Marcos 6

Kaipimi Taita Dius Rimaku (INB) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Chi­manda llugsis­paka Jesús, kikinpa pui­bluma chaiag­rirka. Paita kati­raiag­kuna­pas katir­ka­kuna.
1 Tendo saído dali, Jesus foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Warda punchaka Jesús, tanda­ri­diru wasima iai­kuspa, iapa achka­kunata iacha­chii kalla­rirka. Paita uiaspa tukui­kuna, iapa ujna­rispa, kasa­mi kikin­pura tapu­ri­na­kurka:
2 Chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga, e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: — De onde lhe vem tudo isso? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 ¿Mana­chu kar­pin­tiru ka? ¿Mana­chu Mariapa wam­bra ka? ¿Mana­chu Santiago, José, Judas i Simonpa waugkindi ka? ¿Mana­chu paipa panindi­kuna­pas, kai­lla­pita nukan­chi­wa kan­kuna?—. Chasa nis­paka, Jesusta mana munar­ka­kuna, pai ima iacha­chi­kus­kata uian­gapa.
3 Não é este o carpinteiro, o filho de Maria e irmão de Tiago, José, Judas e Simão? As suas irmãs não vivem aqui entre nós? E escandalizavam-se por causa dele.
4 Mana uiag­manda­kuna, Jesus­ka kasa­mi nir­ka­kunata:
4 Jesus, porém, lhes disse:
5 Chi­manda Jesús, chi pui­blupi mana milagru­kuna rurarka. Mailla ungug­kunata maki churaspa, ambirka.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, a não ser curar uns poucos doentes, impondo-lhes as mãos.
6 Chi runa­kuna pai­manda mana suma uiag­manda, ujna­rirka.
6 E admirava-se da incredulidade deles. Jesus percorria as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Chunga iskai pai agllas­ka­kunata kaiaspa, iskai iskai kachai kalla­rirka. Kacha­kus­paka, paipa iachaita karar­ka­kunata, kuku waira­kunata llugsi­chin­gapa.
7 Chamou os doze e passou a enviá-los de dois em dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Kasa­mi nir­ka­kunata:
8 Ordenou-lhes que não levassem nada para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem sacola, nem dinheiro;
9 Chaki­kunapi chura­ri­dirukar chura­rin­gi­chi. Katanga­pas, imasa chura­riska kaska­lla­wa rin­gi­chi.
9 e que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Kasapasmi nir­ka­kunata:
10 E recomendou-lhes:
11 Ikuti mai­pi kam­kunata mana chaskin­ga­pa u uian­gapa munas­ka­kuna­pag­pika, chi pui­blu­manda llugsi­kuspa, chakipi alpa lluta­raias­kata chab­sispa, pai­kunata willag­sina kawa­chin­gi­chi, mana alli rurag kagta­kuna.
11 Se em algum lugar não quiserem recebê-los nem ouvi-los, ao saírem dali sacudam o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Chi kachai tukus­ka­kunaka, purii kalla­rir­ka­kuna, kasa iuia­chispa:
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Chasa­lla­ta, achka kuku waira­kunata llugsi­chispa, achka ungug­kunata asiti­wa kakuspa ambispa purir­ka­kuna.
13 Expulsavam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Jesús iapa suma ruraspa puri­kus­ka­manda, tukui­pi­mi iacha­rig­samurka. Chasa parla­na­kus­kata uiaspa, mandag Hero­deska pai­manda nirka:
14 Isto chegou aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus havia se tornado conhecido. E alguns diziam: “João Batista ressuscitou dentre os mortos e, por isso, forças miraculosas operam nele.”
15 Sug­kuna, Jesus­manda ni­na­kurka:
15 Outros diziam: “É Elias.” Ainda outros diziam: “É profeta como um dos antigos profetas.”
16 Herodeska, chasa uiaspa, ni­kurka:
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: — É João, a quem eu mandei decapitar, que ressuscitou.
17 Manara Jesus­manda iacha­rigpi, Herodeska kacharka, Juanta apispa, karsilpi churan­gapa. Ero­días suti warmipa kaug­sasi chasa rurarka. Chi warmi karkasi Feli­pepa warmi. Chi Felipe, Hero­despa waugkisi karka. Chi warmika, Herodes­wasi kasararka.
17 Porque o próprio Herodes havia mandado prender João e amarrá-lo na prisão, por causa de Herodias, mulher do seu irmão Filipe, com a qual Herodes havia casado.
18 Chi­mandasi Juanka, Herodesta piñaspa ni­kurka:
18 Pois João lhe dizia: “Você não tem o direito de viver com a mulher do seu irmão.”
19 Chasa piña­kug­manda, chi war­mi iapa rabia­wa muna­kurka, Juan­ta wañu­chi­chin­gapa. Chasa muna­kuspa­pas, manasi pudi­kurka.
19 Herodias odiava João Batista e queria matá-lo, mas não conseguia fazer isso.
20 Kikin Herodeska, Juan­manda tukui­pi alli­lla rurag i iuiag kagta iachas­paka, paita manchaspa, imasa­pi­pas kispi­chi­kurka. Juanta uias­paka, mana iacha­ri­kurka ima ruranga. Chasa kagpi­pas, Juan rimas­kata iacharka, kuntintulla uianga.
20 Porque Herodes temia João, sabendo que era homem justo e santo, e o mantinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, embora gostasse de escutá-lo.
21 Chi warmi imasa iuia­kus­ka­sina pai­manda puncha, kasasi cha­iarka. Herodes tiag­samuska pun­cha chaia­ura, paika, kati mandag­kunata, suldadu­kunata mandag­kunata i Gali­lea alpa­manda taita­kunata kun­bi­daspa, achka suma mikui karar­ka­kunata.
21 Chegando uma ocasião favorável, em que Herodes, no dia do seu aniversário, deu um banquete às autoridades, aos oficiais militares e às pessoas importantes da Galileia,
22 Tukui kun­bi­das­ka­kuna kawaspa tia­nakun­kama, chi warmipa sipas warmi wam­bra, chi ukupi iaikug­rispa, iapa sumasi bailarka. Chasa bailag­manda, mandag Herodesta i pai­wa miku­nakus­ka­ta iapasi sumarka. Chi­ura paika, sipasta nirka:
22 a filha de Herodias entrou no salão e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convidados. Então o rei disse à jovem: — Peça o que quiser, e eu lhe darei.
23 Sipasta ikuti kasa­passi nirka— Taita Diuspa ñawi­pi­mi niiki: kam ima maña­was­ka­mi kara­saki. Nuka manda­kuska alpata chaugpi­pas­mi kara­saki.
23 E fez este juramento: — O que você me pedir eu lhe darei, mesmo que seja a metade do meu reino.
24 Chasa uias­paka chi sipaska, llugsispa, mamandita tapug­rirka:
24 Ela saiu e foi perguntar à mãe: — O que pedirei? A mãe respondeu: — A cabeça de João Batista.
25 Chasa uias­paka, kalpalla iaikug­rispa, mandagta mañarka:
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: — Quero que, sem demora, o senhor me dê num prato a cabeça de João Batista.
26 Mana pai iuia­kus­ka­sina mañag­manda, iapasi llaki­rig­samurka. Kikin, Taita Diuspa ñawipi nis­kata pai­wa kag­kuna uia­na­kug­manda, mana alli karka, sipasta: “Mana” nin­gapa.
26 O rei ficou muito triste, mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não quis negar o pedido da jovem.
27 Chasa­ka, chi­ura­lla sug suldaduta kacharka, kasa nispa:
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi e o decapitou na prisão,
28 Chita platupi apaspa, sipas­tasi kuag­rirka. Sipas chaskis­pa, mamanditasi kuag­rirka.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a entregou à sua mãe.
29 Juan­wa purig­kuna, chasa pasa­rigta iachas­paka, kuir­puta apag­rispa, pambag­rir­ka­kuna.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram o corpo dele e o colocaram num túmulo.
30 Jesús kachaska runa­kuna, pai­pagma ikuti chaiag­ris­paka, tukui imasa ruraspa i iacha­chispa puriska willag­rir­ka­kuna.
30 Os apóstolos voltaram à presença de Jesus e lhe relataram tudo o que tinham feito e ensinado.
31 Chipi iapa achka runa­kuna chaiaspa i llugsispa puri­na­kug­manda, mana iukar­ka­kuna, ñi imasa mikunga. Chi­manda Jesus­ka, pai agllas­ka­kunata nirka:
31 E ele lhes disse: Isto porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem muitos os que iam e vinham.
32 Chasa pai­kuna kanuapi iai­kuspa, mai­kan runapas mana kaug­sa­nakuska alpama rir­ka­kuna, pai­kuna­lla kan­gapa.
32 Então foram de barco para um lugar deserto, à parte.
33 Ri­na­kugta kawas­paka, achka runa­kuna, mai­ma rin­gapa kas­kata iachaspa, tukui ladu­lla­pi pui­blu suiu­nig­manda chaki­lla­wa kalpaspa rir­ka­kuna. Chasaka, pai­kunapa ñugpa chaiag­rir­ka­kuna.
33 Muitos, porém, os viram sair e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Jesús kanua­manda llugsi­ura, iapa achka runa­kuna kawa­rirka. Sitaska ubija­kuna­sina ñi pipas mana kawan­gapa tiag­sina­mi kar­ka­kuna. Pai­kunata chasa kawas­paka, Jesús iapa llaki­rig­samurka. Nis­paka, achka ima­kuna alli­lla iacha­chii kalla­rir­ka­kunata.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ña chisia­ku­uraka, Jesusta kati­raiag­kuna, kai­lla­iaspa, nir­ka­kuna:
35 Como já era bastante tarde, os discípulos se aproximaram de Jesus e disseram: — Este lugar é deserto, e já é bastante tarde.
36 Kai runa­kunata kachai kai suiulla kaug­sa­nakuska wasi­kunama, mikui randispa miku­chu­kuna.
36 Mande essas pessoas embora, para que, indo pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Jesuska nir­ka­kunata:
37 Jesus, porém, lhes disse: Mas eles disseram: — Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Jesuska nir­ka­kunata:
38 E Jesus lhes disse: Eles foram se informar e responderam: — Cinco pães e dois peixes.
39 Chi­ura, Jesuska nir­ka­kunata:
39 Então Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Chasa uias­paka, patsa patsa i pichka chunga pichka chunga tia­ri­chir­ka­kunata.
40 E eles o fizeram, repartindo-se em grupos de cem e de cinquenta.
41 Nigpi Jesuska, chi pichka tandata i iskai chalwata chari­rispa, awa­sinama kawaspa, “Pai Siñur” Taita Diusta nirka. Tanda­kunata piti­chis­paka, kati­raiag­kunata kuaspa richirka, tukui­kunata karaspa apan­gapa. Iskai chalwa­ta­pas chasa­lla­ta tukui­kunata karaspa richirka.
41 Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou. Depois partiu os pães e os deu aos seus discípulos para que os distribuíssem. E também repartiu os dois peixes entre todos.
42 Tukuikunami sagsagta mikur­ka­kuna.
42 Todos comeram e se fartaram,
43 Nis­paka, chunga iskai saparu junda piti piti­kuna tanda­chir­ka­kuna.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Chi tanda­kuna­ta, mai pichka waranga kari­kuna­mi mikur­ka­kuna.
44 Os que comeram os pães eram cinco mil homens.
45 Tanda puchus­kata tanda­chig­lla­pi, Jesuska paita kati­raiag­kunata nirka:
45 Logo a seguir, Jesus fez com que os seus discípulos entrassem no barco e fossem adiante dele para o outro lado, para Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Chi runa­kunata kachas­paka, sug lumama rirka, paipa Taita Dius­wa rima­na­kun­ga­pa.
46 E, tendo-os despedido, ele subiu ao monte para orar.
47 Chi tutaka Jesús, sapalla chi lumapi karka. Kati­raiag­kunaka, kanuapi kucha chaugpipi bugaspa ri­na­kurka.
47 Ao cair da tarde, o barco estava no meio do mar, e Jesus estava sozinho em terra.
48 Iapa sin­chi waira ñugpag­nig­manda arka­kug­manda­mi iapa sai­kuska ri­na­kurka. Chasa kawas­paka Jesuska, ña paka­ringa­ma, chi iakupi awalla chaki­wa saruspa saruspa, pai­kuna­pag­ma ña chaia­kug­rirka. Pai­kuna kaska karu­lla­pi ialin­gapa kag­sina rigcha­kurka.
48 De madrugada, vendo que os discípulos remavam com dificuldade, porque o vento lhes era contrário, Jesus foi até onde eles estavam, andando sobre o mar; e queria passar adiante deles.
49 Pai­kunaka, chasa iaku­pi saruspa awalla ri­kugta kawaspa, iuia­na­kurka: “Sug waira­char ka”. Iapa mancha­ris­pa­mi kapa­rir­ka­kuna.
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 Tukui­kuna­mi paita chasa kawar­ka­kuna.
50 Pois todos viram Jesus e ficaram apavorados. Mas Jesus imediatamente falou com eles e disse:
51 Chasa nis­paka, pai­kuna ri­na­kuska kanuapi iaikug­rirka. Chi­ura, wairapas kasillaiag­samurka. Chasa kawas­paka, iapa ujna­rig­samur­ka­kuna.
51 Então subiu no barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram totalmente perplexos,
52 Jesús tanda­kunata achka­ia­chig­samuska ima ni­raias­ka­ta manara iuiai apiska kas­pa­mi chasa ujna­rir­ka­kuna. Pai­kuna­pa iuiaika, charami iana tuta­pi­sina kar­ka­kuna.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães, pois o coração deles estava endurecido.
53 Kucha ialis­paka, sug ladu chim­ba Jenesaret suti alpama chaiag­rir­ka­kuna. Chipika, kuchupi kanuata watag­rir­ka­kuna.
53 Estando já no outro lado, chegaram à terra de Genesaré, onde atracaram.
54 Kanua­manda llugsiska kag­lla­pi, chipi kag­kunaka Jesusta rigsir­ka­kuna.
54 Saindo eles do barco, o povo logo reconheceu Jesus.
55 Chi suiulla pai­pura willa­na­kuspa, kalpalla rir­ka­kuna. Nis­paka, ungug­kunata chakana­kunapi apai kalla­rir­ka­kuna maipi Jesús kagta iachaska­ma.
55 E eles, percorrendo toda aquela região, começaram a trazer em leitos os enfermos e os levavam para onde ouviam que ele estava.
56 Mai­kan atun u uchulla pui­blupi, maipi runa­kuna kaug­sa­na­kus­kapi, Jesús ialin­ga­pa kaska­nigta ungug­kunata churar­ka­kuna. Jesús iali­ku­ura, ungug­kuna­pas paita maña­na­kurka:
56 Onde quer que ele entrasse, nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, pedindo-lhe que os deixasse tocar ao menos na borda da sua roupa. E todos os que tocavam nela ficavam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.