Lucas 20

Viakʼla txumbʼal u tioxh (IXLCNT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Aatz iꞌan tu maꞌl u qꞌii, nichichus qꞌu aanima u Jesuus tu viqꞌanalil u totztioxh. Nichipaxsa itziiul u bꞌaꞌnla chusbꞌal. Tuul opon qꞌu qꞌesal oksan yol vatz Tioxh, tuchꞌ qꞌu aa txumbꞌal tiꞌ u oꞌtla mantaar utz, tuchꞌ qꞌu qꞌesal qꞌatol tzii.
1 Num daqueles dias, Jesus ensinava no templo e anunciava ao povo a boa nova. Chegaram os príncipes dos sacerdotes e os escribas com os anciãos,
2 Utz motx tal te ech tzaꞌ: —Al qe, ¿kam iijleꞌm aas naꞌan qꞌu kam tziꞌ? Utz ¿abꞌil vetaqꞌon val iijleꞌm tiꞌ ibꞌanaxeꞌ?— Texh te.
2 e falaram-lhe: Dize-nos: com que direito fazes essas coisas, ou quem é que te deu essa autoridade?
3 Tzaqꞌbꞌu u Jesuus ech tzaꞌ: —Sunchꞌoti maꞌl kam sete majte. Utz tzaqꞌbꞌetajin.
3 Jesus respondeu: Também eu vos farei uma pergunta.
4 ¿U Tioxh tzik chajon u Xhan aas ul iꞌan vautisaar aanima, oj itxumbꞌal koꞌn aanima toksa?— Texhtuꞌ.
4 Respondei-me: o batismo de João era do céu ou dos homens?
5 Ech nichmotxtal sivatzaj ech tzaꞌ: —«Tioxh chajon.» Oj chajoꞌ: «¿Kantuꞌ yeꞌt enima?» Chaj qe atziꞌ.
5 Eles começaram a raciocinar entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Por que razão, pois, não crestes nele?
6 Utz oj: «Itxumbꞌal koꞌn aanima.» Chajoꞌ, kajay qꞌu aanima sapaqꞌon sivan oꞌ atziꞌ. Tan nimotxtaleꞌ aas nojchit alol yolbꞌal Tioxh u Xhan.— Chia.
6 Se, porém, dissermos: Dos homens, todo o povo nos apedrejará, porque está convencido de que João era profeta.
7 Ech motx tzaqꞌbꞌi utz, tala: —Yeꞌ qootzaj abꞌil chajon.— Texh kuꞌen.
7 Responderam por fim que não sabiam de onde era.
8 Ech tek tal u Jesuus te ech tzaꞌ: —Uncheeꞌ yitꞌ saꞌkojval sete majte abꞌil aqꞌon vijleꞌm tiꞌ qꞌu kam nunbꞌaneꞌ tzaꞌ.— Texhtuꞌ.
8 Replicou-lhes também Jesus: Nem eu vos direi com que direito faço estas coisas.
9 Ech ikꞌam tiꞌ maꞌl kam u Jesuus, xeꞌt tal tu qꞌu aanima ech tzaꞌ: —Aatz iꞌan maꞌl u vinaj, ichik untanul iuuva. Utz taqꞌka kꞌam tunjolol aqꞌonom. Ech bꞌeni. Sibꞌal tiempo ulka.
9 Então Jesus propôs-lhes esta parábola: Um homem plantou uma vinha, arrendou-a a vinhateiros e ausentou-se por muito tempo para uma terra estranha.
10 Utz aatz opon u tiempo qꞌanbꞌebꞌal uuva, ichaj opon maꞌl taqꞌonom xeꞌ qꞌu kꞌamol, tiꞌ ul tiqꞌol u kꞌambꞌal. Ayaꞌ untanul vivatz u chikobꞌeꞌm.
10 No tempo da colheita, enviou um servo aos vinhateiros para que lhe dessem do produto da vinha. Estes o feriram e o reenviaram de mãos vazias.
11 Ichaj paj chit bꞌen vaꞌt taqꞌonom u bꞌaal chikobꞌeꞌm tziꞌ. Utz motx koꞌn paj iqꞌosa. Iyoqꞌa. Ech iqꞌaavixsa kuꞌen. Yeꞌxhkam maꞌj taqꞌ kꞌasuꞌl tiꞌ.
11 Tornou a enviar outro servo; eles feriram também a este, ultrajaram-no e despediram-no sem coisa alguma.
12 Ichaj paj chit vaꞌte, u toxvaꞌ tekuꞌen. Pek motx koꞌn ipaaseꞌluꞌl vaꞌt vaꞌl tziꞌ. Takꞌonsa kꞌasuꞌl.
12 Tornou a enviar um terceiro; feriram também este e expulsaram-no.
13 Uncheeꞌ aatz u bꞌaal chikobꞌeꞌm, tal tek ech tzaꞌ: «¿Kam sunbꞌaneꞌ? Aꞌ tek sunchaj bꞌen vunkꞌaol vaꞌl tiira tiiꞌin tiꞌ. Kamal atil tek bꞌoj tatin siatz liꞌana.» Texhtuꞌ.
13 Disse então o senhor da vinha: Que farei? Mandarei meu filho amado; talvez o respeitem.
14 Pek taꞌxh motx til qꞌu kꞌamol, xeꞌt motx iyol sivatzaj ech tzaꞌ: «Aꞌ vaꞌl saokka tu vimeꞌbꞌiꞌl vitat atziꞌ. Pek niꞌextaj, kuyatzꞌtaj. Ech oꞌ tek saokkaꞌoꞌ tu u tetz.» Texhtuꞌ.
14 Vendo-o, porém, os vinhateiros discorriam entre si e diziam: Este é o herdeiro; matemo-lo, para que se torne nossa a herança.
15 Ech motx ipaasat eluꞌl tiꞌ u chikobꞌeꞌm tziꞌ utz, iyatzꞌa.
15 E lançaram-no fora da vinha e mataram-no. Que lhes fará, pois, o dono da vinha?
16 Aatz siꞌaneꞌ tan, suꞌlisotzsa qꞌu kꞌamol. Ech sataqꞌ u chikobꞌeꞌm tunjot aanima.— Texh u Jesuus.
16 Virá e exterminará estes vinhateiros e dará a vinha a outros. A estas palavras, disseram: Que Deus não o permita!
17 Pek sajil tu u Jesuus utz, tal te ech tzaꞌ: —¿Kam tok u yol nenacheꞌ vaꞌl tzꞌibꞌamalka nital ech tzaꞌ?:
17 Mas Jesus, fixando o olhar neles, disse-lhes: Que quer dizer então o que está escrito: A pedra que os edificadores rejeitaram tornou-se a pedra angular {Sl 117,22}?
18 Ech abꞌil qꞌuꞌl sakuꞌ viꞌ u Sivan tziꞌ, sakꞌaxbꞌi. Pek abꞌil qꞌuꞌl lakuꞌ u Sivan tiꞌ tziꞌ, bꞌaꞌntan sajuyajti.— Texhtuꞌ.
18 Todo o que cair sobre esta pedra ficará despedaçado; e sobre quem ela cair, este será esmagado!
19 Ech aatz qꞌu qꞌesal oksan yol vatz Tioxh tuchꞌ qꞌu aa txumbꞌal tiꞌ u oꞌtla mantaar, siꞌchtekitxay u Jesuus tu u muꞌkꞌul tziꞌ. Tan el itxumbꞌal tuul aas aꞌ qꞌuꞌl nichtalax tu u kam ikꞌam tiꞌ. Pek motx ixoꞌva qꞌu tenam.
19 Naquela mesma hora os príncipes dos sacerdotes e os escribas procuraram prendê-lo, mas temeram o povo. Tinham compreendido que se referia a eles ao propor essa parábola.
20 Ech motx ichajtu bꞌen unjolol eesan yol qꞌu fariseo aas vet sikꞌuꞌl taqꞌ bꞌen tibꞌ jikomla aanima. Aꞌ isaꞌ tabꞌit iyolpu u Jesuus tiꞌ maꞌj yol. Ech samotxixoch tu u governadoor. Utz satoksa tiqꞌabꞌ.
20 Puseram-se então a observá-lo e mandaram espiões que se disfarçassem em homens de bem, para armar-lhe ciladas e surpreendê-lo no que dizia, a fim de o entregarem à autoridade e ao poder do governador.
21 Ech vet sikꞌuꞌl motx ichꞌoti te ech tzaꞌ: —Chusul, qootzale aas tinujul nachusuneꞌ, nayoloneꞌ. Yeꞌk tel aanima saatz. Pek tuchꞌ chit inujul nichusunkꞌaxh tiꞌ u bꞌenchil xeꞌ Tioxh.
21 Perguntaram-lhe eles: Mestre, sabemos que falas e ensinas com retidão e que, sem fazer acepção de pessoa alguma, ensinas o caminho de Deus segundo a verdade.
22 Pek al qe ¿bꞌaꞌn tzik aas nikuchoo jaꞌmel alkavaar tu u ijlenal Cesar, pek oj yeꞌka?— Texhtuꞌ.
22 É-nos permitido pagar o imposto ao imperador ou não?
23 Aatz u Jesuus, paal itxumbꞌal tuul aas eesa yol niꞌan qꞌu vinaj tziꞌ; jolol subꞌul. Utz tal te ech tzaꞌ: —¿Kam tokeꞌ aas vet sekꞌuꞌl nechꞌoti kam ve?
23 Jesus percebeu a astúcia e respondeu-lhes:
24 Kꞌuchtaj u puaj ve. ¿Abꞌil etz u vatzibꞌal atoꞌk siatz tziꞌ utz, abꞌil etz u bꞌii tzꞌibꞌamal ok siatz majte tziꞌ?— Texhtuꞌ.
24 Mostrai-me um denário. De quem leva a imagem e a inscrição? Responderam: De César.
25 Tal u Jesuus te ech tzaꞌ: —Aqꞌtaj tu u Cesar kam tiꞌ vaꞌl nichoonkꞌex te. Utz aqꞌtaj tu u Tioxh abꞌiste u tetz u Tioxh.— Texhtuꞌ.
25 Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César e a Deus o que é de Deus.
26 Ech yeꞌt yolpu u Jesuus tiꞌ maꞌj yol vatz qꞌu tenam kam tiꞌ sitxayva. Pek aal motx texh sotz ikꞌuꞌl tu vitzaqꞌbꞌu u Jesuus. Utz motx texh jutzeꞌi.
26 Assim não puderam surpreendê-lo em nenhuma de suas palavras diante do povo. Pelo contrário, admirados da sua resposta, tiveram que calar-se.
27 Uncheeꞌ aꞌ tek opon unjolol qꞌu saduceo. Ayaꞌ qꞌuꞌl yeꞌxhkam nimotxinima u qꞌaavtitzꞌpu qꞌu kamnaj.
27 Alguns saduceus - que negam a ressurreição - aproximaram-se de Jesus e perguntaram-lhe:
28 Utz ichꞌoti te ech tzaꞌ: —Chusul, aatz u Moisees, itzꞌibꞌaka aas: «Oj sakam maꞌj vinaj utz, sakaa tixoj, loqꞌ yeꞌk initxaꞌa sakaai, sikꞌulka tibꞌ u tzaꞌqꞌa tuchꞌ u tixoj tziꞌ. Ech sachee ichꞌexel u tatzik tziꞌ.» Texh u Moisees.
28 Mestre, Moisés prescreveu-nos: Se alguém morrer e deixar mulher, mas não deixar filhos, case-se com ela o irmão dele, e dê descendência a seu irmão.
29 Pek atich jujvaꞌl qꞌu vinaj itzaꞌqꞌ tibꞌ. Aatz iꞌan u bꞌaxa, tzumeꞌi. Pek kam kuꞌen, yeꞌk initxaꞌa kaai.
29 Ora, havia sete irmãos, o primeiro dos quais tomou uma mulher, mas morreu sem filhos.
30 Ech iqꞌol u ixoj tu u kaꞌbꞌ vinaj tziꞌ. Utz kam koꞌn pajeꞌ, yeꞌk initxaꞌa kaai.
30 Casou-se com ela o segundo, mas também ele morreu sem filhos.
31 Ech iqꞌol u ixoj tu u toxvaꞌ vinaj tziꞌ. Pek kam koꞌn pajeꞌ. Utz ech koꞌxh iꞌan jujvaꞌl. Yeꞌk initxaꞌa kaai.
31 Casou-se depois com ela o terceiro. E assim sucessivamente todos os sete, que morreram sem deixar filhos.
32 Utz tiyaꞌtebꞌal, aꞌ tek kam u ixoj.
32 Por fim, morreu também a mulher.
33 Pek aatz tu u qꞌaavitzꞌpichil, ¿abꞌil tek etz ixoj u ixoj liꞌana tziꞌ? Tan tixojich jujvaꞌl qꞌu vinaj.— Texhtuꞌ.
33 Na ressurreição, de qual deles será a mulher? Porque os sete a tiveram por mulher.
34 Ech tek itzaqꞌbꞌu u Jesuus utz, tal te ech tzaꞌ: —Aatz qꞌu aanima tu u tiempo tzaꞌ tan, nimotxtok tiꞌ ixoj utz, nitzumeꞌaꞌ.
34 Jesus respondeu: Os filhos deste mundo casam-se e dão-se em casamento,
35 Pek aatz siꞌan tu u bꞌenqꞌii bꞌensaj, yeꞌkan satzumeꞌ qꞌu aanima qꞌuꞌl likꞌuloꞌk tiꞌ soꞌok tu vaꞌt u atinchil tziꞌ, aas laqꞌaavitzꞌpu xoꞌl qꞌu kamnaj.
35 mas os que serão julgados dignos do século futuro e da ressurreição dos mortos não terão mulher nem marido.
36 Saꞌtereꞌnkojveeti sakami. Tan ech tekuꞌen aꞌ qꞌu aanjel siꞌaneꞌ aas maꞌt iqꞌaavtitzꞌpeꞌ tan, ikꞌaol imeꞌal Tioxh.
36 Eles jamais poderão morrer, porque são iguais aos anjos e são filhos de Deus, porque são ressuscitados.
37 Pek aatz tiꞌ u qꞌaavtitzꞌpu qꞌu kamnaj netaleꞌ tziꞌ, chusun u Moisees tu u yol tiꞌ u chꞌiꞌx aas tal tu u kuBꞌaal ech tzaꞌ: «ITioxh u Abrahaam, iTioxh u Isaac utz, iTioxh u Jacob.» Texhtuꞌ.
37 Por outra parte, que os mortos hão de ressuscitar é o que Moisés revelou na passagem da sarça ardente {Ex 3,6}, chamando ao Senhor: Deus de Abraão, Deus de Isaac, Deus de Jacó .
38 Tan aatz u Tioxh, yitꞌ iTioxh koj kamnaj, pek iTioxh itzꞌlich. Utz yeꞌxhkam nisotz qꞌu aanima siatz qꞌuꞌl nikameꞌ.— Texh u Jesuus.
38 Ora, Deus não é Deus dos mortos, mas dos vivos; porque todos vivem para ele.
39 Ech tzaqꞌbꞌel tu unjolol qꞌu aa txumbꞌal tiꞌ u oꞌtla mantaar ech tzaꞌ: —Chusul, bꞌaꞌn vaꞌl naaleꞌ tziꞌ.— Texhtuꞌ.
39 Alguns dos escribas disseram, então: Mestre, falaste bem.
40 Ech yeꞌxhabꞌil veꞌt nichqꞌiꞌon ichꞌotil kam tu u Jesuus.
40 E já não se atreviam a fazer-lhe pergunta alguma.
41 Uncheeꞌ tal u Jesuus te ech tzaꞌ: —¿Kan chaj tok netaleꞌ aas ituꞌxh ixalam Daviid viTxaaom u Tioxh?
41 Jesus perguntou-lhes: Como se pode dizer que Cristo é filho de Davi?
42 Tan u Daviid atkoꞌxh tzꞌibꞌanka tu u Salmos ech tzaꞌ:
42 Pois o próprio Davi, no livro dos Salmos, diz: Disse o Senhor a meu Senhor: Senta-te à minha direita,
43 Tan saꞌnalvoksa qꞌul akoontra satzeqꞌlebꞌal. Chia.»
43 até que eu ponha os teus inimigos por escabelo dos teus pés {Sl 109,1}.
44 Ech oj “unBꞌaal” chu u Daviid tiꞌ, ¿kam tek tokeꞌ untzꞌoj ituꞌxh ixalam kuꞌen?— Texhtuꞌ.
44 Portanto, Davi o chama de Senhor! Como, pois, é ele seu filho?
45 Tuul nichtabꞌil tu kajay qꞌu aanima, tal tu qꞌul ichusulibꞌ ech tzaꞌ:
45 Enquanto todo o povo o ouvia, disse a seus discípulos:
46 —Kuentaꞌex tiꞌ qꞌu aa txumbꞌal tiꞌ u oꞌtla mantaar. Tan vatz chit ikꞌuꞌl paalchil tuchꞌ chelkin oksaꞌm. Utz aꞌ chit isaꞌ vaꞌl kalaman taqꞌax ichajlichil tu qꞌu kꞌayibꞌal. Utz vatz chit ikꞌuꞌl kuꞌchil tu qꞌu bꞌaxa chaj kꞌujlebꞌal tu qꞌu atibꞌal chusbꞌal tetz u oꞌtla mantaar, tuchꞌ tu qꞌu bꞌaxa chaj kꞌujlebꞌal til niꞌuchku txꞌaꞌom.
46 Guardai-vos dos escribas, que querem andar de roupas compridas e gostam das saudações nas praças públicas, das primeiras cadeiras nas sinagogas e dos primeiros lugares dos banquetes;
47 Utz nimotxisubꞌ tzaj txakay ixoj. Nimotximaa tzaj tetz. Ech vet chit sikꞌuꞌl niꞌaneꞌ, sibꞌ chit tuul qꞌul iqꞌilat isikꞌlet Tioxh. Pek loqꞌ sibꞌ u choobꞌal paav saꞌalax ikuꞌ tiꞌ tu qꞌuꞌl niꞌaneꞌ.— Texhtuꞌ.
47 que devoram as casas das viúvas, fingindo fazer longas orações. Eles receberão castigo mais rigoroso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.