João 11

Viakʼla txumbʼal u tioxh (IXLCNT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Uncheeꞌ yaꞌvich maꞌl u vinaj Laazaro ibꞌii. Aa tenam tu Betaania, vitenam u Liꞌ tuchꞌ u Taa u tatzik.
1 Estava, então, enfermo um certo Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Aatz u Laazaro tziꞌ vaꞌl yaꞌvich, aꞌ vixibꞌen u Liꞌ, vaꞌl oksan txꞌumqꞌixsabꞌal tiꞌ tajan u kuBꞌaal Jesuus utz, isuu tu xiꞌl iviꞌ.
2 E Maria era aquela que tinha ungido o Senhor com unguento e lhe tinha enxugado os pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo.
3 Ech ichaj bꞌen ichaj qꞌu tanabꞌ xeꞌ u Jesuus tiꞌ talax te ech tzaꞌ: —KuBꞌaal, yaꞌv vaꞌl tiichitꞌaxh tiꞌ.— Texh te.
3 Mandaram-lhe, pois, suas irmãs dizer: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Uncheeꞌ taꞌxh tabꞌi u kam u Jesuus tziꞌ, tal ech tzaꞌ: —Yitꞌ taꞌn koj sakam u Laazaro tu u yaabꞌil tziꞌ. Pek tokebꞌal iqꞌii u Tioxh kꞌuxh nituch u kam tziꞌ. Utz soꞌok iqꞌii viKꞌaol u Tioxh tiꞌ majte.— Texhtuꞌ.
4 E Jesus, ouvindo isso, disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Aatz u Jesuus tan, tiich chit tiꞌ u Taa tuchꞌ tiꞌ vitzaꞌqꞌ utz, tuchꞌ tiꞌ u Laazaro majte.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Ech kꞌuxh tabꞌi u Jesuus aas yaꞌvich, iꞌankoꞌnka kaꞌvaꞌt qꞌii tu vaꞌl atichka.
6 Ouvindo, pois, que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde estava.
7 Xamtich tek tiꞌ u kam tzaꞌ, tal tu qꞌul ichusulibꞌ ech tzaꞌ: —Koꞌtaj unpat tu Judea.— Texh te.
7 Depois disso, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Utz alax te tu qꞌul ichusulibꞌ ech tzaꞌ: —Chusul, siꞌchipaqꞌ sivan axh qꞌu qꞌesal uqꞌaybꞌal tziꞌ cheenale utz, ¿maꞌtpajaxh tziꞌ tzik?— Texh te.
8 Disseram-lhe os discípulos: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e tornas para lá?
9 Tzaqꞌbꞌu u Jesuus ech tzaꞌ: —¿Yitꞌ tzik kabꞌlaal koj oora tuul maꞌl qꞌii? Tan abꞌil vaꞌl nipaal qꞌiil, yeꞌxhkam tiꞌ nipaqꞌvoꞌk tibꞌ tan, nitil u txijtxubꞌal atil tu u vatz amlika txꞌavaꞌ tzaꞌ.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 Pek abꞌil vaꞌl tu aqꞌbꞌal nipaaleꞌ, kam koꞌn tiꞌ nipaqꞌvoꞌk tibꞌ tan, yeꞌk txijtxubꞌal kꞌatza.— Texhtuꞌ.
10 Mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Aatz maꞌtich taltu qꞌu kam tziꞌ, tal paj ech tzaꞌ: —Vatyu u Laazaro, u qamiigo. Pek maꞌt unkꞌassa.— Texhtuꞌ.
11 Assim falou e, depois, disse-lhes: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Tal tek qꞌul ichusulibꞌ ech tzaꞌ: —KuBꞌaal, untzꞌoj vatchel koꞌn, siꞌan bꞌaꞌn atziꞌ uncheeꞌ.— Texhtuꞌ.
12 Disseram, pois, os seus discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Loqꞌ aꞌ nichtal u Jesuus te aas kamya. Pek aꞌ titzꞌa qꞌu chusulibꞌ aas nojla vataꞌm nichbꞌanon.
13 Mas Jesus dizia isso da sua morte; eles, porém, cuidavam que falava do repouso do sono.
14 Uncheeꞌ vatzsaj tek tal u Jesuus te ech tzaꞌ: —Kamyu u Laazaro.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto,
15 Utz nuntxuqꞌtxuneꞌ tan, qeꞌl yeꞌk oꞌ tziꞌ aas vetkami. Pek koꞌtaj tzixeꞌ. Ech senima maas in.— Texhtuꞌ.
15 e folgo, por amor de vós, de que eu lá não estivesse, para que acrediteis. Mas vamos ter com ele.
16 Aatz u Maxh, vaꞌl Diidimo ibꞌii majte, tal tu qꞌu tetz chusulibꞌil ech tzaꞌ: —Koꞌtaj tiꞌ kꞌuxh sakamoꞌ kꞌatza majte.— Texhtuꞌ.
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 Ech opon u Jesuus aas maꞌtich tek tel kaavaꞌl qꞌii tok u Laazaro tu jul.
17 Chegando, pois, Jesus, achou que já havia quatro dias que estava na sepultura.
18 Aatz u Betaania tan, najaꞌ koꞌn kꞌatz u Jerusaleen. Kamal oxvaꞌl koꞌn kiloometro ixoꞌl tuchꞌ.
18 (Ora, Betânia distava de Jerusalém quase quinze estádios.)
19 Ech sibꞌal qꞌesal uqꞌaybꞌal maꞌtich tul xeꞌ u Taa tuchꞌ u Liꞌ tiꞌ iqeel tiꞌ vixibꞌen.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Utz aatz tabꞌi u Taa aas topon u Jesuus, ech ul ikꞌuleꞌ. Pek aatz u Liꞌ tan, kaaka tu u atibꞌal.
20 Ouvindo, pois, Marta que Jesus vinha, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou assentada em casa.
21 Ech tal u Taa tu u Jesuus ech tzaꞌ: —UnBꞌaal, atichkojaxh tzaꞌ, yeꞌn kam vunxibꞌen koj atziꞌ.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Pek kꞌuxh anal ulyaxh cheel, vootzajle aas kajay vaꞌl sajaj tu u Tioxh, sataqꞌ see.— Texhtuꞌ.
22 Mas também, agora, sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Tal u Jesuus te ech tzaꞌ: —Saqꞌaavitzꞌpu vaxibꞌen.— Texh te.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Tal u Taa te ech tzaꞌ: —Vootzajle saqꞌaavitzꞌpu tu u qꞌaavitzꞌpichil tu u motxebꞌal qꞌii saj.— Texhtuꞌ.
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último Dia.
25 Tal paj u Jesuus te ech tzaꞌ: —In u qꞌaavitzꞌpixsanal. Utz in u aqꞌol tiichajil tu bꞌenqꞌii bꞌensaj. Ech abꞌil vaꞌl ninimanin, kꞌuxh sakami, saqꞌaavitzꞌpi.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, viverá;
26 Utz kajay qꞌuꞌl itzꞌlele utz, ninimaꞌin, yitꞌ saꞌkojkam vatz Tioxh bꞌenqꞌii bꞌensaj. ¿Ni tzik anima vaꞌl nivaleꞌ tzaꞌ?— Texh te.
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isso?
27 Tal u Taa ech tzaꞌ: —Eeꞌ unBꞌaal. Nimamal vaqꞌo aas axh viTxaaom u Tioxh; axh viKꞌaol u Tioxh ulyaxh tu u vatz amlika txꞌavaꞌ tzaꞌ.— Texhtuꞌ.
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor, creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Ech taꞌxh tal u kam tziꞌ, bꞌenoꞌk. Ex isikꞌle u Liꞌ, vitzaꞌqꞌ. Ijutzi talax te ech tzaꞌ: —Atil u chusul tziꞌ. Nisikꞌleꞌaxh.— Texh te.
28 E, dito isso, partiu e chamou em segredo a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e chama-te.
29 Ech taꞌxh tabꞌi u Liꞌ, oojeꞌl chit kꞌasuꞌl utz, bꞌen tzixeꞌ.
29 Ela, ouvindo isso, levantou-se logo e foi ter com ele.
30 Tan yeꞌsajich tokoꞌp u Jesuus tu u tal tenam. Pek aꞌ atichku tu vaꞌl ex kꞌulaxojku tu u Taa.
30 (Ainda Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.)
31 Utz til qꞌu qꞌesal uqꞌaybꞌal aas oojeꞌl chit kꞌasuꞌl u Liꞌ. Ayaꞌ qꞌu qeeol tetz niyolonka, qꞌuꞌl atich tu u atibꞌal tzixeꞌ. Ech motx xambꞌu kꞌasuꞌl tiꞌ u Liꞌ. Tan motx tal ech tzaꞌ: —Maꞌt oqꞌoj tu u mujbꞌal kamnaj atziꞌ.— Texhtuꞌ.
31 Vendo, pois, os judeus que estavam com ela em casa e a consolavam que Maria apressadamente se levantara e saíra, seguiram-na, dizendo: Vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Uncheeꞌ opon u Liꞌ tu vaꞌl atichku u Jesuus; pecheꞌ kuꞌ siatz. Taꞌxh tila utz, tal te ech tzaꞌ: —UnBꞌaal, atichkojaxh tzaꞌ, yeꞌn kam vunxibꞌen koj atziꞌ.— Texh te.
32 Tendo, pois, Maria chegado aonde Jesus estava e vendo-o, lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ech tiira ok txumuꞌm tu taanima u Jesuus aas tila nichtoqꞌ u Liꞌ. Utz nichtoqꞌ qꞌu qeeol majte qꞌuꞌl xamich tiꞌ. Ech yakꞌil chit xijxoꞌlan u Jesuus tiꞌ.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar e também chorando os judeus que com ela vinham, moveu-se muito em espírito e perturbou-se.
34 Utz ichꞌoti ech tzaꞌ: —¿Til ex emujva?— Texhtuꞌ.
34 E disse: Onde o pusestes? Disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ech oqꞌ u Jesuus.
35 Jesus chorou.
36 Utz tal tek qꞌu qꞌesal uqꞌaybꞌal ech tzaꞌ: —Sajitaj etileꞌ, nitoqꞌ tiꞌ. Tiira tiich peꞌxh tiꞌ.— Chia.
36 Disseram, pois, os judeus: Vede como o amava.
37 Utz at nichalon majte: —Nichijajpixsa iatz moy atziꞌ. Ech ¿kan chaj tokeꞌ yeꞌxhkam maꞌj vetiꞌana? Yeꞌn koj taqꞌ tzii vetkam u Laazaro tziꞌ.— Texhtuꞌ.
37 E alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este não morresse?
38 Ech tiira ok txumuꞌm tu taanima u Jesuus aas opon tu u mujbꞌal kamnaj. Ayaꞌ u mujbꞌal vaꞌl tu maꞌl u joyom sivan atichka. Utz sivan u jupibꞌ itziꞌ.
38 Jesus, pois, movendo-se outra vez muito em si mesmo, foi ao sepulcro; e era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Tal u Jesuus ech tzaꞌ: —Eesataj u sivan tziꞌ.— Texhtuꞌ.
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque é já de quatro dias.
40 Tal u Jesuus te ech tzaꞌ: —¿Yeꞌn val see tzik aas siil vitechalil Tioxh oj sakoꞌnanima?— Texh te.
40 Disse-lhe Jesus: Não te hei dito que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Ech eesal u sivan tziꞌ u jul vaꞌl mujichku u kamnaj. Utz sajin jeꞌ u Jesuus tu amlika. Tal ech tzaꞌ: —Tateey, taꞌntioxh see tan, naabꞌiꞌin.
41 Tiraram, pois, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou, por me haveres ouvido.
42 Vootzajle aas ninalchitaabꞌiꞌin. Pek tiꞌ u mam tenam seplel ok viꞌ tzaꞌ, kꞌuxh nival ech tziꞌ. Ech samotxinima aas axh vetchajonulin.— Texhtuꞌ.
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas eu disse
43 Utz aatz veet tal ech tziꞌ, qꞌeqꞌuꞌm chit taltu ech tzaꞌ: —¡Laazaro cheeluꞌl!— Texhtuꞌ.
43 E, tendo dito isso, clamou com grande voz: Lázaro, vem para fora.
44 ¡Ech eluꞌl u Laazaro vaꞌl maꞌtich ikameꞌ! Qitzich iqꞌabꞌ tajan tu bꞌuꞌj, bꞌachbꞌal tetz. Utz kutxich ivatz tu maꞌl u liikin bꞌuꞌj.
44 E o defunto saiu, tendo as mãos e os pés ligados com faixas, e o seu rosto, envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Ech sibꞌal qꞌu qeeol qꞌuꞌl motx opon tiꞌ u Liꞌ, motx tek inima u Jesuus. Ayaꞌ qꞌu qꞌesal uqꞌaybꞌal xoꞌl qꞌu Israeel. Tan tila kam vaꞌl iꞌana.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo a Maria e que tinham visto o que Jesus fizera creram nele.
46 Pek at unjolte, motx bꞌen xeꞌ qꞌu fariseo. Utz ex tal u kam te vaꞌl iꞌan u Jesuus.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Uncheeꞌ aatz tek qꞌu qꞌesal oksan yol vatz Tioxh tuchꞌ qꞌu fariseo, motx imol u conciilio. Utz tal ech tzaꞌ: —¿Kam sakubꞌaneꞌ? Tan sibꞌax xheenya iꞌan u vinaj tziꞌ.
47 Depois, os principais dos sacerdotes e os fariseus formaram conselho e diziam: Que faremos? Porquanto este homem faz muitos sinais.
48 Utz mam tenam saniman atziꞌ oj sakoꞌxhqaqꞌka ech tziꞌ. Utz suꞌul qꞌu aa Roma. Suꞌlisotzsa u kutioxhla totztioxh tzaꞌ. Utz sisotzsa u kutenam majte tzaꞌ.— Texhtuꞌ.
48 Se o deixamos assim, todos crerão nele, e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Uncheeꞌ aatz tek maꞌl te, ayaꞌ u Caifaas, vaꞌl qꞌesal oksan yolich tu u yaꞌbꞌ tziꞌ, tal ech tzaꞌ: —Atileꞌn kam yeꞌ etootzaj.
49 E Caifás, um deles, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós nada sabeis,
50 Yeꞌxhat niꞌenku sete aas nojchit aal bꞌaꞌn sakam maꞌl vinaj tiꞌ qꞌu aanima kajayil. Ech yitꞌ kajay koj u tenam lasotz tiꞌ.— Texhtuꞌ.
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Loqꞌ tiyakꞌil koj chit itxumbꞌal tal u kam tziꞌ. Pek axhibꞌi qꞌesal oksan yolich vatz Tioxh tu u yaꞌbꞌ tziꞌ. Ech aꞌ ibꞌaxabꞌsa el talaxeꞌ aas aal bꞌaꞌn sakam u Jesuus tiꞌ kajay u tenam.
51 Ora, ele não disse isso de si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus devia morrer pela nação.
52 Utz yitꞌ tiꞌ koꞌnkoxh u tenam sakamka. Pek tiꞌ imolax qꞌu niman tetz u Tioxh majte. Ech siꞌan maꞌl iatz tan, paximich tibꞌ.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um corpo os filhos de Deus que andavam dispersos.
53 Ech motx inukꞌ qꞌu qꞌesala tu u qꞌii tziꞌ aas siyatzꞌ u Jesuus.
53 Desde aquele dia, pois, consultavam-se para o matarem.
54 Ech nichtereꞌnkojipaal u Jesuus vatz qꞌu qꞌesal uqꞌaybꞌal. Pek xaan bꞌen tu u tenam Efraiin, kꞌatz u tzꞌinlich tzaji txꞌavaꞌ. Utz aꞌ atinkuka tziꞌ tuchꞌ qꞌul ichusulibꞌ.
54 Jesus, pois, já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali andava com os seus discípulos.
55 Uncheeꞌ nichtekinajabꞌ u nimla qꞌii vaꞌl nipaasa qꞌu Israeel tiꞌ u Elchil Vatz Kamchil Tu Egipto. Utz sibꞌal aanima tikuenta u txꞌavaꞌ tziꞌ, motx bꞌen tu Jerusaleen tiꞌ ibꞌanax u kostuumbre tetz txꞌaatxꞌochil. Aꞌ chit yeꞌsajich ixeꞌt u nimla qꞌii.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus, e muitos daquela região subiram a Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Ech nichmotxichok u Jesuus. Utz nichmotxichꞌoti sivatzaj tu viqꞌanalil u totztioxh ech tzaꞌ: —¿Kantal nenacheꞌ? ¿Matz saul tu u nimla qꞌii?— Chia.
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá à festa?
57 Aatz qꞌu qꞌesal oksan yol tuchꞌ qꞌu fariseo tan, maꞌtich taltaꞌ aas oj abꞌil maꞌj soꞌootzajin til atilka, sataleꞌ. Ech satxaypi.
57 Ora, os principais dos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.