João 4
Viakʼla txumbʼal u tioxh (IXLCNT) vs NTLH
1 Uncheeꞌ, nichtal qꞌu fariseo tiꞌ u Jesuus ech tzaꞌ: —Aatz u Jesuus, nitoksa tereꞌn chusulibꞌ tiꞌ. Paalchu tek aanima nibꞌan vautisaar vatz u Xhan.— Chia.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Utz tabꞌi itziiul u Jesuus vaꞌl nichtalaxeꞌ tziꞌ. Kꞌuxh aal yitꞌ u Jesuus koj nichbꞌanon vautisaar aanima, pek qꞌul ichusulibꞌ nichbꞌanon.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Echixeꞌat eltekkꞌasuꞌl tikuenta Judea utz, bꞌen paj tikuenta Galilea.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Utz ministeer aalich ipaal tikuenta Samaaria.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Ech opon tu maꞌl u tenam tikuenta Samaaria, Sicaar ibꞌii. Aꞌ atichku tu u txꞌavaꞌ vaꞌl taqꞌ u Jacoob tu u Xhep koꞌxtene, vikꞌaol.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Utz atich maꞌl u julil aꞌ tziꞌ vaꞌl kꞌotax tikuenta u Jacoob. Ech kꞌujeꞌ u Jesuus sitziꞌ tan, maꞌtich ikool tu xaaom. Utz siꞌchtexhchaqꞌaan qꞌii.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Uncheeꞌ opon maꞌl u ixoj aa Samaaria; ex tiqꞌo taaꞌ. Utz tal u Jesuus te ech tzaꞌ: —Aqꞌ bꞌioj vaaꞌ savukꞌa.— Texh te.
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 Tuul aatz qꞌul ichusulibꞌ, maꞌtich motx ibꞌen tu tenam tiꞌ en iloqꞌax echbꞌubꞌal.
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Ech aatz u ixoj aa Samaaria, tal tu u Jesuus ech tzaꞌ: —¿Kam tokeꞌ najaj avaaꞌ ve suukꞌa? Tan axh aa Judea. Utz in aa Samaaria. Utz aatz qꞌu aa Judea, yitꞌix iqꞌila tibꞌ tuchꞌ qꞌu aa Samaaria.— Texh te.
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Ech tzaqꞌbꞌel tu u Jesuus ech tzaꞌ: —Nikojootzaji kam u oya nitaqꞌ u Tioxh utz, abꞌil vaꞌl nialon see aas: «Aqꞌ vaaꞌ.» Chia. Aal sajaj avaaꞌ te atziꞌ. Utz aal viꞌal aꞌ sataqꞌ see.— Texh te.
10 Então Jesus disse:
11 Utz tal u ixoj te ech tzaꞌ: —UnBꞌaal ¿kam koj tuul siiqꞌov jeꞌul u aꞌ tan, sibꞌ bꞌennaj u jul tziꞌ? Utz ¿til siiqꞌov u viꞌal aꞌ naal majte tziꞌ?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Tan ¿tzꞌoj tzik paalchꞌaxh vatz u kukꞌuy kumam Jacoob vaꞌl aqꞌonka u julil aꞌ qe tzaꞌ? Tan aꞌ u julil aꞌ vaꞌl tiqꞌov taaꞌ tukꞌa tuchꞌ qꞌul ikꞌaol imeꞌal utz, tuchꞌ qꞌu tavan.— Texhtuꞌ.
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Utz tzaqꞌbꞌel tu u Jesuus ech tzaꞌ: —Abꞌil qꞌuꞌl suꞌukꞌan u aꞌ tzaꞌ, sakoꞌnpajtzaj itziꞌ.
13 Então Jesus disse:
14 Pek abꞌil vaꞌl suꞌukꞌan u aꞌ vaꞌl savaqꞌeꞌ, jatu tereꞌn koj satzaj itziꞌ. Tan echaꞌ iyuqꞌpu viꞌal aꞌ u tatin kꞌatza siꞌaneꞌ tan, tetz u tiichajil tu bꞌenqꞌii bꞌensaj.— Texh te.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Utz tal u ixoj te ech tzaꞌ: —UnBꞌaal, aqꞌ vetz u aꞌ naaleꞌ tziꞌ; ech yeꞌkan satzaj untziꞌ. Utz yeꞌkan suꞌlviqꞌo aꞌ tzaꞌ.— Texh te.
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Tal u Jesuus te ech tzaꞌ: —Kuxh sikꞌle vavinaj, ech luꞌulaxh tzaꞌ.— Texh te.
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Tzaqꞌbꞌu u ixoj utz, tal te ech tzaꞌ: —Yeꞌk unvinaj.— Texhtuꞌ.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Tan oꞌvaꞌx avinaj atini. Utz aatz vamol cheel, yitꞌ avinaj koj. Ech inujul vaꞌl vetaallaꞌ tziꞌ.— Texh te.
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Tal u ixoj te ech tzaꞌ: —UnBꞌaal, nojchit axh alol tetz u yolbꞌal Tioxh.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Pek saabꞌi tan, aatz qꞌu kukꞌuy kumam, motx toksa iqꞌii Tioxh tu u muunte tzaꞌ. Utz aatz ex, ex aa Judea taꞌxh soꞌokk iqꞌii u Tioxh tu Jerusaleen netaleꞌ.— Texh te.
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Utz tal u Jesuus te ech tzaꞌ: —Ixoj, nima vaꞌl nivaleꞌ tzaꞌ. Tan toj nal uloj tiempo aas nikoꞌxh tu u muunte tzaꞌ utz, nikoꞌxh tu Jerusaleen soꞌokk iqꞌii u kuTat tu Amlika.
21 Jesus disse:
22 Tan aatz ex cheel, yeꞌ etootzaj abꞌil netoksa iqꞌii. Pek aatz oꞌ, qootzajle abꞌil niqoksa iqꞌii. Tan aꞌ niulku u chitpichil tu paav xeꞌ qꞌu aa Judea.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Utz ulyu texh u tiempo. Cheel tek vaꞌl soꞌoksal iqꞌii u kuTat tu Amlika tu qꞌu aanima qꞌuꞌl nojchit ayaꞌl ikꞌuꞌl tiꞌ. Utz saꞌxhtoksa iqꞌii tu taanima majte. Tan ech qꞌu aanima isaꞌ u kuTat; aꞌ isaꞌ siqꞌila isikꞌle tu taanima.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Tan tioxhla aanxel u Tioxh. Utz ministeer tu taanxelal u aanima satoksav iqꞌii majte; tinujul chit siꞌaneꞌ.— Texhtuꞌ.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Tal u ixoj te ech tzaꞌ: —Vootzajle saꞌchitꞌul u Cristo, viTxaaom u Tioxh. Ech aꞌ toj alon kajay qꞌu kam qe atziꞌ aas luꞌuli.— Texhtuꞌ.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Tal u Jesuus te ech tzaꞌ: —In vaꞌl suꞌuli naaleꞌ tziꞌ, vaꞌl niyolon sauchꞌ cheel tzaꞌ.— Texh te.
26 Então Jesus afirmou:
27 Tuul opon qꞌul ichusulibꞌ u Jesuus. Utz motx sotz ikꞌuꞌl aas tila nichiyolon tuchꞌ maꞌl u ixoj. Loqꞌ yeꞌxhabꞌil maꞌj chꞌotin te aas: —¿Kam naabꞌi te utz, kam nayol tuchꞌ?— Texh koj.
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Ech aatz u ixoj, taqꞌka vitxeꞌn. Bꞌen tu u tenam. Ex tal tu qꞌu aanima ech tzaꞌ:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 —¡Niꞌextaj! Uloj etil maꞌl u vinaj. Tan maꞌxh motx tallu ve kam chit bꞌanel vaqꞌo. ¿Matz yitꞌ aꞌ viTxaaom u Tioxh?— Texhtuꞌ.
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Ech motx kꞌasuꞌl aanima tu u tenam utz, ul kꞌatz u Jesuus.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Tuul aatz qꞌu chusulibꞌ, nichiꞌan yaꞌl u Jesuus ech tzaꞌ: —Chusul, txꞌaꞌn tekuꞌen.— Texh te.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Pek tal koꞌn u Jesuus te ech tzaꞌ: —Atil maꞌl vechbꞌubꞌal savechbꞌu aas yeꞌ etootzaj.— Texh te.
32 Jesus respondeu:
33 Utz motx tek tal qꞌu chusulibꞌ tibꞌilaj ech tzaꞌ: —¿Kamal iqꞌoli ul techbꞌubꞌal?— Texhtuꞌ.
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Tal u Jesuus te: —Aatz u vechbꞌubꞌal, ayaꞌ vaꞌl sunbꞌan vitxumbꞌal vaꞌl vetchajonkꞌasuꞌlin utz, suntzojpi u taqꞌon majte.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Nimotxetaleꞌ aas: «Kaavaꞌt ichꞌ topon u chokbꞌal triigo.» Cheꞌex. Pek nival sete sajinojbꞌenex viꞌ qꞌu chikobꞌeꞌm triigo etileꞌ. Qꞌanqꞌo tek tiloneꞌ tan, tzajya. Oponyu u tiempo chokbꞌal tetz.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Utz nikꞌul jaꞌmel iqꞌii u chokol tetz. Tan aatz vaꞌl niꞌaneꞌ, tetz atinchil tu bꞌenqꞌii bꞌensaj. Ech ela sachiꞌbꞌ u chikol tuchꞌ u chokol.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Utz ech sanojpu u yol vaꞌl nital ech tzaꞌ: «Paarten vaꞌl nichikoneꞌ utz, paarten vaꞌl nichokoneꞌ.» Chia.
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Utz nojchituꞌ. Tan nunchajbꞌenex, echaꞌ tiꞌ en ichokax vatz chikobꞌeꞌm aas yitꞌ ex koj aqꞌonin. Pek paarten aqꞌonin. Saꞌtexhenechok vaꞌl paarten vetok tu tzaꞌl tiꞌ taqꞌonileꞌ.— Texhtuꞌ.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Uncheeꞌ sibꞌal qꞌu aa Samaaria motx niman u Jesuus tiꞌ viyol u ixoj vaꞌl tal ech tzaꞌ: —Maꞌxh tallu ve kajay chit qꞌu kam bꞌanel vaqꞌo.— Texhtuꞌ.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Ech opon qꞌu aa Samaaria kꞌatz u Jesuus. Utz motx ijaj bꞌaꞌnil te aas sakaaka bꞌitoj tzixeꞌ. Ech kaa chit kaꞌvaꞌl qꞌii.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Utz sibꞌal paj aanima niman u Jesuus tu viyol vaꞌl tala.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Utz nichtekmotxtal qꞌu aanima tu u ixoj ech tzaꞌ: —Yitꞌ taꞌn tekoꞌnkoxh sakunimav u Jesuus tiꞌ vayol aala. Tan vetqabꞌilaꞌ utz, vetmotxqootzajilaꞌ aas nojchit aꞌ u Chitol aanima tipaav tu u vatz amlika txꞌavaꞌ tzaꞌ. Aꞌ viTxaaom u Tioxh.— Texhtuꞌ.
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Uncheeꞌ aatz paal kaꞌvaꞌl qꞌii, elkꞌasuꞌl u Jesuus tu Samaaria utz, bꞌen tu Galilea.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Utz u Jesuus atkoꞌxh alon aas yeꞌkax oksal iqꞌii maꞌl alol tetz u yolbꞌal Tioxh titenam.
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Pek bꞌen tu Galilea. Utz bꞌaꞌn ikꞌulax bꞌanaxi. Tan maꞌtich tiltu kajay qꞌu kam qꞌu aa Galilea qꞌuꞌl iꞌan u Jesuus tu u nimla qꞌii tu Jerusaleen. Tan antu atich opon qꞌu aa Galilea tziꞌ.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Uncheeꞌ opon paj u Jesuus tu Canaa tikuenta Galilea tu vaꞌl taqꞌvu bꞌens taꞌl uuva u aꞌ. Utz atich maꞌl u vinaj tziꞌ, qꞌesal isol u ijlenal. Yaꞌvich maꞌl ikꞌaol.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Ech tabꞌi u vinaj tziꞌ aas maꞌtich ikꞌasuꞌl u Jesuus tu Judea utz, atich tek tu Galilea. Ech ex ikꞌuleꞌ. Ijaj bꞌaꞌnil te aas sabꞌen tiꞌ; seꞌniꞌan bꞌaꞌn tu vikꞌaol. Tan siꞌchtexhkami.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Loqꞌ tal u Jesuus ech tzaꞌ: —Saꞌkojnimanex aas yeꞌ koj netil qꞌu xheenya tuchꞌ qꞌu txaichil nunbꞌaneꞌ tziꞌ.— Texhtuꞌ.
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Utz aatz u qꞌesal sol tan, tal ech tzaꞌ: —UnBꞌaal, kuxh il vunkꞌaol tan, noj ikameꞌ.— Texh te.
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Utz tal u Jesuus te ech tzaꞌ: —Kuxh il vakꞌaol tan, bꞌaꞌnte.— Texh te.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Ech ul kꞌulaxoj tu qꞌu taqꞌonom aas aalich tek ibꞌen tu tatibꞌal. Utz tal te ech tzaꞌ: —¡Bꞌaꞌntu vakꞌaol!— Texh te.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Uncheeꞌ ichꞌoti tek tu qꞌu taqꞌonom aas kam oora xeꞌt iꞌan bꞌaꞌn.
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Utz el tek itxumbꞌal vitat u xiak tuul aas aꞌich u oora tziꞌ vaꞌl tal u Jesuus te: —Bꞌaꞌntu vakꞌaol.— Texh te. Ech inima u Jesuus u qꞌesal sol tuchꞌ ikꞌaol imeꞌal kajayil.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Uncheeꞌ aꞌ u kaꞌbꞌ txaichil iꞌan u Jesuus tziꞌ aas kꞌasuꞌl tu Judea utz, opon tikuenta Galilea.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.