Romanos 4
ikz (IKZ) vs BKJ
1 Mmbe, tubhugɨbhwɨ nangʉ igʉrʉ wa bhaabha Abhurahaamu? Mungu akamʉbharabhwɨ we eheene mʉbhʉtangɨ bhwazɨ?
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Arɨɨbhɨ Abhurahaamu akabharirwa eheene igʉrʉ wa amahocha gaazɨ amazʉmu, neho araabhɨ ne ekegero chu ukwikumya. Nawe amaheene nɨ‑kʉbha, ataana chʉchʉsi chu ukwikumya mʉbhʉtangɨ bhwa Mungu.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Amaandɨkʉ Amarɨndu garabhuga, “Abhurahaamu akiisirirya Mungu, na Mungu akamʉbhara we eheene.”
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Ʉmʉʉtʉ araakore emeremo, amarihi gaazɨ gatarɨ mʉbhanʉ, nawe ne‑kegero kɨnʉ akwenderwa arihwɨ.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Nawe ʉmʉʉtʉ wʉnʉ atakwisega amahocha gaazɨ, na ariisirirya Mungu wʉnʉ akʉbharɨra ʉmʉʉtʉ ʉmʉbhɨ eheene, Mungu aramʉbharɨra eheene igʉrʉ wu ubhwisirirya bhwazɨ.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Ʉmʉtɨmi Daudi wʉʉsi akagamba igʉrʉ wʉ ʉrʉbhangʉ rwʉ ʉmʉʉtʉ wʉnʉ Mungu akʉmʉbharɨra eheene kwa kʉtama korora amahocha gaazɨ. Akabhuga,
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 “Hakɨrɨku bhanʉ bhabhɨɨrɨɨrwɨ ʉbhʉbhɨ bhwabhʉ
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Hakɨrɨku ʉmʉʉtʉ wʉnʉ Ʉmʉkʉrʉ atakʉmʉbharɨra ʉbhʉbhɨ.”
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Nangʉ, ʉrʉbhangʉ ruyo nɨ‑kʉbhanʉ bhaasaarirwɨ abheene, kisha na bhanʉ bhatasaarirwɨ? Nɨrabhahiitya ganʉ Amaandɨkʉ Amarɨndu gakubhuga, Abhurahaamu akiisirirya Mungu, na Mungu akamʉbhara we eheene.
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 Akabharwabhwɨ? Hanʉ aarɨ amarirɨ kʉsaarwa, kisha hanʉ aarɨ akɨɨrɨ kʉsaarwa? Aarɨ akɨɨrɨ kʉsaarwa!
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Kʉsaarwa kwazɨ, kwarɨ ichɨrɨkɨnʼyʉ che eheene igʉrʉ wu ubhwisirirya bhwazɨ bhʉnʉ aarɨ nabhwɨ akɨɨrɨ kʉsaarwa. Kʉnzɨra yiyo, akakorwa kʉbha mwibhuri wa abhiisirirya bhʉʉsi, nʉʉrʉ kʉbhanʉ bhatasaarirwɨ, korereke bhabharwɨ kʉbha bhe eheene.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Kwikɨ akakorwa kʉbha bhaabha wa abhaatʉ bhanʉ bhasaarirwɨ, ɨtarɨ kʉ kʉsaarwa ukwene, nawe kwikɨ bharatuna ɨnzɨra yu ubhwisirirya yɨnʉ bhaabha Abhurahaamu aayitunirɨ hanʉ aarɨ akɨɨrɨ kʉsaarwa.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Mungu akaraganʼya Abhurahaamu na abhaatʉ bhu urwibhʉrʉ rwazɨ kʉbha, arabhagabhya ɨɨsɨ yʉʉsi ɨbhɨ iyaabhʉ. Mungu ataragɨɨnʼyɨbhu kʉ kʉbha Abhurahaamu aarɨ ariisirirya imigirʉ, nawe kʉ kʉbha aarɨ ariisirirya Mungu na akabharirwa eheene mʉbhʉtangɨ bhwazɨ.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Arɨɨbhɨ bhanʉ bhakutuna imigirʉ nebho bhakʉgabha ganʉ Mungu aabharagɨɨnʼyɨ, ubhwisirirya bhwɨtʉ igʉrʉ wa Yɨɨsu bhʉtaana bhwera. Nʉ ʉbhʉragɨ bhwa Mungu bhʉtarɨ kegero,
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 kʉ kʉbha ʉkʉsarya imigirʉ, kʉrareeta ɨtɨnɨrʉ. Nawe ahagero hanʉ hataana imigirʉ, hataana kobhenga.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Kiyo necho kikugirya ʉbhʉragɨ bhwa Mungu bhwisege ubhwisirirya ubhwenebhu, kʉ kʉbha bhuriisega ɨbhɨgʉngi bhyazɨ. Kʉnzɨra yiyo, gʉʉsi ganʉ abhaatʉ bhu urwibhʉrʉ rwa Abhurahaamu bhaaragirwɨ, gabhɨ ga amaheene, ɨtarɨ kʉBhayaahudi abheene bhanʉ bhakʉmara imigirʉ, nawe na kʉbhanʉ bhakwisirirya Mungu chɨmbu Abhurahaamu aakʉrirɨ. Abhurahaamu newe bhaabha wɨɨtʉ itwʉsibhu bhanʉ tukwisirirya Mungu.
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 Amaandɨkʉ Amarɨndu gaandikirwɨ, “Nɨkʉtɨɨrɨ ʉbhɨ bhaabha wi ibhyarʉ bhyaru.” Abhurahaamu akahaabhwa ʉbhʉragɨ bhuyo kurwa kwa Mungu, akiisirirya Mungu wʉnʉ ahaabhaha abhaku ʉbhʉhʉru, na wʉnʉ ahaaswaja ebhegero bhɨbhɨhʉ bhɨnʉ bhɨkɨɨrɨ kʉbhaho.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 Hanʉ Abhurahaamu aabhuuriirwɨ amangʼana gayo, yaarɨ kʉkʉngʼu kugiisirirya. Nawe akangʼeha kwisirirya na kwisega kʉbha Mungu arakora abhɨ bhaabha wi ibhyarʉ bhyaru, kʉ kʉbha Mungu aarɨ abhabhuuriirɨ, “Abhaatʉ bhu urwibhʉrʉ rwazʉ bharabha bhaaru ncha zenzota.”
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Ribhaga riyo, Abhurahaamu aarɨ ni imyaka igana rɨmwɨ. Akamenya kʉbha, ʉmʉbhɨrɨ gwazɨ gwarɨ nkina gukuurɨ, na Saara ʉmʉkari waazɨ aarɨ mʉgʉmba. Nawe ubhwisirirya bhwa Abhurahaamu bhʉtaasuuhirɨ.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Na ataarɨ na ʉrʉhaho rwʉrwʉsi igʉrʉ wʉ ʉbhʉragɨ bhʉnʉ Mungu aaragɨɨnʼyɨ. Nawe akanaga ku kwisirirya na kukumya Mungu,
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 kʉ kʉbha akamenya kobhoheene kʉbha Mungu aratʉra kokora ganʉ aamʉragɨɨnʼyɨ.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Kubhwisirirya bhuyo Mungu akamʉbhara we eheene.
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Nangʉ, amangʼana ganʉ garabhuga, “Mungu akamʉbhara kʉbha we eheene,” gataandikirwɨ igʉrʉ wa Abhurahaamu umwene,
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 nawe ni‑gʉrʉ wɨɨtʉ itwʉsi bhanʉ tukwisirirya Mungu wʉnʉ aaryurirɨ Yɨɨsu Ʉmʉkʉrʉ wɨɨtʉ kurwa mʉbhaku.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Mungu akahurucha Yɨɨsu, korereke akwɨ igʉrʉ wʉ ʉbhʉbhɨ bhwɨtʉ, na akamuryʉra kurwa mʉbhaku, korereke itwɨ tʉbharwɨ bhe eheene.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.