Hebreus 7
Viakʼla txumbʼal u tioxh (IXLCNT) vs NVT
1 Aatz u Melquisedeec, ijlenalich tu Saleem utz, oksan yolich vatz u Tꞌankin Tioxh majte. Utz aatz qꞌaavuꞌl u Abrahaam tu chꞌaꞌo tiꞌ isubꞌax qꞌu ijlenal qꞌuꞌl ikoontra, ul kꞌulaxoj tu u Melquisedeec. Utz tal bꞌaꞌnla yol tiꞌ.
1 Esse Melquisedeque era rei de Salém e também sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão regressava para casa, depois de derrotar os reis, Melquisedeque foi ao seu encontro e o abençoou.
2 Ech aatz u Abrahaam tan, taqꞌ tetz qꞌu kam qꞌuꞌl iꞌan kanaal tu u chꞌaꞌo. Untanul tiꞌ laa tanul taqꞌ te. Aatz u bꞌii Melquisedeec tan, “ijlenal vaꞌl ijikomal niꞌaneꞌ” chia. Utz aatz u yol Saleem tan, “paas” chu u tokebꞌal. Ech aatz tek teloꞌp kaꞌvaꞌl qꞌu yol tziꞌ utz, “ijlenal tetz paas” chia.
2 Então Abraão separou a décima parte de tudo e a entregou a Melquisedeque, cujo nome significa “rei da justiça”, enquanto rei de Salém quer dizer “rei da paz”.
3 Utz yeꞌ bꞌoj ootzajimal abꞌil qꞌul itxutx ibꞌaal u Melquisedeec tziꞌ. Nikoꞌxh qꞌul ikꞌuy imam. Yeꞌ ootzajibꞌe kam tuul itzꞌpi utz, kam tuul kami. Ech mikaa oksan yol vatz Tioxh bꞌenamen. Ela bꞌiil tuchꞌ viKꞌaol u Tioxh.
3 Não há registro de seu pai nem de sua mãe, nem de nenhum de seus antepassados, nem do começo nem do fim de sua vida. Semelhantemente ao Filho de Deus, ele permanece sacerdote para sempre.
4 Ech sibꞌich tatin u Melquisedeec tziꞌ. Tan aal antu u kukꞌuy kumam Abrahaam taqꞌ idiesmo te. Taqꞌ tiꞌ kajay vaꞌl iꞌan kanaal tiꞌ isubꞌax qꞌu ijlenal tu chꞌaꞌo.
4 Considerem, portanto, a importância de Melquisedeque. Até mesmo Abraão, o patriarca, a reconheceu ao entregar a ele um décimo do que havia conquistado na batalha.
5 Utz echat koꞌxh iꞌan qꞌu oksan yol vatz Tioxh, qꞌu Levii. Tan aꞌ vaꞌl tzꞌibꞌal tu qꞌu mantaar tikuenta u Moisees aas ministeer sataqꞌ idiesmo qꞌu aanima tu qꞌu oksan yol vatz Tioxh. Ayaꞌ qꞌu Levii. Alax te ech tziꞌ kꞌuxh aal ela koꞌxh ituꞌxh ixalam u Abrahaam.
5 A lei de Moisés exigia que os sacerdotes, os descendentes de Levi, recebessem o dízimo de seus irmãos israelitas, que também são descendentes de Abraão.
6 Utz kꞌuxh aal yeꞌk ikꞌuy imam u Melquisedeec achel; ikꞌul u idiesmo taqꞌ u Abrahaam te. Utz tal bꞌaꞌnla yol tiꞌ u Abrahaam. Utz aatz u Abrahaam tan, alaꞌtziꞌimich te tu u Tioxh aas satil mamaj bꞌaꞌnil.
6 Melquisedeque, porém, que não era descendente de Levi, recebeu o dízimo e, em seguida, abençoou Abraão, que já havia recebido as promessas.
7 Utz tekꞌ ootzajimal aas paalchu tijleꞌm vaꞌl nital bꞌaꞌnla yol vatz vaꞌl nikꞌulun u bꞌaꞌnla yol.
7 Sem dúvida, quem tem poder para abençoar é superior a quem é abençoado.
8 Utz aatz qꞌu oksan yol qꞌuꞌl nitaqꞌax diesmo te tu u vatz amlika txꞌavaꞌ tzaꞌ, jolol koꞌn aanima; nikoꞌnikameꞌ. Pek ech koj u Melquisedeec tan, nimnaꞌl tu u Yolbꞌal Tioxh aas ankoꞌxh itzꞌlele.
8 Os sacerdotes que recebem os dízimos são homens mortais. A respeito de Melquisedeque, no entanto, é dito que ele continua vivo.
9 — ausente —
9 Além disso, pode-se dizer que os levitas, que recebem o dízimo, também o entregaram por meio de Abraão.
10 — ausente —
10 Embora Levi ainda não tivesse nascido, a semente da qual ele veio já estava no corpo de Abraão, seu antepassado, quando Melquisedeque se encontrou com ele.
11 Utz aꞌ nichchusun u oꞌtla mantaar tu qꞌu aanima qꞌu Levii, qꞌuꞌl ituꞌxh ixalam u Aroon majte. Utz yeꞌk ministeer sachee vaꞌt oksan yol vatz Tioxh koj atziꞌ echaꞌ u Melquisedeec aas noj koj chit nichtaqꞌon bꞌen bꞌaꞌn vatz Tioxh qꞌu mantaar tziꞌ.
11 Portanto, se o sacerdócio de Levi, sob o qual o povo recebeu a lei, pudesse ter alcançado a perfeição, por que seria necessário estabelecer outro sacerdócio, com um sacerdote segundo a ordem de Melquisedeque, em vez da ordem de Arão?
12 Pek chꞌexpu u oksan yol vatz Tioxh. Ech ministeer sachꞌexpul qꞌu mantaar majte.
12 E, se o sacerdócio muda, também é preciso que a lei mude.
13 Utz aatz xoꞌl qꞌu itzꞌin atzika vaꞌl cheek u kuBꞌaal Jesuus, yeꞌk maꞌj oksan yol vatz Tioxh cheenajich koj tixoꞌl. Yeꞌxhabꞌil maꞌj xoꞌl qꞌul ikꞌuy imam oksamich koj txꞌoloꞌm taqꞌo vatz u nachbꞌal Tioxh.
13 Pois o sacerdote ao qual estamos nos referindo pertence a outra tribo, cujos membros nunca serviram no altar como sacerdotes.
14 Tan ootzajimal aas aꞌ cheek u kuBꞌaal Jesuus xoꞌl qꞌu Judaa. Utz yeꞌt tal u Moisees tu qꞌu mantaar aas oj antu sael oksan yol vatz Tioxh tixoꞌl.
14 De fato, como todos sabem, nosso Senhor veio da tribo de Judá, e Moisés nunca mencionou que dessa tribo viriam sacerdotes.
15 Uncheeꞌ vatzsaj kam vitxumbꞌal u Tioxh. Tan paarten ikꞌuy imam u oksan yol tziꞌ. Aꞌ ex tiqꞌo tetz u Melquisedeec.
15 Essa mudança se torna ainda mais clara com o surgimento de outro sacerdote, semelhante a Melquisedeque,
16 Yitꞌ aꞌ koj ichajuꞌl maꞌl oksan yol aas ech chit aanimail vaꞌl nital u oꞌtla mantaar. Pek aꞌ ichajuꞌl vaꞌl yeꞌk kamchil tiꞌ.
16 o qual se tornou sacerdote não por cumprir leis e exigências humanas, mas pelo poder de uma vida indestrutível.
17 Kam chit echaꞌ nital u Tioxh tiꞌ ech tzaꞌ:
17 Pois a respeito dele foi dito: “Você é sacerdote para sempre, segundo a ordem de Melquisedeque”.
18 Ech yaꞌnaj tek vaꞌl nital u oꞌtla mantaar aas taꞌxh soꞌok tu oksan yolil vatz Tioxh qꞌu Levii. Tan yeꞌxhkam nitoleꞌ aꞌ; yeꞌk iyakꞌil.
18 Desse modo, o antigo requisito, por ser fraco e inútil, foi cancelado.
19 Yeꞌxhabꞌil maꞌj taqꞌ bꞌens bꞌaꞌn vatz Tioxh u oꞌtla mantaar tikuenta u Moisees. Pek aatz cheel, atil tek vaꞌt u akꞌla nukꞌuꞌm quxeꞌ. Utz tiira kꞌujlebꞌal kꞌuꞌl tan, nixaansaꞌokꞌoꞌ kꞌatz u Tioxh.
19 Pois a lei nunca tornou perfeita coisa alguma. Agora, porém, temos certeza de uma esperança superior, pela qual nos aproximamos de Deus.
20 Utz txakbꞌaꞌmal tek tu u Tioxh aas bꞌenamen aꞌ oksan kuyol siatz u Jesuus.
20 Esse novo sistema foi instituído com um juramento solene. Os outros se tornaram sacerdotes sem esse juramento,
21 Pek yitꞌ ech koj tal tiꞌ unjot qꞌu oksan yol qꞌuꞌl paalnaj. Taꞌxh u Jesuus. Tan nital u Yolbꞌal Tioxh ech tzaꞌ:
21 mas a respeito dele houve um juramento, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás: ‘Você é sacerdote para sempre’”.
22 Ech tu koꞌxh qꞌu yol tziꞌ, tiira kꞌujlebꞌal kꞌuꞌl vaꞌt u akꞌla nukꞌuꞌm tuchꞌ u Tioxh tziꞌ tan, maas paj bꞌaꞌn tiqꞌaqꞌal u Jesuus.
22 Por causa desse juramento, Jesus é aquele que garante uma aliança superior.
23 Utz sibꞌla koꞌxh oksan yol vatz Tioxh ok tiꞌ tan, nichmotxikam sijununil. Nimotx u vatz iqꞌii isaj.
23 Além disso, havia muitos sacerdotes, pois a morte os impedia de continuar a desempenhar suas funções.
24 Pek ech koj u Jesuus tan, jatu koj sakami. Ech yeꞌxhabꞌil koꞌxh vaꞌt sachꞌexun.
24 Mas, visto que ele vive para sempre, seu sacerdócio é permanente.
25 Utz sichitpu qꞌu aanima tipaav qꞌuꞌl saopon kꞌatz Tioxh tiqꞌaqꞌal. Tan itzꞌlel u Jesuus utz, bꞌenamen nitoksa yol vatz Tioxh.
25 Portanto, ele é capaz de salvar de uma vez por todas aqueles que se aproximam de Deus por meio dele. Ele vive sempre para interceder em favor deles.
26 Ech tiira aꞌ u qꞌesal oksan yol vatz Tioxh nikusavsa, u Jesuus tziꞌ. Yeꞌ tootzaj paav. Yeꞌk paav kꞌatza. Utz tiira kam koj maꞌj yeꞌxtxoj nititzꞌa. Tan xaannaj el kꞌatz qꞌu aa paav. Utz techal u tijleꞌm atil tu Amlika.
26 É de um Sumo Sacerdote como ele que necessitamos, pois é santo, irrepreensível, sem nenhuma mancha de pecado, separado dos pecadores e colocado no lugar de mais alta honra no céu.
27 Yitꞌ ech koj aꞌ tereꞌn qꞌu oksan yol vatz Tioxh qꞌuꞌl nichtokeꞌ. Tan ministeer jun qꞌii nichiyatzꞌ avan tiꞌ toksal txꞌoloꞌm vatz Tioxh tiꞌ ikuyax qꞌul ipaav bꞌaxa. Ech tek nichijaj kuybꞌal tiꞌ vipaav qꞌu aanima. Pek aatz u Jesuus tan, unpajul koꞌn toksa maꞌl u txꞌoloꞌm vatz u Tioxh utz, taꞌxh maꞌl tetz bꞌenamen. Ayaꞌ vaꞌl iꞌana aas taqꞌ tibꞌ tu u kamchil.
27 Ele não precisa oferecer sacrifícios diariamente, ao contrário dos outros sumos sacerdotes, que os ofereciam primeiro por seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele, porém, o fez de uma vez por todas quando ofereceu a si mesmo como sacrifício.
28 Utz aatz qꞌu oksan yol vatz Tioxh qꞌuꞌl nichtok tikuenta u oꞌtla mantaar vaꞌl itzꞌibꞌa u Moisees tan, aa paav majte. Pek aatz u Jesuus, vaꞌl toksa u Tioxh tu oksa yol siatz, paat keꞌch koj paav kꞌatza bꞌenamen; tiira tzꞌajel.
28 A lei nomeava sacerdotes limitados pela fraqueza humana. Mas, depois da lei, Deus nomeou com juramento seu Filho, que se tornou o Sumo Sacerdote perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.