Atos 16

U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 As oon veꞌt chajnaj tu u Derbe tukꞌ tu u Listra. As atik umaꞌl u niman tetz u Jesús tzitziꞌ uvaꞌ Timoteo, tal umaꞌl u ixoj uvaꞌ tiaal Israel uvaꞌ kꞌujleꞌl ikꞌuꞌl tiꞌ u Jesús. As ech koj vibꞌaal u Timoteo, tan jit tiaal Israel naj.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 As bꞌaꞌnik veꞌt iyolbꞌel u Timoteo taꞌn unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ tu unqꞌa tenameꞌ uveꞌ tu u Listra tukꞌ tu u Iconio.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Aꞌ tal u Pablo uvaꞌ la teqꞌo u Pablo u Timoteo stiꞌ. As estiꞌeꞌ tal u Pablo itzokꞌax el unbꞌiil vichiꞌol u Timoteo sbꞌaxa, aqꞌal uvaꞌ yeꞌ la ul iviꞌ unqꞌa tiaal Israel uveꞌ atik tu u tenameꞌ, tan ootzimalik chit vibꞌaal u Timoteo taꞌn unqꞌa tiaal Israel uvaꞌ jit tiaal Israel naj.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 As tul nikat ipal chajnaj tulaj unqꞌa tenameꞌ, as nikat tal kan chajnaj isuuchil unqꞌa yoleꞌ xoꞌl unqꞌa tenameꞌ uvaꞌ kat ikꞌul tibꞌ iyol unqꞌa apóstol stiꞌ tukꞌ unqꞌa iqꞌesal unqꞌa niman tetz u Jesús uvaꞌ echen tu u Jerusalén.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 As nikat iyakꞌin veꞌt unqꞌa niman tetz u Jesús tiꞌ u kꞌujlebꞌal ikꞌuꞌleꞌ. As naꞌchil chit nik ibꞌan veꞌt tachul jun qꞌii.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 As tul pal veꞌt chajnaj tu u txꞌavaꞌeꞌ uvaꞌ Frigia tukꞌ tu u Galacia, as kat majax chajnaj taꞌn u Tiixhla Espíritu tiꞌ uvaꞌ yeꞌ la bꞌen tal chajnaj viyol u Tiixheꞌ tu u Asia.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 As tul oon chajnaj tu u Misia, as tal chajnaj ibꞌen tu u Bitinia. As kat imaj u Tiixhla Espíritu chajnaj unpajte.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 As yakik pal chajnaj tu u Misia, tan aalik ikuꞌ chajnaj tu u Troas tziꞌ u mar.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 As ikꞌuch tibꞌ umaꞌl u naj aa Macedonia tivatz u Pablo tu umaꞌl u aqꞌbꞌal. As til veꞌt u Pablo uvaꞌ txaklik naj, tul nik ijaj bꞌaꞌnil te u Pablo. As ech tal ileꞌ: «¡Ul axh; loch oꞌ tu u Macedonia!» tiꞌk u najeꞌ uveꞌ ikꞌuch tibꞌ tivatz u Pablo.
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 As tul maꞌtik ikꞌuchat tibꞌ u najeꞌ tivatz u Pablo, as kubꞌan veꞌt qucheꞌ tiꞌ kubꞌen tu u Macedonia, tan naꞌl sukuvatz uvaꞌ aꞌ u Tiixheꞌ ni molon bꞌen oꞌ tiꞌ bꞌen qalat u bꞌaꞌnla yoleꞌ tu u Macedonia.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 As bꞌen veꞌt oꞌ tu umaꞌt u barco tiꞌ qoon tu u Troas. As jikik kubꞌeneꞌ tu u tal txꞌavaꞌ uvaꞌ Samotracia. As tu umaꞌt qꞌii oon veꞌt oꞌ tu u Neápolis.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 As yakik veꞌt oꞌ tu u tenam uvaꞌ Filipos, uvaꞌ tatinbꞌal unqꞌa soleꞌ tetz u Roma uvaꞌ maꞌtik tel tiꞌ solil. As nimal qꞌii bꞌex kubꞌan tzitziꞌ, tan aꞌ u tenameꞌ uvaꞌ nim iyolbꞌeleꞌ tu u Macedonia.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 As tul ilej u xeem qꞌiieꞌ, as el veꞌt chꞌuꞌl oꞌ tziꞌ u tenameꞌ, najlich umaꞌl u aꞌ uvaꞌ nik inachpukat Tiixh. As tul xonebꞌ oꞌ, as qal veꞌt u bꞌaꞌnla yoleꞌ te kaꞌl unqꞌa ixoj uvaꞌ molik tibꞌ tzitziꞌ.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 As nik tabꞌi umaꞌl u ixoj viyol u Pablo. As Lidia ibꞌii u ixojeꞌ uvaꞌ aꞌ tzaanajkat tu u tenam uvaꞌ Tiatira. As nikat ikꞌayi ixoj bꞌaꞌnla chaj ixbꞌuꞌj uvaꞌ muraꞌt chit tiloneꞌ. As kꞌuxh jit tiaal Israel ixoj, as atik ok taama ixoj tiꞌ inachat Tiixh. As toksa veꞌt u Kubꞌaal Jesús xeꞌ taama ixoj tiꞌ uvaꞌ la inima ixoj unqꞌa yoleꞌ uveꞌ nik tal u Pablo.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 As tul maꞌtik ikuꞌ veꞌt ixoj tukꞌ unqꞌa titzꞌin tatzikeꞌ xeꞌ u aꞌeꞌ, as ech tal veꞌt ixoj ileꞌ sqe: —Asoj netil sviꞌ uvaꞌ kat chit unnima u Kubꞌaal Jesús, as okoj chꞌuꞌl ex. As atinoj unbꞌooj ex tu vunkabꞌaleꞌ,— tiꞌk ixoj. As kat atin veꞌt unbꞌiil oꞌ tikabꞌal ixoj, tan jatpajul kuxh kat tal ixoj sqe.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 As ibꞌan unpajul tul uvaꞌ kat bꞌen oꞌ tu u atinbꞌaleꞌ uvaꞌ nik kunachkat Tiixh, as kat kukꞌul qibꞌ tukꞌ umaꞌl u ixoj uvaꞌ atik ok subꞌul skꞌatz. As nik iqꞌiian ixoj. As mamaꞌla puaj nik taqꞌ ixoj te unqꞌa najeꞌ uvaꞌ kꞌamin tetz ixoj tiꞌ u qꞌiiaꞌmeꞌ.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 As xekelik kuxh veꞌt ixoj sqiꞌ. As ech nik tal veꞌt ixoj ileꞌ, tul nik isikꞌin ixoj: —¡As u Tiixheꞌ uveꞌ yeꞌxhebꞌil la lejon stiꞌ, as ikꞌam Aakeꞌ unqꞌa najeꞌ, tan ni tal chajnaj isuuchil tiꞌ uvaꞌ at sotzbꞌal paav!— tiꞌk ixoj.
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 As ech kuxh nik ibꞌan ixoj jun qꞌii. As pal veꞌt ikꞌuꞌl u Pablo. As isuchqꞌi veꞌt tibꞌ u Pablo. As ech tal veꞌt ileꞌ: —Tukꞌ vibꞌii u Jesucristo la val see uvaꞌ la el axh kꞌatz u ixojeꞌ,— tiꞌk u Pablo. As yak kuxh el veꞌt u subꞌuleꞌ kꞌatz ixoj.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 As tul til veꞌt unqꞌa najeꞌ uveꞌ kꞌamin tetz u ixojeꞌ uvaꞌ yeꞌl veꞌt ipuaj chajnaj la ikꞌul tiꞌ ixoj, as itxey veꞌt chajnaj u Pablo tukꞌ u Silas. As teqꞌo veꞌt chajnaj u Pablo tukꞌ u Silas vatz tatinbꞌal unqꞌa bꞌaal tenameꞌ.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 As toksa veꞌt chajnaj u Pablo tukꞌ u Silas vatz unqꞌa bꞌanol tetz isuuchil unqꞌa tenameꞌ. As ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ: —As unqꞌa naj ilaꞌ uveꞌ tiaal Israel, as nisotzsa chajnaj ikꞌuꞌl unqꞌa tenameꞌ,
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 tan nichus chajnaj umaꞌt u chusbꞌal uvaꞌ yeꞌ la uch kunimataꞌ, tan oꞌ aa Roma,— tiꞌk chajnaj.
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 As txakpu veꞌt unqꞌa tenameꞌ tiꞌ chajnaj. As tal veꞌt u bꞌaal tenameꞌ uvaꞌ la eesal u toksaꞌm chajnajeꞌ, as la qꞌospu veꞌt chajnaj taꞌn unqꞌa ibꞌaara unqꞌa bꞌaal tenameꞌ.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 As tul maꞌtik iqꞌospu chajnaj sbꞌaꞌn, as oksal chajnaj veꞌt tu u kaarsa. As alpu veꞌt te u xeen tetz u kaarsaeꞌ uvaꞌ la chabꞌal ixeep chajnaj.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 As tul alpu te u najeꞌ, as toksa veꞌt ok naj u Pablo tukꞌ u Silas tu u kaarsa tu umaꞌl u atinbꞌal uvaꞌ jetzꞌennal ok. As toksa veꞌt naj u toj chajnajeꞌ tu umaꞌl u tzeꞌ uvaꞌ bꞌanel tuul itziꞌ. As ikꞌapu veꞌt u tzeꞌeꞌ u toj chajnajeꞌ aqꞌal uvaꞌ yeꞌ la ooj chajnaj.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 As pokꞌoꞌch chit aqꞌbꞌal as nik inach u Pablo Tiixh, tukꞌ u Silas. As nik ibꞌitza chajnaj unqꞌa bꞌitzeꞌ tetz Tiixh. As nik tabꞌi unqꞌa preexhueꞌ.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 As aat kuxh tabꞌi chajnaj tul umaꞌl u kabꞌlaano. As yak kuxh iyiku tibꞌ u kaarsaeꞌ. As ijaj veꞌt tibꞌ itziꞌ unqꞌa kaarsaeꞌ. As chajpik veꞌt el unqꞌa kateenaeꞌ tiꞌ iqꞌabꞌ unqꞌa preexhueꞌ skajayil.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 As tul ul veꞌt taama u xeen tetz u kaarsaeꞌ, as til veꞌt naj uvaꞌ jajlik veꞌt u kaarsaeꞌ. As teqꞌo veꞌt jeꞌ tzan naj vichꞌichꞌeꞌ tu u totzotzeꞌ tiꞌ iyatzꞌat tibꞌ uvaꞌ nik tal jeꞌ ste, tan kamal kat oojiy veꞌt unqꞌa preexhueꞌ uveꞌ nik tal naj.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 As sikꞌin veꞌt u Pablo. As ech tal veꞌt ileꞌ ste: —¡Yeꞌ abꞌan jeꞌ vaꞌlexh see, tan il oꞌ at oꞌ skukajayil tzitzaꞌ!— tiꞌk u Pablo.
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 As ijaj veꞌt u xeen tetz u kaarsaeꞌ xamal tiꞌ tok tu uveꞌ atikkat chajnaj. As vaꞌlik chit itꞌuntꞌuch veꞌt naj taꞌn xoꞌvichil. As kuꞌ veꞌt naj qaaloj vatz u Pablo tukꞌ u Silas.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 As teqꞌo veꞌt el tzan naj chajnaj tu u atinbꞌaleꞌ. As ech tal veꞌt naj ileꞌ: —¿Ex pap, kam la unbꞌaneꞌ tiꞌ uvaꞌ la sotz unpaav?— tiꞌk veꞌt naj.
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 As ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ: —Nima u Kubꞌaal Jesucristo. As la sotz veꞌt apaav, tukꞌ unqꞌa aatineꞌ tu vakabꞌaleꞌ,— tiꞌk u Pablo tukꞌ u Silas.
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 As tal veꞌt chajnaj u bꞌaꞌnla yoleꞌ tiꞌ u Kubꞌaal Jesúseꞌ te naj as tukꞌ te unqꞌa tatin najeꞌ uvaꞌ atik tikabꞌal.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 As an chit tu aqꞌbꞌaleꞌ, as teqꞌo veꞌt u xeen tetz u kaarsaeꞌ u Pablo tukꞌ u Silas tiꞌ itxꞌaat uveꞌ kꞌaxbꞌinik te chajnaj taꞌn u bꞌaaraeꞌ. As tul bꞌaꞌnxi, as yak kuxh aqꞌax veꞌt kuꞌ u xeen tetz u kaarsaeꞌ xeꞌ u aꞌeꞌ tukꞌ vibꞌii u Tiixheꞌ, tukꞌ unqꞌa tatineꞌ tikabꞌal.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 As teqꞌo veꞌt naj u Pablo tukꞌ u Silas tikabꞌal. As taqꞌ veꞌt naj itxꞌix. As vaꞌlik chit ichiibꞌ veꞌt naj tukꞌ unqꞌa tatineꞌ, tiꞌ uvaꞌ kat inima chajaak u Tiixheꞌ.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 As tul sajbꞌu veꞌteꞌ, as ichaj veꞌt bꞌen unqꞌa bꞌaal tenameꞌ kaꞌl unqꞌa xeen tetz u tostiixheꞌ tiꞌ bꞌen talat te u xeen tetz u kaarsaeꞌ tiꞌ uvaꞌ la chajpul veꞌt el tzan u Pablo tukꞌ u Silas tu u kaarsaeꞌ.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 As ech tal veꞌt u xeen tetz u kaarsa ileꞌ te u Pablo: —Kat alpiy veꞌt sve taꞌn kaꞌl unqꞌa mayul uvaꞌ la unchajpu veꞌt el ex. As la el veꞌt chꞌuꞌl ex, tan la uch ebꞌen veꞌt tibꞌaꞌnil,— tiꞌk naj.
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Pet ech tal veꞌt u Pablo ileꞌ: —As tul yeꞌxnaj bꞌanax kusuuchil, as kat tal unqꞌa bꞌaal tenameꞌ kuqꞌospeꞌ vatz unqꞌa tenameꞌ. As kat toksa ok tzan oꞌ chajnaj tu u kaarsa. As tul an chit oꞌ aa Roma. As yeꞌ la uchi uvaꞌ la kuxh ijutxi chajnaj kuchajpuleꞌ. As oꞌeꞌ yeꞌ la el oꞌ tzitzaꞌ. Pet lanal ul chajnaj tiꞌ ul teesat el oꞌ,— tiꞌk u Pablo te u xeen tetz u kaarsaeꞌ tukꞌ te unqꞌa mayuleꞌ.
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 As bꞌex tal veꞌt unqꞌa xeen tetz u tostiixheꞌ u yoleꞌ te unqꞌa bꞌaal tenameꞌ. As tul tabꞌi veꞌt unqꞌa bꞌaal tenameꞌ uvaꞌ an chit aa Roma u Pablo tukꞌ u Silas, as xoꞌv veꞌt chajnaj taꞌn u yoleꞌ.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 As tul oon veꞌt unqꞌa bꞌaal tenameꞌ kꞌatz u kaarsaeꞌ, as ijaj veꞌt chajnaj sotzbꞌal ipaav te u Pablo tukꞌ u Silas. As tal veꞌt chajnaj uvaꞌ la el veꞌt chꞌuꞌl u Pablo tukꞌ u Silas tu u kaarsa. As ijaj veꞌt unqꞌa bꞌaal tenameꞌ bꞌaꞌnil te chajnaj uvaꞌ yeꞌ la atin chajnaj tu u tenameꞌ. Pet la bꞌen chajnaj.
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 As tul el chꞌuꞌl u Pablo tukꞌ u Silas tu u kaarsa, as pal iqꞌelu veꞌt chajnaj u Lidia tu vikabꞌaleꞌ tukꞌ unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ uvaꞌ molik tibꞌ tzitziꞌ. As tul maꞌt iyakꞌinsat veꞌt kan chajnaj taama unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ, as el veꞌt chꞌuꞌl chajnaj tu u tenameꞌ.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.