Atos 22

Viakʼla txumbʼal u tioxh (IXLCNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 —Vinaj qꞌesal tenam tuchꞌ ex vitzꞌin vatzik, abꞌitaj qꞌu yol saval sete tzaꞌ.— Texhtuꞌ.
1 “Irmãos e pais”, disse Paulo. “Ouçam-me enquanto apresento minha defesa.”
2 Ech aatz tabꞌi qꞌu aanima aas tu yolbꞌal hebreo yolonka, aal chit maas motx itzꞌinbꞌaꞌ tibꞌ. Utz tal u Pablo ech tzaꞌ:
2 Quando o ouviram falar em aramaico, o silêncio foi ainda maior.
3 —Aatz in, nojchit in Israeel. Aꞌ itzꞌpinajkꞌin tu Tarso tikuenta Ciliicia. Pek aꞌ chꞌiinajkꞌin tu u tenam tzaꞌ. Utz aꞌ chusunin u Gamalieel. Tekꞌ chuselin bꞌaꞌnil tiꞌ u oꞌtla mantaar tetz qꞌu kukꞌuy kumam. Utz tiira yeꞌ nunqꞌiꞌ tiꞌ u Tioxh, echaꞌ nebꞌan cheel tziꞌ.
3 Então Paulo disse: “Sou judeu, nascido em Tarso, cidade da Cilícia. Fui criado aqui em Jerusalém e educado por Gamaliel. Como aluno dele, fui instruído rigorosamente em nossas leis e nos costumes judaicos. Tornei-me muito zeloso de honrar a Deus em tudo que fazia, como vocês são hoje.
4 Tan nichunchok qꞌu aanima qꞌuꞌl atil ok tiꞌ u chusbꞌal tetz u Bꞌaꞌnla Bꞌey. Bꞌenamen ech sunbꞌaneꞌ nichvaleꞌ, kamnalin. Ech nichuntxay vinaj tuchꞌ ixoj. Utz at neꞌnvaqꞌ kuꞌ tu tzeꞌ.
4 E fui ao encalço dos seguidores do Caminho, perseguindo alguns até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na prisão.
5 Utz ilel abꞌimal tu qꞌu qꞌesal oksan yol vatz Tioxh u kam nivaleꞌ tzaꞌ, tuchꞌ qꞌu qꞌesal qꞌatol tzii. Tan aꞌ nichaqꞌon vuꞌ tetz txayoꞌm. Ech bꞌenin tu Damasco tiꞌ itxayax qꞌu niman tetz u Jesuus atil tziꞌ. Utz, saviqꞌo ul tu Jerusaleen. Ech sabꞌanax iveeteꞌ.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos líderes do povo podem confirmar isso. Recebi deles cartas para nossos irmãos judeus em Damasco que me autorizavam a trazer os seguidores do Caminho de lá para Jerusalém, em cadeias, para serem castigados.
6 Pek aatz iꞌana, tuul atichꞌokꞌin tiꞌ bꞌey, kamal chaqꞌaal qꞌiich, nichtekinajabꞌ vopon tu Damasco. Yeꞌk chit talcheꞌ isuti viꞌ maꞌl u ribꞌkin xamal tu amlika.
6 “Quando me aproximava de Damasco, por volta do meio-dia, de repente uma luz muito intensa brilhou ao meu redor.
7 Ech unkuꞌ vatz txꞌavaꞌ. Utz vabꞌi maꞌl u yol, tal ve ech tzaꞌ: «Saulo, Saulo, ¿kantuꞌ naꞌan akꞌuꞌl viꞌ, nachokꞌin?» Texhtuꞌ.
7 Caí no chão e ouvi uma voz que me disse: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue?’.
8 Ech untzaqꞌbꞌe tek ech tzaꞌ: «¿Abꞌil axh unBꞌaal?» Texhin te.
8 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E a voz respondeu: ‘Sou Jesus, o nazareno,
9 Nojchit antu ilon u ribꞌkin xamal qꞌul unmol utz, motx xoꞌvi. Loqꞌ yeꞌt tabꞌi u yol vaꞌl alax ve.
9 Os que me acompanhavam viram a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Utz val tek ech tzaꞌ: «¿Kam sunbꞌaneꞌ unBꞌaal?» Texhin.
10 “Então perguntei: ‘Que devo fazer, Senhor?’. “E o Senhor me disse: ‘Levante-se e entre em Damasco, onde lhe dirão tudo que você deve fazer’.
11 Ech aꞌ tek chꞌijinbꞌenin sunqꞌabꞌ qꞌuꞌl unmol tan, yeꞌ nichvilon veꞌt tu vipaqꞌun u xamal iꞌana tziꞌ. Ech oponin tu Damasco.
11 “A luz intensa havia me deixado cego, e meus companheiros tiveram de levar-me pela mão a Damasco.
12 Uncheeꞌ atich maꞌl u vinaj tziꞌ, Ananias ibꞌii, jikomla niman tetz u oꞌtla mantaar. Utz atich tatin vatz qꞌu Israeel tu u tenam tziꞌ.
12 Vivia ali Ananias, um homem devoto, dedicado à lei e muito respeitado por todos os judeus da cidade.
13 Utz ul tzunxeꞌ, xaanoꞌk sunkꞌatza. Tal ve ech tzaꞌ: «Hermano Saulo, qꞌaav ilonoj u bꞌaqꞌ aatz tziꞌ.» Texhtuꞌ. Ech tu u muꞌkꞌul tziꞌ, qꞌaav ilonin utz, unsaji tekuꞌen.
13 Ele veio, colocou-se ao meu lado e disse: ‘Irmão Saulo, volte a enxergar’. E, naquele mesmo instante, pude vê-lo.
14 Utz tal ve ech tzaꞌ: «Aatz viTioxh qꞌu kukꞌuy kumam vetitxaalaxh tiꞌ ootzajit vitxumbꞌal. Utz siil u Jikomla Vinaj. Saabꞌi qꞌu yol sajeꞌul titziꞌ.
14 “Então ele disse: ‘O Deus de nossos antepassados escolheu você para conhecer a vontade dele e para ver o Justo e ouvi-lo falar.
15 Ech axh alol tetz siꞌan vatz kajay aanima tiꞌ vaꞌl vetiillaꞌ utz, tiꞌ vaꞌl vetaabꞌilaꞌ tziꞌ.
15 Você será testemunha dele, dizendo a todos o que viu e ouviu.
16 Pek aatz cheel, tiꞌaxh. Lakpen utz, bꞌaꞌn avautiismo. Qꞌila sikꞌle vibꞌii u kuBꞌaal, ech sasuukꞌ qꞌul apaav.» Texh ve.
16 O que está esperando? Levante-se e seja batizado! Fique limpo de seus pecados invocando o nome do Senhor’.
17 Uncheeꞌ qꞌaavuꞌlin tu Jerusaleen. Utz ex unqꞌila sikꞌle Tioxh tu viqꞌanalil u totztioxh. Ech yeꞌk talcheꞌ kꞌuchax maꞌl u visioon ve.
17 “Depois que voltei a Jerusalém, estava orando no templo e tive uma visão,
18 Utz vil u kuBꞌaal. Nichtal ve ech tzaꞌ: «Cheel nal eel bꞌen tu Jerusaleen tzaꞌ. Tan yitꞌ saꞌkojkꞌulax qꞌul ayol saal viꞌ tu u tenam tzaꞌ.» Texhtuꞌ.
18 na qual o Senhor me dizia: ‘Depressa! Saia de Jerusalém, pois o povo daqui não aceitará seu testemunho a meu respeito’.
19 Ech aatz in val te ech tzaꞌ: «UnBꞌaal, tootzajle qꞌu aanima tziꞌ aas nichvaqꞌ kuꞌ qꞌu niman eetz tu tzeꞌ. Nichuntzꞌuꞌma. Utz nichunbꞌen tu qꞌu atibꞌal chusbꞌal tetz u oꞌtla mantaar tiꞌ ichokpeꞌ.
19 “E eu respondi: ‘Senhor, sem dúvida eles sabem que em cada sinagoga eu prendia e açoitava aqueles que criam em ti.
20 Utz ant in, atichꞌoponin aas yatzꞌax u Esteban, val aaqꞌonom. Ant in alon ikameꞌ. In xeenka u toksaꞌm qꞌuꞌl nichenyatzꞌon.» Texhin te.
20 E quando Estêvão, tua testemunha, foi morto, eu estava inteiramente de acordo. Fiquei ali e guardei os mantos que eles tiraram quando foram apedrejá-lo’.
21 Pek tal ve ech tzaꞌ: «Kuxh tan, sunchajbꞌenaxh tzian, xoꞌl qꞌu puera aanima.» Texh u Tioxh ve.— Texh u Pablo.
21 “Mas o Senhor me disse: ‘Vá, pois eu o enviarei para longe, para os gentios’”.
22 Ech aatz motx tabꞌi tok qꞌu puera aanima tu viyol u Pablo, qꞌeqꞌun motx tal ech tzaꞌ: —¡Sotzoj u vinaj tu u vatz txꞌavaꞌ tzaꞌ! ¡Yeꞌk siꞌaneꞌ saꞌatin vatz iqꞌii saj!— Texhtuꞌ.
22 A multidão ouviu Paulo até ele dizer essa palavra. Então começaram a gritar: “Fora com esse sujeito! Ele não merece viver!”.
23 Ech vaꞌlich motx iqꞌeqꞌelkabꞌineꞌ. Utz nichmotxibꞌaj kuꞌ qꞌul ichakeꞌt vatz txꞌavaꞌ. Utz nichimakꞌ jeꞌ pojoj tiꞌ kajiqꞌ.
23 Gritavam, arrancavam seus mantos e jogavam poeira para o alto.
24 Ech tal tek u qꞌesal sol, aas saiqꞌol okoꞌp u Pablo tu u tatibꞌal qꞌu sol. Utz tal itzꞌuꞌmaleꞌ. Aꞌ isaꞌ sael itziꞌ kam tokeꞌ aas nichiqꞌeqꞌun qꞌu aanima tiꞌ.
24 O comandante trouxe Paulo para dentro e ordenou que ele fosse açoitado e interrogado a fim de descobrir por que a multidão tinha ficado tão furiosa.
25 Pek tuul tek nichiqitzax u Pablo, tal tu u chꞌooal qꞌesal sol atich kꞌatza: —¿Bꞌaꞌn tzik setzꞌuꞌma maꞌj aanima aas bꞌennaj aa Roma untzꞌoj yeꞌsaj itxꞌolax inujul vipaav?— Texh te.
25 Quando amarravam Paulo para açoitá-lo, ele disse ao oficial que estava ali: “A lei permite açoitar um cidadão romano sem que ele tenha sido julgado?”.
26 Utz aatz tabꞌit u kam u chꞌooal qꞌesal sol tzaꞌ, bꞌeni; ex tal tu u qꞌesala ech tzaꞌ: —¿Kam saꞌaneꞌ? tan aatz u vinaj tziꞌ, bꞌennaj peꞌks aa Roma.— Texh te.
26 Ao ouvir isso, o oficial foi ao comandante e perguntou: “O que o senhor está fazendo? Este homem é cidadão romano!”.
27 Ech tul u qꞌesala utz, ichꞌoti tu u Pablo ech tzaꞌ: —Al ve. ¿Nojchixh bꞌennajaxhs aa Roma?— Texh te.
27 O comandante perguntou a Paulo: “Diga-me, você é cidadão romano?”. Ele respondeu: “Sim, eu sou”.
28 Tzaqꞌbꞌu u qꞌesala ech tzaꞌ: —Aatz in, mam puaj vaqꞌ tiꞌ unbꞌens aa Roma.— Texhtuꞌ.
28 “Eu também”, disse o comandante. “E paguei caro por minha cidadania!” Paulo respondeu: “Mas eu sou cidadão de nascimento”.
29 Ech oora tek motx xaaneꞌl kꞌatz u Pablo qꞌuꞌl siꞌchmotxtzꞌuꞌman. Utz aal antu u qꞌesala xoꞌvi. Tan tabꞌi aas bꞌennaj aa Roma u Pablo. Xoꞌv jeꞌ tiꞌ tan, iqitz tu kadeena.
29 Quando os soldados que estavam prestes a interrogar Paulo ouviram que ele era cidadão romano, retiraram-se de imediato. Até mesmo o comandante ficou com medo ao saber que Paulo era cidadão romano, pois tinha mandado amarrá-lo.
30 Ech tu tek vaꞌt qꞌii tuul, ichit u Pablo tu qꞌu kadeena qitzichka. Tan aꞌich isaꞌ u qꞌesal sol satootzaji kam chit tiꞌ nichxochpika. Utz tal topon qꞌu qꞌesal oksan yol vatz Tioxh tuchꞌ qꞌu qꞌesal Israeel kajayil. Ech tiqꞌo eluꞌl u Pablo, ikꞌuch siatz.
30 No dia seguinte, o comandante ordenou que os principais sacerdotes se reunissem com o conselho dos líderes do povo. Queria descobrir exatamente qual era o problema, por isso soltou Paulo e mandou que o trouxessem diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.