Atos 16
U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs NVT
1 As oon veꞌt chajnaj tu u Derbe tukꞌ tu u Listra. As atik umaꞌl u niman tetz u Jesús tzitziꞌ uvaꞌ Timoteo, tal umaꞌl u ixoj uvaꞌ tiaal Israel uvaꞌ kꞌujleꞌl ikꞌuꞌl tiꞌ u Jesús. As ech koj vibꞌaal u Timoteo, tan jit tiaal Israel naj.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 As bꞌaꞌnik veꞌt iyolbꞌel u Timoteo taꞌn unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ tu unqꞌa tenameꞌ uveꞌ tu u Listra tukꞌ tu u Iconio.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Aꞌ tal u Pablo uvaꞌ la teqꞌo u Pablo u Timoteo stiꞌ. As estiꞌeꞌ tal u Pablo itzokꞌax el unbꞌiil vichiꞌol u Timoteo sbꞌaxa, aqꞌal uvaꞌ yeꞌ la ul iviꞌ unqꞌa tiaal Israel uveꞌ atik tu u tenameꞌ, tan ootzimalik chit vibꞌaal u Timoteo taꞌn unqꞌa tiaal Israel uvaꞌ jit tiaal Israel naj.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 As tul nikat ipal chajnaj tulaj unqꞌa tenameꞌ, as nikat tal kan chajnaj isuuchil unqꞌa yoleꞌ xoꞌl unqꞌa tenameꞌ uvaꞌ kat ikꞌul tibꞌ iyol unqꞌa apóstol stiꞌ tukꞌ unqꞌa iqꞌesal unqꞌa niman tetz u Jesús uvaꞌ echen tu u Jerusalén.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 As nikat iyakꞌin veꞌt unqꞌa niman tetz u Jesús tiꞌ u kꞌujlebꞌal ikꞌuꞌleꞌ. As naꞌchil chit nik ibꞌan veꞌt tachul jun qꞌii.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 As tul pal veꞌt chajnaj tu u txꞌavaꞌeꞌ uvaꞌ Frigia tukꞌ tu u Galacia, as kat majax chajnaj taꞌn u Tiixhla Espíritu tiꞌ uvaꞌ yeꞌ la bꞌen tal chajnaj viyol u Tiixheꞌ tu u Asia.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 As tul oon chajnaj tu u Misia, as tal chajnaj ibꞌen tu u Bitinia. As kat imaj u Tiixhla Espíritu chajnaj unpajte.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 As yakik pal chajnaj tu u Misia, tan aalik ikuꞌ chajnaj tu u Troas tziꞌ u mar.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 As ikꞌuch tibꞌ umaꞌl u naj aa Macedonia tivatz u Pablo tu umaꞌl u aqꞌbꞌal. As til veꞌt u Pablo uvaꞌ txaklik naj, tul nik ijaj bꞌaꞌnil te u Pablo. As ech tal ileꞌ: «¡Ul axh; loch oꞌ tu u Macedonia!» tiꞌk u najeꞌ uveꞌ ikꞌuch tibꞌ tivatz u Pablo.
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 As tul maꞌtik ikꞌuchat tibꞌ u najeꞌ tivatz u Pablo, as kubꞌan veꞌt qucheꞌ tiꞌ kubꞌen tu u Macedonia, tan naꞌl sukuvatz uvaꞌ aꞌ u Tiixheꞌ ni molon bꞌen oꞌ tiꞌ bꞌen qalat u bꞌaꞌnla yoleꞌ tu u Macedonia.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 As bꞌen veꞌt oꞌ tu umaꞌt u barco tiꞌ qoon tu u Troas. As jikik kubꞌeneꞌ tu u tal txꞌavaꞌ uvaꞌ Samotracia. As tu umaꞌt qꞌii oon veꞌt oꞌ tu u Neápolis.
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 As yakik veꞌt oꞌ tu u tenam uvaꞌ Filipos, uvaꞌ tatinbꞌal unqꞌa soleꞌ tetz u Roma uvaꞌ maꞌtik tel tiꞌ solil. As nimal qꞌii bꞌex kubꞌan tzitziꞌ, tan aꞌ u tenameꞌ uvaꞌ nim iyolbꞌeleꞌ tu u Macedonia.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 As tul ilej u xeem qꞌiieꞌ, as el veꞌt chꞌuꞌl oꞌ tziꞌ u tenameꞌ, najlich umaꞌl u aꞌ uvaꞌ nik inachpukat Tiixh. As tul xonebꞌ oꞌ, as qal veꞌt u bꞌaꞌnla yoleꞌ te kaꞌl unqꞌa ixoj uvaꞌ molik tibꞌ tzitziꞌ.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 As nik tabꞌi umaꞌl u ixoj viyol u Pablo. As Lidia ibꞌii u ixojeꞌ uvaꞌ aꞌ tzaanajkat tu u tenam uvaꞌ Tiatira. As nikat ikꞌayi ixoj bꞌaꞌnla chaj ixbꞌuꞌj uvaꞌ muraꞌt chit tiloneꞌ. As kꞌuxh jit tiaal Israel ixoj, as atik ok taama ixoj tiꞌ inachat Tiixh. As toksa veꞌt u Kubꞌaal Jesús xeꞌ taama ixoj tiꞌ uvaꞌ la inima ixoj unqꞌa yoleꞌ uveꞌ nik tal u Pablo.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 As tul maꞌtik ikuꞌ veꞌt ixoj tukꞌ unqꞌa titzꞌin tatzikeꞌ xeꞌ u aꞌeꞌ, as ech tal veꞌt ixoj ileꞌ sqe: —Asoj netil sviꞌ uvaꞌ kat chit unnima u Kubꞌaal Jesús, as okoj chꞌuꞌl ex. As atinoj unbꞌooj ex tu vunkabꞌaleꞌ,— tiꞌk ixoj. As kat atin veꞌt unbꞌiil oꞌ tikabꞌal ixoj, tan jatpajul kuxh kat tal ixoj sqe.
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 As ibꞌan unpajul tul uvaꞌ kat bꞌen oꞌ tu u atinbꞌaleꞌ uvaꞌ nik kunachkat Tiixh, as kat kukꞌul qibꞌ tukꞌ umaꞌl u ixoj uvaꞌ atik ok subꞌul skꞌatz. As nik iqꞌiian ixoj. As mamaꞌla puaj nik taqꞌ ixoj te unqꞌa najeꞌ uvaꞌ kꞌamin tetz ixoj tiꞌ u qꞌiiaꞌmeꞌ.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 As xekelik kuxh veꞌt ixoj sqiꞌ. As ech nik tal veꞌt ixoj ileꞌ, tul nik isikꞌin ixoj: —¡As u Tiixheꞌ uveꞌ yeꞌxhebꞌil la lejon stiꞌ, as ikꞌam Aakeꞌ unqꞌa najeꞌ, tan ni tal chajnaj isuuchil tiꞌ uvaꞌ at sotzbꞌal paav!— tiꞌk ixoj.
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 As ech kuxh nik ibꞌan ixoj jun qꞌii. As pal veꞌt ikꞌuꞌl u Pablo. As isuchqꞌi veꞌt tibꞌ u Pablo. As ech tal veꞌt ileꞌ: —Tukꞌ vibꞌii u Jesucristo la val see uvaꞌ la el axh kꞌatz u ixojeꞌ,— tiꞌk u Pablo. As yak kuxh el veꞌt u subꞌuleꞌ kꞌatz ixoj.
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 As tul til veꞌt unqꞌa najeꞌ uveꞌ kꞌamin tetz u ixojeꞌ uvaꞌ yeꞌl veꞌt ipuaj chajnaj la ikꞌul tiꞌ ixoj, as itxey veꞌt chajnaj u Pablo tukꞌ u Silas. As teqꞌo veꞌt chajnaj u Pablo tukꞌ u Silas vatz tatinbꞌal unqꞌa bꞌaal tenameꞌ.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 As toksa veꞌt chajnaj u Pablo tukꞌ u Silas vatz unqꞌa bꞌanol tetz isuuchil unqꞌa tenameꞌ. As ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ: —As unqꞌa naj ilaꞌ uveꞌ tiaal Israel, as nisotzsa chajnaj ikꞌuꞌl unqꞌa tenameꞌ,
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 tan nichus chajnaj umaꞌt u chusbꞌal uvaꞌ yeꞌ la uch kunimataꞌ, tan oꞌ aa Roma,— tiꞌk chajnaj.
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 As txakpu veꞌt unqꞌa tenameꞌ tiꞌ chajnaj. As tal veꞌt u bꞌaal tenameꞌ uvaꞌ la eesal u toksaꞌm chajnajeꞌ, as la qꞌospu veꞌt chajnaj taꞌn unqꞌa ibꞌaara unqꞌa bꞌaal tenameꞌ.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 As tul maꞌtik iqꞌospu chajnaj sbꞌaꞌn, as oksal chajnaj veꞌt tu u kaarsa. As alpu veꞌt te u xeen tetz u kaarsaeꞌ uvaꞌ la chabꞌal ixeep chajnaj.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 As tul alpu te u najeꞌ, as toksa veꞌt ok naj u Pablo tukꞌ u Silas tu u kaarsa tu umaꞌl u atinbꞌal uvaꞌ jetzꞌennal ok. As toksa veꞌt naj u toj chajnajeꞌ tu umaꞌl u tzeꞌ uvaꞌ bꞌanel tuul itziꞌ. As ikꞌapu veꞌt u tzeꞌeꞌ u toj chajnajeꞌ aqꞌal uvaꞌ yeꞌ la ooj chajnaj.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 As pokꞌoꞌch chit aqꞌbꞌal as nik inach u Pablo Tiixh, tukꞌ u Silas. As nik ibꞌitza chajnaj unqꞌa bꞌitzeꞌ tetz Tiixh. As nik tabꞌi unqꞌa preexhueꞌ.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 As aat kuxh tabꞌi chajnaj tul umaꞌl u kabꞌlaano. As yak kuxh iyiku tibꞌ u kaarsaeꞌ. As ijaj veꞌt tibꞌ itziꞌ unqꞌa kaarsaeꞌ. As chajpik veꞌt el unqꞌa kateenaeꞌ tiꞌ iqꞌabꞌ unqꞌa preexhueꞌ skajayil.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 As tul ul veꞌt taama u xeen tetz u kaarsaeꞌ, as til veꞌt naj uvaꞌ jajlik veꞌt u kaarsaeꞌ. As teqꞌo veꞌt jeꞌ tzan naj vichꞌichꞌeꞌ tu u totzotzeꞌ tiꞌ iyatzꞌat tibꞌ uvaꞌ nik tal jeꞌ ste, tan kamal kat oojiy veꞌt unqꞌa preexhueꞌ uveꞌ nik tal naj.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 As sikꞌin veꞌt u Pablo. As ech tal veꞌt ileꞌ ste: —¡Yeꞌ abꞌan jeꞌ vaꞌlexh see, tan il oꞌ at oꞌ skukajayil tzitzaꞌ!— tiꞌk u Pablo.
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 As ijaj veꞌt u xeen tetz u kaarsaeꞌ xamal tiꞌ tok tu uveꞌ atikkat chajnaj. As vaꞌlik chit itꞌuntꞌuch veꞌt naj taꞌn xoꞌvichil. As kuꞌ veꞌt naj qaaloj vatz u Pablo tukꞌ u Silas.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 As teqꞌo veꞌt el tzan naj chajnaj tu u atinbꞌaleꞌ. As ech tal veꞌt naj ileꞌ: —¿Ex pap, kam la unbꞌaneꞌ tiꞌ uvaꞌ la sotz unpaav?— tiꞌk veꞌt naj.
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 As ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ: —Nima u Kubꞌaal Jesucristo. As la sotz veꞌt apaav, tukꞌ unqꞌa aatineꞌ tu vakabꞌaleꞌ,— tiꞌk u Pablo tukꞌ u Silas.
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 As tal veꞌt chajnaj u bꞌaꞌnla yoleꞌ tiꞌ u Kubꞌaal Jesúseꞌ te naj as tukꞌ te unqꞌa tatin najeꞌ uvaꞌ atik tikabꞌal.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 As an chit tu aqꞌbꞌaleꞌ, as teqꞌo veꞌt u xeen tetz u kaarsaeꞌ u Pablo tukꞌ u Silas tiꞌ itxꞌaat uveꞌ kꞌaxbꞌinik te chajnaj taꞌn u bꞌaaraeꞌ. As tul bꞌaꞌnxi, as yak kuxh aqꞌax veꞌt kuꞌ u xeen tetz u kaarsaeꞌ xeꞌ u aꞌeꞌ tukꞌ vibꞌii u Tiixheꞌ, tukꞌ unqꞌa tatineꞌ tikabꞌal.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 As teqꞌo veꞌt naj u Pablo tukꞌ u Silas tikabꞌal. As taqꞌ veꞌt naj itxꞌix. As vaꞌlik chit ichiibꞌ veꞌt naj tukꞌ unqꞌa tatineꞌ, tiꞌ uvaꞌ kat inima chajaak u Tiixheꞌ.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 As tul sajbꞌu veꞌteꞌ, as ichaj veꞌt bꞌen unqꞌa bꞌaal tenameꞌ kaꞌl unqꞌa xeen tetz u tostiixheꞌ tiꞌ bꞌen talat te u xeen tetz u kaarsaeꞌ tiꞌ uvaꞌ la chajpul veꞌt el tzan u Pablo tukꞌ u Silas tu u kaarsaeꞌ.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 As ech tal veꞌt u xeen tetz u kaarsa ileꞌ te u Pablo: —Kat alpiy veꞌt sve taꞌn kaꞌl unqꞌa mayul uvaꞌ la unchajpu veꞌt el ex. As la el veꞌt chꞌuꞌl ex, tan la uch ebꞌen veꞌt tibꞌaꞌnil,— tiꞌk naj.
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Pet ech tal veꞌt u Pablo ileꞌ: —As tul yeꞌxnaj bꞌanax kusuuchil, as kat tal unqꞌa bꞌaal tenameꞌ kuqꞌospeꞌ vatz unqꞌa tenameꞌ. As kat toksa ok tzan oꞌ chajnaj tu u kaarsa. As tul an chit oꞌ aa Roma. As yeꞌ la uchi uvaꞌ la kuxh ijutxi chajnaj kuchajpuleꞌ. As oꞌeꞌ yeꞌ la el oꞌ tzitzaꞌ. Pet lanal ul chajnaj tiꞌ ul teesat el oꞌ,— tiꞌk u Pablo te u xeen tetz u kaarsaeꞌ tukꞌ te unqꞌa mayuleꞌ.
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 As bꞌex tal veꞌt unqꞌa xeen tetz u tostiixheꞌ u yoleꞌ te unqꞌa bꞌaal tenameꞌ. As tul tabꞌi veꞌt unqꞌa bꞌaal tenameꞌ uvaꞌ an chit aa Roma u Pablo tukꞌ u Silas, as xoꞌv veꞌt chajnaj taꞌn u yoleꞌ.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 As tul oon veꞌt unqꞌa bꞌaal tenameꞌ kꞌatz u kaarsaeꞌ, as ijaj veꞌt chajnaj sotzbꞌal ipaav te u Pablo tukꞌ u Silas. As tal veꞌt chajnaj uvaꞌ la el veꞌt chꞌuꞌl u Pablo tukꞌ u Silas tu u kaarsa. As ijaj veꞌt unqꞌa bꞌaal tenameꞌ bꞌaꞌnil te chajnaj uvaꞌ yeꞌ la atin chajnaj tu u tenameꞌ. Pet la bꞌen chajnaj.
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 As tul el chꞌuꞌl u Pablo tukꞌ u Silas tu u kaarsa, as pal iqꞌelu veꞌt chajnaj u Lidia tu vikabꞌaleꞌ tukꞌ unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ uvaꞌ molik tibꞌ tzitziꞌ. As tul maꞌt iyakꞌinsat veꞌt kan chajnaj taama unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ, as el veꞌt chꞌuꞌl chajnaj tu u tenameꞌ.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.