Hebreus 7
Viakʼla txumbʼal u tioxh (IXLCNT) vs NTLH
1 Aatz u Melquisedeec, ijlenalich tu Saleem utz, oksan yolich vatz u Tꞌankin Tioxh majte. Utz aatz qꞌaavuꞌl u Abrahaam tu chꞌaꞌo tiꞌ isubꞌax qꞌu ijlenal qꞌuꞌl ikoontra, ul kꞌulaxoj tu u Melquisedeec. Utz tal bꞌaꞌnla yol tiꞌ.
1 Esse Melquisedeque era rei da cidade de Salém e sacerdote do Deus Altíssimo. Quando Abraão estava voltando da batalha em que matou os reis, Melquisedeque foi ao encontro dele e o abençoou.
2 Ech aatz u Abrahaam tan, taqꞌ tetz qꞌu kam qꞌuꞌl iꞌan kanaal tu u chꞌaꞌo. Untanul tiꞌ laa tanul taqꞌ te. Aatz u bꞌii Melquisedeec tan, “ijlenal vaꞌl ijikomal niꞌaneꞌ” chia. Utz aatz u yol Saleem tan, “paas” chu u tokebꞌal. Ech aatz tek teloꞌp kaꞌvaꞌl qꞌu yol tziꞌ utz, “ijlenal tetz paas” chia.
2 Abraão lhe deu a décima parte de tudo o que ele havia tomado dos inimigos na batalha. O nome de Melquisedeque quer dizer primeiramente “Rei da Justiça”. E, porque ele era rei de Salém , o seu nome também quer dizer “Rei da Paz”.
3 Utz yeꞌ bꞌoj ootzajimal abꞌil qꞌul itxutx ibꞌaal u Melquisedeec tziꞌ. Nikoꞌxh qꞌul ikꞌuy imam. Yeꞌ ootzajibꞌe kam tuul itzꞌpi utz, kam tuul kami. Ech mikaa oksan yol vatz Tioxh bꞌenamen. Ela bꞌiil tuchꞌ viKꞌaol u Tioxh.
3 Não se conhece o pai, nem a mãe, nem qualquer antepassado de Melquisedeque. E também não se sabe nada sobre o seu nascimento ou sobre a sua morte. Por ser como o Filho de Deus, ele continua sacerdote para sempre.
4 Ech sibꞌich tatin u Melquisedeec tziꞌ. Tan aal antu u kukꞌuy kumam Abrahaam taqꞌ idiesmo te. Taqꞌ tiꞌ kajay vaꞌl iꞌan kanaal tiꞌ isubꞌax qꞌu ijlenal tu chꞌaꞌo.
4 Vejam como Melquisedeque era grande: Abraão, o patriarca , lhe deu a décima parte de tudo o que havia tomado dos inimigos na batalha.
5 Utz echat koꞌxh iꞌan qꞌu oksan yol vatz Tioxh, qꞌu Levii. Tan aꞌ vaꞌl tzꞌibꞌal tu qꞌu mantaar tikuenta u Moisees aas ministeer sataqꞌ idiesmo qꞌu aanima tu qꞌu oksan yol vatz Tioxh. Ayaꞌ qꞌu Levii. Alax te ech tziꞌ kꞌuxh aal ela koꞌxh ituꞌxh ixalam u Abrahaam.
5 Conforme a Lei de Moisés, os sacerdotes, que são descendentes de Levi, têm a obrigação de receber do povo a décima parte de tudo. Eles recebem dos seus próprios patrícios, embora estes também sejam descendentes de Abraão.
6 Utz kꞌuxh aal yeꞌk ikꞌuy imam u Melquisedeec achel; ikꞌul u idiesmo taqꞌ u Abrahaam te. Utz tal bꞌaꞌnla yol tiꞌ u Abrahaam. Utz aatz u Abrahaam tan, alaꞌtziꞌimich te tu u Tioxh aas satil mamaj bꞌaꞌnil.
6 Melquisedeque não era descendente de Levi, mas recebeu a décima parte daquilo que Abraão havia tomado na batalha e o abençoou. Sim, abençoou o próprio Abraão, que havia recebido as promessas de Deus.
7 Utz tekꞌ ootzajimal aas paalchu tijleꞌm vaꞌl nital bꞌaꞌnla yol vatz vaꞌl nikꞌulun u bꞌaꞌnla yol.
7 Não há dúvida de que aquele que abençoa é mais importante do que aquele que é abençoado.
8 Utz aatz qꞌu oksan yol qꞌuꞌl nitaqꞌax diesmo te tu u vatz amlika txꞌavaꞌ tzaꞌ, jolol koꞌn aanima; nikoꞌnikameꞌ. Pek ech koj u Melquisedeec tan, nimnaꞌl tu u Yolbꞌal Tioxh aas ankoꞌxh itzꞌlele.
8 No caso dos sacerdotes, a décima parte é recebida por homens que um dia vão morrer. Mas, no caso de Melquisedeque, como dizem as Escrituras Sagradas , a décima parte foi recebida por alguém que continua vivo .
9 — ausente —
9 Portanto, quando Abraão pagou a décima parte, Levi, cujos descendentes recebem a décima parte, também pagou.
10 — ausente —
10 Pois Levi não tinha nascido, e, por assim dizer, ainda estava no corpo do seu antepassado Abraão quando este se encontrou com Melquisedeque.
11 Utz aꞌ nichchusun u oꞌtla mantaar tu qꞌu aanima qꞌu Levii, qꞌuꞌl ituꞌxh ixalam u Aroon majte. Utz yeꞌk ministeer sachee vaꞌt oksan yol vatz Tioxh koj atziꞌ echaꞌ u Melquisedeec aas noj koj chit nichtaqꞌon bꞌen bꞌaꞌn vatz Tioxh qꞌu mantaar tziꞌ.
11 A lei que o povo de Israel recebeu se baseava no sacerdócio dos levitas . Ora, se o trabalho dos sacerdotes levitas tivesse sido perfeito, não haveria necessidade de aparecer outro tipo de sacerdote, da ordem do sacerdócio de Melquisedeque e não da ordem de Arão .
12 Pek chꞌexpu u oksan yol vatz Tioxh. Ech ministeer sachꞌexpul qꞌu mantaar majte.
12 Pois, quando se muda o sacerdócio, a lei também precisa ser mudada.
13 Utz aatz xoꞌl qꞌu itzꞌin atzika vaꞌl cheek u kuBꞌaal Jesuus, yeꞌk maꞌj oksan yol vatz Tioxh cheenajich koj tixoꞌl. Yeꞌxhabꞌil maꞌj xoꞌl qꞌul ikꞌuy imam oksamich koj txꞌoloꞌm taqꞌo vatz u nachbꞌal Tioxh.
13 E o nosso Senhor Jesus, a respeito de quem são ditas essas coisas, pertencia a outra tribo . E nenhum membro dessa tribo jamais serviu como sacerdote.
14 Tan ootzajimal aas aꞌ cheek u kuBꞌaal Jesuus xoꞌl qꞌu Judaa. Utz yeꞌt tal u Moisees tu qꞌu mantaar aas oj antu sael oksan yol vatz Tioxh tixoꞌl.
14 É sabido que, por nascimento, Jesus, o nosso Senhor, pertencia à tribo de Judá, e Moisés não disse nada dessa tribo quando falou a respeito de sacerdotes.
15 Uncheeꞌ vatzsaj kam vitxumbꞌal u Tioxh. Tan paarten ikꞌuy imam u oksan yol tziꞌ. Aꞌ ex tiqꞌo tetz u Melquisedeec.
15 E tudo isso se torna bem mais claro, pois surgiu um sacerdote diferente, parecido com Melquisedeque.
16 Yitꞌ aꞌ koj ichajuꞌl maꞌl oksan yol aas ech chit aanimail vaꞌl nital u oꞌtla mantaar. Pek aꞌ ichajuꞌl vaꞌl yeꞌk kamchil tiꞌ.
16 Ele não foi feito sacerdote pelas leis ou regras humanas, porém se tornou sacerdote por meio do poder de uma vida que não tem fim.
17 Kam chit echaꞌ nital u Tioxh tiꞌ ech tzaꞌ:
17 Porque as Escrituras Sagradas dizem: “Você será sacerdote para sempre, na ordem do sacerdócio de Melquisedeque.”
18 Ech yaꞌnaj tek vaꞌl nital u oꞌtla mantaar aas taꞌxh soꞌok tu oksan yolil vatz Tioxh qꞌu Levii. Tan yeꞌxhkam nitoleꞌ aꞌ; yeꞌk iyakꞌil.
18 Assim a regra antiga foi anulada porque era fraca e inútil.
19 Yeꞌxhabꞌil maꞌj taqꞌ bꞌens bꞌaꞌn vatz Tioxh u oꞌtla mantaar tikuenta u Moisees. Pek aatz cheel, atil tek vaꞌt u akꞌla nukꞌuꞌm quxeꞌ. Utz tiira kꞌujlebꞌal kꞌuꞌl tan, nixaansaꞌokꞌoꞌ kꞌatz u Tioxh.
19 Pois a lei não podia aperfeiçoar nada. Mas agora Deus nos deu uma esperança melhor, por meio da qual chegamos perto dele.
20 Utz txakbꞌaꞌmal tek tu u Tioxh aas bꞌenamen aꞌ oksan kuyol siatz u Jesuus.
20 Além disso, há o juramento de Deus. Não houve juramento quando os outros se tornaram sacerdotes.
21 Pek yitꞌ ech koj tal tiꞌ unjot qꞌu oksan yol qꞌuꞌl paalnaj. Taꞌxh u Jesuus. Tan nital u Yolbꞌal Tioxh ech tzaꞌ:
21 Porém houve juramento quando Jesus se tornou sacerdote, pois Deus lhe disse: “O Senhor jurou e não voltará atrás. Ele disse: ‘Você será sacerdote para sempre.’ ”
22 Ech tu koꞌxh qꞌu yol tziꞌ, tiira kꞌujlebꞌal kꞌuꞌl vaꞌt u akꞌla nukꞌuꞌm tuchꞌ u Tioxh tziꞌ tan, maas paj bꞌaꞌn tiqꞌaqꞌal u Jesuus.
22 Portanto, essa diferença também faz com que Jesus seja a garantia de uma aliança melhor.
23 Utz sibꞌla koꞌxh oksan yol vatz Tioxh ok tiꞌ tan, nichmotxikam sijununil. Nimotx u vatz iqꞌii isaj.
23 Há ainda outra diferença: os outros sacerdotes foram muitos porque morriam e não podiam continuar o seu trabalho.
24 Pek ech koj u Jesuus tan, jatu koj sakami. Ech yeꞌxhabꞌil koꞌxh vaꞌt sachꞌexun.
24 Mas Jesus vive para sempre, e o seu sacerdócio não passa para ninguém.
25 Utz sichitpu qꞌu aanima tipaav qꞌuꞌl saopon kꞌatz Tioxh tiqꞌaqꞌal. Tan itzꞌlel u Jesuus utz, bꞌenamen nitoksa yol vatz Tioxh.
25 E por isso ele pode, hoje e sempre, salvar as pessoas que vão a Deus por meio dele, porque Jesus vive para sempre a fim de pedir a Deus em favor delas.
26 Ech tiira aꞌ u qꞌesal oksan yol vatz Tioxh nikusavsa, u Jesuus tziꞌ. Yeꞌ tootzaj paav. Yeꞌk paav kꞌatza. Utz tiira kam koj maꞌj yeꞌxtxoj nititzꞌa. Tan xaannaj el kꞌatz qꞌu aa paav. Utz techal u tijleꞌm atil tu Amlika.
26 Por isso Jesus é o Grande Sacerdote de que necessitamos. Ele é perfeito e não tem nenhum pecado ou falha. Ele foi separado dos pecadores e elevado acima dos céus .
27 Yitꞌ ech koj aꞌ tereꞌn qꞌu oksan yol vatz Tioxh qꞌuꞌl nichtokeꞌ. Tan ministeer jun qꞌii nichiyatzꞌ avan tiꞌ toksal txꞌoloꞌm vatz Tioxh tiꞌ ikuyax qꞌul ipaav bꞌaxa. Ech tek nichijaj kuybꞌal tiꞌ vipaav qꞌu aanima. Pek aatz u Jesuus tan, unpajul koꞌn toksa maꞌl u txꞌoloꞌm vatz u Tioxh utz, taꞌxh maꞌl tetz bꞌenamen. Ayaꞌ vaꞌl iꞌana aas taqꞌ tibꞌ tu u kamchil.
27 Ele não é como os outros Grandes Sacerdotes; não precisa oferecer sacrifícios todos os dias, primeiro pelos seus próprios pecados e depois pelos pecados do povo. Ele ofereceu um sacrifício, uma vez por todas, quando se ofereceu a si mesmo.
28 Utz aatz qꞌu oksan yol vatz Tioxh qꞌuꞌl nichtok tikuenta u oꞌtla mantaar vaꞌl itzꞌibꞌa u Moisees tan, aa paav majte. Pek aatz u Jesuus, vaꞌl toksa u Tioxh tu oksa yol siatz, paat keꞌch koj paav kꞌatza bꞌenamen; tiira tzꞌajel.
28 A Lei de Moisés escolheu homens, que são imperfeitos, para serem Grandes Sacerdotes. Mas, pela promessa feita com juramento, a qual veio depois da Lei de Moisés, Deus escolhe o Filho, que se tornou perfeito para sempre.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.