Lucas 19

Viakʼla txumbʼal u tioxh (IXLCNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Uncheeꞌ opon u Jesuus tu Jericoo. Nichtekipaal tuul.
1 Jesus entrou em Jericó e estava atravessando a cidade.
2 Utz atich maꞌl u vinaj tziꞌ txꞌiiol iqꞌii, qꞌesal jajol jaꞌmel alkavaar; Zaqueo ibꞌii.
2 Morava ali um homem rico, chamado Zaqueu, que era chefe dos cobradores de impostos.
3 Nichiꞌan yaꞌl tilaxeꞌ abꞌil u Jesuus. Pek yeꞌ nichveet tiltu tu u mam tenam. Tan chꞌooich koꞌn itxakeꞌaꞌ.
3 Ele estava tentando ver quem era Jesus, mas não podia, por causa da multidão, pois Zaqueu era muito baixo.
4 Ech jutzin ibꞌaxabꞌeꞌ. Ex jeꞌoj viꞌ maꞌl u tzeꞌ sicoomoro tiꞌ tilax u Jesuus. Tan aalich ipaal tziꞌ.
4 Então correu adiante da multidão e subiu numa figueira brava para ver Jesus, que devia passar por ali.
5 Utz taꞌxh opon u Jesuus tziꞌ, sajin jeꞌ utz, tila. Ech tal te ech tzaꞌ: —Zaqueo, nal akuꞌl. Tan ministeer aꞌ savatkꞌin tzaxeꞌ cheel.— Texh te.
5 Quando Jesus chegou àquele lugar, olhou para cima e disse a Zaqueu:
6 Ech oojeꞌl chit kuꞌl u Zaqueo. Utz techalich itxuqꞌtxuneꞌ ikꞌul u Jesuus tu tatibꞌal.
6 Zaqueu desceu depressa e o recebeu na sua casa, com muita alegria.
7 Pek motx eesal iqꞌii u Jesuus tu qꞌu aanima tiꞌ vaꞌl iꞌana tziꞌ. Nichtal tiꞌ ech tzaꞌ: —Aꞌ savatku xeꞌ maꞌl aa paavla vinaj.— Texhtuꞌ.
7 Todos os que viram isso começaram a resmungar: — Este homem foi se hospedar na casa de um pecador!
8 Pek aatz u Zaqueo tan, txakeꞌi utz, tal tu u kuBꞌaal ech tzaꞌ: —Aatz cheel unBꞌaal, nikꞌamil u txꞌiibꞌal unqꞌii savaqꞌ tu qꞌu meꞌbꞌaꞌ. Utz oj abꞌil maꞌj subꞌel vaqꞌo, kaa tanul tek iqꞌaav ichꞌexel sunbꞌaneꞌ.— Texhtuꞌ.
8 Zaqueu se levantou e disse ao Senhor: — Escute, Senhor, eu vou dar a metade dos meus bens aos pobres. E, se roubei alguém, vou devolver quatro vezes mais.
9 Tal u Jesuus ech tzaꞌ: —Aatz cheel, ulyu u chitpichil tu paav tu u atibꞌal tzaꞌ. Tan nojla ituꞌxh ixalam Abrahaam u vinaj tziꞌ.
9 Então Jesus disse:
10 Tan aatz u Kꞌaola vaꞌl bꞌennaj koꞌn aanima, aꞌ ul ichokeꞌ utz, aꞌ ul ichit tu paav qꞌuꞌl maꞌtich itzꞌejxeꞌ.— Texhtuꞌ.
10 Porque o
11 Tuul nichtekinajabꞌ opon tu Jerusaleen utz, nichtabꞌi qꞌu yol qꞌu aanima tziꞌ. Loqꞌ nichmotxtitzꞌa aas kamal yak koꞌxh satoksa viQꞌesalail u Tioxh nichtaleꞌ. Echtzixeꞌt ikꞌam tiꞌ vaꞌt kam u Jesuus tu viyol.
11 Jesus contou uma parábola para os que ouviram o que ele tinha dito. Agora ele estava perto de Jerusalém, e por isso eles estavam pensando que o Reino de Deus ia aparecer logo.
12 Tal ech tzaꞌ: —Aatz iꞌan maꞌl u vinaj qꞌesala, bꞌen tzian tu vaꞌt tenam. Ex ikꞌul kꞌasuꞌl tijleꞌm. Utz qꞌaavuꞌl.
12 Então Jesus disse:
13 Utz aatz yeꞌsajich ibꞌenaꞌ, isikꞌle laval qꞌu taqꞌonom. Utz taqꞌka laval puaj te sijununil, ijaꞌmel 1,000 qꞌii aqꞌon. Utz tal te ech tzaꞌ: «Aqꞌoninojex tiꞌ u puaj tzaꞌ. Anal layaꞌex aas laqꞌaavuꞌlin.» Texh te.
13 Antes de viajar, chamou dez dos seus empregados, deu a cada um uma moeda de ouro e disse: “Vejam o que vocês conseguem ganhar com este dinheiro, até a minha volta.”
14 Pek aatz qꞌu aanima, qꞌuꞌl saꞌatin jaqꞌ imantaar, yeꞌt koꞌn motx isaꞌa u qꞌesala. Utz ichaj bꞌen ichaj xeꞌ u qꞌesala vaꞌl siꞌchaqꞌon tijleꞌm. Ex tal te ech tzaꞌ: «¡Yeꞌ kusaꞌ siꞌan qꞌesalail u vinaj tu kuxoꞌl tziꞌ!» Texhtuꞌ.
14 — Acontece que o povo do seu país o odiava e por isso mandou atrás dele uma comissão para dizer que não queriam que aquele homem fosse feito rei deles.
15 Pek kꞌuxh echi, ikꞌul u tijleꞌm. Utz aatz qꞌaavuꞌl, tal isikꞌlel opon qꞌu taqꞌonom siatz qꞌuꞌl maꞌtich taqꞌtu puaj te. Ech satileꞌ jankꞌal vetiꞌan kanaal tiꞌ sijununil.
15 — O homem foi feito rei e voltou para casa. Aí mandou chamar os empregados a quem tinha dado o dinheiro, para saber quanto haviam conseguido ganhar.
16 Ech ul u bꞌaxa utz, tal te ech tzaꞌ: «Unbꞌaal, aatz u puaj vetaaqꞌka ve, vettalal lavate.» Texh te.
16 O primeiro chegou e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei dez.”
17 Tal tek u qꞌesala te ech tzaꞌ: «Aꞌtzii bꞌaꞌnla aqꞌonom. Tiira jikom vetaꞌana kꞌuxh bꞌiil koꞌxhtuꞌ. Ech aatz cheel, saꞌatin iijleꞌm viꞌ laval tenam.» Texh te.
17 — “Muito bem!” — respondeu ele. — “Você é um bom empregado! E, porque foi fiel em coisas pequenas, você vai ser o governador de dez cidades.”
18 Ul vikaꞌbꞌ. Tal te ech tzaꞌ: «Unbꞌaal, aatz u puaj vetaaqꞌka ve, vettalal oꞌvaꞌte.» Chia.
18 — O segundo empregado veio e disse: “Patrão, com aquela moeda de ouro que o senhor me deu, eu ganhei cinco.”
19 Echat koꞌxh tal te ech tzaꞌ: «Ant axh majte, saꞌan qꞌesalail viꞌ oꞌvaꞌl tenam.» Texh te.
19 — “Você vai ser o governador de cinco cidades!” — disse o patrão.
20 Pek ul vaꞌte utz, tal ech tzaꞌ: «Unbꞌaal, atil vapuaj tzuta vaꞌl vetaaqꞌka ve. Kolel koꞌn vaqꞌo tu maꞌl suꞌt.
20 — O outro empregado chegou e disse: “Patrão, aqui está a sua moeda. Eu a embrulhei num lenço e a escondi.
21 Vetunxoꞌvaꞌaxh. Tan vootzajle aas axh maꞌl vinaj yeꞌ chit kam chajpeꞌl saaqꞌo. Aal niiqꞌo qꞌu kam kꞌuxh yitꞌ eetz koj. Utz nachok iatz qꞌu chikobꞌeꞌm kꞌuxh yitꞌ axh koj nichikon.» Texh te.
21 Tive medo do senhor, porque sei que é um homem duro, que tira dos outros o que não é seu e colhe o que não plantou.”
22 Uncheeꞌ tal tek u qꞌesala te ech tzaꞌ: «¡Yeꞌxtxojla aqꞌonom! Vatziꞌ nixochonjeꞌaxh. Oj ootzajle aas in maꞌl vinaj yeꞌ chit kam chajpeꞌl vaqꞌo. Aal niviqꞌo vaꞌl yitꞌ vetz koj. Utz nunchok iatz u chikobꞌeꞌm vaꞌl yitꞌ in koj nichikon.
22 — Ele respondeu: “Você é um mau empregado! Vou usar as suas próprias palavras para julgá-lo. Você sabia que sou um homem duro, que tiro dos outros o que não é meu e colho o que não plantei.
23 ¿Kantuꞌ uncheeꞌ, yeꞌn aaqꞌ vunpuaj tu kꞌam? Ech aꞌ tek imol tal sunkꞌul koj aas suꞌulin.» Texh te.
23 Então por que você não pôs o meu dinheiro no banco? Assim, quando eu voltasse da viagem, receberia o dinheiro com juros.”
24 Ech tal u qꞌesala tu qꞌu aanima qꞌuꞌl atich opon ech tzaꞌ: «Maataj el u puaj te tziꞌ. Utz aqꞌtaj tu vaꞌl laval ipuaj atile.» Texhtuꞌ.
24 — E disse para os que estavam ali: “Tirem dele a moeda e deem ao que tem dez.”
25 Pek aatz qꞌu aanima tan, motx tal te ech tzaꞌ: «¡Kubꞌaal, atil nal laval ipuaj atziꞌ!» Texhtuꞌ.
25 Eles responderam:
26 Tal u qꞌesala ech tzaꞌ: «Nival sete aas kꞌuxh atil nal tetz maꞌl u aanima, aal saꞌaqꞌax tereꞌn tetz. Pek aatz vaꞌl yeꞌk tetz, aal samaaleꞌl te jankꞌal vaꞌl atil tzixeꞌ.
26 — E o patrão disse:
27 Pek aatz qꞌul unkoontra qꞌuꞌl yeꞌt isaꞌ vunqꞌesalail, iqꞌotaj ul sunvatz tzaꞌ. Utz sunvatz seyatzꞌeꞌ.» Chia.— Texh u Jesuus.
27 E agora tragam aqui os meus inimigos, que não queriam que eu fosse o rei deles, e os matem na minha frente.”
28 Aatz veet taltu u kam u Jesuus tziꞌ, bꞌaxabꞌ vatz qꞌu aanima aal ibꞌen tu Jerusaleen.
28 Depois de dizer isso, Jesus foi adiante deles para Jerusalém.
29 Utz aatz opon viꞌ u muunte Olivo kꞌatz qꞌu tenam Betfagee tuchꞌ Betaania, ichaj bꞌen kaꞌvaꞌl qꞌul ichusulibꞌ.
29 Quando iam chegando aos povoados de Betfagé e Betânia, que ficam perto do monte das Oliveiras, enviou dois discípulos na frente,
30 Tal te ech tzaꞌ: —Bꞌenojex tu u tal tenam sukuvatz bꞌen tzuta. Utz taꞌxh loꞌoponex tuul, setil maꞌl u chelem bꞌuuro qitzel. Yeꞌsaj ijeꞌ maꞌj aanima tiꞌ. Ech chittaj utz, iqꞌotaj kꞌasuꞌl.
30 com a seguinte ordem:
31 Utz oj abꞌil maꞌj laꞌalon: «¿Kantuꞌ nechiteꞌ?» Chaj. Letal te ech tzaꞌ: «Tan nisavsa u kuBꞌaal.» Chajex.— Texhtuꞌ.
31 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele.
32 Ech bꞌen qꞌuꞌl chajaxi utz, til u bꞌuuro kam chit echaꞌ vaꞌl tal u Jesuus te.
32 Eles foram e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Utz tuul nichmotxichiteꞌ, alax te tu qꞌul ibꞌaal ech tzaꞌ: —¿Kantuꞌ nechit u bꞌuuro tziꞌ?— Texhtuꞌ.
33 Quando estavam desamarrando o jumentinho, os donos perguntaram: — Por que é que vocês estão desamarrando o animal?
34 Motx tal ech tzaꞌ: —Tan u kuBꞌaal nisavsan.— Texhtuꞌ.
34 Eles responderam: — O Mestre precisa dele.
35 Ech tiqꞌo ul vatz u Jesuus. Taqꞌ jeꞌ qꞌul ikaapa tiꞌ. Utz motx taqꞌ jeꞌ u Jesuus tiꞌ.
35 Então eles levaram o jumentinho para Jesus, puseram as suas capas sobre o animal e ajudaram Jesus a montar.
36 Tuul nichixaan u Jesuus tiꞌ u bꞌuuro, nichmotxiliiu kuꞌ qꞌul ikaapa qꞌu aanima tibꞌey.
36 Conforme ele ia passando, o povo estendia as suas capas no caminho.
37 Utz aatz nichinajabꞌ opon tu u kuꞌnaj, vatz u muunte Olivo, kajay qꞌu niman tetz xamich tiꞌ. Vaꞌl motx iqꞌeqꞌuneꞌ, techal motx itxuqꞌtxuneꞌ. Nichtoksa iqꞌii u Tioxh tiꞌ kajay qꞌu mamala chaj txaichil qꞌuꞌl maꞌt tiltaꞌ.
37 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém, na descida do monte das Oliveiras, uma grande multidão de seguidores ia com ele. E eles, cheios de alegria, começaram a louvar a Deus em voz alta por tudo o que tinham visto.
38 Nichtal ech tzaꞌ: —¡Techal u ijlenal vaꞌl tibꞌii u kuBꞌaals Amlika vetꞌulka! Tan ¡satoksa ibꞌaꞌn qꞌu aanima tuchꞌ u Tioxh tu Amlika! ¡Techal u Tioxh tu Amlika!— Texhtuꞌ.
38 Eles diziam: — Que Deus abençoe o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e
39 Ech aatz unjolol qꞌu fariseo qꞌuꞌl atich xoꞌl tenam, tal tu u Jesuus ech tzaꞌ: —Chusul, yaꞌsa iqetun qꞌul achusulibꞌ tziꞌ.— Texhtuꞌ.
39 Aí alguns fariseus que estavam no meio da multidão disseram a Jesus: — Mestre, mande que os seus seguidores calem a boca!
40 Tzaqꞌbꞌel tu u Jesuus ech tzaꞌ: —Nival sete, oj sayaꞌ iqetun qꞌu aanima tziꞌ, aꞌ tek saqetun qꞌu sivan tziꞌ.— Texhtuꞌ.
40 Jesus respondeu:
41 Aatz tek opon najaꞌch u Jerusaleen, isaji bꞌen utz; oqꞌ tiꞌ.
41 Quando Jesus chegou perto de Jerusalém e viu a cidade, chorou com pena dela
42 Tal ech tzaꞌ: —Bꞌaꞌn atziꞌ maꞌkojetootzaji kaniꞌch tok ebꞌaꞌn tuchꞌ u Tioxh. Tan aꞌ u tiempo tzaꞌ; pek mujel sevatz cheel.
42 e disse:
43 Tan saꞌnalul tiempo aas sisuti etiꞌ qꞌul ekoontra. Sichok jeꞌabꞌalop tiꞌ vitzꞌachil u tenam. Sipeꞌi etiꞌ. Utz til chaj koꞌxh siꞌanvu sete.
43 Pois chegarão os dias em que os inimigos vão cercá-la com rampas de ataque, e vão rodeá-la, e apertá-la de todos os lados.
44 Sibꞌaj kuꞌ vetenam. Utz sanilpu vitzꞌachil. Yeꞌk vaꞌtoj sivan saꞌkojkaa tibꞌa imol. Ech siyatzꞌex tuchꞌ enitxaꞌa tan, yeꞌn paal etxumbꞌal tuul aas ex vetꞌuliqꞌilaꞌex viTxaaom u Tioxh.— Texhtuꞌ.
44 Eles destruirão completamente você e todos os seus moradores. Não ficará uma pedra em cima da outra, porque você não reconheceu o tempo em que Deus veio para salvá-la.
45 Ech opon u Jesuus tu viqꞌanalil u totztioxh. Utz xeꞌt tojcha eluꞌl kajay qꞌuꞌl nichikꞌayin tziꞌ.
45 Jesus entrou no pátio do Templo e começou a expulsar dali os vendedores.
46 Tal ech tzaꞌ: —¡Tzꞌibꞌamalka tu u Yolbꞌal Tioxh: «Qꞌilabꞌ sikꞌlebꞌ Tioxh viqꞌanalil u totztioxh!» Chia. Pek aatz ex, ¡vetetaqꞌlu bꞌen tatibꞌal elqꞌom!— Texhtuꞌ.
46 Ele lhes disse:
47 Utz jun qꞌii nichichusun tu viqꞌanalil u totztioxh. Pek aatz qꞌu qꞌesal oksan yol vatz Tioxh, nichikꞌaj tiꞌ siyatzꞌeꞌ. Antu qꞌu aa txumbꞌal tiꞌ u oꞌtla mantaar tuchꞌ qꞌu qꞌesal tenam.
47 Jesus ensinava no pátio do Templo todos os dias. Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes do povo queriam matá-lo.
48 Pek yeꞌ nichichee sikꞌuꞌl kaniꞌch iveet siꞌaneꞌ tan, kajay aanima bꞌennajich ikꞌuꞌl tiꞌ tabꞌil vichusbꞌal.
48 Mas não achavam jeito de fazer isso, pois todos o escutavam com muita atenção.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.