Lucas 24

Viakʼla txumbʼal u tioxh (IXLCNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pek aatz iꞌan tu u bꞌaxa qꞌii tetz u xhemaana, tiira qꞌalaꞌm motx bꞌen qꞌu ixoj tu u mujbꞌal tetz u Jesuus. Iqꞌomich u txꞌumqꞌixsabꞌal taqꞌo vaꞌl aꞌ motx bꞌanon tucheꞌ. Utz bꞌen unjot ixoj tiꞌ.
1 No domingo bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando os perfumes que haviam preparado.
2 Utz aꞌ tek motx tila aas maꞌt iyikul u sivan, u jupbꞌal itziꞌ u jul vaꞌl mujichku u Jesuus.
2 Elas viram que a pedra tinha sido tirada da entrada do túmulo.
3 Ech motx okoꞌp tu u mujbꞌal, pek yeꞌkanich vichiꞌl u kuBꞌaal Jesuus.
3 Porém, quando entraram, não acharam o corpo do Senhor Jesus
4 Tuul sotznajich ikꞌuꞌl tu u kam tziꞌ, yeꞌk talcheꞌ chee kaꞌvaꞌl vinaj siatz txakliche. Ribꞌkin saj oksaꞌm.
4 e não sabiam o que pensar. De repente, apareceram diante delas dois homens vestidos com roupas muito brilhantes.
5 Ech xoꞌv qꞌu ixoj taqꞌo. Motx tek taqꞌ kuꞌ ivatz vatz txꞌavaꞌ.
5 E elas ficaram com medo, e se ajoelharam, e encostaram o rosto no chão. Então os homens disseram a elas: — Por que é que vocês estão procurando entre os mortos quem está vivo?
6 Tan yeꞌxhkaꞌt tzaꞌ. ¡Qꞌaav itzꞌpia! Ulsataj sekꞌuꞌl vaꞌl tal sete aas atich tu Galilea.
6 Ele não está aqui, mas foi ressuscitado. Lembrem que, quando estava na Galileia, ele disse a vocês:
7 Tan tal ech tzaꞌ: «Ministeer chit saꞌaqꞌax kuꞌ tiqꞌabꞌ qꞌu aa paav u Kꞌaola vaꞌl bꞌennaj koꞌn aanima. Ech sataqꞌ jeꞌ vatz kurus. Loqꞌ saqꞌaavitzꞌpu titoxvaꞌ qꞌii.» Chia.— Texh qꞌu vinaj.
7 “O Filho do Homem precisa ser entregue aos pecadores, precisa ser crucificado e precisa ressuscitar no terceiro dia”.
8 Ech ul viyol u Jesuus sikꞌuꞌl qꞌu ixoj tziꞌ.
8 Então as mulheres lembraram das palavras dele
9 Utz motx kꞌasuꞌl. Yakich ex tal u bꞌaꞌnla yol tu junlaal qꞌu chusulibꞌ utz, tuchꞌ tu tereꞌn qꞌu aanima imol majte.
9 e, quando voltaram do túmulo, contaram tudo isso aos onze apóstolos e a todos os outros.
10 Aꞌ qꞌu ixoj tzaꞌ qꞌuꞌl ex alon qꞌu yol tu qꞌul ichaj u Jesuus: u Liꞌ aa Magdala, u Xhiv, u Liꞌ vinan u Jacobo utz, tuchꞌ tereꞌn ixoj.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago. Estas e as outras mulheres que foram com elas contaram tudo isso aos apóstolos.
11 Pek yeꞌt koꞌn nimal viyol qꞌu ixoj. Tan echaꞌ iyol elnaj tu bꞌey siatz.
11 Mas eles acharam que o que as mulheres estavam dizendo era tolice e não acreditaram.
12 [Pek aatz u Luꞌ, jutzin ibꞌen tu vaꞌl mujlik u Jesuus. Utz sajin okoꞌp tuul. Aꞌ texh til qꞌu bꞌuꞌj atichka. Ech tiira sotz ikꞌuꞌl tu vaꞌl maꞌtich tucheꞌ. Qꞌaavbꞌen otzotz.]
12 Porém Pedro se levantou e correu para o túmulo. Abaixou-se para olhar e viu somente os lençóis de linho e nada mais. Aí voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Pek aatz iꞌan kaꞌvaꞌl qꞌu niman tetz u Jesuus tu u qꞌii tziꞌ, aalich ibꞌen tu u tal tenam Emauus, vaꞌl junlaal kiloometro ixoꞌl tuchꞌ u Jerusaleen.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus estavam indo para um povoado chamado Emaús, que fica a mais ou menos dez quilômetros de Jerusalém.
14 Nichmotxiyol kajay qꞌu kam tibꞌilaj qꞌuꞌl maꞌtich tuch tiꞌ u Jesuus.
14 Eles estavam conversando a respeito de tudo o que havia acontecido.
15 Ech tuul koꞌxh nichmotxitxay tibꞌ tu yol tiꞌ qꞌu kam, xaan opon u Jesuus kꞌatza. Utz elaich tek ibꞌen tuchꞌ.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus chegou perto e começou a caminhar com eles,
16 Pek yeꞌt til iatz oj aꞌ u Jesuus. Mujax iatz tu u Tioxh. Yeꞌt aqꞌax tzii te satootzaji.
16 mas alguma coisa não deixou que eles o reconhecessem.
17 Tal u Jesuus te ech tzaꞌ: —¿Kam qꞌuꞌl neyol setibꞌilaj, tuul nexaaneꞌ utz, kantuꞌ netxumuneꞌ?— Texh te.
17 Então Jesus perguntou: Eles pararam, com um jeito triste,
18 Utz aatz maꞌl te, ayaꞌ vaꞌl Cleofas ibꞌii, tal tu u Jesuus ech tzaꞌ: —¿Kamal axh texh u puera aanima tu u Jerusaleen tzaꞌ aas yootzaj kam vaꞌl uch tu u tenam tu qꞌu qꞌii tzaꞌ?— Texh te.
18 e um deles, chamado Cleopas, disse: — Será que você é o único morador de Jerusalém que não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Tal tek u Jesuus te ech tzaꞌ: —¿Kam uchi?— Texhtuꞌ.
19 — O que foi? — perguntou ele. Eles responderam: — O que aconteceu com Jesus de Nazaré. Esse homem era
20 Pek alax ikam tu qꞌu qꞌesal oksan yol vatz Tioxh, tuchꞌ qꞌu kuqꞌatbꞌal tzii. Taqꞌ jeꞌ vatz kurus.
20 Os chefes dos sacerdotes e os nossos líderes o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Oxvaꞌx qꞌii cheel tuch qꞌu kam tzaꞌ. Utz kꞌujlich kukꞌuꞌl tiꞌ aas aꞌ vaꞌl saꞌeesan qꞌu Israeel tikuenta qꞌu puera aanima.
21 E a nossa esperança era que fosse ele quem iria libertar o povo de Israel. Porém já faz três dias que tudo isso aconteceu.
22 Utz aal vetpajisotzsal kukꞌuꞌl unjolol qꞌu ixoj tu kuxoꞌl. Tan motx bꞌen tu u mujbꞌal tetz maꞌit tiira qꞌalaꞌm.
22 Algumas mulheres do nosso grupo nos deixaram espantados, pois foram de madrugada ao túmulo
23 Pek tila yeꞌkanich vichiꞌl, motx qꞌaavi. Utz tala aas motx til unjolol aanjel majte. Utz alax te tu qꞌu aanjel aas itzꞌlel u Jesuus.
23 e não encontraram o corpo dele. Voltaram dizendo que viram anjos e que estes afirmaram que ele está vivo.
24 Ech bꞌen tek unjolol qꞌu kumol tu u mujbꞌal tetz majte. Utz echat koꞌxh motx tila kam vaꞌl tal qꞌu ixoj tziꞌ. Loqꞌ yeꞌt motx til u Jesuus.— Texh te.
24 Alguns do nosso grupo foram ao túmulo e viram que realmente aconteceu o que as mulheres disseram, mas não viram Jesus.
25 Uncheeꞌ tal tek u Jesuus te ech tzaꞌ: —¡Txoxkin! ¿Tiira yeꞌxh nenima tzik jankꞌal qꞌu kam alel tu qꞌu alol tetz u yolbꞌal Tioxh?
25 Então Jesus lhes disse:
26 Tan ministeer chit sapaal viTxaaom u Tioxh tu qꞌu kam bꞌaxa tziꞌ. Ech nal soꞌok tu u techalla tijleꞌm.— Texhtuꞌ.
26 Pois era preciso que o
27 Ech xeꞌt tal inujul te kam vaꞌl nichtal u Yolbꞌal Tioxh tiꞌ. Aꞌ xeꞌtik kꞌasuꞌl tu vaꞌl alich tu u Moisees. Utz tal kajay qꞌuꞌl alich tu qꞌu alol tetz u yolbꞌal Tioxh majte.
27 E começou a explicar todas as passagens das Escrituras Sagradas que falavam dele, iniciando com os livros de Moisés e os escritos de todos os Profetas .
28 Ech motx tek opon tu u tal tenam. Utz iꞌan u Jesuus aas siꞌchkoꞌnpaal yakloj tiloneꞌ.
28 Quando chegaram perto do povoado para onde iam, Jesus fez como quem ia para mais longe.
29 Pek motx iꞌan yaꞌl aas sakaa tzixeꞌ. Tal te ech tzaꞌ: —Kaaen quxeꞌ. Tan kuꞌy qꞌii, sotzyu texh saj.— Texh te. Ech atinka tzixeꞌ.
29 Mas eles insistiram com ele para que ficasse, dizendo: — Fique conosco porque já é tarde, e a noite vem chegando. Então Jesus entrou para ficar com os dois.
30 Utz aatz atich tek vatz meexha tuchꞌ, itxay u kaxhlaan txꞌix u Jesuus tiqꞌabꞌ. Ijaj bꞌaꞌnil tu u Tioxh tiꞌ. Ijatxa utz, motx taqꞌ tetz.
30 Sentou-se à mesa com eles, pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e deu a eles.
31 Ech nal tek til iatz aas aꞌ u Jesuus. Pek isotzsa koꞌn tibꞌ u Jesuus siatz.
31 Aí os olhos deles foram abertos, e eles reconheceram Jesus. Mas ele desapareceu.
32 Nichtekmotxtal tibꞌilaj ech tzaꞌ: —¡Nojchit aꞌ i atziꞌ! ¡Nimnaꞌl tan, tiira itxay qaanima qꞌul iyol nichtal qe tu bꞌey aas nichtal u Yolbꞌal Tioxh vaꞌl tzꞌibꞌamalka!— Texhtuꞌ.
32 Então eles disseram um para o outro: — Não parecia que o nosso coração queimava dentro do peito quando ele nos falava na estrada e nos explicava as Escrituras Sagradas?
33 Ech ankoꞌxh tu u oora tziꞌ, motx qꞌaavbꞌen tu Jerusaleen. Utz til junlaal qꞌu chusulibꞌ molich tibꞌ tziꞌ tuchꞌ tereꞌn aanima.
33 Eles se levantaram logo e voltaram para Jerusalém, onde encontraram os onze apóstolos reunidos com outros seguidores de Jesus.
34 Nichmotxtal ech tzaꞌ: —¡Nojchit qꞌaav itzꞌpi u kuBꞌaal atziꞌ! Tan ¡ilaxyu tu u Xhim tziꞌ!— Texhtuꞌ.
34 E os apóstolos diziam: — De fato, o Senhor foi ressuscitado e foi visto por Simão!
35 Ech aatz kaꞌvaꞌl qꞌu vinaj, qꞌuꞌl ilon u Jesuus tu bꞌey, motx tala kaniꞌch motx tiltaꞌ aas aꞌ i, aꞌ chituꞌ aꞌ ijatx u kaxhlaan txꞌix.
35 Então os dois contaram o que havia acontecido na estrada e como tinham reconhecido o Senhor quando ele havia partido o pão.
36 Tuul koꞌxh nichmotxiyolon tiꞌ qꞌu kam tzaꞌ, yeꞌk talcheꞌ txakeꞌ u Jesuus tixoꞌl. [Utz tal ichajlichil ech tzaꞌ: —At koj u paas tetaanima.— Texhtuꞌ.]
36 Enquanto estavam contando isso, Jesus apareceu de repente no meio deles e disse:
37 Ech motx kaa taanima utz, xoꞌvi. Tan kamal tioxhil kam nichtileꞌ tala.
37 Eles ficaram assustados e com muito medo e pensaram que estavam vendo um fantasma.
38 Pek tal u Jesuus te ech tzaꞌ: —¿Kam tokeꞌ aas nexoꞌveꞌ? Utz ¿kantuꞌ nekaꞌtziiun tetaanima?
38 Mas ele disse:
39 Pek sajitaj qꞌul unqꞌabꞌ tzaꞌ etileꞌ, tuchꞌ qꞌu vajan tziꞌ. Tan in atkoꞌxhtuꞌ. Kantajokꞌin utz, sajitajin. Tan aatz maꞌl tioxhil kam, yeꞌk ichiꞌl utz, yeꞌk ibꞌajil, echaꞌ qꞌu vetz atile tzaꞌ.— Texhtuꞌ.
39 Olhem para as minhas mãos e para os meus pés e vejam que sou eu mesmo. Toquem em mim e vocês vão crer, pois um fantasma não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 [Ech tuul nichtal qꞌu kam tzaꞌ, ikꞌuch qꞌu takꞌonbꞌeꞌm te qꞌul tiqꞌabꞌ tuchꞌ tu tajan.]
40 Jesus disse isso e mostrou as suas mãos e os seus pés.
41 Pek yeꞌ nichmotxinima tu txuqꞌtxunchil; tzꞌejxinajich ikꞌuꞌl.
41 Eles ainda não acreditavam, pois estavam muito alegres e admirados. Então ele perguntou:
42 Ech aqꞌax bꞌiil bꞌolich txay te tuchꞌ unpeꞌlel taꞌl kabꞌ tu tiꞌ.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Ikꞌula utz, techbꞌu siatz.
43 que ele pegou e comeu diante deles.
44 Tal paj chit u Jesuus te ech tzaꞌ: —Aꞌ qꞌu yol qꞌuꞌl val sete atziꞌ aas yeꞌsajich unkameꞌ. Tan ministeer chit satzojpu qꞌu kam tzꞌibꞌamal viꞌ tu vimantaar u Moisees, tuchꞌ qꞌu kam tzꞌibꞌamalka tu qꞌu alol tetz u yolbꞌal Tioxh utz, tuchꞌ qꞌuꞌl tzꞌibꞌamal tu u Salmos Tioxh.— Texhtuꞌ.
44 Depois disse:
45 Ech paxsal tek itxumbꞌal tu u Jesuus. Ech tootzaji vatzsaj kam u tokebꞌal u Yolbꞌal Tioxh tzꞌibꞌamalka.
45 Então Jesus abriu a mente deles para que eles entendessem as Escrituras Sagradas
46 Tal te ech tzaꞌ: —Ech chit vaꞌl tzꞌibꞌamalka tiꞌ viTxaaom u Tioxh aas saꞌchitkami. Loqꞌ saqꞌaavitzꞌpu xoꞌl qꞌu kamnaj titoxvaꞌ qꞌii alel.
46 e disse:
47 Utz tu vibꞌii sapaxk itziiul aas samotxikꞌaxa qꞌul ipaav kajay tenam. Kajay aanima samotxabꞌin u kuybꞌal paav. Aꞌ saxeꞌtik bꞌen tu Jerusaleen.
47 E que, em nome dele, a mensagem sobre o arrependimento e o perdão dos pecados seria anunciada a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Ech setxakbꞌaꞌ etibꞌ tiꞌ talax qꞌu kam tziꞌ tan, etila etabꞌi.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Utz sunchaj kꞌasuꞌl u Tioxhla Espiiritu setiꞌ vaꞌl alel sete tu vunTat. Pek atojex tu Jerusaleen tzaꞌ. Analen labꞌenex aas maꞌt ekꞌultu veyakꞌil vetijleꞌm vaꞌl sakꞌasuꞌl tu Amlika.— Texhtuꞌ.
49 E eu lhes mandarei o que o meu Pai prometeu. Mas esperem aqui em Jerusalém, até que o poder de cima venha sobre vocês.
50 Ech tiqꞌot kꞌasuꞌl qꞌu chusulibꞌ u Jesuus tu Jerusaleen. Tiqꞌo bꞌen tu Betaania. Utz taqꞌ jeꞌ qꞌul iqꞌabꞌ tibꞌa, ijaj bꞌaꞌnil tiꞌ.
50 Então Jesus os levou para fora da cidade até o povoado de Betânia. Ali levantou as mãos e os abençoou.
51 Pek tuul koꞌxh nichtaqꞌ kuꞌ u bꞌaꞌnil tiꞌ, elbꞌen kꞌatza; iqꞌol jeꞌ tu Amlika.
51 Enquanto os estava abençoando, Jesus se afastou deles e foi levado para o céu.
52 Uncheeꞌ motx toksa iqꞌii u Jesuus. Ech motx tek qꞌaavuꞌl tu Jerusaleen. Techalich motx itxuqꞌtxuneꞌ.
52 Eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Ech tzukꞌel nichimol tibꞌ tu viqꞌanalil u totztioxh. Vaꞌlich toksat iqꞌii Tioxh. Aꞌi.
53 E passavam o tempo todo no pátio do Templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.