Atos 15

U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 As tzaa kaꞌl unqꞌa niman tetz u Jesús tu u Judea, uvaꞌ tiaal Israel. As oon tu u Antioquía. As xeꞌt veꞌt chajnaj chusun xoꞌl unqꞌa niman tetz u Jesús uvaꞌ jit tiaal Israel. As ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ: —Asoj yeꞌ la tzokꞌax el unbꞌiil vechiꞌoleꞌ, ex naj, echeꞌ uvaꞌ alel kan taꞌn u Moisés, as yeꞌ la uch isotzsal epaav,— tiꞌk chajnaj.
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 As tul tabꞌi veꞌt u Pablo tukꞌ u Bernabé u yoleꞌ uvaꞌ tal chajnaj, as yeꞌ nik ikꞌul veꞌt tibꞌ iyol chajnaj tukꞌ unqꞌa najeꞌ uvaꞌ tzaa tu u Judea. As iyaa veꞌt tibꞌ chajnaj svatzaj tiꞌ u yoleꞌ. As kꞌujbꞌaꞌl veꞌteꞌ uvaꞌ la bꞌen veꞌt u Pablo, tukꞌ u Bernabé, tukꞌ kaꞌt unqꞌa niman tetz u Jesús uvaꞌ echen tu u Antioquía, tiꞌ bꞌen ichꞌotit te unqꞌa apóstol tukꞌ te kaꞌt unqꞌa iqꞌesal unqꞌa niman tetz u Jesús tu u Jerusalén tiꞌ uvaꞌ abꞌiste u yoleꞌ la nimali.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 As chajax veꞌt bꞌen u Pablo tukꞌ u Bernabé taꞌn unqꞌa niman tetz u Jesús. As tul pal veꞌt chajnaj tu u Fenicia tukꞌ tu u Samaria, as tal veꞌt chajnaj xoꞌl unqꞌa niman tetz u Jesús uvaꞌ tiaal Israel tiꞌ uvaꞌ nimal veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ jit tiaal Israel kat niman veꞌt u Jesús. As tul tabꞌi veꞌt unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ, as txuqꞌtxun veꞌteꞌ.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 As tul oon veꞌt u Pablo tukꞌ u Bernabé tu u Jerusalén, as bꞌaꞌn ikꞌulpu chajnaj taꞌn unqꞌa apóstol, tukꞌ unqꞌa iqꞌesal unqꞌa niman tetz u Jesús, as tukꞌ unqꞌa niman tetz Aakeꞌ skajayil. As tal veꞌt chajnaj kam unqꞌa bꞌaꞌnileꞌ uvaꞌ nikat ibꞌan chajnaj taꞌn u Tiixheꞌ.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 As txakpu veꞌt kaꞌl unqꞌa fariseo uvaꞌ maꞌtik inimat u Jesús. As ech tal veꞌt chajnaj ileꞌ: —As techal chiteꞌ la tzokꞌax el unbꞌiil vichiꞌol unqꞌa najeꞌ uveꞌ jit tiaal Israel. As la alpu veꞌt te chajnaj uvaꞌ techal chit la inima chajnaj u yoleꞌ uvaꞌ tzꞌibꞌamal kan taꞌn u Moisés,— tiꞌk chajnaj.
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 As imol veꞌt tibꞌ unqꞌa apóstol tukꞌ unqꞌa iqꞌesal unqꞌa niman tetz u Jesús tiꞌ iyolbꞌet chajnaj u yoleꞌ uvaꞌ nik tal unqꞌa najeꞌ uvaꞌ fariseo.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 As tul yaꞌ veꞌt chajnaj tiꞌ iyolat u yoleꞌ, as txakpu veꞌt u Luꞌeꞌ. As ech tal veꞌt ileꞌ: —Ex, vitzꞌin vatzik, ootzimaleꞌ setaꞌn uvaꞌ kat itxaa in u Tiixheꞌ naꞌytzan, tiꞌ uvaꞌ la bꞌen val u bꞌaꞌnla yoleꞌ xoꞌl unqꞌa tenameꞌ uvaꞌ jit tiaal Israel. As la inima u yoleꞌ uvaꞌ la valeꞌ.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 As Tiixheꞌ ootzin tetz unqꞌa taanxelal unqꞌa tenameꞌ skajayil, tan kat ikꞌuch Aak uvaꞌ antu unqꞌa tenameꞌ uveꞌ jit tiaal Israel la ootzin u bꞌaꞌnla yoleꞌ, tan kat taqꞌ tzan Aak u Tiixhla Espíritu stiꞌ echeꞌ uvaꞌ kat ibꞌan Aak sqe.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 As yeꞌl kuxoꞌl kat ibꞌan u Tiixheꞌ tukꞌ unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ jit tiaal Israel, tan kat itxꞌaa Aak unqꞌa taanxelaleꞌ tiꞌ uvaꞌ kat ikꞌujbꞌaꞌ ikꞌuꞌl tiꞌ Aak.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 ¿As kam qꞌi uveꞌ nu kuxh echuk txumbꞌal tiꞌ epaasat etibꞌ vatz u Tiixheꞌ? Tan aꞌ kuxh netaleꞌ uvaꞌ latel kuxh inima unqꞌa jit tiaal Israel u tzaqꞌiteꞌ uvaꞌ alel kan taꞌn u Moisés. As tul mitaꞌn oꞌ tukꞌ unqꞌa qꞌesla kubꞌaaleꞌ kat olebꞌ oꞌ tiꞌ inimaleꞌ.
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 As ileꞌ nimamal veꞌt sqaꞌn uvaꞌ sotznal veꞌt kupaav taꞌn vibꞌaꞌnil u Kubꞌaal Jesús. As echat kuxh unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ jit tiaal Israel,— tiꞌk u Luꞌeꞌ.
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 As tul tabꞌi veꞌt unqꞌa tenameꞌ uvaꞌ kꞌulik tibꞌ, as jit yolon veꞌteꞌ. Pet aꞌ veꞌt u yoleꞌ kat tabꞌi uveꞌ tal u Pablo tukꞌ u Bernabé tiꞌ uvaꞌ kat ibꞌan chajnaj xoꞌl unqꞌa jit tiaal Israel taꞌn u Tiixheꞌ, tan mamaꞌla kꞌuchbꞌal tetz vibꞌaꞌnil u Tiixheꞌ kat ikꞌucha uvaꞌ nik teqꞌo taama unqꞌa uxhchileꞌ staꞌn.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Tul yaꞌ veꞌt chajnaj tiꞌ iyoloneꞌ, as ech tal veꞌt u Jacobo ileꞌ: —Vitzꞌin vatzik, etabꞌitaj vunyoleꞌ.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 As kat tal u Simón sqe uvaꞌ aꞌn chit ibꞌaxa kat ikꞌuch u Tiixheꞌ vibꞌaꞌnileꞌ te unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ jit tiaal Israel, tiꞌ uvaꞌ at uxhchil xoꞌl unqꞌa jit tiaal Israel uvaꞌ la ok sitenamil Aak tiꞌ toksal iqꞌii Aak.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 As echat ni tal unqꞌa yoleꞌ uvaꞌ tzꞌibꞌamal kan taꞌn unqꞌa qꞌajsan tetz viyol u Tiixheꞌ, tan ech itzꞌibꞌal kan ileꞌ:
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 Ech ni tal u Tiixh ileꞌ: «Tul maꞌtik ipal veꞌt unqꞌa qꞌiieꞌ, as la ul veꞌt in unpajte.
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 tiꞌ uvaꞌ jankꞌal unqꞌa tenameꞌ la itzꞌan in, uvaꞌ in iBꞌaal,
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 tiꞌk u Kubꞌaaleꞌ, tan Aakeꞌ ootzin tetz u yoleꞌ, tul uvaꞌ yeꞌxnik xeꞌt u qꞌii sajeꞌ.
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 As ni vileꞌ uvaꞌ yeꞌ la uchi uvaꞌ la kuxh kutxumunsa unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ jit tiaal Israel uvaꞌ ni toksa tibꞌ niman tetz u Tiixheꞌ.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Pet aal bꞌaꞌneꞌ la kutzꞌibꞌa bꞌen tu umaj uꞌuj sete tiꞌ uvaꞌ la eteesa etibꞌ kꞌatz unqꞌa vaꞌlexhla txumbꞌaleꞌ uveꞌ la yansan vetaanxelaleꞌ. As yeꞌ la enima unqꞌa tzeꞌ tiixheꞌ. As yeꞌ la ebꞌan etetz echeꞌ uveꞌ nebꞌan unqꞌa uxhchileꞌ uveꞌ nekuꞌ tu paav tukꞌ umaꞌt uxhchil taꞌn tachaꞌv vichiꞌoleꞌ. As yeꞌ la uch etechbꞌut unqꞌa txooeꞌ uveꞌ ni tikꞌa tibꞌ, tan yeꞌl vikajaleꞌ kat eesali. As mitaꞌn la uch etechbꞌut vikajal txooeꞌ.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Tan naꞌytzaneꞌ xeꞌt ichuspu veꞌt viyol u Moiséseꞌ xoꞌl unqꞌa tenameꞌ, tan at uxhchil ni sikꞌlen u yoleꞌ tu unqꞌa atinbꞌaleꞌ tetz nachbꞌal Tiixh tu jun xeem qꞌii,— tiꞌk u Jacob.
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 As bꞌaꞌn uveꞌ bꞌex ibꞌan te unqꞌa apóstol, tukꞌ unjoltu unqꞌa iqꞌesal unqꞌa niman tetz u Jesús, as tukꞌ unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ skajayil uvaꞌ la txaap kaꞌvoꞌj uxhchil. As la chajax bꞌen tu u Antioquía tukꞌ u Pablo tukꞌ u Bernabé. As kat txaap u Judas uvaꞌ Barsabás tukꞌ u Silas, tan bꞌaꞌn iyolbꞌel chajnaj xoꞌl unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 As ech tal u uꞌuj ileꞌ uvaꞌ bꞌen tiꞌ u Judas tukꞌ u Silas uvaꞌ: «As oꞌ uvaꞌ oꞌ apóstol, tukꞌ kaꞌt unqꞌa iqꞌesal unqꞌa niman tetz u Jesús, as tukꞌ unqꞌa kumooleꞌ skajayil uvaꞌ ni niman u Jesús tzitzaꞌ tu u Jerusalén, as tuk qaqꞌ bꞌen kutzii sete, jankꞌal ex uvaꞌ jit ex tiaal Israel uvaꞌ echen tu u Antioquía, tukꞌ tu u Siria, as tukꞌ tu u Cilicia. Tiixh la lochon ex tzitziꞌ.
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Tan kat qabꞌil yol tiꞌ kaꞌl unqꞌa uxhchil uvaꞌ kat el sukuxoꞌl tzitzaꞌ. As kat bꞌex itxumunsa ex chajnaj, tan kat iyansa vetxumbꞌaleꞌ tukꞌ vichusbꞌaleꞌ, tan aꞌ ni tal chajnaj uvaꞌ techal la tzokꞌax el unbꞌiil vichiꞌol unqꞌa najeꞌ sexoꞌl. As techal la nimal unqꞌa yoleꞌ uvaꞌ tzꞌibꞌamal kan taꞌn u Moisés, uvaꞌ ni tal chajnaj. As jit oꞌ kat chajon bꞌen chajnaj tiꞌ uvaꞌ la bꞌen alpo u yoleꞌ sete.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Estiꞌeꞌ kat ikꞌullu veꞌt tibꞌ kuyol tzitzaꞌ skukajayil tiꞌ kutxaat kaꞌl unqꞌa naj tiꞌ uvaꞌ la kuchaj bꞌen sexoꞌl tukꞌ u Pablo as tukꞌ u Bernabé uvaꞌ xoꞌn chit sqe,
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 tan aꞌ chajnajeꞌ uvaꞌ ayaꞌl chit ikꞌuꞌl tiꞌ u Kubꞌaal Jesucristo, kꞌuxh mamaꞌla kꞌaxkꞌo kat ipalebꞌe chajnaj.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 As tuk kuchaj bꞌen u Judas tukꞌ u Silas tiꞌ bꞌen talat isuuchil unqꞌa yoleꞌ sete skajayil kam uvaꞌ kat kutzꞌibꞌa bꞌen tu u uꞌujeꞌ uvaꞌ eqꞌomal taꞌn chajnaj.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Tan bꞌaꞌn veꞌt te u Tiixhla Espíritu as bꞌaꞌn veꞌt sqe unpajte uvaꞌ taꞌn la qaleꞌ sete uvaꞌ techal chit la enima unqꞌa yoleꞌ
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 uvaꞌ yeꞌ la uch techbꞌul unqꞌa echbꞌubꞌaleꞌ uveꞌ maꞌt toksal vatz unqꞌa tzeꞌ tiixheꞌ. As mitaꞌn u kajaleꞌ la uch etechbꞌutaꞌ. As yeꞌl unqꞌa txooeꞌ la etechbꞌu uveꞌ kat tikꞌa tibꞌ, tan yeꞌl vikajaleꞌ kat eesali. As la eyaꞌsa ekuꞌ tu paav tukꞌ umaꞌt uxhchil taꞌn tachaꞌv vechiꞌoleꞌ. Asoj ech la ebꞌaneꞌ, as bꞌaꞌneꞌ te u Tiixheꞌ. As Tiixheꞌ la lochon ex,» tiꞌk u yoleꞌ tu u uꞌujeꞌ.
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 As tul maꞌtik ichajax unqꞌa uxhchileꞌ tiꞌ ibꞌen tiꞌ u Pablo tukꞌ u Bernabé, as bꞌen veꞌt tu u Antioquía. As tul oon veꞌt chajnaj, as imolo veꞌt chajnaj unqꞌa niman tetz u Jesús skajayil. As taqꞌ veꞌt ok chajnaj u uꞌujeꞌ te unqꞌa iqꞌesal unqꞌa niman tetz u Jesús.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 As tul maꞌt isikꞌlel u uꞌujeꞌ taꞌn unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ tu u Antioquía, as txuqꞌtxun veꞌteꞌ, tan yakꞌin veꞌt taama taꞌn unqꞌa yoleꞌ.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 As nimaltel yol tal veꞌt u Judas tukꞌ u Silas tiꞌ iyakꞌinsal taama unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ, tan an chit qꞌajsan tetz viyol u Tiixheꞌ chajnaj. As kꞌujebꞌ veꞌt ikꞌuꞌl unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ taꞌn unqꞌa yoleꞌ uvaꞌ kat tal chajnaj.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 As tul maꞌtik ibꞌanat chajnaj nimal qꞌii tzitziꞌ, as achaꞌvik chit tatin chajnaj svatzaj tul uvaꞌ ijatx veꞌt tibꞌ chajnaj tukꞌ unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ. As qꞌaav veꞌt chajnaj tu u Jerusalén kꞌatz kaꞌt unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ uvaꞌ chajon bꞌen chajnaj.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 Ech koj u Silas, tan bꞌaꞌnik ste uvaꞌ la kaa veꞌt tzitziꞌ.
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 As echat u Pablo tukꞌ u Bernabé, tan kaatel chajnaj tu u Antioquía tiꞌ ichusuneꞌ tiꞌ viyol u Kubꞌaaleꞌ. As tukꞌ kaꞌt unqꞌa niman tetz u Jesús as tal veꞌt chajnaj u bꞌaꞌnla yoleꞌ tiꞌ u Jesús xoꞌl unqꞌa tenameꞌ.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Tul pal veꞌt kaꞌl unqꞌa qꞌii, as ech tal veꞌt u Pablo ileꞌ te u Bernabé: —Koꞌ qil unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ unpajte. As koꞌ tulaj unqꞌa tenameꞌ skajayil katil uvaꞌ kat qalkat viyol u Kubꞌaaleꞌ, aqꞌal uvaꞌ la qootzi kam toolel unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ tzitziꞌ,— tiꞌk u Pabloeꞌ
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 As nik isaꞌ u Bernabé uvaꞌ la bꞌen u Xhuneꞌ tiꞌ chajnaj uvaꞌ Marcos chꞌelel.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 As yeꞌ kat ibꞌan te u Pablo uvaꞌ la bꞌen u Xhuneꞌ, tan tiꞌ uvaꞌ kat qꞌaavik kan naj tu u Jerusalén tul uvaꞌ atik chajnaj tu u Panfilia. As jit bꞌen naj tiꞌ chajnaj tiꞌ talpu viyol u Tiixheꞌ.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 As jit ikꞌul tibꞌ iyol u Pablo tukꞌ u Bernabé svatzaj. As ijatx veꞌt tibꞌ chajnaj skaabꞌil. As teqꞌo veꞌt u Bernabé u Xhuneꞌ stiꞌ uvaꞌ Marcos. As bꞌen veꞌt tu u Chipre.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 As itxaa veꞌt u Pablo u Silas. As tul maꞌtik ijajat veꞌt unqꞌa qitzꞌin qatzikeꞌ vibꞌaꞌnil u Kubꞌaal Tiixheꞌ tiꞌ chajnaj, as bꞌen veꞌt chajnaj.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 As tul pal veꞌt chajnaj tu u Siria tukꞌ tu u Cilicia, as iyakꞌinsa veꞌt kan chajnaj taama unqꞌa niman tetz u Jesús tulaj unqꞌa tenameꞌ uvaꞌ nik ipalkat chajnaj.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.