Marcos 6

Kaipimi Taita Dius Rimaku (INB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Chi­manda llugsis­paka Jesús, kikinpa pui­bluma chaiag­rirka. Paita kati­raiag­kuna­pas katir­ka­kuna.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Warda punchaka Jesús, tanda­ri­diru wasima iai­kuspa, iapa achka­kunata iacha­chii kalla­rirka. Paita uiaspa tukui­kuna, iapa ujna­rispa, kasa­mi kikin­pura tapu­ri­na­kurka:
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 ¿Mana­chu kar­pin­tiru ka? ¿Mana­chu Mariapa wam­bra ka? ¿Mana­chu Santiago, José, Judas i Simonpa waugkindi ka? ¿Mana­chu paipa panindi­kuna­pas, kai­lla­pita nukan­chi­wa kan­kuna?—. Chasa nis­paka, Jesusta mana munar­ka­kuna, pai ima iacha­chi­kus­kata uian­gapa.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Mana uiag­manda­kuna, Jesus­ka kasa­mi nir­ka­kunata:
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Chi­manda Jesús, chi pui­blupi mana milagru­kuna rurarka. Mailla ungug­kunata maki churaspa, ambirka.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Chi runa­kuna pai­manda mana suma uiag­manda, ujna­rirka.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Chunga iskai pai agllas­ka­kunata kaiaspa, iskai iskai kachai kalla­rirka. Kacha­kus­paka, paipa iachaita karar­ka­kunata, kuku waira­kunata llugsi­chin­gapa.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Kasa­mi nir­ka­kunata:
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Chaki­kunapi chura­ri­dirukar chura­rin­gi­chi. Katanga­pas, imasa chura­riska kaska­lla­wa rin­gi­chi.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Kasapasmi nir­ka­kunata:
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Ikuti mai­pi kam­kunata mana chaskin­ga­pa u uian­gapa munas­ka­kuna­pag­pika, chi pui­blu­manda llugsi­kuspa, chakipi alpa lluta­raias­kata chab­sispa, pai­kunata willag­sina kawa­chin­gi­chi, mana alli rurag kagta­kuna.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Chi kachai tukus­ka­kunaka, purii kalla­rir­ka­kuna, kasa iuia­chispa:
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Chasa­lla­ta, achka kuku waira­kunata llugsi­chispa, achka ungug­kunata asiti­wa kakuspa ambispa purir­ka­kuna.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Jesús iapa suma ruraspa puri­kus­ka­manda, tukui­pi­mi iacha­rig­samurka. Chasa parla­na­kus­kata uiaspa, mandag Hero­deska pai­manda nirka:
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Sug­kuna, Jesus­manda ni­na­kurka:
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Herodeska, chasa uiaspa, ni­kurka:
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Manara Jesus­manda iacha­rigpi, Herodeska kacharka, Juanta apispa, karsilpi churan­gapa. Ero­días suti warmipa kaug­sasi chasa rurarka. Chi warmi karkasi Feli­pepa warmi. Chi Felipe, Hero­despa waugkisi karka. Chi warmika, Herodes­wasi kasararka.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Chi­mandasi Juanka, Herodesta piñaspa ni­kurka:
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Chasa piña­kug­manda, chi war­mi iapa rabia­wa muna­kurka, Juan­ta wañu­chi­chin­gapa. Chasa muna­kuspa­pas, manasi pudi­kurka.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Kikin Herodeska, Juan­manda tukui­pi alli­lla rurag i iuiag kagta iachas­paka, paita manchaspa, imasa­pi­pas kispi­chi­kurka. Juanta uias­paka, mana iacha­ri­kurka ima ruranga. Chasa kagpi­pas, Juan rimas­kata iacharka, kuntintulla uianga.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Chi warmi imasa iuia­kus­ka­sina pai­manda puncha, kasasi cha­iarka. Herodes tiag­samuska pun­cha chaia­ura, paika, kati mandag­kunata, suldadu­kunata mandag­kunata i Gali­lea alpa­manda taita­kunata kun­bi­daspa, achka suma mikui karar­ka­kunata.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Tukui kun­bi­das­ka­kuna kawaspa tia­nakun­kama, chi warmipa sipas warmi wam­bra, chi ukupi iaikug­rispa, iapa sumasi bailarka. Chasa bailag­manda, mandag Herodesta i pai­wa miku­nakus­ka­ta iapasi sumarka. Chi­ura paika, sipasta nirka:
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Sipasta ikuti kasa­passi nirka— Taita Diuspa ñawi­pi­mi niiki: kam ima maña­was­ka­mi kara­saki. Nuka manda­kuska alpata chaugpi­pas­mi kara­saki.
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Chasa uias­paka chi sipaska, llugsispa, mamandita tapug­rirka:
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Chasa uias­paka, kalpalla iaikug­rispa, mandagta mañarka:
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Mana pai iuia­kus­ka­sina mañag­manda, iapasi llaki­rig­samurka. Kikin, Taita Diuspa ñawipi nis­kata pai­wa kag­kuna uia­na­kug­manda, mana alli karka, sipasta: “Mana” nin­gapa.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Chasa­ka, chi­ura­lla sug suldaduta kacharka, kasa nispa:
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Chita platupi apaspa, sipas­tasi kuag­rirka. Sipas chaskis­pa, mamanditasi kuag­rirka.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Juan­wa purig­kuna, chasa pasa­rigta iachas­paka, kuir­puta apag­rispa, pambag­rir­ka­kuna.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Jesús kachaska runa­kuna, pai­pagma ikuti chaiag­ris­paka, tukui imasa ruraspa i iacha­chispa puriska willag­rir­ka­kuna.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Chipi iapa achka runa­kuna chaiaspa i llugsispa puri­na­kug­manda, mana iukar­ka­kuna, ñi imasa mikunga. Chi­manda Jesus­ka, pai agllas­ka­kunata nirka:
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Chasa pai­kuna kanuapi iai­kuspa, mai­kan runapas mana kaug­sa­nakuska alpama rir­ka­kuna, pai­kuna­lla kan­gapa.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Ri­na­kugta kawas­paka, achka runa­kuna, mai­ma rin­gapa kas­kata iachaspa, tukui ladu­lla­pi pui­blu suiu­nig­manda chaki­lla­wa kalpaspa rir­ka­kuna. Chasaka, pai­kunapa ñugpa chaiag­rir­ka­kuna.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Jesús kanua­manda llugsi­ura, iapa achka runa­kuna kawa­rirka. Sitaska ubija­kuna­sina ñi pipas mana kawan­gapa tiag­sina­mi kar­ka­kuna. Pai­kunata chasa kawas­paka, Jesús iapa llaki­rig­samurka. Nis­paka, achka ima­kuna alli­lla iacha­chii kalla­rir­ka­kunata.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ña chisia­ku­uraka, Jesusta kati­raiag­kuna, kai­lla­iaspa, nir­ka­kuna:
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Kai runa­kunata kachai kai suiulla kaug­sa­nakuska wasi­kunama, mikui randispa miku­chu­kuna.
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Jesuska nir­ka­kunata:
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Jesuska nir­ka­kunata:
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Chi­ura, Jesuska nir­ka­kunata:
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Chasa uias­paka, patsa patsa i pichka chunga pichka chunga tia­ri­chir­ka­kunata.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Nigpi Jesuska, chi pichka tandata i iskai chalwata chari­rispa, awa­sinama kawaspa, “Pai Siñur” Taita Diusta nirka. Tanda­kunata piti­chis­paka, kati­raiag­kunata kuaspa richirka, tukui­kunata karaspa apan­gapa. Iskai chalwa­ta­pas chasa­lla­ta tukui­kunata karaspa richirka.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Tukuikunami sagsagta mikur­ka­kuna.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Nis­paka, chunga iskai saparu junda piti piti­kuna tanda­chir­ka­kuna.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Chi tanda­kuna­ta, mai pichka waranga kari­kuna­mi mikur­ka­kuna.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Tanda puchus­kata tanda­chig­lla­pi, Jesuska paita kati­raiag­kunata nirka:
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Chi runa­kunata kachas­paka, sug lumama rirka, paipa Taita Dius­wa rima­na­kun­ga­pa.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Chi tutaka Jesús, sapalla chi lumapi karka. Kati­raiag­kunaka, kanuapi kucha chaugpipi bugaspa ri­na­kurka.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Iapa sin­chi waira ñugpag­nig­manda arka­kug­manda­mi iapa sai­kuska ri­na­kurka. Chasa kawas­paka Jesuska, ña paka­ringa­ma, chi iakupi awalla chaki­wa saruspa saruspa, pai­kuna­pag­ma ña chaia­kug­rirka. Pai­kuna kaska karu­lla­pi ialin­gapa kag­sina rigcha­kurka.
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 Pai­kunaka, chasa iaku­pi saruspa awalla ri­kugta kawaspa, iuia­na­kurka: “Sug waira­char ka”. Iapa mancha­ris­pa­mi kapa­rir­ka­kuna.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Tukui­kuna­mi paita chasa kawar­ka­kuna.
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Chasa nis­paka, pai­kuna ri­na­kuska kanuapi iaikug­rirka. Chi­ura, wairapas kasillaiag­samurka. Chasa kawas­paka, iapa ujna­rig­samur­ka­kuna.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Jesús tanda­kunata achka­ia­chig­samuska ima ni­raias­ka­ta manara iuiai apiska kas­pa­mi chasa ujna­rir­ka­kuna. Pai­kuna­pa iuiaika, charami iana tuta­pi­sina kar­ka­kuna.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Kucha ialis­paka, sug ladu chim­ba Jenesaret suti alpama chaiag­rir­ka­kuna. Chipika, kuchupi kanuata watag­rir­ka­kuna.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Kanua­manda llugsiska kag­lla­pi, chipi kag­kunaka Jesusta rigsir­ka­kuna.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Chi suiulla pai­pura willa­na­kuspa, kalpalla rir­ka­kuna. Nis­paka, ungug­kunata chakana­kunapi apai kalla­rir­ka­kuna maipi Jesús kagta iachaska­ma.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Mai­kan atun u uchulla pui­blupi, maipi runa­kuna kaug­sa­na­kus­kapi, Jesús ialin­ga­pa kaska­nigta ungug­kunata churar­ka­kuna. Jesús iali­ku­ura, ungug­kuna­pas paita maña­na­kurka:
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.