João 11

Viakʼla txumbʼal u tioxh (IXLCNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Uncheeꞌ yaꞌvich maꞌl u vinaj Laazaro ibꞌii. Aa tenam tu Betaania, vitenam u Liꞌ tuchꞌ u Taa u tatzik.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Aatz u Laazaro tziꞌ vaꞌl yaꞌvich, aꞌ vixibꞌen u Liꞌ, vaꞌl oksan txꞌumqꞌixsabꞌal tiꞌ tajan u kuBꞌaal Jesuus utz, isuu tu xiꞌl iviꞌ.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Ech ichaj bꞌen ichaj qꞌu tanabꞌ xeꞌ u Jesuus tiꞌ talax te ech tzaꞌ: —KuBꞌaal, yaꞌv vaꞌl tiichitꞌaxh tiꞌ.— Texh te.
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Uncheeꞌ taꞌxh tabꞌi u kam u Jesuus tziꞌ, tal ech tzaꞌ: —Yitꞌ taꞌn koj sakam u Laazaro tu u yaabꞌil tziꞌ. Pek tokebꞌal iqꞌii u Tioxh kꞌuxh nituch u kam tziꞌ. Utz soꞌok iqꞌii viKꞌaol u Tioxh tiꞌ majte.— Texhtuꞌ.
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Aatz u Jesuus tan, tiich chit tiꞌ u Taa tuchꞌ tiꞌ vitzaꞌqꞌ utz, tuchꞌ tiꞌ u Laazaro majte.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Ech kꞌuxh tabꞌi u Jesuus aas yaꞌvich, iꞌankoꞌnka kaꞌvaꞌt qꞌii tu vaꞌl atichka.
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 Xamtich tek tiꞌ u kam tzaꞌ, tal tu qꞌul ichusulibꞌ ech tzaꞌ: —Koꞌtaj unpat tu Judea.— Texh te.
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Utz alax te tu qꞌul ichusulibꞌ ech tzaꞌ: —Chusul, siꞌchipaqꞌ sivan axh qꞌu qꞌesal uqꞌaybꞌal tziꞌ cheenale utz, ¿maꞌtpajaxh tziꞌ tzik?— Texh te.
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Tzaqꞌbꞌu u Jesuus ech tzaꞌ: —¿Yitꞌ tzik kabꞌlaal koj oora tuul maꞌl qꞌii? Tan abꞌil vaꞌl nipaal qꞌiil, yeꞌxhkam tiꞌ nipaqꞌvoꞌk tibꞌ tan, nitil u txijtxubꞌal atil tu u vatz amlika txꞌavaꞌ tzaꞌ.
9 Jesus respondeu:
10 Pek abꞌil vaꞌl tu aqꞌbꞌal nipaaleꞌ, kam koꞌn tiꞌ nipaqꞌvoꞌk tibꞌ tan, yeꞌk txijtxubꞌal kꞌatza.— Texhtuꞌ.
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Aatz maꞌtich taltu qꞌu kam tziꞌ, tal paj ech tzaꞌ: —Vatyu u Laazaro, u qamiigo. Pek maꞌt unkꞌassa.— Texhtuꞌ.
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Tal tek qꞌul ichusulibꞌ ech tzaꞌ: —KuBꞌaal, untzꞌoj vatchel koꞌn, siꞌan bꞌaꞌn atziꞌ uncheeꞌ.— Texhtuꞌ.
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Loqꞌ aꞌ nichtal u Jesuus te aas kamya. Pek aꞌ titzꞌa qꞌu chusulibꞌ aas nojla vataꞌm nichbꞌanon.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Uncheeꞌ vatzsaj tek tal u Jesuus te ech tzaꞌ: —Kamyu u Laazaro.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Utz nuntxuqꞌtxuneꞌ tan, qeꞌl yeꞌk oꞌ tziꞌ aas vetkami. Pek koꞌtaj tzixeꞌ. Ech senima maas in.— Texhtuꞌ.
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Aatz u Maxh, vaꞌl Diidimo ibꞌii majte, tal tu qꞌu tetz chusulibꞌil ech tzaꞌ: —Koꞌtaj tiꞌ kꞌuxh sakamoꞌ kꞌatza majte.— Texhtuꞌ.
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Ech opon u Jesuus aas maꞌtich tek tel kaavaꞌl qꞌii tok u Laazaro tu jul.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Aatz u Betaania tan, najaꞌ koꞌn kꞌatz u Jerusaleen. Kamal oxvaꞌl koꞌn kiloometro ixoꞌl tuchꞌ.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Ech sibꞌal qꞌesal uqꞌaybꞌal maꞌtich tul xeꞌ u Taa tuchꞌ u Liꞌ tiꞌ iqeel tiꞌ vixibꞌen.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Utz aatz tabꞌi u Taa aas topon u Jesuus, ech ul ikꞌuleꞌ. Pek aatz u Liꞌ tan, kaaka tu u atibꞌal.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Ech tal u Taa tu u Jesuus ech tzaꞌ: —UnBꞌaal, atichkojaxh tzaꞌ, yeꞌn kam vunxibꞌen koj atziꞌ.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Pek kꞌuxh anal ulyaxh cheel, vootzajle aas kajay vaꞌl sajaj tu u Tioxh, sataqꞌ see.— Texhtuꞌ.
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Tal u Jesuus te ech tzaꞌ: —Saqꞌaavitzꞌpu vaxibꞌen.— Texh te.
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Tal u Taa te ech tzaꞌ: —Vootzajle saqꞌaavitzꞌpu tu u qꞌaavitzꞌpichil tu u motxebꞌal qꞌii saj.— Texhtuꞌ.
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Tal paj u Jesuus te ech tzaꞌ: —In u qꞌaavitzꞌpixsanal. Utz in u aqꞌol tiichajil tu bꞌenqꞌii bꞌensaj. Ech abꞌil vaꞌl ninimanin, kꞌuxh sakami, saqꞌaavitzꞌpi.
25 Então Jesus afirmou:
26 Utz kajay qꞌuꞌl itzꞌlele utz, ninimaꞌin, yitꞌ saꞌkojkam vatz Tioxh bꞌenqꞌii bꞌensaj. ¿Ni tzik anima vaꞌl nivaleꞌ tzaꞌ?— Texh te.
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Tal u Taa ech tzaꞌ: —Eeꞌ unBꞌaal. Nimamal vaqꞌo aas axh viTxaaom u Tioxh; axh viKꞌaol u Tioxh ulyaxh tu u vatz amlika txꞌavaꞌ tzaꞌ.— Texhtuꞌ.
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Ech taꞌxh tal u kam tziꞌ, bꞌenoꞌk. Ex isikꞌle u Liꞌ, vitzaꞌqꞌ. Ijutzi talax te ech tzaꞌ: —Atil u chusul tziꞌ. Nisikꞌleꞌaxh.— Texh te.
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Ech taꞌxh tabꞌi u Liꞌ, oojeꞌl chit kꞌasuꞌl utz, bꞌen tzixeꞌ.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Tan yeꞌsajich tokoꞌp u Jesuus tu u tal tenam. Pek aꞌ atichku tu vaꞌl ex kꞌulaxojku tu u Taa.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Utz til qꞌu qꞌesal uqꞌaybꞌal aas oojeꞌl chit kꞌasuꞌl u Liꞌ. Ayaꞌ qꞌu qeeol tetz niyolonka, qꞌuꞌl atich tu u atibꞌal tzixeꞌ. Ech motx xambꞌu kꞌasuꞌl tiꞌ u Liꞌ. Tan motx tal ech tzaꞌ: —Maꞌt oqꞌoj tu u mujbꞌal kamnaj atziꞌ.— Texhtuꞌ.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Uncheeꞌ opon u Liꞌ tu vaꞌl atichku u Jesuus; pecheꞌ kuꞌ siatz. Taꞌxh tila utz, tal te ech tzaꞌ: —UnBꞌaal, atichkojaxh tzaꞌ, yeꞌn kam vunxibꞌen koj atziꞌ.— Texh te.
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Ech tiira ok txumuꞌm tu taanima u Jesuus aas tila nichtoqꞌ u Liꞌ. Utz nichtoqꞌ qꞌu qeeol majte qꞌuꞌl xamich tiꞌ. Ech yakꞌil chit xijxoꞌlan u Jesuus tiꞌ.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Utz ichꞌoti ech tzaꞌ: —¿Til ex emujva?— Texhtuꞌ.
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Ech oqꞌ u Jesuus.
35 Jesus chorou.
36 Utz tal tek qꞌu qꞌesal uqꞌaybꞌal ech tzaꞌ: —Sajitaj etileꞌ, nitoqꞌ tiꞌ. Tiira tiich peꞌxh tiꞌ.— Chia.
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Utz at nichalon majte: —Nichijajpixsa iatz moy atziꞌ. Ech ¿kan chaj tokeꞌ yeꞌxhkam maꞌj vetiꞌana? Yeꞌn koj taqꞌ tzii vetkam u Laazaro tziꞌ.— Texhtuꞌ.
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Ech tiira ok txumuꞌm tu taanima u Jesuus aas opon tu u mujbꞌal kamnaj. Ayaꞌ u mujbꞌal vaꞌl tu maꞌl u joyom sivan atichka. Utz sivan u jupibꞌ itziꞌ.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Tal u Jesuus ech tzaꞌ: —Eesataj u sivan tziꞌ.— Texhtuꞌ.
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Tal u Jesuus te ech tzaꞌ: —¿Yeꞌn val see tzik aas siil vitechalil Tioxh oj sakoꞌnanima?— Texh te.
40 Jesus respondeu:
41 Ech eesal u sivan tziꞌ u jul vaꞌl mujichku u kamnaj. Utz sajin jeꞌ u Jesuus tu amlika. Tal ech tzaꞌ: —Tateey, taꞌntioxh see tan, naabꞌiꞌin.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Vootzajle aas ninalchitaabꞌiꞌin. Pek tiꞌ u mam tenam seplel ok viꞌ tzaꞌ, kꞌuxh nival ech tziꞌ. Ech samotxinima aas axh vetchajonulin.— Texhtuꞌ.
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Utz aatz veet tal ech tziꞌ, qꞌeqꞌuꞌm chit taltu ech tzaꞌ: —¡Laazaro cheeluꞌl!— Texhtuꞌ.
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 ¡Ech eluꞌl u Laazaro vaꞌl maꞌtich ikameꞌ! Qitzich iqꞌabꞌ tajan tu bꞌuꞌj, bꞌachbꞌal tetz. Utz kutxich ivatz tu maꞌl u liikin bꞌuꞌj.
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Ech sibꞌal qꞌu qeeol qꞌuꞌl motx opon tiꞌ u Liꞌ, motx tek inima u Jesuus. Ayaꞌ qꞌu qꞌesal uqꞌaybꞌal xoꞌl qꞌu Israeel. Tan tila kam vaꞌl iꞌana.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Pek at unjolte, motx bꞌen xeꞌ qꞌu fariseo. Utz ex tal u kam te vaꞌl iꞌan u Jesuus.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Uncheeꞌ aatz tek qꞌu qꞌesal oksan yol vatz Tioxh tuchꞌ qꞌu fariseo, motx imol u conciilio. Utz tal ech tzaꞌ: —¿Kam sakubꞌaneꞌ? Tan sibꞌax xheenya iꞌan u vinaj tziꞌ.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Utz mam tenam saniman atziꞌ oj sakoꞌxhqaqꞌka ech tziꞌ. Utz suꞌul qꞌu aa Roma. Suꞌlisotzsa u kutioxhla totztioxh tzaꞌ. Utz sisotzsa u kutenam majte tzaꞌ.— Texhtuꞌ.
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Uncheeꞌ aatz tek maꞌl te, ayaꞌ u Caifaas, vaꞌl qꞌesal oksan yolich tu u yaꞌbꞌ tziꞌ, tal ech tzaꞌ: —Atileꞌn kam yeꞌ etootzaj.
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Yeꞌxhat niꞌenku sete aas nojchit aal bꞌaꞌn sakam maꞌl vinaj tiꞌ qꞌu aanima kajayil. Ech yitꞌ kajay koj u tenam lasotz tiꞌ.— Texhtuꞌ.
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Loqꞌ tiyakꞌil koj chit itxumbꞌal tal u kam tziꞌ. Pek axhibꞌi qꞌesal oksan yolich vatz Tioxh tu u yaꞌbꞌ tziꞌ. Ech aꞌ ibꞌaxabꞌsa el talaxeꞌ aas aal bꞌaꞌn sakam u Jesuus tiꞌ kajay u tenam.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Utz yitꞌ tiꞌ koꞌnkoxh u tenam sakamka. Pek tiꞌ imolax qꞌu niman tetz u Tioxh majte. Ech siꞌan maꞌl iatz tan, paximich tibꞌ.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Ech motx inukꞌ qꞌu qꞌesala tu u qꞌii tziꞌ aas siyatzꞌ u Jesuus.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Ech nichtereꞌnkojipaal u Jesuus vatz qꞌu qꞌesal uqꞌaybꞌal. Pek xaan bꞌen tu u tenam Efraiin, kꞌatz u tzꞌinlich tzaji txꞌavaꞌ. Utz aꞌ atinkuka tziꞌ tuchꞌ qꞌul ichusulibꞌ.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Uncheeꞌ nichtekinajabꞌ u nimla qꞌii vaꞌl nipaasa qꞌu Israeel tiꞌ u Elchil Vatz Kamchil Tu Egipto. Utz sibꞌal aanima tikuenta u txꞌavaꞌ tziꞌ, motx bꞌen tu Jerusaleen tiꞌ ibꞌanax u kostuumbre tetz txꞌaatxꞌochil. Aꞌ chit yeꞌsajich ixeꞌt u nimla qꞌii.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Ech nichmotxichok u Jesuus. Utz nichmotxichꞌoti sivatzaj tu viqꞌanalil u totztioxh ech tzaꞌ: —¿Kantal nenacheꞌ? ¿Matz saul tu u nimla qꞌii?— Chia.
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Aatz qꞌu qꞌesal oksan yol tuchꞌ qꞌu fariseo tan, maꞌtich taltaꞌ aas oj abꞌil maꞌj soꞌootzajin til atilka, sataleꞌ. Ech satxaypi.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.