Lucas 15

Viakʼla txumbʼal u tioxh (IXLCNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Uncheeꞌ nichixaan opon sibꞌal qꞌu jajol jaꞌmel alkavaar tuchꞌ qꞌu aa paav kꞌatz u Jesuus tiꞌ tabꞌileꞌ.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Pek aatz qꞌu fariseo tuchꞌ qꞌu aa txumbꞌal tiꞌ u oꞌtla mantaar tan, teesa koꞌn iqꞌii u Jesuus sivatzaj. Motx tal ech tzaꞌ: —Nikꞌul aa paav vaꞌl tziꞌ utz, nitxꞌaꞌn tuchꞌ.— Texhtuꞌ.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Ech aatz u Jesuus tan, ikꞌam tiꞌ maꞌl kam tiꞌ talax maꞌl u yol ech tzaꞌ:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 —Yeꞌ koj sebꞌaneꞌ echaꞌ maꞌl u vinaj atil maꞌl 100 ikarneꞌl. Pek satzꞌejxu maꞌl te. ¿Tzꞌoj tzik yeꞌ sataqꞌka u 99 karneꞌl utz, seꞌnichok vaꞌl tzꞌejxia, ichabꞌanale?
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Utz taꞌxh sichabꞌa, saꞌxhtxuqꞌtxun tiꞌ. Sataqꞌ jeꞌ viꞌ ichelebꞌ, satiqꞌo kꞌasuꞌl.
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 Utz aatz soꞌopon tu tatibꞌal, simol qꞌu tamiigo tuchꞌ qꞌu tetz tzꞌalol. Satal te ech tzaꞌ: «Txuqꞌtxunojex sunkꞌatza tan, vetunchabꞌal vunkarneꞌl vaꞌl maꞌtich itzꞌejxeꞌ.» Chaj.
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Ech nival sete. Kaana chiꞌbꞌichil atil tu Amlika majte aas nikꞌaxa vipaav maꞌl aa paav, vatz 99 aanima aas yeꞌxhkam nisavsa sikꞌaxa ipaav tan, jikom ninacheꞌ.
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Ech pajeꞌ maꞌj ixoj aas atil laval isaj chꞌichꞌ puaj. Pek sitzꞌej maꞌj. ¿Tzꞌoj tzik yeꞌ sichokeꞌ? Sataqꞌ jeꞌ itxijtxubꞌal atziꞌ utz, sateesa chꞌis tiꞌ. Bꞌoono ichokax siꞌaneꞌ, ichabꞌanale.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Utz aatz sichabꞌa, simol kajay qꞌu tamiigo utz, tuchꞌ qꞌu tetz tzꞌalol. Satal te ech tzaꞌ: «¡Txuqꞌtxunojex sunkꞌatza! tan, vetunchabꞌal vunpuaj vaꞌl maꞌtich untzꞌejtaꞌ.» Chaj.
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Ech nival sete aas echat qꞌul iaanjel u Tioxh tu Amlika majte, saꞌxhmotxtxuqꞌtxun tiꞌ aas sikꞌaxa ipaav maꞌl aa paav.— Texh u Jesuus.
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Tal paj u Jesuus ech tzaꞌ: —Aatz maꞌl u vinaj, atich kaꞌvaꞌl ikꞌaol.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Utz aatz u chꞌooala, tal tu vitat ech tzaꞌ: «Tat, aqꞌ tek vunmeꞌbꞌiꞌl vaꞌl saaqꞌeꞌ.» Texhtuꞌ.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 Utz yeꞌxh koꞌxh jatvaꞌl qꞌii tuul, imol kajay qꞌu tetz u chꞌooal kꞌaol utz, bꞌen tzian tu vaꞌt tenam xaannaj el. Ech latziꞌ ibꞌuchvu vipuaj. Tiira teesa jeꞌ tatin tu bꞌey.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Utz aatz tek maꞌtich imotx vipuaj kajayil, tiempo ul maꞌl mam vaꞌy tu u tenam vaꞌl atichka. Ech xeꞌt tek iyaꞌta tetz.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Ech tek ex okoj kꞌatz maꞌl u vinaj aa tenam nal tziꞌ. Utz ichaj bꞌen titxꞌavaꞌ tiꞌ en ixeel bꞌoch.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Ech tu tek u vaꞌy, nichtachva satechbꞌu tetz qꞌu vatz tzeꞌ qꞌuꞌl nichtechbꞌu qꞌu bꞌoch. Pek abꞌil koj nichaqꞌon tetz.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 Ech tek itxakbꞌaꞌt itxumbꞌal utz, tal ech tzaꞌ: «Jatvaꞌl koꞌn aqꞌonom atil tu atibꞌal xeꞌ vuntat. Utz tzꞌanlel koꞌxh techbꞌubꞌal. Aal nichanan tereꞌn. Pek aatz in utz, toj tek kamojin tu vaꞌy.
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Pek sabꞌenin; saqꞌaavoponin xeꞌ vuntat. Utz saval te: Tat paavinyin vatz u Tioxh tu Amlika tziꞌ utz, saatz majte.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Yeꞌkan sikꞌuloꞌk viꞌ aas in tereꞌn akꞌaol saꞌalchi. Pek aqꞌtexhbꞌenins echaꞌ maꞌj qꞌul aaqꞌonom tziꞌ. Chajin te.» Texhtuꞌ.
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Ech ikꞌasuꞌl. Bꞌen xeꞌ vitat. Pek aatz atileꞌnich tuleꞌ, ilax bꞌen tu vitat. Ech itxumt iatz. Tꞌaspu ibꞌenaꞌ. Ex iqꞌalu utz, itzꞌutzꞌa.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 Utz tal vikꞌaol te ech tzaꞌ: «Tat, paavinyin vatz u Tioxh tu Amlika tziꞌ utz, saatz majte. Yeꞌkan nikꞌuloꞌk viꞌ aas in tereꞌn akꞌaol saꞌalchi.» Texh te.
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 Pek aatz vitat, tal tu qꞌu taqꞌonom ech tzaꞌ: «¡Oora koꞌxh ex! Iqꞌotaj eluꞌl qꞌu techalla oksaꞌm utz, oksataj kꞌatza. Aqꞌtaj kuꞌ tixkol qꞌabꞌ. Utz oksataj ixaabꞌ tu tajan.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Utz bꞌenoj etiqꞌo u tzaqꞌal vaakaxh utz, yatzꞌtaj. Tan sakubꞌan maꞌl txꞌaꞌom. Ech sachiꞌbꞌoꞌ satxuqꞌtxunoꞌ.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Tan aatz vunkꞌaol tziꞌ, ¡kamnaj tekuꞌen nivaleꞌ, pek qꞌaaviul! ¡Maꞌtich itzꞌejxeꞌ, pek cheeya!» Chia. Ech xeꞌt motx ichiꞌbꞌeꞌ.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 Pek aatz u atzika, ayeꞌnich jaꞌjtzeꞌ. Utz taꞌxh uli, najabꞌ opon kꞌatz atibꞌal, tabꞌi u son tuchꞌ bꞌixal.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Ech isikꞌlet maꞌl qꞌu taqꞌonom. Utz ichꞌoti te kam nichtucheꞌ.
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Utz tal u aqꞌonom te ech tzaꞌ: «Vatzaꞌqꞌ qꞌaaviul utz, tiira tiichaj mutuleꞌ. Ech tiꞌ vetiyatzꞌ u tzaqꞌal vaakaxh vatat.» Texh te.
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 Ech lakp iviꞌ u atzika. Utz yeꞌ nichikꞌul veꞌt okoꞌp toꞌotzotz. Eltekꞌul vitat utz, iyaꞌlu ibꞌenoꞌk.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Pek tzaqꞌbꞌi utz, tal tu vitat ech tzaꞌ: «Jatvaꞌx koꞌn yaꞌbꞌ vaqꞌonin sakꞌatza, yeꞌxh bꞌoj nikojunqelaxh. Utz yeꞌxhjatu maꞌkojaaqꞌ maꞌj untentzun aas savaqꞌ kuꞌ utz, sachiꞌbꞌbꞌojin tuchꞌ qꞌu vamiigo.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Pek aatz vetꞌul vakꞌaol tziꞌ, vaꞌl ex ibꞌuchluka qꞌul ameꞌbꞌiꞌl tuchꞌ cheela chaj ixoj, ¡yakich vetaaqꞌ kuꞌ u tzaqꞌal vaakaxh tiꞌ!» Chu te.
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 Tal tek vitat te ech tzaꞌ: «Unkꞌaol, bꞌenamen atilaxh sunkꞌatza. Utz eetz kajay qꞌul unmeꞌbꞌiꞌl.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Pek ministeer vetchiꞌbꞌoꞌ vettxuqꞌtxunoꞌ. Tan aatz vatzaꞌqꞌ tziꞌ, ¡kamya nivaleꞌ, pek qꞌaaviul! ¡Maꞌtich itzꞌejxeꞌ, pek cheeya!» Chia.— Texh u Jesuus.
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.