2 Coríntios 7

U ak' Testamento tu kuyob'al (IXLNNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 As la qal sete, vitzꞌin vatzik uvaꞌ xoꞌn chit ex sve: As sqiꞌeꞌ kat talkat kan u Tiixheꞌ unqꞌa yoleꞌ. Estiꞌeꞌ qeesataj qibꞌ vatz u vaꞌlexheꞌ uvaꞌ la yansan u kuchiꞌoleꞌ tukꞌ u qaanxelaleꞌ. As kuyaꞌlutaj qibꞌ tiꞌ uvaꞌ jik chit u kutxumbꞌaleꞌ la ibꞌan vatz Tiixheꞌ tiꞌ kuxoꞌvat Aak.
1 Tendo, pois, ó amados, tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 As ekꞌultaj ok oꞌ tukꞌ etaanxelal, tan yeꞌl umaj ex nu kubꞌan vaꞌlexh sete. As yeꞌl umaj ex nu kuyansa etxumbꞌal. As yeꞌl ex nu kumaxtibꞌe ex.
2 Acolhei-nos em vosso coração; a ninguém tratamos com injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
3 As echeꞌ in uvaꞌ in Pablo, as yeꞌle uvaꞌ epaav koj nunchukeꞌ tul ni val u yoleꞌ sete, tan alel chiteꞌ svaꞌn uvaꞌ xoꞌn chit ex sve, tan unvatzul kuxh veꞌt in setukꞌ tiꞌ u Cristo, kꞌuxh eela kukameꞌ as moj tul isleꞌl oꞌ.
3 Não falo para vos condenar; porque já vos tenho dito que estais em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 As kꞌujleꞌl chit unkꞌuꞌl setiꞌ. As nivoksa veꞌt unqꞌii setiꞌ. As aal chit niyakꞌin u vaanxelaleꞌ. As kꞌuxh nu kupalebꞌe unqꞌa kꞌaxkꞌoeꞌ setukꞌ, as yeꞌl iyaꞌtebꞌal u chiibꞌichileꞌ tu vaanxelaleꞌ setaꞌn.
4 Mui grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio por vossa causa; sinto-me grandemente confortado e transbordante de júbilo em toda a nossa tribulação.
5 As tul kat ul veꞌt in tzitzaꞌ tu u Macedonia tukꞌ unqꞌa unmooleꞌ, as yeꞌ kat iꞌl vunchiꞌoleꞌ. As kalabꞌ kuxh kꞌaxkꞌo kat unpalebꞌe taꞌn unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ yeꞌ ni niman u Jesús. As nikat ixaan veꞌt vaama setiꞌ unpajte.
5 Porque, chegando nós à Macedônia, nenhum alívio tivemos; pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 As aꞌ u Tiixheꞌ uvaꞌ ni yakꞌinsan u qaanxelaleꞌ tul uvaꞌ nixaan qaama, as Aakeꞌ kat yakꞌinsan u qaanxelaleꞌ tukꞌ unqꞌa unmooleꞌ, tul uvaꞌ kat kukꞌul qibꞌ tukꞌ u Tito.
6 Porém Deus, que conforta os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito;
7 As jit kuxh tiꞌ kukꞌulat qibꞌ tukꞌ u Tito kat yakꞌinkat qaama. Pet tiꞌ uvaꞌ kat ul tal u Tito sqe uvaꞌ ayaꞌl chit ekꞌuꞌl nesaꞌ etilat unvatz unpajte, as kat eyakꞌinsa veꞌt vaama. As kat tal u Tito sve unpajte uvaꞌ vaꞌlik chit etxumuneꞌ tiꞌ unqꞌa vaꞌlexheꞌ uvaꞌ ni tuch sexoꞌl. As nik etoksa etaama tiꞌ enimat unqꞌa yoleꞌ uvaꞌ kat val sete. As tul kat vabꞌi unqꞌa yoleꞌ, as aal chit kat chiibꞌ veꞌt in staꞌn.
7 e não somente com a sua chegada, mas também pelo conforto que recebeu de vós, referindo-nos a vossa saudade, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, aumentando, assim, meu regozijo.
8 As tul uvaꞌ kat vabꞌi uvaꞌ kat untxumunsa veꞌt etaama taꞌn u yoleꞌ uvaꞌ kat untzꞌibꞌa bꞌen sete bꞌaxa, as kat unkꞌaxa veꞌteꞌ tiꞌ uvaꞌ kat unbꞌana. Pet ech koj cheel, tan yeꞌ nunkꞌaxa veꞌteꞌ tiꞌ untzꞌibꞌat bꞌen unqꞌa yoleꞌ sete,
8 Porquanto, ainda que vos tenha contristado com a carta, não me arrependo; embora já me tenha arrependido (vejo que aquela carta vos contristou por breve tempo),
9 tan tul kat esikꞌle unqꞌa yoleꞌ, as kat txumun ex taꞌn vepaaveꞌ. As kat ekꞌaxa veꞌt etibꞌ. Estiꞌeꞌ uvaꞌ nuntxuqꞌtxun veꞌteꞌ. As jit tiꞌ uvaꞌ kat untxumunsa etaama taꞌn unqꞌa yoleꞌ uvaꞌ kat untzꞌibꞌa bꞌen sete. Pet nunchiibꞌeꞌ tiꞌ uvaꞌ kat txumun ex taꞌn vepaaveꞌ. As kat ekꞌaxa veꞌt etibꞌ. Estiꞌeꞌ ni val sete uvaꞌ jit umaj vaꞌlexh kat unbꞌan sete tukꞌ vunyoleꞌ,
9 agora, me alegro não porque fostes contristados, mas porque fostes contristados para arrependimento; pois fostes contristados segundo Deus, para que, de nossa parte, nenhum dano sofrêsseis.
10 tan tul uvaꞌ kat txumun ex taꞌn vepaaveꞌ echeꞌ uvaꞌ nisaꞌ u Tiixheꞌ uvaꞌ la ebꞌaneꞌ, as aꞌeꞌ kat lochon ex tiꞌ uvaꞌ la ekꞌaxa etibꞌ vatz Aak. As kat isotzsa veꞌt Aak vepaaveꞌ. As yeꞌl in nuntxumun veꞌteꞌ tiꞌ uvaꞌ kat untxumunsa etaama, tan kat ekꞌaxal veꞌt etibꞌ tiꞌ vepaaveꞌ. As aal nunchiibꞌ stiꞌ cheel. Pet ech koj nibꞌan unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ vatz txꞌavaꞌilla txumbꞌal kuxh vitxumbꞌaleꞌ, tan aꞌ kuxh nitxumeꞌ kam uvaꞌ nipalebꞌe taꞌn vipaaveꞌ. As yeꞌl itiichajil at kꞌatz u Tiixheꞌ, tan yeꞌ nikꞌaxa tibꞌ tiꞌ vipaaveꞌ.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 As kat pal ex stuul uvaꞌ kam ibꞌaꞌnil u txumuneꞌ uvaꞌ kat ibꞌan veꞌt sete taꞌn u Tiixheꞌ, tan aal kat ok veꞌt ex ilil tiꞌ elochat in, tan kat txumun veꞌt ex as kat chꞌixvu veꞌt ex taꞌn u vaꞌlexheꞌ uveꞌ nik ebꞌaneꞌ. As kat ejaj veꞌt sotzbꞌal epaav, as ayaꞌl chit veꞌt ekꞌuꞌl nesaꞌ uvaꞌ vatzul veꞌt oꞌ setukꞌ la ibꞌaneꞌ. Tan kat xoꞌv veꞌt ex taꞌn u yoleꞌ uvaꞌ kat untzꞌibꞌa bꞌen sete. As kat ekꞌucha uvaꞌ yeꞌl etaama netoksa tiꞌ u vaꞌlexheꞌ.
11 Porque quanto cuidado não produziu isto mesmo em vós que, segundo Deus, fostes contristados! Que defesa, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vindita! Em tudo destes prova de estardes inocentes neste assunto.
12 As la val sete, tul kat untzꞌibꞌa bꞌen unqꞌa yoleꞌ sete, as jit tiꞌ unyaat bꞌen u uxhchileꞌ uveꞌ kat bꞌanon u vaꞌlexheꞌ. As mitaꞌn tiꞌ unbꞌanat isuuchil u uxhchileꞌ uvaꞌ kat bꞌanax u vaꞌlexheꞌ ste. Pet vatz u Tiixheꞌ kat untzꞌibꞌakat bꞌen unqꞌa yoleꞌ sete, tiꞌ uvaꞌ la pal ex stuul uvaꞌ atoꞌk qaama setiꞌ.
12 Portanto, embora vos tenha escrito, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que sofreu o agravo, mas para que a vossa solicitude a nosso favor fosse manifesta entre vós, diante de Deus.
13 As niyakꞌin veꞌt qaama, tan ni qabꞌi uvaꞌ nenima veꞌt unqꞌa yoleꞌ uvaꞌ kat untzꞌibꞌa bꞌen sete. As jit kuxh tiꞌ enimat unqꞌa yoleꞌ niyakꞌinsan qaama. Pet vaꞌlik chit kutxuqꞌtxun veꞌteꞌ, tul kat qil itxuqꞌtxun veꞌt u Tito, tan kat eyakꞌinsa taama tul kat oon sexoꞌl.
13 Foi por isso que nos sentimos confortados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, cujo espírito foi recreado por todos vós.
14 As maꞌtik valat te u Tito uvaꞌ nunchiibꞌ veꞌt setiꞌ, tan nunkꞌujbꞌaꞌ unkꞌuꞌl setiꞌ. As kat ebꞌana echeꞌ uveꞌ kat val te u Tito. As yeꞌl chuli yol nunbꞌaneꞌ. Pet isuuchil u yoleꞌ ni val sbꞌenameen. As echat kat unbꞌana tul kat val u yoleꞌ setiꞌ te u Tito, tan kat bꞌex til u Tito uvaꞌ jik chit u yoleꞌ uvaꞌ kat val te aak setiꞌ.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; pelo contrário, como, em tudo, vos falamos com verdade, também a nossa exaltação na presença de Tito se verificou ser verdadeira.
15 As aal chit xoꞌn veꞌt ex te u Tito, tul uvaꞌ ni tulsa ex skꞌuꞌl, tan achaꞌv ikꞌulpu aak kat ebꞌana, tul kat oon sexoꞌl. As yeꞌl iqꞌii aak kat eteesa.
15 E o seu entranhável afeto cresce mais e mais para convosco, lembrando-se da obediência de todos vós, de como o recebestes com temor e tremor.
16 As nuntxuqꞌtxun veꞌt setiꞌ, vitzꞌin vatzik, tan ootzimal svaꞌn uvaꞌ la uch unkꞌujbꞌaꞌt unkꞌuꞌl setiꞌ.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vós.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.