Apocalipse 16
Viakʼla txumbʼal u tioxh (IXLCNT) vs ACF
1 Ech vabꞌi tuch kꞌasuꞌl maꞌl u mam qetuꞌm tu u totztioxh. Iqꞌila jujvaꞌl qꞌu aanjel. Tal te ech tzaꞌ: —Bꞌenoj eqoo kuꞌ qꞌu tuul qꞌul ekoopa vatz txꞌavaꞌ tziꞌ, vaꞌl aꞌ nikꞌam tiꞌ u mam ikꞌaꞌnal u Tioxh.— Texhtuꞌ.
1 E ouvi, vinda do templo, uma grande voz, que dizia aos sete anjos: Ide, e derramaisobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Ech bꞌen u bꞌaxa aanjel, ex iqoo kuꞌ u tuul vikoopa vatz txꞌavaꞌ. Utz yakich cheeoj toy tiꞌ qꞌu aanima taqꞌo qꞌuꞌl atich ok u techlal u xaꞌebꞌalla txokop tiꞌ utz, tuchꞌ qꞌuꞌl nichmotxoksan iqꞌii vitzꞌajich vatzibꞌal. Yitꞌ suula toy koj. Xoꞌebꞌal ichiꞌoneꞌ.
2 E foi o primeiro, e derramou a sua taça sobre a terra, e fez-se uma chaga má e maligna nos homens que tinham o sinal da besta e que adoravam a sua imagem.
3 Aatz u kaꞌbꞌ aanjel, iqoo kuꞌ u tuul vikoopa viꞌ u mar. Utz yakich bꞌenojs kaj, echaꞌ kajal kamnaj. Utz yakich kamoj kajay qꞌu txokop atil tu mar taqꞌo.
3 E o segundo anjo derramou a sua taça no mar, que se tornou em sangue como de um morto, e morreu no mar toda a alma vivente.
4 Aatz u toxvaꞌ aanjel, iqoo kuꞌ u tuul vikoopa viꞌ qꞌu nimaꞌ tuchꞌ viꞌ qꞌu chun aꞌ. Utz yakich paj bꞌenojs kajal.
4 E o terceiro anjo derramou a sua taça nos rios e nas fontes das águas, e se tornaram em sangue.
5 Ech aꞌ tek vabꞌi iyolon u aanjel vaꞌl aa kuenta tiꞌ qꞌu aꞌ. Tal ech tzaꞌ:
5 E ouvi o anjo das águas, que dizia: Justo és tu, ó Senhor, que és, e que eras, e hás de ser, porque julgaste estas coisas.
6 Tan aatz qꞌu aanima tziꞌ,
6 Visto como derramaram o sangue dos santos e dos profetas, também tu lhes deste o sangue a beber; porque disto são merecedores.
7 Ech vabꞌi iyolon vaꞌt u aanjel vatz u nachbꞌal Tioxh. Tal ech tzaꞌ: —KuBꞌaal Mam Tioxh, nojchit tiira jikom utz, inujul vaꞌl naꞌaneꞌ aas naaqꞌ u choobꞌal paav.— Texhtuꞌ.
7 E ouvi outro do altar, que dizia: Na verdade, ó Senhor Deus Todo-Poderoso, verdadeiros e justos são os teus juízos.
8 Ech aatz u kaavaꞌ aanjel, aꞌ iqoov kuꞌ u tuul vikoopa viꞌ u qꞌii tziꞌ. Utz ech tzꞌeꞌchil siꞌan qꞌu aanima tu xamal tu vikꞌachon u qꞌii taqꞌo.
8 E o quarto anjo derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe permitido que abrasasse os homens com fogo.
9 Utz motx tzꞌeꞌ qꞌu aanima tu u qꞌii tziꞌ. Pek yeꞌt koꞌn motx ikꞌaxa qꞌul ibꞌanoneꞌ. Yeꞌt itꞌanbꞌaꞌ u Tioxh. Pek motx koꞌn iyoqꞌ vibꞌii u Tioxh vaꞌl atil qꞌu choobꞌal paav tiqꞌabꞌ.
9 E os homens foram abrasados com grandes calores, e blasfemaram o nome de Deus, que tem poder sobre estas pragas; e não se arrependeram para lhe darem glória.
10 Ech aatz u toꞌvaꞌ aanjel, iqoo kuꞌ u tuul vikoopa viꞌ u bꞌanbꞌal iqꞌesalail u xaꞌebꞌalla txokop. Ech yakich kaaoj viqꞌesalail tu uken. Utz nichtexhmotxikochꞌi taqꞌ qꞌu aanima tu chiꞌom.
10 E o quinto anjo derramou a sua taça sobre o trono da besta, e o seu reino se fez tenebroso; e eles mordiam as suas línguas de dor.
11 Utz motx koꞌn iyoqꞌ u Tioxh tu Amlika tu vichiꞌon qꞌul itoy. Utz yeꞌt motx ikꞌaxa qꞌul ibꞌanoneꞌ.
11 E por causa das suas dores, e por causa das suas chagas, blasfemaram do Deus do céu; e não se arrependeram das suas obras.
12 Aatz u vaajaj aanjel, iqoo kuꞌ u tuul vikoopa viꞌ u mam nimaꞌ Eeufrates. Ech yakich tzajoj u aꞌ taqꞌo, tiꞌ tamax ibꞌey qꞌu ijlenal taqꞌo qꞌuꞌl atil tikuenta aal telaꞌ.
12 E o sexto anjo derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates; e a sua água secou-se, para que se preparasse o caminho dos reis do oriente.
13 Ech aꞌ tek vil teluꞌl maꞌl maalola aanxel titziꞌ u Dragoon, vaꞌt titziꞌ u xaꞌebꞌalla txokop utz, vaꞌt titziꞌ u chulin alol tetz iyol u Tioxh. Oxvaꞌl echaꞌ petej.
13 E da boca do dragão, e da boca da besta, e da boca do falso profeta vi sair três espíritos imundos, semelhantes a rãs.
14 Utz jolol itioxhil txꞌiꞌliꞌinaj. Kam koꞌn xheenya nimotxiꞌaneꞌ. Utz aꞌ samotxbꞌenku xeꞌ qꞌu ijlenal tu u vatz amlika txꞌavaꞌ kajayil. Samotximolo tibꞌ taqꞌo tu u mam chꞌaꞌo vaꞌl siꞌan tuchꞌ u Mam Tioxh tu u qꞌii aas luꞌuli.
14 Porque são espíritos de demônios, que fazem prodígios; os quais vão ao encontro dos reis da terra e de todo o mundo, para os congregar para a batalha, naquele grande dia do Deus Todo-Poderoso.
15 Ech vabꞌi maꞌl u yol tal ech tzaꞌ: —Abꞌitaj, yeꞌk talcheꞌ soꞌoponin, echaꞌ topon elqꞌom sunbꞌaneꞌ. Ech chiꞌbꞌebꞌal tetz u aanima vaꞌl nachnoch tatineꞌ utz, nitilbꞌe tatin sunkꞌatza. Echaꞌ atoꞌk toksaꞌm. Ech jatu koj satꞌuꞌeꞌi utz, saꞌkojel iqꞌii.— Texhtuꞌ.
15 Eis que venho como ladrão. Bem-aventurado aquele que vigia, e guarda as suas roupas, para que não ande nu, e não se vejam as suas vergonhas.
16 Utz ech imol tibꞌ qꞌu qꞌesal tenam tu qꞌu maalola chaj aanxel tu maꞌl u txꞌavaꞌ Armagedoon ibꞌii tu yolbꞌal hebreo.
16 E os congregaram no lugar que em hebreu se chama Armagedom.
17 Ech aatz u jujvaꞌ aanjel, iqoo kuꞌ u tuul vikoopa viꞌ u kajiqꞌ. Utz ech qetun eluꞌl maꞌl u yol tu u kꞌujlebꞌal tetz qꞌesala tu u tatibꞌal u Tioxh tu Amlika. Tal ech tzaꞌ: —¡Tzojpia!— Texhtuꞌ.
17 E o sétimo anjo derramou a sua taça no ar, e saiu grande voz do templo do céu, do trono, dizendo: Está feito.
18 Ech kaana itzꞌnaꞌbꞌ eli. Mam qꞌeqꞌuꞌm uchi, tuchꞌ tininunchil. Utz paal maꞌl mam kabꞌnaano. Yeꞌsaj ipaal maꞌj kabꞌnaano echi, jatvaꞌx tiempo xeꞌt tatin aanima tu u vatz amlika txꞌavaꞌ tzaꞌ.
18 E houve vozes, e trovões, e relâmpagos, e houve um grande terremoto, como nunca houve desde que há homens sobre a terra; tal foi este tão grande terremoto.
19 Uncheeꞌ aatz u mam tenam Babiloonia tziꞌ, paxi. Oxvaꞌl kuꞌ tuul. Aatz tereꞌn qꞌu tenam motx kuꞌ majte. Tan iqꞌat u Tioxh aas saꞌchittaqꞌ kuꞌ u choobꞌal paav tiꞌ u mam tenam Babiloonia tu vikꞌaꞌnal.
19 E a grande cidade fendeu-se em três partes, e as cidades das nações caíram; e da grande babilônia se lembrou Deus, para lhe dar o cálice do vinho da indignação da sua ira.
20 Utz kajay qꞌu txꞌavaꞌ atich nikꞌa aꞌ, sotzi. Utz kajay qꞌu muunte, yeꞌkanich tekuꞌen.
20 E toda a ilha fugiu; e os montes não se acharam.
21 Utz mamaj sajbꞌatz kuꞌ tiꞌ qꞌu aanima. Kintaal talal junun qꞌu sajbꞌatz tziꞌ. Pek aatz qꞌu aanima, motx koꞌn iyoqꞌ u Tioxh tiꞌ aas taqꞌ kuꞌl u sajbꞌatz tiꞌ. Tan nojchit aqꞌel iviꞌ u choobꞌal paav kuꞌi tziꞌ.
21 E sobre os homens caiu do céu uma grande saraiva, pedras do peso de um talento; e os homens blasfemaram de Deus por causa da praga da saraiva; porque a sua praga era mui grande.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.