Lucas 14

Viakʼla txumbʼal u tioxh (IXLCNT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Aatz iꞌan tu maꞌl u ilanbꞌal qꞌii, ex txꞌaꞌn u Jesuus otzotz xeꞌ maꞌl u vinaj atil tijleꞌm. Utz fariseoich majte. Utz vaꞌlich chit motx ikꞌaabꞌat u Jesuus.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Utz tiempo atich maꞌl u vinaj tziꞌ, ichiꞌl sipkꞌinajich tu yaabꞌil.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Ech yolon u Jesuus tu qꞌu aa txumbꞌal tiꞌ u oꞌtla mantaar tuchꞌ tu qꞌu fariseo, tal te ech tzaꞌ: —¿Bꞌaꞌn tzik sabꞌanax bꞌaꞌn tu yaꞌv tu ilanbꞌal qꞌii, oj yeꞌxtxoj?— Texhtuꞌ.
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Pek motx koꞌn jutzeꞌi, yeꞌt tzaqꞌbꞌi.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Ech iqꞌilat paj qꞌu vinaj u Jesuus, tal te ech tzaꞌ: —Kꞌuxh tu ilanbꞌal qꞌii, yeꞌ koj seꞌnetiqꞌo jeꞌul vebꞌuuro oj vevaakaxh, untzꞌoj sachajpu koꞌp tu jul. ¡Abꞌil koj maꞌj sete aas yeꞌk sabꞌanon!— Texhtuꞌ.
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Pek yeꞌt motx itxꞌol itzaqꞌbꞌeleꞌ.
6 A isto nada puderam responder.
7 Uncheeꞌ nichisaji qꞌu aanima u Jesuus, qꞌuꞌl savsamich tu txꞌaꞌom. Tan tila aꞌ chit nichitxaa qꞌu bꞌaxa chaj kꞌujlebꞌal vatz meexha. Ech ikꞌam tiꞌ maꞌl kam, tal ech tzaꞌ:
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 —Untzꞌoj sasavsalex tu txꞌaꞌom tiꞌ maꞌj tzumbꞌaꞌa, yeꞌ koꞌxh kuꞌex tu qꞌu bꞌaxa chaj kꞌujlebꞌal. Tan bꞌaꞌn siꞌaneꞌ savsamoj vaꞌt aanima aas maas tijleꞌm sevatz.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Utz loꞌopon sakꞌatza vaꞌl vetsavsanaxh, aꞌ tek imol vaꞌt vaꞌl vetsavsali. Utz latal see ech tzaꞌ: «Aqꞌ u atibꞌal tu u vinaj tziꞌ.» Chaj. Utz aatz axh, tu texh chꞌixaꞌv lenkuꞌojaxh tu u yaꞌtebꞌal kꞌujlebꞌal.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Pek oj sasavsalaxh, aꞌ sakꞌujeꞌkꞌaxh tu u yaꞌtebꞌal kꞌujlebꞌal. Ech loꞌopon vaꞌl vetsavsanaxh latal see ech tzaꞌ: «Vamiigo, niꞌaxh. Xaan ukuꞌl.» Chaj. Ech soꞌok aqꞌii vatz qꞌuꞌl ela kꞌujlelaxh tuchꞌ vatz meexha.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Tan abꞌiste vaꞌl nitꞌanbꞌaꞌ tibꞌ, sakoꞌnel iqꞌii. Pek abꞌil vaꞌl yeꞌ sitꞌanbꞌaꞌ tibꞌ, soꞌok iqꞌii.— Texhtuꞌ.
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Tal paj u Jesuus tu u vinaj ech tzaꞌ majte vaꞌl savsan: —Aatz sasavsa aanima tiꞌ maꞌj txꞌaꞌom, aal bꞌaꞌn yitꞌ aꞌ koj sasavsa qꞌul avamiigo, nikoꞌxh qꞌul iitzꞌin aatzik, nikoꞌxh qꞌul eetz tzꞌalol txꞌiiol iqꞌiil. Tan bꞌaꞌn siꞌaneꞌ aas lakoꞌnpajisavsaꞌaxh. Ech sakoꞌnakꞌul ichꞌexel.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Pek oj saꞌan nimla qꞌii, aꞌ sasavsa qꞌu meꞌbꞌaꞌ. Aꞌ sasavsa qꞌuꞌl yeꞌk iqꞌabꞌ, qꞌu koꞌx tuchꞌ qꞌu moy.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Ech chiꞌbꞌebꞌal eetz xeꞌ Tioxh siꞌaneꞌ. Tan yitꞌ saꞌkojmotxoleꞌ tiꞌ taqꞌax ichꞌexel see. Pek loqꞌ sakꞌul achoobꞌal aas laqꞌaavitzꞌpu qꞌu jikomla chaj aanima.— Texhtuꞌ.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Uncheeꞌ taꞌxh tabꞌi qꞌu yol maꞌl u vinaj tziꞌ, vaꞌl ela kꞌujlich tuchꞌ u Jesuus vatz meexha, tal te ech tzaꞌ: —Chiꞌbꞌebꞌal tetz vaꞌl saechbꞌun tu viQꞌesalail u Tioxh.— Texhtuꞌ.
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Tal tek u Jesuus ech tzaꞌ: —Aatz maꞌl u vinaj, iꞌan maꞌl mam echbꞌubꞌal utz, sibꞌal chit aanima isavsa.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Ech aatz opon u oora tetz u txꞌaꞌom, ichaj maꞌl taqꞌonom tiꞌ en isikꞌlel qꞌuꞌl savsamich taqꞌo. Ech tal u chaj tzaꞌ: «Niꞌextaj tan, chꞌiam texh niꞌan qꞌu echbꞌubꞌal.» Texhtuꞌ.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Pek aatz kajay qꞌu aanima tziꞌ, maꞌl chit itzii xeꞌt koꞌn motx toksa kam tuul. Aatz u bꞌaxa, tal ech tzaꞌ: «Vetunloqꞌlu untxꞌavaꞌ utz, saꞌxhenvileꞌ. Pek kuyin, yeꞌk saveet unbꞌenaꞌ.» Chia.
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Aatz vaꞌte tal ech tzaꞌ: «Vetunloqꞌlu oꞌ tzumul unvaakaxh utz, seꞌnvileꞌ. Pek kuyin, yeꞌk saveet unbꞌenaꞌ.» Chia.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 Utz aatz vaꞌte tal koꞌn paj ech tzaꞌ: «Anal koꞌxh tzumeꞌyin. Ech yeꞌxh saveeti soꞌoponin.» Chia.
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Ech qꞌaav u chaj utz, tal qꞌu kam tu u bꞌaal taqꞌon. Ech lakp iviꞌ u bꞌaal aqꞌon. Utz tal tek tu vichaj ech tzaꞌ: «¡Oraꞌxh! Kuxh tu kꞌayibꞌal utz, tulaj bꞌey tu u tenam tzaꞌ. Ech iqꞌo ul qꞌu meꞌbꞌaꞌ, qꞌu kut qꞌabꞌ, qꞌu koꞌx utz, kꞌuxh moy.» Chu te.
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Ech xamtel tekuꞌen, tal u chaj ech tzaꞌ: «Unbꞌaal, vetunbꞌanlu vaꞌl naaleꞌ. Utz taꞌxh bꞌanel atil tereꞌn atibꞌal.» Chia.
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Tal u bꞌaal taqꞌon te ech tzaꞌ: «Kuxh tu tereꞌn qꞌu bꞌey utz, tu qꞌu xoꞌliꞌitz, ech yaꞌlu tukuꞌl tereꞌn aanima. Ech sanoo u votzotz tzaꞌ.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Tan nival see, nikoꞌxh maꞌj qꞌu aanima savsamal vaqꞌo bꞌaxa satxꞌaꞌn tzunxeꞌ.» Chia.— Texh u Jesuus.
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Ech mam tenam xamich tiꞌ u Jesuus. Utz ipilqꞌu tibꞌ, tal te ech tzaꞌ:
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 —Abꞌil vaꞌl nitok sunkꞌatza utz, sabꞌens unchusulibꞌ. Siqꞌiꞌeꞌ sataqꞌka itat, inan, tixoj, ikꞌaol imeꞌal, itzaꞌqꞌ, tatzik, tanabꞌ. Utz aal siqꞌiꞌ taqꞌax u vatz iqꞌii isaj. Oj yeꞌk siqꞌiꞌeꞌ, unchusulibꞌ.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Utz abꞌil vaꞌl sisaꞌa saxambꞌu viꞌ, ministeer siqꞌiꞌ paalchil tu il tzaꞌl viꞌ. Utz siqꞌiꞌ paalchil tu vunpaalebꞌal. Oj yeꞌk siqꞌiꞌeꞌ, yeꞌk siꞌaneꞌ sabꞌens unchusulibꞌ.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Tan echaꞌ tziꞌ abꞌil koj maꞌj sabꞌanon sete aas silak maꞌj tꞌankin atibꞌal oj yitꞌ bꞌaxal koj satitzꞌa bꞌaꞌnil. Utz siꞌan tiꞌ jankꞌal puaj soꞌok tuul. Ech satileꞌ satz oleꞌ tiꞌ itzojpeꞌ.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Tan oj yeꞌk siꞌan tiꞌ, sakaa tinikꞌa. Yeꞌk loꞌoleꞌ tiꞌ itzojpixsaleꞌ. Bꞌaꞌn siꞌaneꞌ aas taꞌxh soꞌoleꞌ tiꞌ ikuꞌ u tzꞌach tixeꞌ. Ech saxeꞌtibꞌanbꞌel tu qꞌu aanima.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 Satal tiꞌ ech tzaꞌ: «Vetxeꞌtibꞌan totzotz u vinaj tziꞌ utz, yeꞌn oleꞌ tiꞌ itzojpeꞌ.» Chaj.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Ech pajeꞌ aꞌ maꞌj ijlenal atil 10,000 sol tiqꞌabꞌ utz, siꞌan chꞌaꞌo tuchꞌ vaꞌt ijlenal aas 20,000 isol atile. Bꞌaxal nal satitzꞌa bꞌaꞌnil atziꞌ, satz oleꞌ tiꞌ siꞌan chꞌaꞌo tuchꞌ.
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Tan oj yeꞌk soꞌoleꞌi sinacheꞌ, seꞌntal tok ibꞌaꞌn tuchꞌ. Sichaj bꞌen ichaj atziꞌ aas atil tereꞌn tul vikoontra siatz utz, seꞌntal tok ibꞌaꞌn tuchꞌ.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Echat koꞌxh ex majte. Nachtaj bꞌaꞌnil tan, oj yeꞌk setaqꞌka kajay qꞌul etetz viꞌ, yeꞌk siꞌanel sabꞌenex unchusulibꞌ.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 Bꞌaꞌn u atzꞌam aas chiꞌ. Pek oj sasotz vichiꞌlil, kaniꞌch koj paj ichee vichiꞌlil tikaꞌpaj.
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Nikoꞌxh saꞌkojtxakun tetz qꞌaen. Pek saꞌtexhkꞌonax el.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.