Romanos 4

ikz (IKZ) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mmbe, tubhugɨbhwɨ nangʉ igʉrʉ wa bhaabha Abhurahaamu? Mungu akamʉbharabhwɨ we eheene mʉbhʉtangɨ bhwazɨ?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Arɨɨbhɨ Abhurahaamu akabharirwa eheene igʉrʉ wa amahocha gaazɨ amazʉmu, neho araabhɨ ne ekegero chu ukwikumya. Nawe amaheene nɨ‑kʉbha, ataana chʉchʉsi chu ukwikumya mʉbhʉtangɨ bhwa Mungu.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Amaandɨkʉ Amarɨndu garabhuga, “Abhurahaamu akiisirirya Mungu, na Mungu akamʉbhara we eheene.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Ʉmʉʉtʉ araakore emeremo, amarihi gaazɨ gatarɨ mʉbhanʉ, nawe ne‑kegero kɨnʉ akwenderwa arihwɨ.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Nawe ʉmʉʉtʉ wʉnʉ atakwisega amahocha gaazɨ, na ariisirirya Mungu wʉnʉ akʉbharɨra ʉmʉʉtʉ ʉmʉbhɨ eheene, Mungu aramʉbharɨra eheene igʉrʉ wu ubhwisirirya bhwazɨ.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Ʉmʉtɨmi Daudi wʉʉsi akagamba igʉrʉ wʉ ʉrʉbhangʉ rwʉ ʉmʉʉtʉ wʉnʉ Mungu akʉmʉbharɨra eheene kwa kʉtama korora amahocha gaazɨ. Akabhuga,
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Hakɨrɨku bhanʉ bhabhɨɨrɨɨrwɨ ʉbhʉbhɨ bhwabhʉ
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Hakɨrɨku ʉmʉʉtʉ wʉnʉ Ʉmʉkʉrʉ atakʉmʉbharɨra ʉbhʉbhɨ.”
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Nangʉ, ʉrʉbhangʉ ruyo nɨ‑kʉbhanʉ bhaasaarirwɨ abheene, kisha na bhanʉ bhatasaarirwɨ? Nɨrabhahiitya ganʉ Amaandɨkʉ Amarɨndu gakubhuga, Abhurahaamu akiisirirya Mungu, na Mungu akamʉbhara we eheene.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Akabharwabhwɨ? Hanʉ aarɨ amarirɨ kʉsaarwa, kisha hanʉ aarɨ akɨɨrɨ kʉsaarwa? Aarɨ akɨɨrɨ kʉsaarwa!
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Kʉsaarwa kwazɨ, kwarɨ ichɨrɨkɨnʼyʉ che eheene igʉrʉ wu ubhwisirirya bhwazɨ bhʉnʉ aarɨ nabhwɨ akɨɨrɨ kʉsaarwa. Kʉnzɨra yiyo, akakorwa kʉbha mwibhuri wa abhiisirirya bhʉʉsi, nʉʉrʉ kʉbhanʉ bhatasaarirwɨ, korereke bhabharwɨ kʉbha bhe eheene.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Kwikɨ akakorwa kʉbha bhaabha wa abhaatʉ bhanʉ bhasaarirwɨ, ɨtarɨ kʉ kʉsaarwa ukwene, nawe kwikɨ bharatuna ɨnzɨra yu ubhwisirirya yɨnʉ bhaabha Abhurahaamu aayitunirɨ hanʉ aarɨ akɨɨrɨ kʉsaarwa.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Mungu akaraganʼya Abhurahaamu na abhaatʉ bhu urwibhʉrʉ rwazɨ kʉbha, arabhagabhya ɨɨsɨ yʉʉsi ɨbhɨ iyaabhʉ. Mungu ataragɨɨnʼyɨbhu kʉ kʉbha Abhurahaamu aarɨ ariisirirya imigirʉ, nawe kʉ kʉbha aarɨ ariisirirya Mungu na akabharirwa eheene mʉbhʉtangɨ bhwazɨ.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Arɨɨbhɨ bhanʉ bhakutuna imigirʉ nebho bhakʉgabha ganʉ Mungu aabharagɨɨnʼyɨ, ubhwisirirya bhwɨtʉ igʉrʉ wa Yɨɨsu bhʉtaana bhwera. Nʉ ʉbhʉragɨ bhwa Mungu bhʉtarɨ kegero,
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 kʉ kʉbha ʉkʉsarya imigirʉ, kʉrareeta ɨtɨnɨrʉ. Nawe ahagero hanʉ hataana imigirʉ, hataana kobhenga.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Kiyo necho kikugirya ʉbhʉragɨ bhwa Mungu bhwisege ubhwisirirya ubhwenebhu, kʉ kʉbha bhuriisega ɨbhɨgʉngi bhyazɨ. Kʉnzɨra yiyo, gʉʉsi ganʉ abhaatʉ bhu urwibhʉrʉ rwa Abhurahaamu bhaaragirwɨ, gabhɨ ga amaheene, ɨtarɨ kʉBhayaahudi abheene bhanʉ bhakʉmara imigirʉ, nawe na kʉbhanʉ bhakwisirirya Mungu chɨmbu Abhurahaamu aakʉrirɨ. Abhurahaamu newe bhaabha wɨɨtʉ itwʉsibhu bhanʉ tukwisirirya Mungu.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Amaandɨkʉ Amarɨndu gaandikirwɨ, “Nɨkʉtɨɨrɨ ʉbhɨ bhaabha wi ibhyarʉ bhyaru.” Abhurahaamu akahaabhwa ʉbhʉragɨ bhuyo kurwa kwa Mungu, akiisirirya Mungu wʉnʉ ahaabhaha abhaku ʉbhʉhʉru, na wʉnʉ ahaaswaja ebhegero bhɨbhɨhʉ bhɨnʉ bhɨkɨɨrɨ kʉbhaho.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Hanʉ Abhurahaamu aabhuuriirwɨ amangʼana gayo, yaarɨ kʉkʉngʼu kugiisirirya. Nawe akangʼeha kwisirirya na kwisega kʉbha Mungu arakora abhɨ bhaabha wi ibhyarʉ bhyaru, kʉ kʉbha Mungu aarɨ abhabhuuriirɨ, “Abhaatʉ bhu urwibhʉrʉ rwazʉ bharabha bhaaru ncha zenzota.”
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Ribhaga riyo, Abhurahaamu aarɨ ni imyaka igana rɨmwɨ. Akamenya kʉbha, ʉmʉbhɨrɨ gwazɨ gwarɨ nkina gukuurɨ, na Saara ʉmʉkari waazɨ aarɨ mʉgʉmba. Nawe ubhwisirirya bhwa Abhurahaamu bhʉtaasuuhirɨ.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Na ataarɨ na ʉrʉhaho rwʉrwʉsi igʉrʉ wʉ ʉbhʉragɨ bhʉnʉ Mungu aaragɨɨnʼyɨ. Nawe akanaga ku kwisirirya na kukumya Mungu,
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 kʉ kʉbha akamenya kobhoheene kʉbha Mungu aratʉra kokora ganʉ aamʉragɨɨnʼyɨ.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Kubhwisirirya bhuyo Mungu akamʉbhara we eheene.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Nangʉ, amangʼana ganʉ garabhuga, “Mungu akamʉbhara kʉbha we eheene,” gataandikirwɨ igʉrʉ wa Abhurahaamu umwene,
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 nawe ni‑gʉrʉ wɨɨtʉ itwʉsi bhanʉ tukwisirirya Mungu wʉnʉ aaryurirɨ Yɨɨsu Ʉmʉkʉrʉ wɨɨtʉ kurwa mʉbhaku.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Mungu akahurucha Yɨɨsu, korereke akwɨ igʉrʉ wʉ ʉbhʉbhɨ bhwɨtʉ, na akamuryʉra kurwa mʉbhaku, korereke itwɨ tʉbharwɨ bhe eheene.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.