Romanos 4
ikz (IKZ) vs NVT
1 Mmbe, tubhugɨbhwɨ nangʉ igʉrʉ wa bhaabha Abhurahaamu? Mungu akamʉbharabhwɨ we eheene mʉbhʉtangɨ bhwazɨ?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Arɨɨbhɨ Abhurahaamu akabharirwa eheene igʉrʉ wa amahocha gaazɨ amazʉmu, neho araabhɨ ne ekegero chu ukwikumya. Nawe amaheene nɨ‑kʉbha, ataana chʉchʉsi chu ukwikumya mʉbhʉtangɨ bhwa Mungu.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Amaandɨkʉ Amarɨndu garabhuga, “Abhurahaamu akiisirirya Mungu, na Mungu akamʉbhara we eheene.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Ʉmʉʉtʉ araakore emeremo, amarihi gaazɨ gatarɨ mʉbhanʉ, nawe ne‑kegero kɨnʉ akwenderwa arihwɨ.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Nawe ʉmʉʉtʉ wʉnʉ atakwisega amahocha gaazɨ, na ariisirirya Mungu wʉnʉ akʉbharɨra ʉmʉʉtʉ ʉmʉbhɨ eheene, Mungu aramʉbharɨra eheene igʉrʉ wu ubhwisirirya bhwazɨ.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Ʉmʉtɨmi Daudi wʉʉsi akagamba igʉrʉ wʉ ʉrʉbhangʉ rwʉ ʉmʉʉtʉ wʉnʉ Mungu akʉmʉbharɨra eheene kwa kʉtama korora amahocha gaazɨ. Akabhuga,
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “Hakɨrɨku bhanʉ bhabhɨɨrɨɨrwɨ ʉbhʉbhɨ bhwabhʉ
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Hakɨrɨku ʉmʉʉtʉ wʉnʉ Ʉmʉkʉrʉ atakʉmʉbharɨra ʉbhʉbhɨ.”
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Nangʉ, ʉrʉbhangʉ ruyo nɨ‑kʉbhanʉ bhaasaarirwɨ abheene, kisha na bhanʉ bhatasaarirwɨ? Nɨrabhahiitya ganʉ Amaandɨkʉ Amarɨndu gakubhuga, Abhurahaamu akiisirirya Mungu, na Mungu akamʉbhara we eheene.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Akabharwabhwɨ? Hanʉ aarɨ amarirɨ kʉsaarwa, kisha hanʉ aarɨ akɨɨrɨ kʉsaarwa? Aarɨ akɨɨrɨ kʉsaarwa!
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Kʉsaarwa kwazɨ, kwarɨ ichɨrɨkɨnʼyʉ che eheene igʉrʉ wu ubhwisirirya bhwazɨ bhʉnʉ aarɨ nabhwɨ akɨɨrɨ kʉsaarwa. Kʉnzɨra yiyo, akakorwa kʉbha mwibhuri wa abhiisirirya bhʉʉsi, nʉʉrʉ kʉbhanʉ bhatasaarirwɨ, korereke bhabharwɨ kʉbha bhe eheene.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Kwikɨ akakorwa kʉbha bhaabha wa abhaatʉ bhanʉ bhasaarirwɨ, ɨtarɨ kʉ kʉsaarwa ukwene, nawe kwikɨ bharatuna ɨnzɨra yu ubhwisirirya yɨnʉ bhaabha Abhurahaamu aayitunirɨ hanʉ aarɨ akɨɨrɨ kʉsaarwa.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Mungu akaraganʼya Abhurahaamu na abhaatʉ bhu urwibhʉrʉ rwazɨ kʉbha, arabhagabhya ɨɨsɨ yʉʉsi ɨbhɨ iyaabhʉ. Mungu ataragɨɨnʼyɨbhu kʉ kʉbha Abhurahaamu aarɨ ariisirirya imigirʉ, nawe kʉ kʉbha aarɨ ariisirirya Mungu na akabharirwa eheene mʉbhʉtangɨ bhwazɨ.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Arɨɨbhɨ bhanʉ bhakutuna imigirʉ nebho bhakʉgabha ganʉ Mungu aabharagɨɨnʼyɨ, ubhwisirirya bhwɨtʉ igʉrʉ wa Yɨɨsu bhʉtaana bhwera. Nʉ ʉbhʉragɨ bhwa Mungu bhʉtarɨ kegero,
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 kʉ kʉbha ʉkʉsarya imigirʉ, kʉrareeta ɨtɨnɨrʉ. Nawe ahagero hanʉ hataana imigirʉ, hataana kobhenga.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Kiyo necho kikugirya ʉbhʉragɨ bhwa Mungu bhwisege ubhwisirirya ubhwenebhu, kʉ kʉbha bhuriisega ɨbhɨgʉngi bhyazɨ. Kʉnzɨra yiyo, gʉʉsi ganʉ abhaatʉ bhu urwibhʉrʉ rwa Abhurahaamu bhaaragirwɨ, gabhɨ ga amaheene, ɨtarɨ kʉBhayaahudi abheene bhanʉ bhakʉmara imigirʉ, nawe na kʉbhanʉ bhakwisirirya Mungu chɨmbu Abhurahaamu aakʉrirɨ. Abhurahaamu newe bhaabha wɨɨtʉ itwʉsibhu bhanʉ tukwisirirya Mungu.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Amaandɨkʉ Amarɨndu gaandikirwɨ, “Nɨkʉtɨɨrɨ ʉbhɨ bhaabha wi ibhyarʉ bhyaru.” Abhurahaamu akahaabhwa ʉbhʉragɨ bhuyo kurwa kwa Mungu, akiisirirya Mungu wʉnʉ ahaabhaha abhaku ʉbhʉhʉru, na wʉnʉ ahaaswaja ebhegero bhɨbhɨhʉ bhɨnʉ bhɨkɨɨrɨ kʉbhaho.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Hanʉ Abhurahaamu aabhuuriirwɨ amangʼana gayo, yaarɨ kʉkʉngʼu kugiisirirya. Nawe akangʼeha kwisirirya na kwisega kʉbha Mungu arakora abhɨ bhaabha wi ibhyarʉ bhyaru, kʉ kʉbha Mungu aarɨ abhabhuuriirɨ, “Abhaatʉ bhu urwibhʉrʉ rwazʉ bharabha bhaaru ncha zenzota.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Ribhaga riyo, Abhurahaamu aarɨ ni imyaka igana rɨmwɨ. Akamenya kʉbha, ʉmʉbhɨrɨ gwazɨ gwarɨ nkina gukuurɨ, na Saara ʉmʉkari waazɨ aarɨ mʉgʉmba. Nawe ubhwisirirya bhwa Abhurahaamu bhʉtaasuuhirɨ.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Na ataarɨ na ʉrʉhaho rwʉrwʉsi igʉrʉ wʉ ʉbhʉragɨ bhʉnʉ Mungu aaragɨɨnʼyɨ. Nawe akanaga ku kwisirirya na kukumya Mungu,
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 kʉ kʉbha akamenya kobhoheene kʉbha Mungu aratʉra kokora ganʉ aamʉragɨɨnʼyɨ.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Kubhwisirirya bhuyo Mungu akamʉbhara we eheene.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Nangʉ, amangʼana ganʉ garabhuga, “Mungu akamʉbhara kʉbha we eheene,” gataandikirwɨ igʉrʉ wa Abhurahaamu umwene,
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 nawe ni‑gʉrʉ wɨɨtʉ itwʉsi bhanʉ tukwisirirya Mungu wʉnʉ aaryurirɨ Yɨɨsu Ʉmʉkʉrʉ wɨɨtʉ kurwa mʉbhaku.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Mungu akahurucha Yɨɨsu, korereke akwɨ igʉrʉ wʉ ʉbhʉbhɨ bhwɨtʉ, na akamuryʉra kurwa mʉbhaku, korereke itwɨ tʉbharwɨ bhe eheene.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.