Mateus 22

Viakʼla txumbʼal u tioxh (IXLCNT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Uncheeꞌ yolon paj u Jesuus tu qꞌu qꞌesala tiꞌ kꞌamich kam. Utz tal te ech tzaꞌ:
1 De novo Jesus lhes falou por parábolas, dizendo:
2 —Aatz viQꞌesalail u Tioxh tu Amlika, ela tuchꞌ maꞌl u ijlenal iꞌan nimla qꞌii tiꞌ itzumeꞌ vikꞌaol.
2 — O Reino dos Céus é semelhante a um rei que preparou uma festa de casamento para seu filho.
3 Ech ichaj bꞌen ichaj tiꞌ en isikꞌlel qꞌu aanima qꞌuꞌl savsamich taqꞌo tiꞌ u tzumbꞌaꞌa. Pek yeꞌt koꞌn motx isaꞌa ulchil.
3 Enviou os seus servos a chamar os convidados para a festa, mas estes não quiseram vir.
4 Ech ichaj paj bꞌen unjolt ichaj utz, tal bꞌen te ech tzaꞌ: «Altaj tu qꞌuꞌl savsamal vaqꞌo ech tzaꞌ: Aatz cheel, veeti qꞌu echbꞌubꞌal. Vetvallu ikuꞌ qꞌul unvaakaxh tuchꞌ qꞌul unqꞌiitinajla txokop. Ech chꞌiam texh niꞌan u echbꞌubꞌal. Pek niꞌextaj tu u tzumbꞌaꞌa. Chajex te.» Texh teꞌleꞌ.
4 Enviou ainda outros servos, dizendo: “Digam aos convidados: Eis que já preparei o meu banquete; os meus bois e animais da engorda já foram abatidos, e tudo está pronto; venham para a festa.”
5 Pek yeꞌt koꞌn motx isaꞌa qꞌuꞌl savsamich. Motx koꞌn ichok ibꞌey. Maꞌl, bꞌen tu taqꞌon. Utz vaꞌt, tu kꞌaꞌy.
5 Mas os convidados não se importaram e se foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio.
6 Utz aatz unjolte, motx koꞌn itxay qꞌu chaj; motx iꞌan te utz, iyatzꞌa.
6 Outros, agarrando os servos, os maltrataram e mataram.
7 Ech aatz tabꞌi u ijlenal, lakpu tek iviꞌ. Ech tek ichaj bꞌen qꞌul isol. Ex isotzsa qꞌu yatzꞌol. Utz ikꞌachka vitenam.
7 — O rei ficou furioso e, enviando as suas tropas, exterminou aqueles assassinos e incendiou a cidade deles.
8 Ech tal tepaj u ijlenal tu qꞌul ichaj ech tzaꞌ: «Nojchit chꞌiam texh niꞌan qꞌu kam tetz u tzumbꞌaꞌa. Pek aatz qꞌuꞌl vetunsavsa, yeꞌ peꞌk nikꞌuloꞌk tiꞌ.
8 Então disse aos seus servos: “A festa está pronta, mas os convidados não eram dignos.
9 Pek aatz cheel, bꞌenojex tu qꞌu qꞌeꞌtx chaj bꞌey utz, savsataj ul tu u tzumbꞌaꞌa tzaꞌ jatvoꞌj aanima letila.» Texh te.
9 Vão, pois, para as encruzilhadas dos caminhos e convidem para o banquete todos os que vocês encontrarem.”
10 Ech motx bꞌen qꞌu chaj tulaj qꞌeꞌtx chaj bꞌey. Utz imol kajay qꞌu aanima motx tila. At bꞌaꞌnla aanima utz; at yitꞌ bꞌaꞌnla koj aanima imola. Ech inoo u atibꞌal vaꞌl uchku u tzumbꞌaꞌa.
10 E, saindo aqueles servos pelas estradas, reuniram todos os que encontraram, maus e bons; e a sala do banquete ficou cheia de convidados.
11 Uncheeꞌ oktekꞌop u ijlenal toꞌotzotz utz, til qꞌu aanima oponi. Utz til maꞌl u vinaj aas yitꞌ atich koj ok toksaꞌm tetz ilbꞌal tzumbꞌaꞌa.
11 — Mas, quando o rei entrou para ver os que estavam à mesa, notou ali um homem que não trazia veste nupcial
12 Utz tal u ijlenal te ech tzaꞌ: «¿Vinaj kaniꞌch muukuꞌl tzaꞌ? Tan yeꞌ oknaj ooksaꞌm tetz ilbꞌal tzumbꞌaꞌa.» Texh te. Pek paat yeꞌt tzaqꞌbꞌu u vinaj.
12 e perguntou-lhe: “Amigo, como você entrou aqui sem veste nupcial?” E ele emudeceu.
13 Ech tal tek u ijlenal tu qꞌul ixekol ech tzaꞌ: «Qitztaj u vinaj siqꞌabꞌs tajan tziꞌ utz, aqꞌtaj eloꞌp tu uken qꞌanal. Ech latziꞌ soꞌoqꞌka utz, latziꞌ sajarachꞌunku tee.» Texhtuꞌ.
13 Então o rei ordenou aos serventes: “Amarrem os pés e as mãos dele e atirem-no para fora, nas trevas; ali haverá choro e ranger de dentes.”
14 Tan sibꞌal qꞌuꞌl sikꞌlemal koꞌxhtuꞌ, pek bꞌiil koꞌn qꞌuꞌl txaael.— Texh u Jesuus.
14 Porque muitos são chamados, mas poucos são escolhidos.
15 Uncheeꞌ ech tek motx telkꞌasuꞌl qꞌu fariseo utz, motx inukꞌ sivatzaj kaniꞌch itxaypu u Jesuus siꞌan tiꞌ maꞌj yol.
15 Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como surpreenderiam Jesus em alguma palavra.
16 Ech motx ichaj ul qꞌu tetz aa uqꞌaybꞌal. Aꞌ imol uli qꞌuꞌl oknaj tiꞌ u Herodes utz, tal tu u Jesuus ech tzaꞌ: —Chusul, qootzajle aas naal vinujul. Utz tinujul nachusun tiꞌ u bꞌey maꞌt xeꞌ Tioxh. Yitꞌ aꞌ koj nooksa tetz aanima utz, yitꞌ aꞌ koj nasaji kam tatin aanima.
16 E enviaram-lhe discípulos, juntamente com os herodianos, para lhe dizer: — Mestre, sabemos que o senhor é verdadeiro e que ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade, sem se importar com a opinião dos outros, porque não olha para a aparência das pessoas.
17 Pek kantal nanacheꞌ, al qe. ¿Bꞌaꞌn tzik aas nikuchoo jaꞌmel alkavaar tu ijlenal Cesar? Pek ¿oj yeꞌka?— Texh te.
17 Assim sendo, diga-nos o que o senhor acha: é lícito pagar imposto a César ou não?
18 Ech aatz u Jesuus tan, yakich til u tonkonil qꞌu vinaj tziꞌ utz, tal te ech tzaꞌ: —¡Kaꞌvatz! ¿Kam tokeꞌ aas vet sekꞌuꞌl netal ve ech tziꞌ?
18 Mas Jesus, percebendo a maldade deles, respondeu:
19 Aqꞌtaj ul u puaj qabꞌi savil vaꞌl nechoobꞌev u jaꞌmel alkavaar.— Texh te. Ech motx ikꞌuchtu maꞌl puaj te, jaꞌmel maꞌl qꞌii aqꞌon.
19 Mostrem-me a moeda do imposto. Trouxeram-lhe um denário.
20 Utz tal u Jesuus te ech tzaꞌ: —¿Abꞌil etz vatzibꞌal vaꞌl atoꞌk vatz u puaj tziꞌ utz; abꞌil etz bꞌii vaꞌl tzꞌibꞌamal ok siatz majte?— Texh te.
20 E Jesus lhes perguntou:
21 Utz motx tal ech tzaꞌ: —Tetz u ijlenal Cesar atziꞌ.— Texhtuꞌ.
21 Eles responderam: — De César. Então Jesus lhes disse:
22 Taꞌxh tek motx tabꞌi u yol tziꞌ, motx tzꞌejx ikꞌuꞌl tiꞌ. Utz taqꞌtexhka u Jesuus, motx bꞌeni.
22 Ouvindo isto, se admiraram e, deixando-o, foram embora.
23 Uncheeꞌ ankoꞌxh tu u qꞌii tziꞌ, opon qꞌu saduceo kꞌatz u Jesuus. Ayaꞌ qꞌuꞌl nimotxniman aas yeꞌk saqꞌaavitzꞌpu qꞌu kamnaj nimotxtaleꞌ.
23 Naquele dia, alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, aproximaram-se de Jesus e lhe perguntaram:
24 Ech vet sikꞌuꞌl motx ichꞌoti te ech tzaꞌ: —Chusul, tal u Moisees aas: «Oj sakam maꞌl vinaj, yeꞌk initxaꞌa sakaai, sikꞌulka tibꞌ u tixoj tuchꞌ vitzaꞌqꞌ. Ech lachee ichꞌexel vaꞌl vetkami.» Chia.
24 — Mestre, Moisés disse: “Se alguém morrer, não tendo filhos, o irmão desse homem deve casar com a viúva e gerar descendentes para o falecido.”
25 Pek aatz iꞌana, atich jujvaꞌl vinaj tu kuxoꞌl, itzaꞌqꞌ tibꞌ. Utz ikꞌul tibꞌ u bꞌaxa, pek kam koꞌn u vinaj tziꞌ. Yeꞌt kaa initxaꞌa. Ech ikꞌulka tibꞌ u tixoj tuchꞌ vitzaꞌqꞌ.
25 Ora, havia entre nós sete irmãos. O primeiro, tendo casado, morreu e, não tendo descendência, deixou sua mulher para seu irmão.
26 Utz echat koꞌxh paj iꞌan u kaꞌbꞌ tzaꞌqꞌ tuchꞌ u tox tzaꞌqꞌ, kam kuꞌen. Ech tzojpu koꞌxh sijujvaꞌ tziꞌ, motx kameꞌl vatz u ixoj.
26 O mesmo aconteceu com o segundo, com o terceiro, até o sétimo.
27 Ech aatz maꞌtich ikameꞌl jujvaꞌl qꞌu vinaj, kam tek u ixoj majte.
27 Por fim, depois de todos, morreu também a mulher.
28 Utz aatz tek tu u qꞌaavitzꞌpichil, ¿abꞌil tek etz ixoj u ixoj liꞌan tu jujvaꞌl qꞌu vinaj tziꞌ? Tan vetikꞌul tibꞌ tuchꞌ sikajayil.— Texhtuꞌ.
28 Portanto, na ressurreição, de qual dos sete ela será esposa? Porque todos casaram com ela.
29 Tzaqꞌbꞌu tek u Jesuus utz, tala: —¡Tiira yolpinajex aabꞌi! Yeꞌ etootzaj u Yolbꞌal Tioxh utz, yeꞌ etootzaj u mam tijleꞌm u Tioxh.
29 Jesus respondeu:
30 Tan aatz siꞌan tu u qꞌaavitzꞌpichil, yeꞌkan kꞌuliꞌbꞌ suꞌuchi. Tan ela tek qꞌu aanima tuchꞌ qꞌul iaanjel u Tioxh tu Amlika siꞌaneꞌ.
30 Porque, na ressurreição, nem casam, nem se dão em casamento, mas são como os anjos no céu.
31 Pek aatz tiꞌ u qꞌaavtitzꞌpu qꞌu kamnaj netaleꞌ tziꞌ, ¿yetz sikꞌlemal setaqꞌo vaꞌl alel tu u Tioxh ech tzaꞌ?
31 Quanto à ressurreição dos mortos, vocês nunca leram o que Deus disse a vocês:
32 «In viTioxh u Abrahaam, u Isaac, tuchꞌ u Jacoob.» Chia. Tan aatz u Tioxh, yitꞌ iTioxh koj kamnaj; pek iTioxh itzꞌlich.— Texh te.
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó”? Ele não é Deus de mortos, e sim de vivos.
33 Ech motx tzꞌejx ikꞌuꞌl qꞌu aanima aas tabꞌi vichusbꞌal u Jesuus.
33 Ouvindo isto, as multidões se maravilhavam da sua doutrina.
34 Uncheeꞌ taꞌxh tabꞌi qꞌu fariseo aas subꞌax qꞌu saduceo tu yol, motx tek imol tibꞌ tiꞌ u Jesuus.
34 Entretanto, os fariseus, sabendo que Jesus havia silenciado os saduceus, reuniram-se em conselho.
35 Ech aatz maꞌl u chusul tetz u oꞌtla mantaar tixoꞌl, vet koꞌxh sikꞌuꞌl ichꞌoti tu u Jesuus ech tzaꞌ:
35 E um deles, intérprete da Lei, querendo pôr Jesus à prova, perguntou-lhe:
36 —Chusul, ¿abꞌiste chit u mantaar vaꞌl tiira ibꞌoꞌqꞌol tu u oꞌtla mantaar?— Texh te.
36 — Mestre, qual é o grande mandamento na Lei?
37 Tal u Jesuus te ech tzaꞌ: — «Tzꞌejoj avaanima tiꞌ u Tioxh u kuBꞌaal tuchꞌ avaanima, tuchꞌ avaanxelal utz, tuchꞌ atxumbꞌal.» Chia.
37 Jesus respondeu:
38 Aꞌ u bꞌaxa utz, aꞌ vibꞌoꞌqꞌol u mantaar tziꞌ.
38 Este é o grande e primeiro mandamento.
39 Utz aatz u kaꞌbꞌ mantaar, ela koꞌn tuchꞌ u bꞌaxa tziꞌ. Utz nital ech tzaꞌ: «Tiiꞌaxh tiꞌ amol, echat koꞌxhtuꞌ naꞌan saiꞌ.» Chia.
39 E o segundo, semelhante a este, é: “Ame o seu próximo como você ama a si mesmo.”
40 Ech aatz kaꞌvaꞌl u mantaar tziꞌ, aꞌ vixeꞌal kajay u oꞌtla mantaar tuchꞌ viyol qꞌu alol tetz u yolbꞌal Tioxh.— Texh u Jesuus.
40 Destes dois mandamentos dependem toda a Lei e os Profetas.
41 Uncheeꞌ tuul ankoꞌxh molich tibꞌ qꞌu fariseo, chꞌotil te tu u Jesuus ech tzaꞌ:
41 Estando reunidos os fariseus, Jesus lhes perguntou:
42 —¿Kam bꞌoj netal tiꞌ viTxaaom u Tioxh? ¿Abꞌil etz tuꞌxh xalam netaleꞌ?— Texh te.
42 — O que vocês pensam do Cristo? De quem é filho? Eles responderam: — De Davi.
43 Tal u Jesuus te: —¿Kam tokeꞌ uncheeꞌ aas “UnBꞌaal” texh u Daviid tiꞌ viTxaaom u Tioxh? U Tioxhla Espiiritu oksan sikꞌuꞌl aas tal ech tzaꞌ.
43 E Jesus perguntou:
44 «Aatz u Tioxh tal tu vunBꞌaal ech tzaꞌ: Kꞌujach tunsebꞌal tan, saꞌnalvaqꞌka qꞌul akoontra jaqꞌ axaabꞌ. Chia.»
44 “Disse o Senhor ao meu Senhor:
45 Tan oj “unBꞌaal” texh u Daviid tiꞌ, ¿kam tek tokeꞌ oj ituꞌxh ixalam kuꞌen netaleꞌ?— Texh u Jesuus te.
45 — Portanto, se Davi o chama de Senhor, como ele pode ser filho de Davi?
46 Ech yeꞌxhabꞌil maꞌj txꞌolon itzaqꞌbꞌeleꞌ. Utz abꞌil tereꞌn koj vaꞌtoj chꞌotin kam te tu qꞌu qꞌii taabꞌaul.
46 E ninguém podia lhe responder uma palavra; e a partir daquele dia ninguém mais ousou fazer perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.