Atos 22
Viakʼla txumbʼal u tioxh (IXLCNT) vs ARIB
1 —Vinaj qꞌesal tenam tuchꞌ ex vitzꞌin vatzik, abꞌitaj qꞌu yol saval sete tzaꞌ.— Texhtuꞌ.
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Ech aatz tabꞌi qꞌu aanima aas tu yolbꞌal hebreo yolonka, aal chit maas motx itzꞌinbꞌaꞌ tibꞌ. Utz tal u Pablo ech tzaꞌ:
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 —Aatz in, nojchit in Israeel. Aꞌ itzꞌpinajkꞌin tu Tarso tikuenta Ciliicia. Pek aꞌ chꞌiinajkꞌin tu u tenam tzaꞌ. Utz aꞌ chusunin u Gamalieel. Tekꞌ chuselin bꞌaꞌnil tiꞌ u oꞌtla mantaar tetz qꞌu kukꞌuy kumam. Utz tiira yeꞌ nunqꞌiꞌ tiꞌ u Tioxh, echaꞌ nebꞌan cheel tziꞌ.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Tan nichunchok qꞌu aanima qꞌuꞌl atil ok tiꞌ u chusbꞌal tetz u Bꞌaꞌnla Bꞌey. Bꞌenamen ech sunbꞌaneꞌ nichvaleꞌ, kamnalin. Ech nichuntxay vinaj tuchꞌ ixoj. Utz at neꞌnvaqꞌ kuꞌ tu tzeꞌ.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Utz ilel abꞌimal tu qꞌu qꞌesal oksan yol vatz Tioxh u kam nivaleꞌ tzaꞌ, tuchꞌ qꞌu qꞌesal qꞌatol tzii. Tan aꞌ nichaqꞌon vuꞌ tetz txayoꞌm. Ech bꞌenin tu Damasco tiꞌ itxayax qꞌu niman tetz u Jesuus atil tziꞌ. Utz, saviqꞌo ul tu Jerusaleen. Ech sabꞌanax iveeteꞌ.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 Pek aatz iꞌana, tuul atichꞌokꞌin tiꞌ bꞌey, kamal chaqꞌaal qꞌiich, nichtekinajabꞌ vopon tu Damasco. Yeꞌk chit talcheꞌ isuti viꞌ maꞌl u ribꞌkin xamal tu amlika.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Ech unkuꞌ vatz txꞌavaꞌ. Utz vabꞌi maꞌl u yol, tal ve ech tzaꞌ: «Saulo, Saulo, ¿kantuꞌ naꞌan akꞌuꞌl viꞌ, nachokꞌin?» Texhtuꞌ.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ech untzaqꞌbꞌe tek ech tzaꞌ: «¿Abꞌil axh unBꞌaal?» Texhin te.
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Nojchit antu ilon u ribꞌkin xamal qꞌul unmol utz, motx xoꞌvi. Loqꞌ yeꞌt tabꞌi u yol vaꞌl alax ve.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Utz val tek ech tzaꞌ: «¿Kam sunbꞌaneꞌ unBꞌaal?» Texhin.
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ech aꞌ tek chꞌijinbꞌenin sunqꞌabꞌ qꞌuꞌl unmol tan, yeꞌ nichvilon veꞌt tu vipaqꞌun u xamal iꞌana tziꞌ. Ech oponin tu Damasco.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 Uncheeꞌ atich maꞌl u vinaj tziꞌ, Ananias ibꞌii, jikomla niman tetz u oꞌtla mantaar. Utz atich tatin vatz qꞌu Israeel tu u tenam tziꞌ.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Utz ul tzunxeꞌ, xaanoꞌk sunkꞌatza. Tal ve ech tzaꞌ: «Hermano Saulo, qꞌaav ilonoj u bꞌaqꞌ aatz tziꞌ.» Texhtuꞌ. Ech tu u muꞌkꞌul tziꞌ, qꞌaav ilonin utz, unsaji tekuꞌen.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Utz tal ve ech tzaꞌ: «Aatz viTioxh qꞌu kukꞌuy kumam vetitxaalaxh tiꞌ ootzajit vitxumbꞌal. Utz siil u Jikomla Vinaj. Saabꞌi qꞌu yol sajeꞌul titziꞌ.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Ech axh alol tetz siꞌan vatz kajay aanima tiꞌ vaꞌl vetiillaꞌ utz, tiꞌ vaꞌl vetaabꞌilaꞌ tziꞌ.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Pek aatz cheel, tiꞌaxh. Lakpen utz, bꞌaꞌn avautiismo. Qꞌila sikꞌle vibꞌii u kuBꞌaal, ech sasuukꞌ qꞌul apaav.» Texh ve.
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 Uncheeꞌ qꞌaavuꞌlin tu Jerusaleen. Utz ex unqꞌila sikꞌle Tioxh tu viqꞌanalil u totztioxh. Ech yeꞌk talcheꞌ kꞌuchax maꞌl u visioon ve.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Utz vil u kuBꞌaal. Nichtal ve ech tzaꞌ: «Cheel nal eel bꞌen tu Jerusaleen tzaꞌ. Tan yitꞌ saꞌkojkꞌulax qꞌul ayol saal viꞌ tu u tenam tzaꞌ.» Texhtuꞌ.
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Ech aatz in val te ech tzaꞌ: «UnBꞌaal, tootzajle qꞌu aanima tziꞌ aas nichvaqꞌ kuꞌ qꞌu niman eetz tu tzeꞌ. Nichuntzꞌuꞌma. Utz nichunbꞌen tu qꞌu atibꞌal chusbꞌal tetz u oꞌtla mantaar tiꞌ ichokpeꞌ.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Utz ant in, atichꞌoponin aas yatzꞌax u Esteban, val aaqꞌonom. Ant in alon ikameꞌ. In xeenka u toksaꞌm qꞌuꞌl nichenyatzꞌon.» Texhin te.
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Pek tal ve ech tzaꞌ: «Kuxh tan, sunchajbꞌenaxh tzian, xoꞌl qꞌu puera aanima.» Texh u Tioxh ve.— Texh u Pablo.
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Ech aatz motx tabꞌi tok qꞌu puera aanima tu viyol u Pablo, qꞌeqꞌun motx tal ech tzaꞌ: —¡Sotzoj u vinaj tu u vatz txꞌavaꞌ tzaꞌ! ¡Yeꞌk siꞌaneꞌ saꞌatin vatz iqꞌii saj!— Texhtuꞌ.
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Ech vaꞌlich motx iqꞌeqꞌelkabꞌineꞌ. Utz nichmotxibꞌaj kuꞌ qꞌul ichakeꞌt vatz txꞌavaꞌ. Utz nichimakꞌ jeꞌ pojoj tiꞌ kajiqꞌ.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Ech tal tek u qꞌesal sol, aas saiqꞌol okoꞌp u Pablo tu u tatibꞌal qꞌu sol. Utz tal itzꞌuꞌmaleꞌ. Aꞌ isaꞌ sael itziꞌ kam tokeꞌ aas nichiqꞌeqꞌun qꞌu aanima tiꞌ.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Pek tuul tek nichiqitzax u Pablo, tal tu u chꞌooal qꞌesal sol atich kꞌatza: —¿Bꞌaꞌn tzik setzꞌuꞌma maꞌj aanima aas bꞌennaj aa Roma untzꞌoj yeꞌsaj itxꞌolax inujul vipaav?— Texh te.
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Utz aatz tabꞌit u kam u chꞌooal qꞌesal sol tzaꞌ, bꞌeni; ex tal tu u qꞌesala ech tzaꞌ: —¿Kam saꞌaneꞌ? tan aatz u vinaj tziꞌ, bꞌennaj peꞌks aa Roma.— Texh te.
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Ech tul u qꞌesala utz, ichꞌoti tu u Pablo ech tzaꞌ: —Al ve. ¿Nojchixh bꞌennajaxhs aa Roma?— Texh te.
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Tzaqꞌbꞌu u qꞌesala ech tzaꞌ: —Aatz in, mam puaj vaqꞌ tiꞌ unbꞌens aa Roma.— Texhtuꞌ.
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Ech oora tek motx xaaneꞌl kꞌatz u Pablo qꞌuꞌl siꞌchmotxtzꞌuꞌman. Utz aal antu u qꞌesala xoꞌvi. Tan tabꞌi aas bꞌennaj aa Roma u Pablo. Xoꞌv jeꞌ tiꞌ tan, iqitz tu kadeena.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Ech tu tek vaꞌt qꞌii tuul, ichit u Pablo tu qꞌu kadeena qitzichka. Tan aꞌich isaꞌ u qꞌesal sol satootzaji kam chit tiꞌ nichxochpika. Utz tal topon qꞌu qꞌesal oksan yol vatz Tioxh tuchꞌ qꞌu qꞌesal Israeel kajayil. Ech tiqꞌo eluꞌl u Pablo, ikꞌuch siatz.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.