Romanos 4
ikz (IKZ) vs NAA
1 Mmbe, tubhugɨbhwɨ nangʉ igʉrʉ wa bhaabha Abhurahaamu? Mungu akamʉbharabhwɨ we eheene mʉbhʉtangɨ bhwazɨ?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Arɨɨbhɨ Abhurahaamu akabharirwa eheene igʉrʉ wa amahocha gaazɨ amazʉmu, neho araabhɨ ne ekegero chu ukwikumya. Nawe amaheene nɨ‑kʉbha, ataana chʉchʉsi chu ukwikumya mʉbhʉtangɨ bhwa Mungu.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 Amaandɨkʉ Amarɨndu garabhuga, “Abhurahaamu akiisirirya Mungu, na Mungu akamʉbhara we eheene.”
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Ʉmʉʉtʉ araakore emeremo, amarihi gaazɨ gatarɨ mʉbhanʉ, nawe ne‑kegero kɨnʉ akwenderwa arihwɨ.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Nawe ʉmʉʉtʉ wʉnʉ atakwisega amahocha gaazɨ, na ariisirirya Mungu wʉnʉ akʉbharɨra ʉmʉʉtʉ ʉmʉbhɨ eheene, Mungu aramʉbharɨra eheene igʉrʉ wu ubhwisirirya bhwazɨ.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Ʉmʉtɨmi Daudi wʉʉsi akagamba igʉrʉ wʉ ʉrʉbhangʉ rwʉ ʉmʉʉtʉ wʉnʉ Mungu akʉmʉbharɨra eheene kwa kʉtama korora amahocha gaazɨ. Akabhuga,
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 “Hakɨrɨku bhanʉ bhabhɨɨrɨɨrwɨ ʉbhʉbhɨ bhwabhʉ
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Hakɨrɨku ʉmʉʉtʉ wʉnʉ Ʉmʉkʉrʉ atakʉmʉbharɨra ʉbhʉbhɨ.”
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Nangʉ, ʉrʉbhangʉ ruyo nɨ‑kʉbhanʉ bhaasaarirwɨ abheene, kisha na bhanʉ bhatasaarirwɨ? Nɨrabhahiitya ganʉ Amaandɨkʉ Amarɨndu gakubhuga, Abhurahaamu akiisirirya Mungu, na Mungu akamʉbhara we eheene.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Akabharwabhwɨ? Hanʉ aarɨ amarirɨ kʉsaarwa, kisha hanʉ aarɨ akɨɨrɨ kʉsaarwa? Aarɨ akɨɨrɨ kʉsaarwa!
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Kʉsaarwa kwazɨ, kwarɨ ichɨrɨkɨnʼyʉ che eheene igʉrʉ wu ubhwisirirya bhwazɨ bhʉnʉ aarɨ nabhwɨ akɨɨrɨ kʉsaarwa. Kʉnzɨra yiyo, akakorwa kʉbha mwibhuri wa abhiisirirya bhʉʉsi, nʉʉrʉ kʉbhanʉ bhatasaarirwɨ, korereke bhabharwɨ kʉbha bhe eheene.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Kwikɨ akakorwa kʉbha bhaabha wa abhaatʉ bhanʉ bhasaarirwɨ, ɨtarɨ kʉ kʉsaarwa ukwene, nawe kwikɨ bharatuna ɨnzɨra yu ubhwisirirya yɨnʉ bhaabha Abhurahaamu aayitunirɨ hanʉ aarɨ akɨɨrɨ kʉsaarwa.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Mungu akaraganʼya Abhurahaamu na abhaatʉ bhu urwibhʉrʉ rwazɨ kʉbha, arabhagabhya ɨɨsɨ yʉʉsi ɨbhɨ iyaabhʉ. Mungu ataragɨɨnʼyɨbhu kʉ kʉbha Abhurahaamu aarɨ ariisirirya imigirʉ, nawe kʉ kʉbha aarɨ ariisirirya Mungu na akabharirwa eheene mʉbhʉtangɨ bhwazɨ.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Arɨɨbhɨ bhanʉ bhakutuna imigirʉ nebho bhakʉgabha ganʉ Mungu aabharagɨɨnʼyɨ, ubhwisirirya bhwɨtʉ igʉrʉ wa Yɨɨsu bhʉtaana bhwera. Nʉ ʉbhʉragɨ bhwa Mungu bhʉtarɨ kegero,
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 kʉ kʉbha ʉkʉsarya imigirʉ, kʉrareeta ɨtɨnɨrʉ. Nawe ahagero hanʉ hataana imigirʉ, hataana kobhenga.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Kiyo necho kikugirya ʉbhʉragɨ bhwa Mungu bhwisege ubhwisirirya ubhwenebhu, kʉ kʉbha bhuriisega ɨbhɨgʉngi bhyazɨ. Kʉnzɨra yiyo, gʉʉsi ganʉ abhaatʉ bhu urwibhʉrʉ rwa Abhurahaamu bhaaragirwɨ, gabhɨ ga amaheene, ɨtarɨ kʉBhayaahudi abheene bhanʉ bhakʉmara imigirʉ, nawe na kʉbhanʉ bhakwisirirya Mungu chɨmbu Abhurahaamu aakʉrirɨ. Abhurahaamu newe bhaabha wɨɨtʉ itwʉsibhu bhanʉ tukwisirirya Mungu.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Amaandɨkʉ Amarɨndu gaandikirwɨ, “Nɨkʉtɨɨrɨ ʉbhɨ bhaabha wi ibhyarʉ bhyaru.” Abhurahaamu akahaabhwa ʉbhʉragɨ bhuyo kurwa kwa Mungu, akiisirirya Mungu wʉnʉ ahaabhaha abhaku ʉbhʉhʉru, na wʉnʉ ahaaswaja ebhegero bhɨbhɨhʉ bhɨnʉ bhɨkɨɨrɨ kʉbhaho.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Hanʉ Abhurahaamu aabhuuriirwɨ amangʼana gayo, yaarɨ kʉkʉngʼu kugiisirirya. Nawe akangʼeha kwisirirya na kwisega kʉbha Mungu arakora abhɨ bhaabha wi ibhyarʉ bhyaru, kʉ kʉbha Mungu aarɨ abhabhuuriirɨ, “Abhaatʉ bhu urwibhʉrʉ rwazʉ bharabha bhaaru ncha zenzota.”
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Ribhaga riyo, Abhurahaamu aarɨ ni imyaka igana rɨmwɨ. Akamenya kʉbha, ʉmʉbhɨrɨ gwazɨ gwarɨ nkina gukuurɨ, na Saara ʉmʉkari waazɨ aarɨ mʉgʉmba. Nawe ubhwisirirya bhwa Abhurahaamu bhʉtaasuuhirɨ.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Na ataarɨ na ʉrʉhaho rwʉrwʉsi igʉrʉ wʉ ʉbhʉragɨ bhʉnʉ Mungu aaragɨɨnʼyɨ. Nawe akanaga ku kwisirirya na kukumya Mungu,
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 kʉ kʉbha akamenya kobhoheene kʉbha Mungu aratʉra kokora ganʉ aamʉragɨɨnʼyɨ.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Kubhwisirirya bhuyo Mungu akamʉbhara we eheene.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Nangʉ, amangʼana ganʉ garabhuga, “Mungu akamʉbhara kʉbha we eheene,” gataandikirwɨ igʉrʉ wa Abhurahaamu umwene,
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 nawe ni‑gʉrʉ wɨɨtʉ itwʉsi bhanʉ tukwisirirya Mungu wʉnʉ aaryurirɨ Yɨɨsu Ʉmʉkʉrʉ wɨɨtʉ kurwa mʉbhaku.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Mungu akahurucha Yɨɨsu, korereke akwɨ igʉrʉ wʉ ʉbhʉbhɨ bhwɨtʉ, na akamuryʉra kurwa mʉbhaku, korereke itwɨ tʉbharwɨ bhe eheene.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.