Atos 23
Viakʼla txumbʼal u tioxh (IXLCNT) vs NVT
1 Aatz u Pablo, tii chit isaji qꞌu qꞌesala qꞌuꞌl molich tibꞌ utz, tal ech tzaꞌ: —Vinaj vitzꞌin vatzik, tunnachbꞌal atilka aas tiira bꞌaꞌn vatin vatz Tioxh ulyukoꞌxhin tu u qꞌii cheel tzaꞌ.— Texhtuꞌ.
1 Paulo olhou fixamente para o conselho dos líderes do povo e disse: “Irmãos, tenho vivido diante de Deus com a consciência limpa”.
2 Ech aatz u qꞌesal oksan yol vatz Tioxh vaꞌl Ananias ibꞌii, tal ipaqꞌax ok itziꞌ u Pablo tu qꞌuꞌl atich kꞌatza.
2 No mesmo instante, o sumo sacerdote Ananias ordenou aos que estavam perto de Paulo que lhe dessem um tapa na boca.
3 Pek tal u Pablo te ech tzaꞌ: —¡Tioxh sabꞌanon ichꞌexel see, kaꞌvatz! ¡Ech axh aꞌ maꞌl saj bꞌitzꞌ! Tan kꞌujlelaxh tiꞌ itxꞌolax unnujul. Naꞌanbꞌe u oꞌtla mantaar utz, ¡aal qelel naꞌaneꞌ aas naal unqꞌosaxeꞌ!— Texh te.
3 Então Paulo lhe disse: “Deus o ferirá, seu grande hipócrita! Que espécie de juiz é o senhor, desrespeitando a lei ao mandar me agredir dessa forma?”.
4 Ech aatz qꞌuꞌl atich tziꞌ, tal te ech tzaꞌ: —¿Kantuꞌ bꞌatzꞌi aas nayoqꞌ u qꞌesal oksan yol vatz Tioxh tziꞌ?— Texh te.
4 Os que estavam perto de Paulo lhe disseram: “Você ousa insultar o sumo sacerdote de Deus?”.
5 Tal u Pablo ech tzaꞌ: —Yeꞌ vootzaj vitzꞌin vatzik, oj qꞌesal oksan yol vatz Tioxh. Tan tzꞌibꞌamalka tu u Yolbꞌal Tioxh ech tzaꞌ: «Yitꞌ saꞌkojaal tzꞌejbꞌal tzii tiꞌ u qꞌesal atenam.» Chia.— Texhtuꞌ.
5 “Irmãos, não sabia que ele era o sumo sacerdote”, respondeu Paulo. “Pois as Escrituras dizem: ‘Não fale mal de suas autoridades’.”
6 Uncheeꞌ til tek u Pablo aas untanulich qꞌu aanima saduceo u tuqꞌaybꞌal utz, fariseo untante. Ech qetuꞌm chit taltu tixoꞌl qꞌu qꞌesala molich tibꞌ ech tzaꞌ: —Vinaj vitzꞌin vatzik, in fariseo, ikꞌaol fariseo. Ech tiꞌ koꞌn vunnimataꞌ aas niqꞌaavtitzꞌpu qꞌu kamnaj, kꞌuxh nitxꞌolax unnujul.— Texhtuꞌ.
6 Sabendo Paulo que alguns membros do conselho dos líderes do povo eram saduceus e outros fariseus, gritou: “Irmãos, sou fariseu, como eram meus antepassados! E estou sendo julgado por causa de minha esperança na ressurreição dos mortos!”.
7 Ech yakich okoj ixoꞌl qꞌu fariseo tuchꞌ qꞌu saduceo aas tabꞌi qꞌu yol tziꞌ. Utz motx ijatx tibꞌ iatz qꞌuꞌl molich tibꞌ tziꞌ.
7 Quando Paulo disse isso, o conselho se dividiu, fariseus contra saduceus,
8 Tan aatz qꞌu saduceo, nimotxtaleꞌ aas yeꞌk qꞌaavitzꞌpichil tikaꞌpaj. Yeꞌk aanxel utz, yeꞌk aanjel majte aas nitaleꞌ. Pek ech koj qꞌu fariseo tan, atile chu tiꞌ qꞌu kam tziꞌ.
8 pois os saduceus afirmam não haver ressurreição, nem anjos, nem espíritos, mas os fariseus creem em todas essas coisas.
9 Ech uch maꞌl mam qꞌeqꞌuꞌm. Utz txakeꞌ tek unjolol qꞌu aa txumbꞌal tetz u oꞌtla mantaar qꞌuꞌl imolich qꞌu fariseo utz, tal ech tzaꞌ: —¡Yeꞌk maꞌj kam bꞌanel tu u vinaj niqileꞌ tziꞌ! Kamal maꞌj tioxhil kam vetqꞌilan oj maꞌj aanjel majte. Ech aꞌ liꞌilon; kam esaꞌ te.— Texhtuꞌ.
9 Houve grande alvoroço. Alguns dos mestres da lei que eram fariseus se levantaram e começaram a discutir energicamente. “Não vemos nada de errado com este homem!”, gritavam. “Talvez um espírito ou um anjo tenha falado a ele!”
10 Ech tiira jatxich tibꞌ iatz qꞌu aanima. Aal koꞌxh nichiyakꞌin tiꞌ qꞌu xhaakaluibꞌ nichiꞌaneꞌ. Ech aatz tek u qꞌesal sol, ixoꞌva tekuꞌen aas noj ibꞌitiꞌyul u Pablo tu qꞌu tenam tala. Ech isikꞌle tek koꞌp qꞌu sol. Utz tal teesal kꞌasuꞌl u Pablo tixoꞌl utz, saqꞌaaventaqꞌ tu u tatibꞌal qꞌu sol.
10 A discussão ficou cada vez mais violenta, e o comandante teve medo de que Paulo fosse feito em pedaços. Assim, ordenou que os soldados o retirassem à força e o levassem de volta à fortaleza.
11 Uncheeꞌ aatz maꞌlich tek aqꞌbꞌal tuul, chee u kuBꞌaal vatz u Pablo utz, tal te ech tzaꞌ: —Atoj nimal akꞌuꞌl Pablo. Tan kam chit echaꞌ mayolon viꞌ tu Jerusaleen tzaꞌ, ministeer ech ayolon viꞌ tu Roma majte.— Texh te.
11 Naquela noite, o Senhor apareceu a Paulo e disse: “Tenha ânimo, Paulo! Assim como você testemunhou a meu respeito aqui em Jerusalém, deve fazê-lo também em Roma”.
12 Uncheeꞌ aatz tek sajbꞌi, motx imol tibꞌ unjolol qꞌu Israeel. Motx iꞌan maꞌl nukꞌuꞌm. Taꞌxh motx tala aas anal samotxtxꞌaꞌni aas maꞌt iyatzꞌax u Pablo siatz.
12 Na manhã seguinte, alguns judeus se juntaram para conspirar, jurando solenemente que não comeriam nem beberiam antes de matar Paulo.
13 Utz maas 40 ixaan qꞌu vinaj taqꞌ iqul tiꞌ ibꞌanax u kam tziꞌ.
13 A conspiração envolveu mais de quarenta homens.
14 Ech imolo tibꞌ bꞌen xeꞌ qꞌu qꞌesal oksan yol vatz Tioxh tuchꞌ xeꞌ qꞌu qꞌesal qꞌatol tzii utz, tal te ech tzaꞌ: —Aatz oꞌ tzaꞌ, vetmotxkubꞌanlu maꞌl nukꞌu utz, vetqaqꞌlu kuqul tuul aas yeꞌxhkam maꞌj saqechbꞌu untzꞌoj yeꞌsajen kuyatzꞌtu u Pablo tziꞌ.
14 Foram aos principais sacerdotes e aos líderes do povo e lhes disseram: “Juramos solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeremos nem beberemos antes de matar Paulo.
15 Ech aatz ex tuchꞌ kajay qꞌu qꞌesala, altaj tu u qꞌesal sol aas satiqꞌo ul u Pablo sevatz qꞌejal. Sakoꞌxhebꞌanoꞌk aas ayaꞌl kala sechꞌoti inujul vaꞌtoj kam titziꞌ tiloneꞌ. Tuul aatz oꞌ tan, liistaꞌoꞌ tiꞌ tu bꞌey. Yak sakuyatzꞌeꞌ tuul yeꞌsaj tul sevatz.— Texh te.
15 Agora peçam, vocês e o conselho dos líderes do povo, que o comandante traga Paulo de volta ao conselho. Finjam que os senhores desejam examinar o caso com mais detalhes. Nós o mataremos no caminho”.
16 Pek aatz u titzꞌin u tanabꞌ u Pablo, tabꞌi u kam tziꞌ. Ech bꞌeni utz, okoꞌp tu u tatibꞌal qꞌu sol; ex tal tu u Pablo.
16 Contudo, o sobrinho de Paulo, filho de sua irmã, soube do plano deles e foi à fortaleza contar a seu tio.
17 Aatz tek u Pablo, isikꞌle opon maꞌl qꞌu qꞌesal 100 sol utz, tal te ech tzaꞌ: —Iqꞌo bꞌen u xiak vatz u qꞌesala tzaꞌ tan, atil maꞌl yol satal te.— Texh te.
17 Então Paulo mandou chamar um dos oficiais romanos e disse: “Leve este rapaz ao comandante. Ele tem algo importante para lhe contar”.
18 Uncheeꞌ ech tiqꞌot bꞌen utz, ex taqꞌ vatz u qꞌesala. Tal te ech tzaꞌ: —Vetisikꞌleꞌin u Pablo, ayaꞌ u preexhu. Utz vetijaj bꞌaꞌnil ve aas saviqꞌo ul u xiak saatz tzaꞌ. Tan atil maꞌl yol satal see chi.— Texh te.
18 O oficial o levou ao comandante e explicou: “O preso Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse ao senhor este rapaz, pois ele tem algo a lhe contar”.
19 Ech aatz u qꞌesala, ichꞌiji bꞌen u xiak siqꞌabꞌ utz, ixaanseꞌl tibꞌ tuchꞌ. Ech ichꞌoti te ech tzaꞌ: —¿Kam yol saal ve?— Texh te.
19 O comandante tomou o rapaz pela mão e o levou à parte. “O que você quer me dizer?”, perguntou.
20 Tal u xiak te ech tzaꞌ: —Vetmotxinukꞌlu unjolol qꞌu Israeel aas sijaj see siiqꞌo bꞌen u Pablo xoꞌl qꞌu qꞌesala simol tibꞌ qꞌejal. Loqꞌ sakoꞌxhmotxiꞌan ok aas ayaꞌl kala aꞌ sichꞌoti inujul vaꞌtoj kam te tiloneꞌ.
20 O sobrinho de Paulo respondeu: “Alguns judeus pedirão que o senhor apresente Paulo diante da reunião do conselho amanhã, fingindo que desejam obter mais informações.
21 Pek motxiꞌch anima tan, maas 40 vinaj saxeen tziꞌ bꞌey chi. Aꞌ isaꞌ siyatzꞌeꞌ. Utz vetmotxinukꞌlaꞌ aas yeꞌk satxꞌaꞌni utz, yeꞌk saukꞌai untzꞌoj yeꞌsajen iyatzꞌtaꞌ. Ech aatz cheel, liista tiꞌ satz aaqꞌ aqul tuul seꞌnaaqꞌeꞌ.— Texh te.
21 Não acredite neles. Há mais de quarenta homens emboscados para matar Paulo. Juraram solenemente, sob pena de castigo divino, que não comeriam nem beberiam antes de matá-lo. Estão de prontidão, apenas esperando sua permissão”.
22 Aatz tek u qꞌesal sol, ichaj kꞌasuꞌl u xiak utz, tal te bꞌaꞌnil aas yeꞌxhabꞌil koꞌxh vaꞌt e satalvu vaꞌl maꞌtich taltu te.
22 O comandante despediu o rapaz e o advertiu: “Não deixe ninguém saber que você me contou isso”.
23 Ech isikꞌlet kaꞌvaꞌl qꞌesal sol. Utz tal te aas sichꞌiansa 200 sol alas 9 tu aqꞌbꞌal. Vaꞌt 70 sol tiꞌ chee sabꞌenka utz, tuchꞌ vaꞌt 200 sol aas lanza qꞌu bꞌanbꞌal ichꞌaꞌo. Tan samotxbꞌen tu Cesarea tal te.
23 Então o comandante chamou dois de seus oficiais e ordenou: “Preparem duzentos soldados para partir a Cesareia hoje às nove da noite. Levem também duzentos lanceiros e setenta soldados a cavalo.
24 Utz sichꞌiansa chee majte aas sajeꞌ u Pablo tiꞌ. Ech bꞌaꞌn koꞌxh topon soꞌopon vatz u Felix u governadoor tikuenta Judea.
24 Providenciem um cavalo para Paulo e levem-no em segurança ao governador Félix”.
25 Ech itzꞌibꞌat maꞌl uꞌ u qꞌesala, ech tal tuul tzaꞌ:
25 Em seguida, escreveu a seguinte carta ao governador:
26 —Cheentzikꞌaxh techalla governadoor Felix. Nunqꞌilabꞌenaxh in Claudio Liisias.
26 “De Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Nunpaasa bꞌen u vinaj saatz tziꞌ. Tan vettxayax tu unjolol qꞌu Israeel utz, siꞌchmotxiyatzꞌeꞌ. Pek in ex eesan siatz. Aꞌ unmol unjolol sol. Tan vabꞌi aas bꞌennajs aa Roma.
27 “Este homem foi capturado por alguns judeus que estavam prestes a matá-lo quando cheguei com meus soldados. Ao ser informado de que ele era cidadão romano, transferi-o para um lugar seguro.
28 Ech viqꞌo bꞌen xoꞌl qꞌul iqꞌesal qꞌu Israeel qꞌuꞌl molich tibꞌ. Aꞌ unsaꞌ vootzajitaꞌ, kam tiꞌ nichmotxixochva.
28 Então levei-o diante do conselho supremo dos judeus para investigar o motivo das acusações.
29 Utz ech viltaꞌ aas aꞌ nixochpik tiꞌ unjolol kam tiꞌ qꞌul imantaar tetz u tuqꞌaybꞌal. Pek yeꞌk maꞌj ipaav aas saꞌkojiꞌaneꞌ sayatzꞌax tiꞌ utz, nikoꞌxh saꞌkojkuꞌ tu preexhuil tiꞌ.
29 Não demorei a descobrir que ele era acusado de algo relacionado à lei religiosa, sem dúvida nada que justificasse a pena de morte ou mesmo a prisão.
30 Utz vetalax ve, aas nitaqꞌ kuꞌ xeem unjolol qꞌu Israeel tiꞌ u vinaj tziꞌ. Ech tokeꞌ nivaqꞌ opon tzaxeꞌ. Utz vetvallu tu qꞌu xochol tetz aas aꞌ sixochvu saatz kam ikuenta tuchꞌ.
30 Fui informado, porém, de uma conspiração para matá-lo e enviei-o de imediato ao senhor. Também informei aos acusadores que devem apresentar suas denúncias diante do senhor”.
31 Uncheeꞌ iqꞌol bꞌen u Pablo tu qꞌu sol tu aqꞌbꞌal. Aꞌ tiqꞌov bꞌen tu u tenam Antipatris. Echaꞌ vaꞌl alax te.
31 Naquela noite, os soldados cumpriram as ordens que haviam recebido e levaram Paulo até Antipátride.
32 Ech tu tek vaꞌt qꞌii tuul, aatz qꞌu sol qꞌuꞌl tu tajan bꞌenka, qꞌaavka ul tu qꞌu tatibꞌal. Aꞌ texh bꞌen qꞌu sol qꞌuꞌl tiꞌ chee bꞌenka.
32 Voltaram à fortaleza na manhã seguinte, enquanto a cavalaria prosseguiu com ele.
33 Ech taꞌxh opon qꞌu sol tu Cesarea, taqꞌ u uꞌ tu u governadoor utz, ikꞌuch u Pablo te majte.
33 Quando chegaram a Cesareia, apresentaram Paulo e a carta ao governador Félix.
34 Taꞌxh veet isikꞌlet u uꞌ u governadoor, ichꞌoti til itenam u Pablo. Utz tabꞌi aas aa tikuenta Ciliicia.
34 O governador leu a carta e perguntou a Paulo de que província ele era. “Da Cilícia”, respondeu Paulo.
35 Ech tal te tzaꞌ: —Anal lavabꞌi ayol aas luꞌul qꞌu xochol eetz.— Texh te. Ech talt ixeel u Pablo tu u tatibꞌal u Herodes.
35 “Ouvirei seu caso pessoalmente quando seus acusadores chegarem”, disse o governador. Em seguida, ordenou que Paulo fosse mantido na prisão do palácio que Herodes havia construído.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.