeꞌ uvaꞌ isleꞌl oꞌ, as nu kuxaaneꞌ, as at oꞌ. Echeꞌ uvaꞌ alel kan taꞌn kaꞌl unqꞌa naj uvaꞌ tzꞌibꞌan tetz unqꞌa txumbꞌaleꞌ sexoꞌl uvaꞌ ech ni tal ileꞌ: «Tan Aakeꞌ cheesan qetz,» tiꞌk chajnaj.
28 porque nele vivemos, e nos movemos, e existimos; como também alguns dos vossos poetas disseram: Pois dele também somos geração.
29 Estiꞌeꞌ yeꞌ la uchi uvaꞌ la qaleꞌ uvaꞌ ech u Tiixheꞌ echeꞌ umaj vatzibꞌal uveꞌ bꞌanel taꞌn qꞌan chꞌichꞌ uvaꞌ ooroꞌ, moj bꞌanel taꞌn umaꞌt bꞌaꞌnla chꞌichꞌ, moj taꞌn umaj bꞌaꞌnla kꞌubꞌ uvaꞌ kat ibꞌan umaj naj tukꞌ kuxh u taqꞌonbꞌeꞌneꞌ as tukꞌ kuxh vitxumbꞌaleꞌ, tan aꞌ u Tiixheꞌ cheesan qetz.
29 Sendo nós, pois, geração de Deus, não devemos pensar que a divindade seja semelhante ao ouro, ou à prata, ou à pedra esculpida pela arte e imaginação do homem.
30 As yeꞌ kat toksa veꞌt u Tiixheꞌ vipaav unqꞌa tenameꞌ stuul tiꞌ uvaꞌ yeꞌ kat toksa taama tiꞌ Aak naꞌytzan. Pet cheel ni tal veꞌt u Tiixheꞌ te unqꞌa tenameꞌ skajayil uvaꞌ la ikꞌaxa tibꞌ, as la toksa taama tiꞌ Aak,
30 Mas Deus, não levando em conta os tempos da ignorância, manda agora que todos os homens em todo lugar se arrependam;
31 tan at umaꞌl u qꞌii kꞌujleꞌl taꞌn Aak tiꞌ ibꞌanax isuuchil unqꞌa tenameꞌ skajayil, tan at umaꞌl u uxhchil uvaꞌ txaael taꞌn Aak uvaꞌ la bꞌanon kusuuchil. As Aakeꞌ kat kꞌuchun u uxhchileꞌ sqe tul kat tulsa Aak taama unpajte, tul maꞌtik ikameꞌ,— tiꞌk u Pablo.
31 porquanto determinou um dia em que com justiça há de julgar o mundo, por meio do varão que para isso ordenou; e disso tem dado certeza a todos, ressuscitando-o dentre os mortos.
32 As tul tabꞌi veꞌt unqꞌa bꞌaal tenameꞌ u yoleꞌ uvaꞌ tal u Pablo tiꞌ tul taama unqꞌa kamnajeꞌ unpajte, as at chajnaj tzeꞌlebꞌalik kuxh ste. Pet ech koj kaꞌt chajnaj, tan ech tal veꞌt ileꞌ: —As xamtel la qabꞌi unbꞌiitoj isuuchil u yoleꞌ uveꞌ naaleꞌ,— tiꞌk chajnaj.
32 Mas quando ouviram falar em ressurreição de mortos, uns escarneciam, e outros diziam: Acerca disso te ouviremos ainda outra vez.
33 As el veꞌt chꞌuꞌl u Pablo xoꞌl chajnaj.
33 Assim Paulo saiu do meio deles.
34 As at uxhchil niman u yoleꞌ uvaꞌ tal u Pablo. As kat imolo veꞌt tibꞌ chajnaj tukꞌ u Pablo tu u Areópago. As antik veꞌt u Dionisio kat niman u yoleꞌ, as tukꞌ umaꞌt u bꞌaꞌnla ixoj uvaꞌ Dámaris, as tukꞌ kaꞌt unqꞌa uxhchileꞌ.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele, e creram, entre os quais Dionísio, o areopagita, e uma mulher por nome Dâmaris, e com eles outros.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.