Lucas 15
Viakʼla txumbʼal u tioxh (IXLCNT) vs NAA
1 Uncheeꞌ nichixaan opon sibꞌal qꞌu jajol jaꞌmel alkavaar tuchꞌ qꞌu aa paav kꞌatz u Jesuus tiꞌ tabꞌileꞌ.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Pek aatz qꞌu fariseo tuchꞌ qꞌu aa txumbꞌal tiꞌ u oꞌtla mantaar tan, teesa koꞌn iqꞌii u Jesuus sivatzaj. Motx tal ech tzaꞌ: —Nikꞌul aa paav vaꞌl tziꞌ utz, nitxꞌaꞌn tuchꞌ.— Texhtuꞌ.
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Ech aatz u Jesuus tan, ikꞌam tiꞌ maꞌl kam tiꞌ talax maꞌl u yol ech tzaꞌ:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 —Yeꞌ koj sebꞌaneꞌ echaꞌ maꞌl u vinaj atil maꞌl 100 ikarneꞌl. Pek satzꞌejxu maꞌl te. ¿Tzꞌoj tzik yeꞌ sataqꞌka u 99 karneꞌl utz, seꞌnichok vaꞌl tzꞌejxia, ichabꞌanale?
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Utz taꞌxh sichabꞌa, saꞌxhtxuqꞌtxun tiꞌ. Sataqꞌ jeꞌ viꞌ ichelebꞌ, satiqꞌo kꞌasuꞌl.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Utz aatz soꞌopon tu tatibꞌal, simol qꞌu tamiigo tuchꞌ qꞌu tetz tzꞌalol. Satal te ech tzaꞌ: «Txuqꞌtxunojex sunkꞌatza tan, vetunchabꞌal vunkarneꞌl vaꞌl maꞌtich itzꞌejxeꞌ.» Chaj.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Ech nival sete. Kaana chiꞌbꞌichil atil tu Amlika majte aas nikꞌaxa vipaav maꞌl aa paav, vatz 99 aanima aas yeꞌxhkam nisavsa sikꞌaxa ipaav tan, jikom ninacheꞌ.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Ech pajeꞌ maꞌj ixoj aas atil laval isaj chꞌichꞌ puaj. Pek sitzꞌej maꞌj. ¿Tzꞌoj tzik yeꞌ sichokeꞌ? Sataqꞌ jeꞌ itxijtxubꞌal atziꞌ utz, sateesa chꞌis tiꞌ. Bꞌoono ichokax siꞌaneꞌ, ichabꞌanale.
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Utz aatz sichabꞌa, simol kajay qꞌu tamiigo utz, tuchꞌ qꞌu tetz tzꞌalol. Satal te ech tzaꞌ: «¡Txuqꞌtxunojex sunkꞌatza! tan, vetunchabꞌal vunpuaj vaꞌl maꞌtich untzꞌejtaꞌ.» Chaj.
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Ech nival sete aas echat qꞌul iaanjel u Tioxh tu Amlika majte, saꞌxhmotxtxuqꞌtxun tiꞌ aas sikꞌaxa ipaav maꞌl aa paav.— Texh u Jesuus.
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Tal paj u Jesuus ech tzaꞌ: —Aatz maꞌl u vinaj, atich kaꞌvaꞌl ikꞌaol.
11 Jesus continuou:
12 Utz aatz u chꞌooala, tal tu vitat ech tzaꞌ: «Tat, aqꞌ tek vunmeꞌbꞌiꞌl vaꞌl saaqꞌeꞌ.» Texhtuꞌ.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Utz yeꞌxh koꞌxh jatvaꞌl qꞌii tuul, imol kajay qꞌu tetz u chꞌooal kꞌaol utz, bꞌen tzian tu vaꞌt tenam xaannaj el. Ech latziꞌ ibꞌuchvu vipuaj. Tiira teesa jeꞌ tatin tu bꞌey.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Utz aatz tek maꞌtich imotx vipuaj kajayil, tiempo ul maꞌl mam vaꞌy tu u tenam vaꞌl atichka. Ech xeꞌt tek iyaꞌta tetz.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Ech tek ex okoj kꞌatz maꞌl u vinaj aa tenam nal tziꞌ. Utz ichaj bꞌen titxꞌavaꞌ tiꞌ en ixeel bꞌoch.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Ech tu tek u vaꞌy, nichtachva satechbꞌu tetz qꞌu vatz tzeꞌ qꞌuꞌl nichtechbꞌu qꞌu bꞌoch. Pek abꞌil koj nichaqꞌon tetz.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Ech tek itxakbꞌaꞌt itxumbꞌal utz, tal ech tzaꞌ: «Jatvaꞌl koꞌn aqꞌonom atil tu atibꞌal xeꞌ vuntat. Utz tzꞌanlel koꞌxh techbꞌubꞌal. Aal nichanan tereꞌn. Pek aatz in utz, toj tek kamojin tu vaꞌy.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Pek sabꞌenin; saqꞌaavoponin xeꞌ vuntat. Utz saval te: Tat paavinyin vatz u Tioxh tu Amlika tziꞌ utz, saatz majte.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Yeꞌkan sikꞌuloꞌk viꞌ aas in tereꞌn akꞌaol saꞌalchi. Pek aqꞌtexhbꞌenins echaꞌ maꞌj qꞌul aaqꞌonom tziꞌ. Chajin te.» Texhtuꞌ.
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Ech ikꞌasuꞌl. Bꞌen xeꞌ vitat. Pek aatz atileꞌnich tuleꞌ, ilax bꞌen tu vitat. Ech itxumt iatz. Tꞌaspu ibꞌenaꞌ. Ex iqꞌalu utz, itzꞌutzꞌa.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Utz tal vikꞌaol te ech tzaꞌ: «Tat, paavinyin vatz u Tioxh tu Amlika tziꞌ utz, saatz majte. Yeꞌkan nikꞌuloꞌk viꞌ aas in tereꞌn akꞌaol saꞌalchi.» Texh te.
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Pek aatz vitat, tal tu qꞌu taqꞌonom ech tzaꞌ: «¡Oora koꞌxh ex! Iqꞌotaj eluꞌl qꞌu techalla oksaꞌm utz, oksataj kꞌatza. Aqꞌtaj kuꞌ tixkol qꞌabꞌ. Utz oksataj ixaabꞌ tu tajan.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Utz bꞌenoj etiqꞌo u tzaqꞌal vaakaxh utz, yatzꞌtaj. Tan sakubꞌan maꞌl txꞌaꞌom. Ech sachiꞌbꞌoꞌ satxuqꞌtxunoꞌ.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Tan aatz vunkꞌaol tziꞌ, ¡kamnaj tekuꞌen nivaleꞌ, pek qꞌaaviul! ¡Maꞌtich itzꞌejxeꞌ, pek cheeya!» Chia. Ech xeꞌt motx ichiꞌbꞌeꞌ.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 Pek aatz u atzika, ayeꞌnich jaꞌjtzeꞌ. Utz taꞌxh uli, najabꞌ opon kꞌatz atibꞌal, tabꞌi u son tuchꞌ bꞌixal.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Ech isikꞌlet maꞌl qꞌu taqꞌonom. Utz ichꞌoti te kam nichtucheꞌ.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Utz tal u aqꞌonom te ech tzaꞌ: «Vatzaꞌqꞌ qꞌaaviul utz, tiira tiichaj mutuleꞌ. Ech tiꞌ vetiyatzꞌ u tzaqꞌal vaakaxh vatat.» Texh te.
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Ech lakp iviꞌ u atzika. Utz yeꞌ nichikꞌul veꞌt okoꞌp toꞌotzotz. Eltekꞌul vitat utz, iyaꞌlu ibꞌenoꞌk.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Pek tzaqꞌbꞌi utz, tal tu vitat ech tzaꞌ: «Jatvaꞌx koꞌn yaꞌbꞌ vaqꞌonin sakꞌatza, yeꞌxh bꞌoj nikojunqelaxh. Utz yeꞌxhjatu maꞌkojaaqꞌ maꞌj untentzun aas savaqꞌ kuꞌ utz, sachiꞌbꞌbꞌojin tuchꞌ qꞌu vamiigo.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Pek aatz vetꞌul vakꞌaol tziꞌ, vaꞌl ex ibꞌuchluka qꞌul ameꞌbꞌiꞌl tuchꞌ cheela chaj ixoj, ¡yakich vetaaqꞌ kuꞌ u tzaqꞌal vaakaxh tiꞌ!» Chu te.
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 Tal tek vitat te ech tzaꞌ: «Unkꞌaol, bꞌenamen atilaxh sunkꞌatza. Utz eetz kajay qꞌul unmeꞌbꞌiꞌl.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Pek ministeer vetchiꞌbꞌoꞌ vettxuqꞌtxunoꞌ. Tan aatz vatzaꞌqꞌ tziꞌ, ¡kamya nivaleꞌ, pek qꞌaaviul! ¡Maꞌtich itzꞌejxeꞌ, pek cheeya!» Chia.— Texh u Jesuus.
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.